Απόφαση-«βόμβα»: Καταδίκη του ΕΦΚΑ για λάθος στη σύνταξη (λανθασμένη ανακεφαλαίωση ενσήμων)

 

    Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση 21/2026 καταδίκασε τον ΕΦΚΑ σε αποζημίωση 1.500 € σε ασφαλισμένη επειδή τής προκάλεσε ψυχική ταλαιπωρία από λάθος υπολογισμό των ενσήμων της

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε η υπ’αριθ. 21/2026 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Η’ Μονομελές), που υποχρεώνει τον e-ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ασφαλισμένη το συνολικό ποσό των 1.500 ευρώ, με τους νόμιμους τόκους, «ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ψυχικής ταλαιπωρίας» που της προκάλεσε υπολογίζοντας λανθασμένα τις ημέρες εργασίας της (λανθασμένη ανακεφαλαίωση) και κατ’ακολουθία την πλήρωση της προϋπόθεσης προς συνταξιοδότησή της.

Πιο συγκεκριμένα, η ενάγουσα-ασφαλισμένη στις 29-6-2023 ζήτησε βεβαίωση του συνολικώς διανυθέντος χρόνου ασφάλισής της, δηλαδή ενημέρωσή της για τον συνολικό αριθμό ενσήμων-ημερών ασφάλισης στον ΕΦΚΑ. Ο Διευθυντής του αρμόδιου Υποκ/τος e-ΕΦΚΑ εξέδωσε στις 9-10-2023 απόφαση, στην οποία, καταμετρώντας και ανακεφαλαιώνοντας τα ασφαλιστικά στοιχεία της συγκεκριμένης ασφαλισμένης, διαπίστωσε ότι αυτή είχε πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης, διάρκειας 12.061 ημερών στον κλάδο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και 11.324 ημερών στον κλάδο του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).

Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, στις 6-12-2023 υπέβαλε παραίτηση από το Νομικό Πρόσωπο στο οποίο υπηρετούσε λόγω συνταξιοδότησης και στις 31-12-2023 η ασφαλισμένη υπέβαλε αίτηση προς την αρμόδια Τοπική Διεύθυνση του e-ΕΦΚΑ ζητώντας τη χορήγηση πλήρους σύνταξης, με βάση τη συμπλήρωση του 62ου έτους της ηλικίας της και την πραγματοποίηση χρόνου ασφάλισης άνω των 12.000 ημερών.

Όμως, κατά την ανακεφαλαίωση και επανακαταμέτρηση του διανυθέντος χρόνου ασφάλισης της ασφαλισμένης προς απονομή σύνταξης, ο e-ΕΦΚΑ ανακάλυψε ότι τελικά αυτή είχε 11.562 ημέρες κύριας ασφάλισης και 11.472 ημέρες επικουρικής ασφάλισης, δηλαδή λιγότερο χρόνο από τον απαιτούμενο (12.000 ΗΑ) για την απονομή πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος. Για τη νέα αυτή διαπίστωση του ΕΦΚΑ, η ενάγουσα ενημερώθηκε με mail  στις 5-7-2024 ενώ για επτά (7) μήνες ανέμενε τη χορήγηση τής σύνταξής της.

Έτσι η ασφαλισμένη αναγκάστηκε να προβεί στην αναγνώριση του υπολειπόμενου χρόνου ασφάλισής της ως πλασματικού. Ο ΕΦΚΑ αναγνώρισε στην εν λόγω ασφαλισμένη επιπλέον 450 ημέρες ασφάλισης, με καταβολή όμως ποσού εξαγοράς ύψους 5.680,80 ευρώ!!

Τελικά με την από 16-8-2024 απόφαση του Διευθυντή της Γ΄ Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του ΕΦΚΑ, χορηγήθηκε στην ενάγουσα πλήρης σύνταξη γήρατος, ύψους 1.295,30 ευρώ, με παρακράτηση όμως ποσοστού 25% μηνιαίως, μέχρι την εξόφληση του ποσού των 5.680,80 ευρώ, για την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισής της.

Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα υπέβαλε στις 2-10-2024 επιστολή διαμαρτυρίας στο Τμήμα Διαχείρισης Αναφορών του e-ΕΦΚΑ. Επ’αυτής, ο αρμόδιος Προϊστάμενος του ΕΦΚΑ τής απάντησε ότι, κατά τον έλεγχο του αιτήματός της προς συνταξιοδότηση, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε λανθασμένη αποτύπωση στην αρχική ανακεφαλαίωση της προσυνταξιοδοτικής απόφασης, συγκεκριμένα, για τα έτη 2009 έως και 2011, με συνέπεια να γίνει επανέλεγχος από τον οποίο προέκυψε, εν τέλει, η εκ μέρους της πραγματοποίηση μικρότερου χρόνου ασφάλισης των απαιτούμενων 12.000 ημερών.

Έτσι η ασφαλισμένη κατέληξε να καταθέσει αγωγή, με την οποία ζητούσε αφενός μεν το ποσό των 5.680 ευρώ που καλείται να καταβάλει για εξαγορά πλασματικού χρόνου (στην οποία οδηγήθηκε από εσφαλμένη καταμέτρηση του ΕΦΚΑ) και αφετέρου το ποσό των 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική της βλάβη από την όλη ψυχική ταλαιπωρία, ένεκα των ενεργειών των ασφαλιστικών οργάνων του e-ΕΦΚΑ.

Συγκεκριμένα η σημαντική αυτή απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσ/κης αναφέρει: «Η ενάγουσα αποδίδει στα όργανα του εναγόμενου την παραβίαση των αρχών της καλής πίστης από την εκ μέρους τους παροχή ανακριβών πληροφοριών, σχετικά με την πλήρωση των προϋποθέσεων προς συνταξιοδότησή της, με συνέπεια την πολύμηνη ταλαιπωρία της. Η παρανομία αυτή στοιχειοθετείται, καθώς (…) τα ασφαλιστικά όργανα, εν όψει και της πολυπλοκότητας των διατάξεων της κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας, για την απονομή συντάξεων, υποχρεούνται να καθιστούν προσιτά στους ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους κατάστασης και, μάλιστα, κατά τρόπο σαφή και απλό. Ως εκ τούτου, προς χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της ενάγουσας και, συγκεκριμένα, της ψυχικής της ταλαιπωρίας από την παράνομη παράλειψη των οργάνων του εναγόμενου να εκπληρώσουν τις, κατά τα ανωτέρω, υποχρεώσεις τους, το Δικαστήριο κρίνει εύλογο να της επιδικασθεί το ποσό των 1.500 ευρώ.». Και συνεχίζει διατάσσοντας ότι «πρέπει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, e-ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ενάγουσα το ως άνω επιδικασθέν ποσό των 1.500 ευρώ. Το ποσό δε αυτό οφείλεται με τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους από την επίδοση της αγωγής, η οποία έλαβε χώρα στις 5.6.2025.».

Την υπόθεση αυτή χειρίστηκε με επιτυχία ο γνωστός εργατολόγος, συνεργάτης της ΕΝΥΠΕΚΚ και τού δικηγορικού μας γραφείου, κ.Γιάννης Γλέζος.

Αλέξης Μητρόπουλος

Πανεπιστημιακός-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ
=========================
Δείτε παρακάτωολόκληρο το κείμενο της σημαντικής απόφασης 21/2026 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης

Αριθμός απόφασης: 21/2026
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Η΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 12 Νοεμβρίου 2025, με
δικαστή την Ευαγγελία Παυλίδου, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα τη Δήμητρα
Συμεωνίδου, δικαστικό υπάλληλο.
Γ ι α να δικάσει την αγωγή, με ημερομηνία ηλεκτρονικής κατάθεσης
14.3.2025 (αριθ. εισαγωγής ΑΓ 944/2025...
τ η ς ΜΜ του Μ, κατοίκου ............, που λογίζεται ότι παρέστη με την, κατ’
άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ, δήλωση του πληρεξούσιού της δικηγόρου, Ιωάννη Γλέζου,
κ α τ ά του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e- ΕΦΚΑ),
νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Διοικητή του, που λογίζεται ότι παρέστη με την,
κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ, δήλωση της πληρεξούσιάς του δικηγόρου .....
Το Δικαστήριο, αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα, σκέφθηκε κατά τον νόμο.
Η κ ρ ί σ η τ ο υ ε ί ν α ι η ε ξ ή ς:
1. Επειδή για την άσκηση της κρινόμενης αγωγής έχει καταβληθεί το
αναλογούν τέλος δικαστικού ενσήμου .....
2. Επειδή, με την υπό κρίση αγωγή ζητείται, παραδεκτώς, να υποχρεωθεί ο
εναγόμενος, e-ΕΦΚΑ, με απόφαση κηρυσσόμενη προσωρινώς εκτελεστή, να
καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 7.680 ευρώ. Το ποσό αυτό, με τους
νόμιμους τόκους από την επίδοση της εν λόγω αγωγής, ζητείται με βάση τα άρθρα
105-106 ΕισΝΑΚ και αντιστοιχεί, μέχρι του ποσού των 5.680 ευρώ, σε αποζημίωση
για την εξαγορά πλασματικού χρόνου εκ μέρους της ενάγουσας, λόγω της, κατά την
ίδια, παράνομης αρχικής ανακεφαλαίωσης του χρόνου ασφάλισής της από τα όργανα
του εναγόμενου, με συνέπεια την παραίτησή της από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής
Αλληλεγγύης, όπου και υπηρετούσε, ενώ, κατά τα λοιπά, 2.000 ευρώ αντιστοιχεί σε
χρηματική ικανοποίηση, βάσει του άρθρου 932 ΑΚ, για την ηθική της βλάβη από την
ψυχική της ταλαιπωρία.
3. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του,
κυρωθέντος με το π.δ. 456/1984 (Α΄ 164), Αστικού Κώδικα (ΕισΝΑΚ): «Για
παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της
δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση,
εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για
χάρη του γενικού συμφέροντος …». Ακολούθως, κατά το αμέσως επόμενο άρθρο
106 ΕισΝΑΚ: «Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για
την ευθύνη … των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή
παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους». Περαιτέρω, το
άρθρο 932 του ΑΚ ορίζει ότι: «Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την
αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη
κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως
για εκείνον που έπαθε προσβολή … της τιμής … του …».
4. Επειδή, ακόμη, το άρθρο 148 του, κυρωθέντος με τον ν. 3528/2007 (Α΄
26), Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και
Υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, όπως αυτό ίσχυε, κατά τον
κρίσιμο, εν προκειμένω, χρόνο των αποδιδόμενων παρανομιών, ήτοι πριν από την
αντικατάστασή του από το άρθρο 47 του ν. 5222/2025 (Α΄ 152), όριζε τα εξής: «1. Η
παραίτηση αποτελεί δικαίωμα του υπαλλήλου και υποβάλλεται εγγράφως. Αίρεση,
όρος ή προθεσμία στην αίτηση παραίτησης θεωρούνται ότι δεν έχουν γραφεί. 2. …
3.… 4. Ο υπάλληλος μέσα σε αποκλειστική προθεσμία ενός (1) μηνός από την
υποβολή της αίτησης παραίτησης μπορεί να την ανακαλέσει εγγράφως, εφόσον αυτή
δεν έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με την επόμενη παράγραφο. 5. Η αίτηση
παραίτησης γίνεται αποδεκτή με πράξη που εκδίδεται από το αρμόδιο όργανο και
δημοσιεύεται σε περίληψη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η υπηρεσία δεν
μπορεί να κάνει αποδεκτή την αίτηση παραίτησης πριν από την πάροδο δεκαπέντε
(15) ημερών από την υποβολή της. Αν μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες από την
πάροδο δεκαπέντε (15) ημερών από την υποβολή της αίτησης παραίτησης ο
υπάλληλος επανέλθει με δεύτερη αίτηση, εμμένοντας στην παραίτησή του, αυτή
γίνεται αυτοδικαίως αποδεκτή και λύεται η υπαλληλική σχέση από την ημέρα
υποβολής της δεύτερης αίτησης. Η αίτηση παραίτησης θεωρείται ότι έχει γίνει
αποδεκτή και λύεται αυτοδικαίως η υπαλληλική σχέση, αν παρέλθει άπρακτη
προθεσμία δύο (2) μηνών από την υποβολή της. Για τη λύση της υπαλληλικής
σχέσης εκδίδεται διαπιστωτική πράξη, περίληψη της οποίας δημοσιεύεται στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 6. Διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, που ρυθμίζουν
την παραίτηση του υπαλλήλου σε ειδικές περιπτώσεις, διατηρούνται σε ισχύ».
5. Επειδή, εξ άλλου, το άρθρο 4 του ν. 4151/2013 (Α΄ 103), στη δέκατη
παράγραφό του, προβλέπει τα εξής: «α. Υπάλληλος που αποχωρεί από την
Υπηρεσία προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί και λόγω πλάνης περί τα πράγματα δεν
πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις για την άμεση καταβολή της σύνταξής του,
μπορεί να επανέλθει στην Υπηρεσία μετά από αίτησή του, η οποία υποβάλλεται στον
φορέα που αποχώρησε εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών από την
ημερομηνία που φέρει το έγγραφο της αρμόδιας Διεύθυνσης Συντάξεων, το οποίο και
τον πληροφορεί σχετικά. β. Το χρονικό διάστημα από την αποχώρηση από την
Υπηρεσία μέχρι την επαναφορά σε αυτή, των προσώπων της προηγούμενης
περίπτωσης, δεν λογίζεται συντάξιμο και δεν καταβάλλονται αποδοχές για αυτό».
Σύμφωνα δε με την αιτιολογική έκθεση του εν λόγω ν. 4151/2013, η ρύθμιση της
παρ. 10 του άρθρου 4 εισήχθη, εν όψει της παρατήρησης ότι, σε πολλές περιπτώσεις
και λόγω της υφιστάμενης πολυνομίας επί συνταξιοδοτικών ζητημάτων, υπάλληλοι
αποχωρούν από την υπηρεσία, λόγω συνταξιοδότησης, χωρίς να πληρούν τους
όρους και τις προϋποθέσεις για αυτήν. Ως εκ τούτου, με τις εν λόγω διατάξεις
παρέχεται στους υπαλλήλους αυτούς η δυνατότητα επανόδου στην υπηρεσία, υπό
την προϋπόθεση ότι η πλάνη τους προκύπτει από σχετικό έγγραφο ή πράξη
απορριπτική ή πράξη μελλοντικής συνταξιοδότησης της αρμόδιας Διεύθυνσης.
6. Επειδή, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, ερμηνευόμενων σε
συνδυασμό, ευθύνη προς αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106
ΕισΝΑΚ, γεννάται από την έκδοση μη νόμιμης πράξης ή από την παράλειψή της,
καθώς και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων νομικού προσώπου
δημοσίου δικαίου ή από παραλείψεις υλικών ενεργειών τους, εφόσον αυτές
απορρέουν από την οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και δεν
συνάπτονται με την ιδιωτική τους διαχείριση ούτε οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα
οργάνου που ενήργησε εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων.
Περαιτέρω, ευθύνη του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, τηρουμένων όλων των
σωρευτικώς απαιτούμενων προϋποθέσεων του νόμου, στοιχειοθετείται όχι μόνον
όταν, με πράξη ή παράλειψη οργάνου του, παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη
νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις που
προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία, όπως προσδιορίζονται από την, εν γένει,
κείμενη νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και την αρχή της καλής πίστης.
Ειδικά, ως προς την απονομή συντάξεων, εν όψει της πολυπλοκότητας των σχετικών
ρυθμίσεων της κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας και της, συνεπεία αυτής, εύλογης
δυσχέρειας των ασφαλισμένων, κατά την άσκηση των αντίστοιχων δικαιωμάτων
τους, γεννάται από την αρχή της χρηστής διοίκησης και από τη, συνταγματικώς
κατοχυρωμένη, αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η
υποχρέωση των ασφαλιστικών οργάνων να καθιστούν προσιτά στους
ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους κατάστασης και, μάλιστα, κατά
τρόπο σαφή και απλό (βλ. ΔΕφΑθ 4162/2005), συμπράττοντας σε ενέργειες από τις
οποίες εξαρτάται η έκδοση διοικητικών πράξεων που ενδιαφέρουν τους
ασφαλισμένους, προς ικανοποίηση των, εν γένει, έννομων συμφερόντων των
τελευταίων (βλ. ΔΕφΑθ 1256/2023). Εξ άλλου, κατά το προεκτεθέν άρθρο 932 ΑΚ,
μπορεί να επιδικασθεί και εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης,
ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, ιδίως για την τυχόν
ψυχική ταλαιπωρία του ενάγοντος από τη διαγνωσθείσα παρανομία (βλ. ΔΕφΑθ
2521/2024). Απαραίτητη, πάντως, προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αποζημιωτικής
ευθύνης αποτελεί και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της διαγνωσθείσας
αυτής παρανομίας και της επελθούσας ζημίας.
7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα ιστορούμενα στην αγωγή, σε
συνδυασμό και με τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτει ότι η ενάγουσα
υπηρετούσε στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου του Εθνικού Κέντρου
Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ........... Περαιτέρω, στις 29.6.2023, η εν λόγω υπάλληλος,
με την υπ’ αριθ. ...... αίτησή της προς την Τοπική Διεύθυνση Α΄ Θεσσαλονίκης του,
τότε, ΕΦΚΑ ζήτησε τη βεβαίωση του διανυθέντος χρόνου ασφάλισής της. Επί της
αίτησης αυτής, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. ..../2023 απόφαση της Διευθύντριας του εν λόγω
υποκαταστήματος, που, καταμετρώντας και ανακεφαλαιώνοντας τα ασφαλιστικά
στοιχεία της συγκεκριμένης ασφαλισμένης, διαπίστωσε ότι αυτή είχε
πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης, διάρκειας 12.061 ημερών στον κλάδο του ΙΚΑ-
ΕΤΑΜ και 11.324 ημερών στον κλάδο του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης
(ΕΤΕΑ).
Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, στις 6.12.2023, υπέβαλε παραίτηση, λόγω
συνταξιοδότησης, από το ΕΚΚΑ, ενώ, στις 29.12.2023, υπέβαλε και τη δεύτερη
