Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης έως και 17 χρόνια για 35 κατηγορίες ασφαλισμένων

Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης έως και 17 χρόνια για 35 κατηγορίες ασφαλισμένων φέρνει η κατάργηση των διατάξεων για τις πρόωρες συντάξεις από όλα τα Ταμεία.
Οι αλλαγές έχουν «κλειδώσει» σε επίπεδο συμφωνίας με τους δανειστές αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά καθώς το υπουργείο Εργασίας θα πρέπει να καθορίσει και να προτείνει τον τρόπο με τον οποίο θα αυξηθούν οι ηλικίες συνταξιοδότησης που σήμερα επιτρέπουν στους ασφαλισμένους να αποχωρήσουν με σύνταξη από τα 50, παρότι από το 2013 και μετά τα όρια ηλικίας για έξοδο στη σύνταξη είναι 67 για πλήρη σύνταξη και 62 για μειωμένη, εκτός κι αν συμπληρώνονται 40 έτη ασφάλισης, οπότε το όριο ηλικίας για πλήρη σύνταξη είναι το 62ο έτος.
Με το σχέδιο που επεξεργάζονται κυβέρνηση και δανειστές για το νέο ασφαλιστικό, η ηλικία εξόδου των ασφαλισμένων στη σύνταξη θα ξεκινά από τα 62.
Από την αύξηση των ορίων ηλικίας εξαιρούνται:
Ασφαλισμένοι στα βαρέα (για έξοδο με 10.500 ημέρες, εκ ων οποίων 7.500 στα βαρέα και ανθυγιεινά).
Ασφαλισμένοι που συνταξιοδοτούνται με ανάπηρο μέλος της οικογένειάς τους.
Οι αγρότες, όπου το όριο για σύνταξη είναι 67 ή 62, αν έχουν συνολικά 40 έτη ασφάλισης, χωρίς να προβλέπεται μειωμένη σύνταξη.
Στο τραπέζι δεν αποκλείεται να μπει και θέμα κατάργησης των διατάξεων για την πλασματική 5ετία που προστίθεται στην πραγματική υπηρεσία των ενστόλων, με εξαίρεση τους ιπτάμενους και όσους υπηρετούν στις εδικές δυνάμεις.
Στις 35 κατηγορίες που θίγονται από την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων τις οποίες αποκαλύπτει το ένθετο «Ασφάλιση και Συντάξεις» του Ελεύθερου Τύπου, συγκαταλέγονται όλοι όσοι είχαν έναρξη της ασφάλισής τους πριν από την 1η/1/1993 και συμπλήρωσαν μέχρι τις 31/12/2012 τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης για να κατοχυρώσουν την έξοδο με όρια ηλικίας πριν από τα 62.
Οσοι δεν συμπληρώνουν ηλικία εξόδου πριν από τα 62 θα επιβαρυνθούν από τις νέες ρυθμίσεις. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πλέον αν τα όρια ηλικίας θα αυξηθούν μια κι έξω από το 2016 ή αν, για όσους έχουν ήδη περισσότερα από 37 έτη, θα δοθεί μεταβατική περίοδος, ώστε να μην πάνε απότομα από τα 59 στα 62 για σύνταξη.
Το κλειδί των νέων ρυθμίσεων βρίσκεται στο αν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που είναι κάτω των 62 και των 67 ετών θα αυξηθούν άμεσα από το 2016 ή σταδιακά σε βάθος μιας 3ετίας η 5ετίας.
Το υπουργείο θέλει τα όρια ηλικίας να αυξηθούν σταδιακά από το 2020 ως το 2025. Οι δανειστές ζητούν να ξεκινήσουν από το 2016, χωρίς μεταβατική περίοδο.
Η κατάργηση των πρόωρων συντάξεων συμπαρασύρει όσους βγαίνουν πριν από τα 62 ανεξάρτητα από το αν έχουν 25 ή 35 ή 37 έτη. Στις 35 κατηγορίες που θίγονται συμπεριλαμβάνονται όσοι σήμερα μπορούν να αποχωρήσουν πριν από το 62ο έτος της ηλικίας τους είτε με πλήρη είτε με μειωμένη σύνταξη.
Για αυτές τις κατηγορίες ισχύουν -μέχρι αυτή τη στιγμή- οι κατοχυρώσεις εξόδου στη σύνταξη πριν από τα 62 εφόσον τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης συμπληρώνονται μέχρι το 2012 και η ηλικία συνταξιοδότησης μετά το 2013.