παραίτησή της. Αμφότερες οι παραιτήσεις αυτές έγιναν δεκτές, με αποτέλεσμα τη
λύση της υπαλληλικής της σχέσης με το ΕΚΚΑ, με την υπ’ αριθ. .../16.1.2024
απόφαση της Προέδρου του Διοικητικού του Συμβουλίου, που δημοσιεύθηκε στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (.....) και ανακοινώθηκε στην ενάγουσα, με το υπ’ αριθ.
..... έγγραφο της Αναπληρώτριας Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών
του νομικού αυτού προσώπου. Εν τω μεταξύ, με την υπ’ αριθ. ......./2023 αίτησή της
προς την ως άνω Τοπική Διεύθυνση Α΄ Θεσσαλονίκης του εναγόμενου, η ίδια ζήτησε
τη χορήγηση σύνταξης λόγω γήρατος και, συγκεκριμένα, πλήρους σύνταξης, με βάση
τη συμπλήρωση του 62ου έτους της ηλικίας της και την πραγματοποίηση χρόνου
ασφάλισης άνω των 12.000 ημερών. Ωστόσο, κατά την ανακεφαλαίωση του
διανυθέντος χρόνου ασφάλισης της ενάγουσας, στο πλαίσιο εξέτασης της ανωτέρω
αίτησής της για την απονομή σύνταξης, προέκυψαν, εν τέλει, 11.562 ημέρες κύριας
ασφάλισης και 11.472 ημέρες επικουρικής ασφάλισης, ήτοι χρόνος βραχύτερος των,
κατ’ ελάχιστον, απαιτούμενων 12.000 ημερών, για την απονομή πλήρους σύνταξης
λόγω γήρατος. Για το γεγονός αυτό, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ειδοποιήθηκε με το
από 5.7.2024 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το οποίο δεν προσκομίζεται.
Στη συνέχεια, πάντως, η ίδια υπέβαλε το υπ’ αριθ. ..... ερώτημα προς το
Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ) της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ),
ζητώντας κατευθύνσεις για τις δυνατότητές της, δεδομένης της ήδη παραίτησής της
από την υπηρεσία. Η ομάδα νομικών του εν λόγω Ινστιτούτου της απάντησε ότι
δύναται είτε να προβεί σε αίτηση αναγνώρισης του υπολειπόμενου χρόνου
ασφάλισης, ως πλασματικού, με εξαγορά κενών διαστημάτων, είτε να επανέλθει στην
υπηρεσία της, κατ’ εφαρμογή του προεκτεθέντος άρθρου 4 παρ. 10 του ν.
4141/2013. Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, με τις από 15.7.2024 και 29.7.2024
υπεύθυνες δηλώσεις της, ζήτησε την αναγνώριση του υπολειπόμενου χρόνου
ασφάλισής της, ως πλασματικού. Το αίτημά της αυτό έγινε δεκτό, με την από
29.7.2024 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α΄ Θεσσαλονίκης του
ΕΦΚΑ, που αναγνώρισε στην εν λόγω ασφαλισμένη 450 ημέρες ασφάλισης, με
καταβολή ποσού εξαγοράς, ύψους 5.680,80 ευρώ.
Έτσι, με την υπ’ αριθ. ...../16.8.2024 απόφαση του Διευθυντή της Γ΄
Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του ΕΦΚΑ, χορηγήθηκε στην ενάγουσα πλήρης
σύνταξη γήρατος, ύψους 1.295,30 ευρώ, με παρακράτηση, όμως, ποσοστού ¼,
μηνιαίως, μέχρι την εξόφληση του ποσού των 5.680,80 ευρώ, για την, κατά τα
ανωτέρω, αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισής της. Περαιτέρω, με την
υπ’ αριθ. ..../16.8.2024 απόφαση του ίδιου ως άνω Διευθυντή, χορηγήθηκε στην ίδια
και επικουρική σύνταξη γήρατος, ύψους 280,85 ευρώ.
Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα υπέβαλε την υπ’ αριθ. ...../2.10.2024 επιστολή
διαμαρτυρίας στο Τμήμα Διαχείρισης Αναφορών του e-ΕΦΚΑ. Επ’ αυτής, ο
Προϊστάμενος της ως άνω Διεύθυνσης Γ΄ Απονομής Συντάξεων της απάντησε ότι,
κατά τον έλεγχο του αιτήματός της προς συνταξιοδότηση, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε
λανθασμένη αποτύπωση στην αρχική ανακεφαλαίωση της προσυνταξιοδοτικής
απόφασης, συγκεκριμένα, για τα έτη 2009 έως και 2011, με συνέπεια να γίνει
επανέλεγχος από τον οποίο προέκυψε, εν τέλει, η εκ μέρους της πραγματοποίηση
ελάσσονος χρόνου ασφάλισης, υπολειπόμενου των απαιτούμενων 12.000 ημερών.
Ήδη, ωστόσο, με την κρινόμενη αγωγή ζητούνται τα αναφερόμενα στη
δεύτερη σκέψη ποσά, ήτοι το ποσό των 5.680 ευρώ, για την αποκατάσταση της
ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη από την εξαγορά του υπολειπόμενου
χρόνου ασφάλισής της, συνεπεία του παράνομου, κατά την ίδια, αρχικού
υπολογισμού του, καθώς και το ποσό των 2.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση,
κατά το άρθρο 932 ΑΚ, για την ηθική της βλάβη από την όλη ψυχική ταλαιπωρία,
ένεκα των ενεργειών των ασφαλιστικών οργάνων. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών
της ενάγουσας, εκτός των ήδη αναφερθέντων, στις 10.11.2025, προσκομίσθηκαν,
μεταξύ άλλων, τα εξής: α) η ..... έκθεση του δικαστικού επιμελητή του .... και β) το υπ’
αριθ. 1515446/30.10.2024 έγγραφο της Προϊσταμένης της ως άνω Τοπικής
Διεύθυνσης, για όσα, κατά την ίδια, διημείφθησαν προφορικά μεταξύ τους. Κατά τα
λοιπά, μεταξύ των στοιχείων του από 8.10.2025 διοικητικού φακέλου του
εναγόμενου, εκτός των ήδη αναφερθέντων, περιλαμβάνονται και τα εξής: α) το από
15.9.2023 απόσπασμα του λεπτομερούς λογαριασμού της εν λόγω ασφαλισμένης, β)
το υπ’ αριθ. ...../11.12.2023 έγγραφο της Προϊσταμένης του Τμήματος Μισθοδοσίας
του ΕΚΚΑ, σύμφωνα με το οποίο η ενάγουσα, παρότι υπηρετούσε στο εν λόγω
ΝΠΔΔ, ως μόνιμη υπάλληλος, υπαγόταν στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ, καθώς και γ) τα
στοιχεία για την ασφάλισή της και σε δεύτερο εργοδότη, κατά τη χρονική περίοδο
από τον Οκτώβριο του 2009 έως και τον Δεκέμβριο του 2011, από την οποία και
φέρεται να προέκυψε ο εσφαλμένος υπολογισμός του αρχικού ανακεφαλαιωτικού
πίνακα.
8. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή αποδίδεται στα όργανα του εναγόμενου η
παράνομη, κατά την ενάγουσα, έκδοση της υπ’ αριθ. .... πράξης, για την αρχική
ανακεφαλαίωση του χρόνου ασφάλισής της. Και τούτο, διότι, βάσει των
διαπιστώσεων της πράξης αυτής, που υπολόγισε τον χρόνο ασφάλισης της εν λόγω
υπαλλήλου σε 12.061 ημέρες, της δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση ότι πληρούσε
τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση πλήρους σύνταξης, λόγω γήρατος, με συνέπεια
την παραίτησή της από την υπηρεσία, ενώ, κατά την εξέταση του μετέπειτα αιτήματός
της για απονομή σύνταξης, διαπιστώθηκε, εν τέλει, ελάσσων χρόνος ασφάλισης, που
την εξανάγκασε στην εξαγορά των υπολειπόμενων ημερών, προκαλώντας της ζημία,
ύψους 5.680 ευρώ. Ωστόσο, η ζημία αυτή, σε κάθε περίπτωση, δεν συνδέεται
αιτιωδώς με την ανωτέρω παρανομία, όπως αυτή αποδίδεται με την αγωγή. Και
τούτο διότι, παρά την παροχή των, εν τέλει, ανακριβών πληροφοριών των
ασφαλιστικών οργάνων, για την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισης, με
τη ζημιογόνο εξαγορά των υπολειπόμενων ημερών, μεσολάβησαν οι από 15.7.2024
και 29.7.2024 αιτήσεις της ίδιας της ενάγουσας. Και ναι μεν η τελευταία ισχυρίζεται
στην αγωγή της ότι εξαναγκάστηκε να ζητήσει την εξαγορά αυτή, δεδομένου ότι είχε
ήδη παραιτηθεί από τη θέση της στο ΕΚΚΑ, ωστόσο, βάσει του προεκτεθέντος
άρθρου 4 παρ. 10 του ν. 4151/2013, αυτή μπορούσε να επανέλθει στην υπηρεσία
της, δυνατότητα, μάλιστα, που προκύπτει πως γνώριζε, καθώς της είχε
γνωστοποιηθεί, με την απάντηση της ομάδας νομικών του Ινστιτούτου Εργασίας της
ΓΣΕΕ επί του σχετικού, από 17.6.2024 ερωτήματός της.
9. Επειδή, ακόμη, η ενάγουσα αποδίδει στα όργανα του εναγόμενου την
παραβίαση των αρχών της καλής πίστης από την εκ μέρους τους παροχή ανακριβών
πληροφοριών, σχετικά με την πλήρωση των προϋποθέσεων προς συνταξιοδότησή
της, με συνέπεια την πολύμηνη ταλαιπωρία της. Η παρανομία αυτή στοιχειοθετείται,
εν προκειμένω, καθώς, σύμφωνα και με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, στην έκτη
σκέψη, τα ασφαλιστικά όργανα, εν όψει και της πολυπλοκότητας των διατάξεων της
κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας, για την απονομή συντάξεων, υποχρεούνται να
καθιστούν προσιτά στους ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους
κατάστασης και, μάλιστα, κατά τρόπο σαφή και απλό. Ως εκ τούτου, προς
χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της ενάγουσας και, συγκεκριμένα,
της ψυχικής της ταλαιπωρίας από την παράνομη παράλειψη των οργάνων του
εναγόμενου να εκπληρώσουν τις, κατά τα ανωτέρω, υποχρεώσεις τους, το
Δικαστήριο κρίνει εύλογο να της επιδικασθεί το ποσό των 1.500 ευρώ, κατά
μερική αποδοχή του αιτήματός της.
10. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει
δεκτή και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, e- ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ενάγουσα
το ως άνω επιδικασθέν ποσό των 1.500 ευρώ. Το ποσό δε αυτό οφείλεται με
τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους από την επίδοση της αγωγής, η οποία
έλαβε χώρα στις 5.6.2025 και σύμφωνα με το άρθρο 45 του ν. 4607/2019 (Α΄ 65),
που εφαρμόζεται, κατά παραπομπή (βλ. ΔΕφΘεσ 343/2025), βάσει της δέκατης
παραγράφου του άρθρου 70Α του ν. 4387/2016, όπως αυτή έχει προστεθεί με το
άρθρο 6 του ν. 4670/2020 (Α΄ 43). Κατά τα λοιπά, το αίτημα για κήρυξη της
παρούσας απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής είναι απορριπτέο, προεχόντως,
ως αναπόδεικτο, ελλείψει προσκόμισης εκ μέρους της ενάγουσας στοιχείων για την
οικονομική της κατάσταση, όπως απαιτείται κατά το άρθρο 80 παρ. 3 του,
κυρωθέντος με τον ν. 2717/1999 (Α΄ 97), Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ).
Τέλος, με δεδομένη αυτήν την έκβαση της δίκης, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να
συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με το άρθρο 275 παρ. 1 εδ. γ΄ ΚΔΔ.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο, Ηλεκτρονικό Εθνικό Φορέα Κοινωνικής
Ασφάλισης να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των χιλίων
πεντακοσίων (1.500) ευρώ, με τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους, βάσει
του άρθρου 45 του ν. 4607/2019, από την επίδοση της αγωγής, στις 5 Ιουνίου
2025 και μέχρι την ολοσχερή του εξόφληση.
Απορρίπτει το αίτημα για κήρυξη της απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 8 Ιανουαρίου 2026, σε
έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                           Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ                  ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ

Γραφεία Παλαιμάχων Αθλητων-Πρωταθλητών ΠΑΝΑΘΗΝΑΊΚΟΥ Α.Ο. "Μίμης Δομάζος"

 

https://www.facebook.com/profile.php?id=61585356065467

Ο χρόνος απασχόλησης για τους εργαζόμενους συνταξιούχους μπορεί να αναγνωριστεί μόνο εφόσον ισχύσει μία εκ των δύο βασικών προϋποθέσεων

 Πότε δεν μετρά ο χρόνος εργασίας για εργαζόμενους συνταξιούχους - Μεγάλη παγίδα 

Νέα δεδομένα φέρνει η γνωμοδότηση 80/2025 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τους συνταξιούχους που συνεχίζουν να εργάζονται σε φορείς του Δημοσίου. Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: η εργασία μετά τη συνταξιοδότηση δεν οδηγεί αυτομάτως σε αύξηση σύνταξης, ούτε «χτίζει» νέο συντάξιμο χρόνο, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, ο χρόνος απασχόλησης μετά τη συνταξιοδότηση δεν προσμετράται ως συντάξιμος όταν ο συνταξιούχος συνεχίζει να λαμβάνει κανονικά τη σύνταξή του, χωρίς να έχει γίνει αναστολή ή άλλη νόμιμη μεταβολή. Με απλά λόγια, η ταυτόχρονη λήψη μισθού και σύνταξης δεν δημιουργεί από μόνη της πρόσθετο συνταξιοδοτικό όφελος.