Α.Μητρόπουλος : η κυβέρνηση δεν θα γλιτώσει σκληρά μέτρα για τα εργασιακά και το ασφαλιστικό

Την άποψη πως η κυβέρνηση δεν θα γλιτώσει σκληρά μέτρα για τα εργασιακά και το ασφαλιστικό εξέφρασε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Μητρόπουλος. Ο αντιπρόεδρος της Βουλής μιλώντας στο MEGA χαρακτήρισε επιτυχία του Αλέξη Τσίπρα το γεγονός ότι «υποχρέωσε» τους «5» να ασχοληθούν για τόσες ώρες για την Ελλάδα στο Βερολίνο, ωστόσο εξέφρασε την άποψη πως η κατάσταση δεν είναι η πλέον αισιόδοξη. Ο κ.Μητρόπουλος τόνισε πως η κυβέρνηση δεν θα γλιτώσει την 5η αξιολόγηση, ενώ είπε πως η πρόταση για συμφωνία που θα έρθει θα έχει χαρακτήρα τελεσιγράφου.

Τα 'αστρονομικά' ποσά που κερδίζουν οι τράπεζες από τα τέλη υπερανάληψης

 

 

Οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ – η JPMorgan Chase, η Bank of America και ηWells Fargo – κέρδισαν πάνω από 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια από τα τέλη υπερανάληψης τους τρεις πρώτους μήνες του έτους.

Παρά τις προσπάθειες για μείωση των εν λόγω τελών μετά την οικονομική κρίση, τα τέλη εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων για τις τράπεζες.

Αν ο ρυθμός είσπραξης των τελών συνεχιστεί, οι τρεις μεγάλες τράπεζες θα εισπράξουν συνολικά περίπου 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια από τέλη υπερανάληψης μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 20 δολάρια για κάθε ενήλικο Αμερικάνο.

Οι τράπεζες δε θα έπρεπε να χρεώνουν τους πελάτες τους με τέλη υπερανάληψης, όταν χρησιμοποιούν τα ΑΤΜ για να σηκώσουν μετρητά, παρά μόνο εφόσον ο πελάτης επιλέξει να σηκώσει τα μετρητά παρά το τέλος υπερανάληψης. Τούτου λεχθέντος, οι τράπεζες εξακολουθούν να επιβάλουν χρεώσεις αν το υπόλοιπο κάποιου λογαριασμού γίνει αρνητικό λόγω είσπραξης κάποιας επιταγής ή αυτόματης πληρωμής ενοικίου, αν δεν υπάρχουν επαρκή κεφάλαια για να καλυφθούν οι χρεώσεις αυτές.

Μια μελέτη της Pew το 2014 διαπίστωσε ότι περισσότερο από το ήμισυ των καταθετών που έκαναν υπερανάληψη από τους λογαριασμούς τους κατά το παρελθόν έτος δεν θυμούνται να είχαν συναινέσει στην υπηρεσία υπερανάληψης.

Σύμφωνα με το νόμο, οι καταθέτες μπορούν επίσης να επιλέξουν να μην κάνουν υπερανάληψη από ΑΤΜ ανά πάσα στιγμή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν είναι σε θέση να σηκώσουν χρήματα από ένα ΑΤΜ, αν το υπόλοιπο του λογαριασμού τους πέσει κάτω από 0.

Το Γραφείο Προστασίας των Καταναλωτών εξετάζει επί του παρόντος τα τέλη υπερανάληψης, ειδικά όταν κάποιος χρεώνεται πολλαπλές φορές ανά ημέρα. Τα τυπικό τέλος υπερανάληψης είναι 35 δολάρια.

Οι τράπεζες αναγκάστηκαν να δημοσιοποιήσουν τα τέλη υπερανάληψης που επιβάλλουν για πρώτη φορά φέτος. Ενώ οι μεγαλύτερες τράπεζες επιβάλλουν τα πιο μεγάλα τέλη, αυτά αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 6% των εσόδων από μη τοκοφόρες εργασίες της JPMorgan, της Bank of America και της Wells Fargo, σύμφωνα με μια ανάλυση από την SNL Financial.

Οι μεγάλες τράπεζες έχουν πολλές άλλες δυνατότητες για να κερδίσουν χρήματα, όπως συναλλαγές μετοχών και ομολόγων, επενδυτικά κεφάλαια και διακίνηση χρημάτων για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Αντίθετα, ορισμένες μικρότερες τράπεζες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στα τέλη υπερανάληψης για να βγάλουν λεφτά.

Η Woodforest National Bank και η First National Bank του Τέξας αντλούν περισσότερο από το 40% των μη επιτοκιακών εσόδων τους από τα τέλη υπερανάληψης, σύμφωνα με την SNL Financial. Ο μέσος όρος είναι κάτω από 8%.

Και οι δύο τράπεζες έχουν έδρα στο Τέξας – η Woodforest λειτουργεί πάνω από 750 καταστήματα σε 17 πολιτείες, ενώ η First National δραστηριοποιείται στο Τέξας, το Νέο Μεξικό και την Αριζόνα και έχει πάνω από 280 υποκαταστήματα.

«Αυτές οι τράπεζες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτά τα τέλη», λέει ο Τάιλερ Χαλ, ανώτερος τραπεζιτικός αναλυτής στην SNL Financial. «Αυτό είναι το επιχειρηματικό τους μοντέλο».

Συνολικά, οι περίπου 600 αμερικανικές τράπεζες που αναγκάστηκαν να δημοσιοποιήσουν τα τέλη υπερανάληψης που επιβάλλουν στους καταναλωτές εισέπραξαν πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και το Μάρτιο.

 

Συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις στους θεσμούς

Χωρίς χρονοδιάγραμμα, όπως άλλωστε επισημαίνουν και κοινοτικές πηγές, οι διαπραγματεύσεις στο Brussels Group συνεχίζονται και σήμερα με την ελληνική πλευρά να ευελπιστεί σε μια λύση άμεσα. Το βλέμμα χθες ήταν στραμμένο στο Βερολίνο
Με τον ΦΠΑ (επιμένουν οι εταίροι να είναι στο 1% του ΑΕΠ) και το ασφαλιστικό να παραμένουν τα μεγάλα αγκάθια στις συζητήσεις των τεχνικών κλιμακίων «η διαπραγμάτευση συνεχίζεται» τονίζουν ανώτατες κυβερνητικές πηγές.

Μπορεί αργά το βράδυ να δημιουργήθηκαν μεγάλες προσδοκίες απο την πενταμελή συνάντηση στο Βερολίνο, όμως απουσία του Έλληνα πρωθυπουργού κανείς δεν πίστευε πως θα μπορούσαν να υπάρξουν τελικές αποφάσεις από την Ελλάδα.
Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν να υπάρξει εντατική δουλειά και να παραμείνουν σε στενή επαφή για τις εξελίξεις, τόσο μεταξύ τους όσο και με τις ελληνικές αρχές.
Τα αντιφατικά μηνύματα, που σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, εκφράζουν οι δανειστές, εξακολουθούν να προβληματίζουν το Μέγαρο Μαξίμου βλέποντας πως έχουν φτάσει κοντά στην πηγή χωρίς να μπορούν να πιουν νερό.
Όλα τα θέματα μπήκαν για άλλη μια φορά στο τραπέζι στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε για άλλη μια φορά υπό τον Αλέξη Τσίπρα χθες το βράδυ στο Μέγαρο Μαξίμου που ολοκληρώθηκε στις 23.30.
Ειδικότερα  στο μίνι υπουργικό συμβούλιο στο Μαξίμου βρέθηκαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Χρήστος Σπίρτζης, ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Σπύρος Σαγιάς, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.
Προσερχόμενος ο αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων διαβεβαίωσε πως «ο κόσμος δεν πρέπει να ανησυχεί», μάλιστα για την συμφωνία και το περιεχόμενό της τόνισε, πως δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες.
Επισήμως στη σύσκεψη συζητήθηκε το ζήτημα διορισμών των νέων ΔΣ στους οργανισμούς δημοσίου, αλλά είναι προφανές ότι στο τραπέζι μπήκαν όλα τα ζητήματα της διαπραγμάτευσης.
Λίγες ημέρες πριν την επίτευξη της συμφωνίας, άλλωστε  τα κυβερνητικά στελέχη κρατούν τα στόματα ερμητικά κλειστά.
Τα προσχέδια της συμφωνίας, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν αρχίσει να γράφονται, χωρίς, όμως στην Ελλάδα μέχρι στιγμής να έχει φτάσει κάποιο κείμενο από την πλευρά των Βρυξελλών. Οι καταγραφές των βασικών σημείων φαίνεται να έχουν ξεκινήσει, αφήνοντας πιο πίσω τα πιο δύσκολα σημεία, που ίσως τελικά επιλυθούν πλέον σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη που δεν βλέπουν την τελική λύση να έρχεται άμεσα, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια που υπάρχουν σε τεχνικοικονομικό επίπεδο. Σε διαφορετική περίπτωση δεν κρύβουν πως μια «συμφωνία κορυφής» θα άρει το αδιέξοδο χωρίς, όμως η Ελλάδα να παραβεί τις κόκκινες γραμμές της.
Υπάρχει εκτίμηση πως υπάρχει μερίδα των δανειστών που βλέπει πως «χρόνος υπάρχει» μέχρι το τέλος της δανειακής σύμβαση στις 30 Ιουνίου. Το σενάριο αυτό, πάντως δεν χαρακτηρίζεται ως ρεαλιστικό, καθώς η συμφωνία θα πρέπει να περάσει απο Euroworking Group, Eurogroup, αλλά και από τα κοινοβούλια των χωρών προκειμένου να εγκριθεί.
Ο άλλος «φόβος» της Αθήνας είναι αυτός της «ενδιάμεσης λύσης» που ενδεχομένως να σκεφτούν οι εταίροι να δώσουν, προκειμένου να υπάρξει μια ανάσα στην ελληνική οικονομία. Και σε αυτή την περίπτωση το Μέγαρο Μαξίμου εμφανίζεται αρνητικό, καθώς επιθυμεί μια συνολική λύση που δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα βραχυπρόθεσμα.