Συνταξιούχοι: Πότε δεν μετρά ο χρόνος εργασίας και πότε αναγνωρίζεται
Ο χρόνος απασχόλησης μπορεί να αναγνωριστεί μόνο εφόσον ισχύσει μία από τις δύο βασικές προϋποθέσεις:
    Αναστολή καταβολής της σύνταξης για όσο διαρκεί η εργασία
    Επιστροφή των ποσών σύνταξης που εισπράχθηκαν κατά την περίοδο εργασίας
Χωρίς μία από αυτές τις προϋποθέσεις, δεν προκύπτει συνταξιοδοτικό κέρδος από τα επιπλέον έτη απασχόλησης.
Η εξέλιξη αυτή ενδιαφέρει κυρίως:
    συνταξιούχους που απασχολούνται σε υπηρεσίες ή φορείς του Δημοσίου,
    εργαζόμενους συνταξιούχους που υπάγονται στον e-ΕΦΚΑ,
    όσους είχαν την εντύπωση ότι τα επιπλέον έτη εργασίας θα οδηγήσουν σε μελλοντική προσαύξηση της σύνταξης.
Σε πρακτικό επίπεδο, η γνωμοδότηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι:
    δεν δημιουργείται νέο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μόνο λόγω συνέχισης της εργασίας,
    δεν αυξάνεται η σύνταξη από τα επιπλέον έτη,
    δεν προσμετράται χρόνος αν δεν έχει προηγηθεί αναστολή ή επιστροφή σύνταξης.
Υπάρχει κίνδυνος επιστροφής ποσών;
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ναι. Εφόσον κριθεί ότι δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες προϋποθέσεις, μπορεί να τεθεί ζήτημα:
    επιστροφής ποσών σύνταξης που καταβλήθηκαν,
    ή άλλων διοικητικών ενεργειών, ανάλογα με την περίπτωση.
Φορείς όπως η ΕΝΥΠΕΚΚ έχουν ζητήσει να υπάρξει σαφής νομοθετική παρέμβαση, ώστε να αποφευχθούν αδιέξοδα για χιλιάδες συνταξιούχους.
Μέχρι να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο, ένας εργαζόμενος συνταξιούχος καλό είναι:
    να ελέγξει τι ισχύει για τη δική του περίπτωση (αναστολή/μη αναστολή),
    να ζητήσει επίσημη ενημέρωση από τον φορέα του ή τον e-ΕΦΚΑ,
    να μην θεωρεί δεδομένο ότι η εργασία μετά τη σύνταξη αυξάνει αυτόματα τη μελλοντική παροχή.
======================
Από την απόφαση αντιγράφουμε τα παρακάτω :
Αντικατάσταση διατάξεων
«1. Οι παρ. 1 έως 7 του άρθρου 58 του Π.Δ. 1041/1979 αντικαθίστανται ως εξής:
“1. Ο χρόνος υπηρεσίας των συνταξιούχων από ίδιο δικαίωμα του δημοσίου που
υπηρετούν ή προσλαμβάνονται σε θέσεις του δημοσίου τομέα, που ορίζεται στην
παράγρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 1256/1982 (ΦΕΚ Α` 65) και λαμβάνουν σύνταξη και
αποδοχές συγχρόνως, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος, ούτε από το Δημόσιο ούτε
και από τους άλλους ασφαλιστικούς φορείς. Η προηγούμενη διάταξη δεν ισχύει όταν
η σύνταξη είναι προσωπική ή πολεμική ή γενικά στρατιωτική παθόντος στην υπηρεσία
και ένεκα της υπηρεσίας ή εξομοιούμενη προς πολεμική.
2. Το συντάξιμο του χρόνου του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου
δεν αίρεται αν ο συνταξιούχος περιορισθεί στη λήψη μόνο των αποδοχών, οπότε
αναστέλλεται η καταβολή της σύνταξης. Η αναστολή της καταβολής της σύνταξης,
καθώς και η επαναχορήγησή της, γίνεται ύστερα από αίτηση του δικαιούχου προς την
αρμόδια υπηρεσία και αρχίζει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
3. Η αναστολή της σύνταξης για τους συνταξιούχους που υπάγονται στις
μεταβατικές διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 16 του Ν. 1256/1982 ανατρέχει στη
δημοσίευσή του, η δε σύνταξη που τυχόν τους έχει καταβληθεί επιστρέφεται με
μηνιαίες δόσεις ίσες με τον αριθμό των μηνών στους οποίους αντιστοιχεί. Το ίδιο
6
ισχύει και για όσους από τους συνταξιούχους υπηρετούν ή έχουν προσληφθεί σε
θέσεις του δημόσιου τομέα που δεν προβλέπονταν από το Ν.Δ. 641/1970 (ΦΕΚ Α `
174).
4. Σε περίπτωση αναστολής της σύνταξης, ο χρόνος της υπηρεσίας για την οποία ο
συνταξιούχος δικαιώθηκε τη σύνταξη προσμετράται στο χρόνο της νέας του θέσης,
για την καταβολή των επιδομάτων που έχουν σχέση με το χρόνο υπηρεσίας, εφόσον
η υπηρεσία αυτή υπολογίζεται για τη χορήγηση αυτών των επιδομάτων.
5…
6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και για τους
συνταξιούχους του Δημοσίου που υπηρετούν εκτός του δημόσιου τομέα, εφόσον η
υπηρεσία τους αυτή αναγνωρίζεται ως συντάξιμη από το Δημόσιο. Επίσης έχουν
εφαρμογή και γι’ αυτούς που ενώ υπηρετούν σε θέσεις της παρ. 1 γίνονται
συνταξιούχοι μετά την πρόσληψή τους στις θέσεις αυτές.
7…».
10. Περαιτέρω, στο άρθρο 1 παρ. 6 του ν. 1256/1982 «Για την πολυθεσία, την
πολυαπασχόληση και την καθιέρωση ανωτάτου ορίου απολαβών στο δημόσιο τομέα,
καθώς για το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και άλλες
διατάξεις (Α΄ 65)», ορίζεται ότι:
Άρθρο 1
Πολυθεσία
«6. Η αληθινή έννοια της παρ. 1 του άρθρου 9 του νόμου 1232/1982 για την
"επαναφορά σε ισχύ, τροποποίηση και συμπλήρωση των διατάξεων του Ν.Δ.
4352/1964 και άλλες διατάξεις" είναι ότι στο δημόσιο τομέα περιλαμβάνονται όλοι οι
κρατικοί φορείς ανεξάρτητα από το καθεστώς δημοσίου ή ιδιωτικού ή μικτού δικαίου
που τους διέπει ήτοι:
α) οι Κρατικές ή Δημόσιες υπηρεσίες, όπως εκπροσωπούνται από το νομικό
πρόσωπο του Δημοσίου,
β) οι Κρατικοί ή Δημόσιοι Οργανισμοί σαν κρατικά νομικά πρόσωπα δημοσίου
δικαίου,
γ) οι Κρατικές ή Δημόσιες και παραχωρηθείσες επιχειρήσεις όπως η Δημόσια
Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, η Ελληνική
Ραδιοφωνία - Τηλεόραση κλπ.
7
δ) Τα Κοινωφελή Ιδρύματα του Αστικού Κώδικα που περιήλθαν στο Δημόσιο και
χρηματοδοτούνται ή επιχορηγούνται απ` αυτό…
ε) οι Τραπεζιτικές και άλλες ανώνυμες εταιρείες, στις οποίες είτε τα κατά τις
προηγούμενες περιπτώσεις νομικά πρόσωπα έχουν το σύνολο ή την πλειοψηφία των
μετοχών του εταιρικού κεφαλαίου είτε έχουν κρατικό προνόμιο ή κρατική
επιχορήγηση, όπως …
στ) τα κρατικά νομικά πρόσωπα που έχουν χαρακτηρισθεί από το νόμο ή τα
δικαστήρια ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, όπως…
ζ) Οι θυγατρικές ανώνυμες εταιρείες των πιο πάνω Νομικών Προσώπων των εδαφίων
α` - στ` αυτής της παραγράφου που ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από αυτά».
11. Ακολούθως, με το άρθρο 51 του ν. 1892/1990 «Για τον εκσυγχρονισμό και την
ανάπτυξη και άλλες διατάξεις (Α' 101), όπως αυτό συμπληρώθηκε διά του άρθρου 4
παρ. 6 του ν. 1943/1991 «Εκσυγχρονισμός της οργάνωσης και λειτουργίας της
δημόσιας διοίκησης, αναβάθμιση του προσωπικού της και άλλες συναφείς διατάξεις
(Α` 50)», ορίσθηκε ότι:
Άρθρο 51
Επαναοριοθέτηση του δημόσιου τομέα
«Ο κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 1256/1982 δημόσιος τομέας
περιλαμβάνει μόνο:
α. Τις κάθε είδους δημόσιες υπηρεσίες, που υπάγονται στο νομικό πρόσωπο του
Δημοσίου και εκπροσωπούνται από αυτό.
β. Τα κάθε είδους ν.π.δ.δ., εξαιρουμένων των Χρηματιστηρίων Αξιών, είτε αυτά
αποτελούν οργανισμούς κατά τόπο είτε καθ` ύλην αυτοδιοίκησης.
γ. Τις κάθε είδους κρατικές ή δημόσιες και παραχωρηθείσες επιχειρήσεις και
οργανισμούς, καθώς και νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου δημόσιου χαρακτήρα
που επιδιώκουν κοινωφελείς ή άλλους δημόσιους σκοπούς.
δ. Τις τράπεζες που ανήκουν στο νομικό πρόσωπο του Δημοσίου, είτε στο σύνολό
τους είτε κατά πλειοψηφία και
ε. Τις κάθε είδους θυγατρικές εταιρείες των νομικών προσώπων που αναφέρονται
στις περιπτώσεις β` και γ` αυτού του άρθρου, εκτός από τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α.».8
12. Περαιτέρω, διά του άρθρου 8 παρ. 14 ν. 2592/1998 «Αναπροσαρμογή
συντάξεων πολιτικών συνταξιούχων του Δημοσίου, ρύθμιση συνταξιοδοτικών
θεμάτων και άλλες διατάξεις (Α΄ 57)», όπως αυτό ίσχυε κατά το κρίσιμο χρονικό
διάστημα..........
Γνωμοδοτική αρμοδιότητα ΝΣΚ
«1. Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, με τα αρμόδια όργανά του, γνωμοδοτεί
σύμφωνα με τις περ. α` και β` της παρ. 4 των άρθρων 7, 8, 9, 20 και την περ. δ` της
παρ. 4 του άρθρου 21, σε ερωτήματα: α) … , β) … , γ) των Ν.Π.Δ.Δ. …, των οποίων η
νομική υποστήριξη ανήκει στο ΝΣΚ, που υπογράφονται από το κατά περίπτωση
αρμόδιο όργανο διοίκησής τους, εφόσον αφορούν σε ζητήματα της αρμοδιότητάς
τους, ενώ ερωτήματά τους με γενικότερη σημασία υπογράφονται μόνο από τον
αρμόδιο Υπουργό…».
Ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων
15. Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, ερμηνευόμενες αυτοτελώς, αλλά και σε
συνδυασμό μεταξύ τους, ενόψει και όλου του νομικού πλαισίου εντός του οποίου
εντάσσονται, του σκοπού που εξυπηρετούν και των πραγματικών περιστατικών που
εκτέθηκαν από την ερωτώσα υπηρεσία, συνάγονται τα ακόλουθα:
16. Αναφορικά με το ζήτημα της παραδεκτής ή μη υποβολής του τεθέντος
ερωτήματος στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με μόνη την υπογραφή του Διοικητή
του e-ΕΦΚΑ και της αρμοδιότητας ή μη του Ν.Σ.Κ. να γνωμοδοτήσει επ’ αυτού,
λεκτέα τα εξής: Όπως συνάγεται από τις ανωτέρω διατάξεις των άρθρων 7 και 8 του
Οργανισμού του Ν.Σ.Κ., ο οποίος αποτελεί το νομικό πλαίσιο οργάνωσης και
λειτουργίας του, στις αρμοδιότητες του Ν.Σ.Κ. περιλαμβάνεται η καθοδήγηση της
Διοίκησης με νομικές γνωμοδοτήσεις επί ερωτημάτων που υποβάλλονται αρμοδίως
και αφορούν την έννοια και το περιεχόμενο συγκεκριμένων διατάξεων της κείμενης
νομοθεσίας, προκειμένου η Διοίκηση να τις εφαρμόσει ορθά στο πλαίσιο των
αρμοδιοτήτων της2. Στη γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. διατυπώνονται τόσο οι απόψεις του
συλλογικού αυτού οργάνου επί των νομικών ζητημάτων που τίθενται ενώπιόν του,
όσο και οι προτεινόμενες λύσεις για τον νόμιμο, κατά την κρίση του, χειρισμό των
πραγματικών καταστάσεων, ενόψει των οποίων υποβλήθηκε το ερώτημα3.
17. Περαιτέρω, κατά την αληθή έννοια των διατάξεων αυτών, ζήτημα «γενικότερης
σημασίας», η απάντηση επί του οποίου μπορεί να έχει «ευρύτερη εφαρμογή», είναι
ο ζήτημα, το οποίο ναι μεν έχει προκύψει με αφορμή μία συγκεκριμένη περίπτωση
(η οποία αναφέρεται στο ιστορικό του υποβληθέντος ερωτήματος), πλην, όμως, αυτό
είναι πολύ πιθανό να ανακύψει και στο μέλλον, σε απροσδιόριστο αριθμό
περιπτώσεων, και μάλιστα, όχι αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο της δράσης και
λειτουργίας της συγκεκριμένης ερωτώσας υπηρεσίας, αλλά και οποιασδήποτε άλλης,
με αποτέλεσμα η απάντηση που θα δοθεί στο συγκεκριμένο ερώτημα να έχει
ευρύτερες και δεσμευτικές συνέπειες στη γενικότερη δράση της Διοίκησης4.
18. Το υπό κρίση ερώτημα αφορά τη δυνατότητα ή μη αξιοποίησης ως συντάξιμου
του χρόνου εργασίας ασφαλισμένου, ο οποίος κατέστη συνταξιούχος από εργασία
στον Δημόσιο ή Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα και μετά τη συνταξιοδότησή του συνέχισε
να εργάζεται στον Δημόσιο ή Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα, χωρίς όμως να έχει λάβει
χώρα αναστολή της καταβολής της σύνταξής του και χωρίς αυτός να έχει επιστρέψει
τις καταβληθείσες σε εκείνον συντάξεις, καθώς και το αν η μη έγκαιρη ενημέρωσή του