Η τεράστια σημασία της παρουσίας του πατέρα

Γράφει ο John Gottman, Καθηγητής Ψυχολογίας.
 Τι χάνουν τα παιδιά όταν ο πατέρας τους είναι απών, απόμακρος ή μονίμως απασχολημένος;
Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού, μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά χάνουν, είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα».
Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών σχέσεων.
Η επίδραση του πατέρα φαίνεται ακόμη και σε παιδιά πολύ μικρής ηλικίας.
Μια έρευνα έδειξε ότι αγοράκια μόλις πέντε μηνών, τα οποία είχαν πολλές επαφές με τους πατέρες τους, ένιωθαν πιο άνετα όταν περιβάλλονταν από άγνωστα ενήλικα άτομα.
Τα μωρά έβγαζαν περισσότερους ήχους και δυσανασχετούσαν λιγότερο όταν οι άγνωστοι τα έπαιρναν αγκαλιά -πάντοτε σε σύγκριση με βρέφη των οποίων οι πατέρες δεν συμμετείχαν στην ανατροφή τους.
Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι τα μωρά ενός έτους, που είχαν περισσότερη επαφή με τον πατέρα τους,ψέκλαιγαν λιγότερο όταν τα άφηναν με άγνωστα πρόσωπα.

Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η επίδραση του πατέρα συντελείται κυρίως μέσα από το παιχνίδι.
Όχι μόνο γιατί οι μπαμπάδες αφιερώνουν χαρακτηριστικά μεγαλύτερο μέρος του χρόνου που διαθέτουν για τα παιδιά τους σε δραστηριότητες παιχνιδιού, αλλά και γιατί το στιλ του παιχνιδιού που υιοθετούν είναι πιο πολύ σωματικό και περισσότερο συναρπαστικό, από την αντίστοιχη αλληλεπίδραση των μητέρων.
Παρατηρώντας κάποιους γονείς με τα νεογέννητα παιδιά τους, οι Michael Yogman και Τ. Berry Brazelton,διαπίστωσαν ότι οι πατέρες μιλούσαν λιγότερο, αλλά άγγιζαν τα παιδιά τους περισσότερο.
Ακόμη, δημιουργούσαν περισσότερους ρυθμικούς ήχους και χτύπους, για να προσελκύσουν την προσοχή των μωρών.
Το παιχνίδι τους μπορούσε να προκαλέσει στα παιδιά ένα απίστευτο εύρος διαφορετικών συναισθημάτων, ξεκινώντας από δραστηριότητες που παρουσίαζαν ελάχιστο ενδιαφέρον, μέχρι δραστηριότητες που συνάρπαζαν τα μωρά.
Οι μητέρες, αντίθετα, κρατούσαν το παιχνίδι και τα συναισθήματα των παιδιών τους σε ισορροπία, χωρίς «σκαμπανεβάσματα».
Οι διαφορές αυτές εμφανίζονται και στην παιδική ηλικία, με τον πατέρα να εισάγει τα παιδιά του σε «τραχιά», γεμάτα ανατροπές και χωρίς κανόνες παιχνίδια, στα οποία περιλαμβάνονται οι ανυψώσεις, τα πηδήματα και τα γαργαλητά.
Οι μπαμπάδες επιδίδονται συχνά σε ιδιόρρυθμα και ασυνήθιστα παιχνίδια, σε αντίθεση με τις μαμάδεςπου είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν προσκολλημένες σε δοκιμασμένες συνταγές, όπως το «κρυφτούλι», το «πλάθω κουλουράκια», το «έλα να διαβάσουμε ένα βιβλίο» ή το «ας παίξουμε με τα παιχνίδια και τα παζλ σου».
Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι το τραχύ πατρικό στιλ του θορυβώδους παιχνιδιού, χαράσσει μια σημαντική δίοδο που διευκολύνει τη μάθηση των συναισθημάτων από τα παιδιά.
Φανταστείτε το μπαμπά σαν μια «κακιά αρκούδα» να κυνηγά ένα καταγοητευμένο μικρό παιδάκι, στην αυλή του σπιτιού.
Ή, φανταστείτε έναν άλλο μπαμπά, που σηκώνει ψηλά το παιδί και το φέρνει γύρω-γύρω σαν αεροπλανάκι.
Τα παιχνίδια αυτά επιτρέπουν στο παιδί να βιώσει τη συγκίνηση του μικρού, ελεγχόμενου φόβου, ενώ ταυτόχρονα το διασκεδάζουν και το ευχαριστούν. Του μαθαίνουν τον τρόπο να παρατηρεί και να αντιδρά στα επικοινωνιακά σήματα του πατέρα του για να βιώσει μια θετική εμπειρία.
Διαπιστώνει, για παράδειγμα, ότι το στρίγκλισμα και το γαργάλημα κάνουν το μπαμπά να γελά και να παρατείνει το παιχνίδι.
Παρατηρεί επίσης τον πατέρα του, αναζητώντας ενδείξεις ότι το παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του («Εντάξει, φτάνει για την ώρα») και μαθαίνει μετά τη διέγερση του παιχνιδιού, πώς να επανέρχεται στη φυσιολογική του κατάσταση και να ηρεμεί.

Οι δεξιότητες αυτές είναι εξαιρετικά χρήσιμες, καθώς το παιδί αποτολμά να βγει έξω στον κόσμο των συνομηλίκων του.

Από την εμπειρία των παιχνιδιών του με τον μπαμπά, έχει μάθει να διαβάζει τα μηνύματα των άλλων και ξέρει πότε η κατάσταση οξύνεται. Γνωρίζει πώς να αναπτύξει το δικό του συναρπαστικό παιχνίδι και ανταποκρίνεται στους άλλους με τρόπο που δεν είναι ούτε πολύ νωθρός, ούτε υπερβολικά παρορμητικός.

Γνωρίζει πώς να ρυθμίζει τα συναισθήματά του, έτσι ώστε να συμβάλλει σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.

Οι μελέτες σε τρίχρονα και πεντάχρονα παιδιά, τις οποίες πραγματοποίησαν οι Ross Parke και Kevin MacDonald, κατέδειξαν τη σχέση ανάμεσα στο φυσικό παιχνίδι με τον πατέρα και στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιμετωπίζουν τους συνομηλίκους τους.

Παρατηρώντας τα παιδιά κατά τη διάρκεια ενός εικοσάλεπτου παιχνιδιού με τον πατέρα τους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνα στα οποία οι πατέρες τους πρόσφεραν ένα υψηλού επιπέδου φυσικό παιχνίδι, ήταν περισσότερο δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων τους.