για την υπαγωγή του στο συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο περί απασχόλησης
συνταξιούχων από την αρμόδια υπηρεσία του e-ΕΦΚΑ, μπορεί να στοιχειοθετήσει
διαφορετική αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού του ζητήματος. Επομένως, το
αντικείμενο του ερωτήματος άπτεται ειδικού και συγκεκριμένου θέματος, το οποίο
εμπίπτει ευθέως στην αρμοδιότητα του e-ΕΦΚΑ και μάλιστα, στην αποκλειστική του
αρμοδιότητα, δεδομένου ότι με το άρθρο 4 του νόμου 4387/2016, από την 1.1.2017,
όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί, καθώς και οι λειτουργοί του
Δημοσίου υπήχθησαν - όσον αφορά την κύρια σύνταξή τους - στο ασφαλιστικό και
συνταξιοδοτικό καθεστώς του τότε ΕΦΚΑ και νυν e-ΕΦΚΑ. Επομένως, το αντικείμενο
του ερωτήματος δεν αποτελεί ζήτημα γενικότερης σημασίας, η απάντηση επί του
οποίου μπορεί να έχει ευρύτερη εφαρμογή, σε απροσδιόριστο αριθμό περιπτώσεων
και δεσμευτικές συνέπειες στη γενικότερη δράση της Διοίκησης, αλλά ζήτημα το
οποίο αφορά αποκλειστικά τον e-ΕΦΚΑ.
19. Συνεπώς, ορθά και παραδεκτά υποβλήθηκε το υπό κρίση ερώτημα με μόνη την
υπογραφή του Διοικητή του e-ΕΦΚΑ και το επιληφθέν ΣΤ΄ Τμήμα του ΝΣΚ, έχει την
αρμοδιότητα να προβεί στην κατ’ ουσία εξέτασή του.
Περαιτέρω, επί της ουσίας του ερωτήματος, παρατηρούνται τα εξής20. Με τις διατάξεις του άρθρου 6 του νόμου 1379/1983, τέθηκε θεμελιώδης κανόνας
της ασφαλιστικής νομοθεσίας, σύμφωνα με τον οποίο, οι ασφαλισμένοι που έλαβαν
σύνταξη από εργασία στο δημόσιο τομέα και συνέχισαν να εργάζονται μετά τη
συνταξιοδότησή τους (ή προσλήφθηκαν μεταγενέστερα) σε θέσεις του δημόσιου
τομέα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα τόσο τις αποδοχές της θέσης τους, όσο και τη
σύνταξή τους (ή ποσοστό αυτής), δεν δικαιούνται να αξιοποιήσουν τον χρόνο
απασχόλησής τους με την ιδιότητα του συνταξιούχου. Επομένως, ο χρόνος αυτός
δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος και δεν μπορεί να συνυπολογισθεί για τον
καθορισμό της τελικά καταβλητέας σε αυτούς σύνταξης.
21. Με την ανωτέρω ρύθμιση, επιδιώχθηκε ο περιορισμός της εν ευρεία εννοία
πολυθεσίας και πολυαπασχόλησης στο πλαίσιο του δημοσίου τομέα και η
διασφάλιση ενός δίκαιου και βιώσιμου συνταξιοδοτικού συστήματος, με την αποφυγή
της υπέρμετρης επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού και των
προϋπολογισμών των ασφαλιστικών ταμείων λόγω της σωρευτικής καταβολής
συντάξεων και αποδοχών ενεργείας στα ίδια πρόσωπα, ενόψει της αρχής της
δημοσιονομικής βιωσιμότητας5.
22. Επιπρόσθετα, με τις διατάξεις του ιδίου ως άνω άρθρου, προβλέφθηκε ότι το
συντάξιμο του σχετικού χρόνου απασχόλησης δεν αίρεται, αν ο συνταξιούχος
υποβάλει αίτηση για την αναστολή καταβολής της σύνταξής του και περιορισθεί στη
λήψη μόνο των αποδοχών της θέσης εργασίας του. Στην περίπτωση αυτή, ο χρόνος
της υπηρεσίας για την οποία ο εργαζόμενος συνταξιούχος δικαιώθηκε αρχικά
σύνταξης, προσμετράται στο χρόνο της νέας του θέσης, και ο τελικός κανονισμός του
καταβλητέου σε εκείνον ποσού σύνταξης γίνεται λαμβανομένου υπόψη του
συνολικού αυτού χρόνου6.
23. Δεδομένης δε της προαναφερθείσας σοβαρότατης συνέπειας, την οποία επιφέρει
η επιλογή της ταυτόχρονης λήψεως αποδοχών θέσης και σύνταξης, ο νόμος
προέβλεψε τη δυνατότητα επιστροφής από τον συνταξιούχο εργαζόμενο των ποσών
των συντάξεων που έλαβε, προκειμένου να μπορεί να αξιοποιηθεί ο χρόνος της μετά
τη συνταξιοδότηση υπηρεσίας του (άρθρο 96 Π.Δ/τος 169/2007)
13
24. Επομένως, εναπόκειται στη βούληση του ιδίου του συνταξιούχου να επιλέξει, στο
πλαίσιο των παρεχόμενων από τον νομοθέτη (πολλαπλών μάλιστα) ευχερειών, είτε
την παράλληλη λήψη αποδοχών και σύνταξης, είτε την αναστολή της καταβολής της
σύνταξής του, είτε την επιστροφή των συντάξεων που έλαβε συγχρόνως με
αποδοχές, προκειμένου να αναγνωρισθεί ως συντάξιμος ο αντίστοιχος χρόνος
υπηρεσίας του στον δημόσιο τομέα.
25. Οι ως άνω διατάξεις είναι αναγκαστικού δικαίου και όπως προκύπτει από τη
σαφή και αυστηρή γραμματική τους διατύπωση, δεν υπάρχει δυνατότητα απόκλισης
από τις σχετικές ρυθμίσεις. Όπως, δε, έχει επανειλημμένα κριθεί8, ο θεσπιζόμενος με
αυτές περιορισμός, όσον αφορά το συντάξιμο του χρόνου υπηρεσίας των
προσώπων που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους, συνιστά θεμιτή επέμβαση σε
συνταξιοδοτική αξίωση, η οποία δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας του
άρθρου 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος9, δεδομένου ότι συνιστά μέτρο, αφενός μεν
κατάλληλο για την επίτευξη του προαναφερθέντος (υπό παρ. 22) αποτελέσματος,
αφετέρου δε και απολύτως αναγκαίο, υπό την έννοια ότι για την πραγμάτωση του
επιδιωκόμενου δημόσιου σκοπού δεν είναι δυνατή η επιλογή άλλου, εξίσου
αποτελεσματικού, αλλά λιγότερο επαχθούς μέτρου10. Περαιτέρω, παγίως γίνεται
δεκτό ότι ο ίδιος περιορισμός δεν αντίκειται στις προστατευτικές της περιουσίας
διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ11.
26. Τα ανωτέρω ισχύουν και είναι εφαρμοστέα και στην περίπτωση του συνταξιούχου
του ερωτήματος, Σ.Μ., ο οποίος κατέθεσε στο τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αίτηση για απονομή
πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος, για την υπηρεσία που είχε παράσχει στο ν.π.δ.δ.
με την επωνυμία Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», ακολούθως κατέστη συνταξιούχος
από εργασία στον δημόσιο τομέα12 και μετά τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε εργαζόμενος στον δημόσιο τομέα, δηλαδή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής,
λαμβάνοντας ταυτόχρονα τις αποδοχές της θέσης του και ποσοστό της σύνταξής του,
χωρίς ποτέ να υποβάλει αίτηση για την αναστολή της καταβολής της. Αυτό, δε, δεν
αναιρείται από το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο δεν είχε τεθεί σε
γνώση του με ενέργειες της Υπηρεσίας, κατά τον χρόνο της συνταξιοδότησής του.
Και τούτο, διότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε διάταξη νόμου από την οποία να
προκύπτει υποχρέωση της Υπηρεσίας προς ενημέρωση του εκάστοτε ασφαλισμένου
για το ισχύον ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς, και μάλιστα, με δική της
πρωτοβουλία και χωρίς την υποβολή έστω συγκεκριμένου γραπτού αιτήματος του
ενδιαφερόμενου προς αυτή.
27. Αντίθετα, η προϋπόθεση υποβολής από τον εργαζόμενο συνταξιούχο δήλωσης
για την αναστολή της καταβολής της σύνταξής του, προκειμένου αυτός να μπορεί να
αξιοποιήσει ασφαλιστικά τον χρόνο εργασίας του υπό την ιδιότητα του συνταξιούχου,
προβλέπεται ρητά και με ιδιαίτερη σαφήνεια στον νόμο. Όπως δε γίνεται παγίως
δεκτό, τόσο από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού
Συνεδρίου, όσο και από τη σχετική βιβλιογραφία13, εφόσον η συγκεκριμένη
προϋπόθεση θεσπίζεται ρητά από το νόμο, δεν υφίσταται υποχρέωση των οικείων
οργάνων του Ασφαλιστικού Οργανισμού να ενημερώνουν σχετικά τους
ασφαλισμένους, όταν αυτοί ζητούν να συνταξιοδοτηθούν, διότι η ενημέρωση για τις
προϋποθέσεις αναγνώρισης χρόνου υπηρεσίας ως συντάξιμου ανάγεται στην
αποκλειστική σφαίρα ευθύνης του διοικούμενου.
28. Περαιτέρω, εντελώς παρενθετικά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τέτοια υποχρέωση
της Διοίκησης δεν προκύπτει ούτε από τις θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου της
Κοινωνικής Ασφάλισης. Και τούτο, διότι οι γενικές αρχές του δικαίου της κοινωνικής
ασφάλισης, οι οποίες προκύπτουν από το γράμμα και το πνεύμα του συνόλου της
ασφαλιστικής νομοθεσίας και συγκαταλέγονται μεταξύ των άγραφων πηγών του δικαίου14, όπως ορθά γίνεται δεκτό, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται προς κάλυψη
των κενών των γραπτών κανόνων δικαίου (η ύπαρξη και η ανάγκη πλήρωσης των
οποίων θα πρέπει να γίνεται με φειδώ και με τη χρήση επιστημονικών εργαλείων της
ερμηνευτικής του δικαίου) και όχι προς αυθαίρετη θέσπιση δικαιωμάτων και
υποχρεώσεων, είτε της Διοίκησης είτε των ασφαλισμένων, ειδικά μάλιστα, όταν αυτή
κατατείνει στο να θέσει εκποδών τα προβλεπόμενα σε διατάξεις αναγκαστικού
δικαίου15. Εξάλλου, όπως παγίως γίνεται δεκτό, η εφαρμογή των γενικών αρχών του
δικαίου που δεν έχουν συνταγματική κατοχύρωση (όπως η αρχή της χρηστής
διοίκησης), αποκλείεται όταν υπάρχει ρητή νομοθετική ρύθμιση16.
29. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η μη ενημέρωση του Σ.Μ. από την
Υπηρεσία περί του περιεχομένου των κρίσιμων συνταξιοδοτικών διατάξεων κατά το
χρόνο έκδοσης της απόφασης συνταξιοδότησής του αποτελεί παράνομη παράλειψη
οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, ούτε ανακύπτει εν προκειμένω ζήτημα προσβολής
των αρχών της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του
ασφαλισμένου, δεδομένου ότι οι κρίσιμες διατάξεις είναι δημοσιευμένες στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και προσβάσιμες σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο
(επομένως και στον Σ.Μ.), ενώ παράλληλα, η διατύπωσή τους είναι σαφής και η
επέλευση των εννόμων συνεπειών τους απολύτως προβλέψιμη για τον μέσο επιμελή
ασφαλισμένο17.
30. Τούτο επιρρωνύεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι η κείμενη νομοθεσία
δίδει τη δυνατότητα ακόμα και στον μη επιμελή εργαζόμενο συνταξιούχο, ο οποίος εξ
ιδίου πταίσματος παρέλειψε να αιτηθεί την αναστολή της καταβολής της σύνταξής
του, να επιστρέψει τις ληφθείσες κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα συντάξεις και κατ’
επέκταση να επιτύχει την αναγνώριση του επίμαχου χρόνου εργασίας του ως
συντάξιμου 31. Κατόπιν των ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί και
να θεωρηθεί ως συντάξιμος ο χρόνος που πραγματοποίησε ο Σ.Μ. ως
απασχολούμενος συνταξιούχος, λαμβάνοντας ταυτόχρονα τις αποδοχές της θέσης
του και ποσοστό της σύνταξής του, χωρίς την προηγούμενη επιστροφή των ποσών
της σύνταξης που του καταβλήθηκαν.
Απάντηση
32. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, επί του τιθέμενου ερωτήματος, το Νομικό
Συμβούλιο του Κράτους (ΣΤ΄ Τμήμα) γνωμοδοτεί, ομόφωνα, ως ακολούθως:
Το γεγονός της μη έγκαιρης ενημέρωσης του Σ.Μ. από την καθ’ ύλην αρμόδια
Υπηρεσία του e-ΕΦΚΑ (Γενική Διεύθυνση Συντάξεων), περί του νομοθετικού
πλαισίου που διέπει τις προϋποθέσεις αξιοποίησης του χρόνου απασχόλησης των
εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα συνταξιούχων του Δημοσίου, δεν μπορεί να
στοιχειοθετήσει τη διαφορετική αντιμετώπιση της δικής του περίπτωσης και την
αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου που πραγματοποίησε ως απασχολούμενος
συνταξιούχος, χωρίς την προηγούμενη επιστροφή των ποσών της σύνταξης που του
καταβλήθηκαν.
ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ
Αθήνα, 7-11-2025