Παράλληλα, εντοπίστηκε η ύπαρξη ενός σημαντικού ποιοτικού χαρακτηριστικού: δημοφιλή ήταν τα παιδιά που ο πατέρας τους τα έπαιζε φυσικά μεν, αλλά δεν τα κατηύθυνε / πίεζε, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Λιγότερο δημοφιλή ήταν τα παιδιά των οποίων ο πατέρας έπαιζε φυσικά, αλλά ήταν εξαιρετικά εξουσιαστικός στο παιχνίδι τους.
Παρόμοιες ενδείξεις έχουν αναφερθεί και από άλλες μελέτες.
Αρκετοί ερευνητές από πολλούς τομείς καταλήγουν στη διαπίστωση ότι οι βέλτιστες κοινωνικές δεξιότητες των παιδιών, αναπτύσσονται όταν οι πατέρες τους διατηρούν τις θετικές τους αλληλεπιδράσεις και επιτρέπουν στα παιδιά να λάβουν μέρος και να κατευθύνουν την πορεία του παιχνιδιού.
Αυτά τα δεδομένα ταιριάζουν απόλυτα με τα δικά μου ευρήματα.
Έχω επισημάνει πόσο σημαντικό είναι να αποφεύγει ο πατέρας τις επικρίσεις, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, την όχληση και την αδιακρισία με τα παιδιά του.
Στις έρευνές μας, τα παιδιά που τα πήγαιναν καλύτερα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους και τις σχολικές τους επιδόσεις, ήταν εκείνα των οποίων οι πατέρες αναγνώριζαν τα συναισθήματά τους καιεπικροτούσαν τα επιτεύγματά τους.
Αναφέρομαι σε πατέρες που λειτουργούσαν ως «συναισθηματικοί μέντορες», οι οποίοι δεν απέρριπταν, ούτε και κατέκριναν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους. Αντίθετα, έδειχναν ενσυναίσθηση και πρόσφεραν καθοδήγηση για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα.
Κατά τη διάρκεια μιας άσκησης όπου οι γονείς δίδασκαν στο παιδί τους να παίζει ένα βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες -«συναισθηματικοί μέντορες», ενθάρρυναν τα παιδιά προσφέροντας ακριβώς τον απαραίτητο βαθμό καθοδήγησης, χωρίς να είναι ιδιαίτερα παρεμβατικοί.
Εφάρμοζαν συχνά τη διδακτική τεχνική της «κλιμάκωσης». Έβλεπαν δηλαδή την κάθε επιτυχία του παιδιού ως μια επιπλέον απόδειξη των ικανοτήτων του. Με απλά λόγια που τους έλεγαν όπως «Αυτός είσαι!» ή «Το ήξερα πως μπορούσες να το κάνεις», οι πατέρες αυτοί μετέτρεπαν κάθε μικρή νίκη σε θεμέλιο λίθο, πάνω στον οποίο οικοδομούνταν η καλύτερη αυτοαντίληψη του παιδιού.
Η ενθάρρυνση και οι έπαινοι, έδιναν στα παιδιά την απαιτούμενη σιγουριά, ώστε να προχωρήσουν και να συνεχίσουν να μαθαίνουν.
Αντίθετα, διαπιστώσαμε ότι τα παιδιά που είχαν ψυχρούς, αυταρχικούς, χλευαστικούς και υπερβολικά αδιάκριτους και παρεμβατικούς πατέρες, ήταν εκείνα που δοκιμάζονταν σκληρότερα στις σχολικές τους επιδόσεις και στις κοινωνικές τους σχέσεις.
Κατά τη διάρκεια της ίδιας άσκησης με το βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες αυτοί έκαναν υποτιμητικές παρατηρήσεις στα παιδιά τους, τα κορόιδευαν και τα επέκριναν για τα λάθη τους. Όταν μάλιστα το παιχνίδι δεν πήγαινε καλά, αναλάμβαναν να το συνεχίσουν οι ίδιοι, δίνοντας έτσι στο παιδί μια «απόδειξη» της ανικανότητάς του.
Τρία χρόνια αργότερα, όταν ήρθαμε εκ νέου σε επαφή με αυτές τις οικογένειες και τους δασκάλους των παιδιών, διαπιστώσαμε ότι εκείνα που είχαν επικριτικούς, μη υποστηρικτικούς πατέρες, ήταν πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα.
Εκδήλωναν επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους φίλους τους, αντιμετώπιζαν τις περισσότερες δυσκολίες στο σχολείο και είχαν επίσης προβλήματα που συνδέονταν με παραβατική συμπεριφορά και νεανική βία.
Παρόλο που στις έρευνες μας καταλήξαμε ότι οι αλληλεπιδράσεις μητέρας-παιδιού είναι εξίσου σημαντικές, διαπιστώσαμε ότι, συγκρινόμενες με τις αντιδράσεις του πατέρα, η ποιότητα της σχέσης με τη μητέρα δεν αποτελούσε ισχυρό δείκτη πρόβλεψης της μελλοντικής επιτυχίας ή αποτυχίας του παιδιού στο σχολείο και στις σχέσεις με τους φίλους του.
Η ανακάλυψη αυτή είναι αναμφίβολα εκπληκτική, αφού μάλιστα, είναι γνωστό ότι οι μητέρες περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους απ’ ό,τι οι πατέρες.
Πιστεύουμε ότι ο λόγος αυτής της ακραίας επιρροής του πατέρα στα παιδιά του, είναι το γεγονός ότι η σχέση του μαζί τους, τούς προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα.

Θερμό επεισόδιο Ρωσίας-ΗΠΑ στη Μαύρη Θάλασσα

Πολεμικά αεροσκάφη τύπου Sukhoi-24 του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσαςυποχρέωσαν αντιτορπιλικό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού να αποχωρήσει από τα ρωσικά χωρικά ύδατα, σύμφωνα με πηγές του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού στην Κριμαία, τις οποίες επικαλείται το ρωσικό πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι.

Σύμφωνα με τις ρωσικές πηγές το αμερικανικό πλοίο «Ross» απέπλευσε από το ρουμανικό λιμάνι της Κωστάντζας, «κατευθύνθηκε προς τα χωρικά ύδατα της Ρωσίας, εκινείτο ακριβώς στην οριογραμμή τους, οι ενέργειές του ήταν προκλητικές και επιθετικές».

Η δραστηριότητα του αμερικανικού πλοίου προκάλεσε την αντίδραση του κέντρου ελέγχου των συνόρων με έδρα τη Σεβαστούπολη της Κριμαίας, καθώς και των πλοίων του ρωσικού Στόλου, που βρίσκονταν στην περιοχή. Κατά τις ρωσικές πηγές «τα καταδρομικά αεροσκάφη Sukhoi-24, τα οποία απογειώθηκαν, επέδειξαν στο αμερικανικό πλήρωμα την ετοιμότητά τους να παρεμποδίσουν με αυστηρότητα την παραβίαση των συνόρων και να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της χώρας», με αποτέλεσμα «το αντιτορπιλικό να μεταβάλει ξαφνικά πορεία και να απομακρυνθεί προς τα διεθνή ύδατα στην ανατολική Μαύρη Θάλασσα».

Ο συνομιλητής του ρωσικού πρακτορείου επεσήμανε ότι "όπως δείχνουν όλα τα δεδομένα οι Αμερικανοί δεν ξέχασαν το επεισόδιο του Απριλίου του 2014, όταν ένα Sukhoi-24 ουσιαστικά εξουδετέρωσε όλον τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό στο υπερσύγχρονο αντιτορπιλικό με στοιχεία αντιπυραυλικής ασπίδας Donald Cook" σε παρόμοιο επεισόδιο στα ανοιχτά της Οδησσού.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι U2 στο πλευρό της Ελλάδας: «Unfuck Greece»

Το «Unfuck Greece», το σύνθημα που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις πανευρωπαϊκές συγκεντρώσεις συμπαράστασης για την ελληνική κυβέρνηση, φιγουράρει και στη γιγαντοοθόνη των U2 κατά την περιοδεία τους «Innocence +Experience» που ξεκίνησε πριν από δύο εβδομάδες στις ΗΠΑ και τον Καναδά.
 Συγκεκριμένα, στις συναυλίες που δίνουν σε ΗΠΑ και Καναδά μέσα από μια τεράστια γιγαντοοθόνη περνούν διάφορα πολιτικά μηνύματα, ανάμεσά τους και το σύνθημα «Unfuck Greece».