Πώς θα αναπροσαρμοστούν οι συντάξεις ΕΦΚΑ από 1-1-2026;

 Το τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού 2026 προβλέπει ότι η ετήσια αύξηση των κύριων συντάξεων θα βασιστεί στους δείκτες πληθωρισμού (CPI) και την αύξηση του ΑΕΠ. Στο προσχέδιο του Π/Υ δίνεται ο εγχώριος πληθωρισμός 2,6% και ο ρυθμός ανάπτυξης 2,2%, και επομένως η αναπροσαρμογή που αναφέρεται στα μέσα ενημέρωσης και στο προσχέδιο προϋπολογισμού προκύπτει ως ≈(2,6% + 2,2%)/2 = 2,4%.

Το προσχέδιο προβλέπει μη συνυπολογισμό της προσαύξησης της σύνταξης που προκύπτει από εργασία («εργαζόμενων συνταξιούχων) κατά τον υπολογισμό της ΕΑΣ — δηλαδή η επιπλέον αμοιβή/προσαύξηση λόγω απασχόλησης δεν θα προσμετράται για να αυξήσει τη βάση υπολογισμού της ΕΑΣ.

Επίσης το προσχέδιο και συναφείς αναλύσεις αναφέρουν ότι για το 2026 υπάρχει διεύρυνση/αναπροσαρμογή των απαλλαγών/ορίων της ΕΑΣ — σε δημοσιεύσεις αναφέρεται ότι για το 2026 θα υπάρχει οριστική απαλλαγή από ΕΑΣ για συντάξεις μέχρι περίπου €1.470–1.471 μικτά (παραδείγματα σε ειδησεογραφία). Σε κάθε περίπτωση το προσχέδιο είναι η βάση και η ακριβής εφαρμοστική κλίμακα/όριο δημοσιεύεται με τις τελικές διοικητικές/νομοθετικές ρυθμίσεις.

Πώς θα αυξηθεί η σύνταξη με προσωπική διαφορά;

Ιστορικά: όταν ένας συνταξιούχος έχει προσωπική διαφορά (το παλαιό καταβαλλόμενο ποσό είναι μεγαλύτερο από το νέο αναλογικό), οι αυξήσεις συχνά συμψηφίζονταν με την προσωπική διαφορά (δηλ. δεν έπαιρνε ολόκληρη την αύξηση).

Σύμφωνα με το προσχέδιο για το 2026 αποφεύγεται ο συμψηφισμός του 50% της αύξησης με την προσωπική διαφορά — στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το 2026 οι δικαιούχοι με προσωπική διαφορά θα λάβουν τουλάχιστον το 50% της αναλογούσας αύξησης (και το 2027 προβλέπεται η πλήρης κατάργηση του συμψηφισμού).

Παράδειγμα αριθμητικό :

Έστω «υπολογιζόμενη» αύξηση = 2,4% και η αναλογική (θεωρητική) νέα σύνταξη χωρίς προσωπική διαφορά θα ανέβαινε κατά Χ ευρώ.

Με προσωπική διαφορά (2026): θα λάβετε τουλάχιστον το 50% του Χ από 1/1/2026.

Π.χ. αν η σύνταξη είναι €1.000 και η πλήρης αύξηση θα ήταν €24 (2,4%), με προσωπική διαφορά το 2026 παίρνετε περίπου €12 (δηλ. σύνταξη ≈ €1.012) — και το 2027 προβλέπεται να δοθεί το υπόλοιπο ώστε να δοθεί η πλήρης αύξηση (σύμφωνα με προσχέδιο/ανακοινώσεις).

ΚΑΙ ΜΕ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΗ ΠΟΣΑ :

Μικτή σύνταξη: 1.445 €

Καθαρή σύνταξη: 1.205 €

Προσωπική διαφορά: 374 €

Αύξηση = 1.445 € × 2,4%→ 34,68 € (Αυτό είναι το ποσό που θα παίρνατε εάν δεν είχατε προσωπική διαφορά).

ΟΜΩΣ επειδή υπάρχει ΠΔ, για το 2026 καταργείται ο συμψηφισμός του 50% της αύξησης.

Αυτό σημαίνει: 50% της αύξησης το παίρνετε στην τσέπη σας

το άλλο 50% μειώνει την προσωπική διαφορά

➤ Ποσό που θα λάβετε το 2026 34,68 € × 50% = 17,34 €

➤ Μείωση προσωπικής διαφοράς 34,68 € × 50% = 17,34 €

Νέα προσωπική διαφορά: 374 € – 17,34 € = 356,66 €

ΝΕΑ ΣΥΝΤΑΞΗ 1/1/2026 Μικτή σύνταξη: 1.445 € + 17,34 € = 1.462,34 €

Καθαρή σύνταξη (~ ίδια παρακράτηση): 1.205 € + περίπου 17 €

≈ 1.222 € καθαρά

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ 2027 ?