Η Νομική Αθηνών νίκησε το Χάρβαρντ: Πρώτοι οι Έλληνες φοιτητές σε παγκόσμιο διαγωνισμό

Είχαν απέναντί τους εκπροσώπους από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια στον κόσμο. Παρόλα αυτά, ήταν η ελληνική τετράδα εκείνη που έκλεψε τις εντυπώσεις στον παγκόσμιο διαγωνισμό εικονικής δίκης: τα παιδιά της Νομικής Αθηνών, που κατάφεραν να νικήσουν και τους φοιτητές του Χάρβαρντ.
Η Περσεφόνη Βερνάδου, ο Παναγιώτης Θεοδωρόπουλος, ο Παναγιώτης Κυριακού και η Αννα Βεντουράτου κατέκτησαν την πρώτη θέση στο διαγωνισμό Moot Court Competition, που έγινε στην έδρα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου στη Γενεύη.
Ο διαγωνισμός, που διεξάχθηκε φέτος για 12η χρονιά, αποτελεί προσομοίωση της διαδικασίας δικαστικής επίλυσης διακρατικών εμπορικών διαφορών.
Φέτος το θέμα αφορούσε τη διαφορά μεταξύ δύο κρατών μελών του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, ενός ανεπτυγμένου και ενός αναπτυσσόμενου, που προέκυψε λόγω της απόφασης του τελευταίου να ανακρατικοποιήσει τις υπηρεσίες ύδρευσης – αποχέτευσης μετά από μία περίοδο ιδιωτικοποίησης χωρίς τα επιθυμητά αποτελέσματα, όπως αναφέρει η «Καθημερινή».
Στο διαγωνισμό μετείχαν 117 πανεπιστήμια από όλο τον κόσμο και η ομάδα της νομικής Αθηνών, αφού πήρε το εισιτήριο στον προκριματικό γύρο της Ευρώπης βρέθηκε στην τελική φάση μαζί με 19 άλλα πανεπιστήμια και στο τέλος κόντρα στο Χάρβαρντ.
Το εννεαμελές δικαστήριο- υψηλόβαθμα στελέχη του ΠΟΕ και εγνωσμένης φήμης καθηγητές διεθνούς οικονομικού δικαίου, έδωσαν τη νίκη στην ελληνική ομάδα.
Για την επιτυχία τους οι φοιτητές πήραν υποτροφίες για την παρακολούθηση των καλοκαιρινών μαθημάτων διεθνούς οικονομικού δικαίου, ενώ είχαν και προτάσεις για εργασία από μεγάλες εταιρείες.

Ήταν 29 Μαΐου του 1453.........

....όταν η Ρωμιοσύνη έχασε την κοιτίδα της, όταν ο πολιτισμένος κόσμος, έχασε το χιλιόχρονο φως του. Πολλές φορές στη ζωή μου έκλεισα τα μάτια μου και με της ψυχής τα φτερά, περπάτησα πάνω απ' τα τείχη τα ποθητά, τα τείχη τα απόρθητα...γιατί ποτέ κανείς δεν τα άλωσε, ανάθεμα στην Κερκόπορτα! Στις πολεμίστρες, στους πύργους, στις τάφρους, στα περίβολα, ακούω κουρνιαχτό, σίδερο πάνω στην πέτρα, φωτιά και καπνούς, αλαλαγμούς και πόνο, βέλη και κοντάρια, αίμα, ιδρώτα κι αγωνία, ψαλμούς και ικεσίες κι ένα "Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια..." ημιτελές!

Ένα βασιλιά αχνοβλέπω να καβαλά το φαρί του, πολεμώντας στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, τον έσχατο αυτοκράτορα, να στέκει πιστός στη μεγάλη του απόφαση:"...Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν".

Η Βασιλεύουσα, η πρωτεύουσα της καρδιάς όλων των Ρωμιών, των απανταχού Ελλήνων, το βαρύτερο εξαπτέρυγο της Ορθοδοξίας, είναι αιχμάλωτο εδώ και έξι αιώνες. Κι όλων μας η πεθυμιά είναι ένα νέο ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ!!! Να ξυπνήσει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, να ηχήσουν σήμαντρα και καμπάνες και το Άγιο Φως της Λευτεριάς της Κωνσταντινούπολης, να φτάσει στη Βόρειο Ήπειρο, στη Ρωμυλία, στον Πόντο, στην Ιωνία στη ματωμένη μου Λευκωσία και σ' όλη την Κύπρο...

Να γνωρίζω, να θυμάμαι, για να μπορώ συνειδητά να λέω... "ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝIΔΑ"...
Ι.Θ.