Το προσχέδιο προβλέπει πλήρη κατάργηση του συμψηφισμού.

Άρα το 2027 θα πάρετε ολόκληρη την αύξηση.

Με απλά λόγια: Το 2026 μπαίνει +17 €, το 2027 θα μπει άλλο ένα ποσό, ώστε να ολοκληρωθεί το 100% της αύξησης.

=================

Αύξηση 2026 (εκτίμηση προϋπολογισμού): ≈ 2,4%

Πώς θα αυξηθεί η σύνταξη χωρίς προσωπική διαφορά;

Πλήρης εφαρμογή της αναπροσαρμογής: οι συνταξιούχοι χωρίς προσωπική διαφορά θα λάβουν την πλήρη αύξηση της τάξης του 2,4% (με βάση CPI & ΑΕΠ όπως στο προσχέδιο) από 1/1/2026.

Παράδειγμα: σύνταξη €1.000 → +2,4% = +€24 → σύνταξη ≈ €1.024 από τον Ιανουάριο 2026.

Ποιοι θα είναι οι νέοι φορολογικοί συντελεστές 2026;

(βασική, πρακτική παρουσίαση της κλίμακας που ανακοίνωσε το Υπ. Οικονομικών / δημοσιεύτηκε σε ενημερώσεις) — παραθέτω την κύρια κλίμακα που θα ισχύει από 01/01/2026 για τους συνήθεις φορολογούμενους (ενήλικοι >30, χωρίς ειδικά μειωτικά):

Κλίμακα εισοδήματος (2026) — κύριοι συντελεστές (γενική περίπτωση):

0 – 10.000 € : 9%

10.000,01 – 20.000 € : 20%

20.000,01 – 30.000 € : 26%

30.000,01 – 40.000 € : 34%

40.000,01 – 60.000 € : 39%

60.000 € : 44%.

ΣΗΜ. Υπάρχουν ειδικές κλίμακες/μειώσεις για νέους (έως 25 ετών, 26–30 κ.λπ.) και διαφοροποιήσεις ανάλογα με τον αριθμό τέκνων — οι λεπτομέρειες και οι «μπόνους» ανά περίπτωση εμφανίζονται στο πλήρες πίνακα του Υπ. Οικονομικών (αναφέρεται στο Forin/TaxHeaven).

https://www.forin.gr/.../oi-neoi-suntelestes-forologias...

Εν κατακλειδι :

Το προσχέδιο προϋπολογισμού είναι η επίσημη βάση, αλλά για οριστικές και λεπτομερείς εφαρμοστικές αλλαγές (π.χ. ακριβή όρια ΕΑΣ, εγκύκλιοι e-ΕΦΚΑ, τελικές λεπτομέρειες για συμψηφισμούς) θα εκδοθούν εφαρμοστικές εγκύκλιοι / νόμοι μέσα στο επόμενο διάστημα — παρακολούθηση των δημοσιεύσεων Υπ. Οικονομικών και e-ΕΦΚΑ είναι απαραίτητη.
Ι.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ και στις αποδοχές των εν ενεργεία Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων ?

 

Στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε από το ΥΠ.ΕΘ.Α. και ευρίσκεται στο στάδιο της Δημόσιας Διιαβούλευσης τα άρθρα 84 και 85, με έναν “μαγικό” τρόπο, και ενώ συζητούσαμε όλα αυτά τα χρόνια να καταργηθούν οι Προσωπικές Διαφορές στις συντάξεις, τις επαναφέρουν/καθιερώνουν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και για τα εν ενεργεία στελέχη των Ε.Δ. (στις αποδοχές τους), για τις περιπτώσεις που, με το νέο μισθολόγιο —το οποίο προβλέπει, σύμφωνα με το πνεύμα του νομοθέτη, αυξήσεις στα εν ενεργεία στελέχη— προκύψουν μειώσεις (!) στις αποδοχές τους…

Παρακάτω οι απόψεις μου επί του θέματος, μέσα από τις γνώσεις που έχω αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια και μελετώντας τη σχετική αρθρογραφία για το ζήτημα της Π.Δ.:

Η «προσωπική διαφορά» προέκυψε στον επανυπολογισμό παλαιών συντάξεων (ν. 4387/2016): όταν το παλαιό ποσό ήταν μεγαλύτερο από το νέο», η διαφορά καταγράφηκε και συνεχίζει να καταβάλλεται ως «προσωπική διαφορά». Πολλές κυβερνητικές ρυθμίσεις (και πρόσφατες προτάσεις) την αντιμετωπίζουν ως μεταβατικό στοιχείο και συζητούν σταδιακή κατάργηση ή ενσωμάτωση.

Ποια νομοθετικά μέτρα θα προτείνα ως τα πιο ευνοϊκά για τους δικαιούχους Στρκους?

1.Ρητή ρήτρα μη-υποβάθμισης (non-regression clause) : «Ουδείς δικαιούχος ή εν ενεργεία Στρκος/στέλεχος Ε.Δ. δύναται, εξαιτίας του παρόντος νόμου ή των εφαρμοστικών του πράξεων, να λάβει μειωμένες μικτές ή καθαρές αποδοχές/συντάξεις σε σύγκριση με τις αποδοχές/συντάξεις που λάμβανε κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου.»

Γιατί είναι καλή: εξασφαλίζει άμεση προστασία, αποφεύγει μείωση βιοτικού επιπέδου.

Ρίσκα: υψηλό δημοσιονομικό κόστος αν εφαρμοστεί ευρέως — επιβαρύνει προϋπολογισμό. (υπάρχουν παρόμοιες ρυθμίσεις/επικουρικές ενισχύσεις στο παρελθόν).

2. Ενσωμάτωση προσωπικής διαφοράς στο νέο βασικό ποσό με σταδιακή θεσμοθετημένη εξομάλυνση : Η προσωπική διαφορά «μεταφέρεται» ως διακριτό, φορο-ασφαλιστικά αναγνωρισμένο συμπλήρωμα στο νέο μισθολόγιο/σύνταξη, αλλά μειώνεται σταδιακά (π.χ. 25% ετησίως) ή συνδέεται με συγκεκριμένες αυξήσεις (indexation).

Γιατί: προστατεύει βραχυπρόθεσμα το εισόδημα αλλά μειώνει σταδιακά το δημοσιονομικό βάρος. Παρέχει προβλεψιμότητα.

Παράδειγμα: ενσωμάτωση στην «ανταποδοτική» με ρήτρα αύξησης κάθε φορά που η γενική αύξηση ξεπερνά ένα ελάχιστο ποσοστό.

3.Απαγόρευση συμψηφισμού με μελλοντικές αυξήσεις (no-offset rule) : «Η προσωπική διαφορά δεν συμψηφίζεται με μελλοντικές γενικές ή ειδικές αυξήσεις μισθών/συντάξεων· κάθε αύξηση εφαρμόζεται επί του κανονικού μισθού/σύνταξης και προστίθεται επιπλέον». Γιατί: αποτρέπει τη μετατροπή μιας αύξησης (π.χ. νέο μισθολόγιο) σε απλώς μαθηματικό «μηδενισμό» της προσωπικής διαφοράς. Αυτό είναι κρίσιμο για αποφυγή κρυφών μειώσεων. (Πολλές συζητήσεις γύρω από το πώς οι αυξήσεις «εξουδετερώνονται» από προσωπικές διαφορές).

4.Ειδικό μεταβατικό επίδομα / «ρήτρα δίκαιης μετάβασης» για Στρκους

Αν το νέο μισθολόγιο αναδιατάσσει μισθολογικές κλίμακες, να προβλεφθεί στεγανή ρήτρα που να εξασφαλίζει ότι κανείς Στρκος δεν θα δει καθαρή μείωση (grandfathering). Αν χρειάζεται, προσωρινό συμπλήρωμα (transfer payment) για όσους χάσουν.

Στα πρόσφατα σχέδια νέου μισθολογίου τα μέσα οφέλη εμφανίζονται αυξητικά (π.χ. αναφέρονται μεσοσταθμικές αυξήσεις ~128€/μήνα . Όμως υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανά βαθμό/κατηγορία — ο μεταβατικός μηχανισμός αποτρέπει απώλειες ειδικά στις κατώτερες τάξεις.

5. Σύνδεση με πραγματικό δείκτη κόστους ζωής ή με CPI (δείκτης αναπροσαρμογής)

Να προβλεφθεί ρητά στο νόμο ότι οι ετήσιες γενικές αυξήσεις συντάξεων και βασικών μισθών συνδέονται με τον πληθωρισμό/μισθολογικό δείκτη, και ότι η προσωπική διαφορά θα αναπροσαρμόζεται ή θα μειώνεται με τρόπο που διατηρεί την αγοραστική ισχύ. Γιατί: διατηρείται η πραγματική αξία του εισοδήματος κατά τη μετάβαση.

Ειδικά για τα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων

Αν το νέο μισθολόγιο δίνει γενικές αυξήσεις (όπως αναφέρουν πρόσφατα δημοσιεύματα μεσοσταθμικά ~128€/μήνα), το κρίσιμο ζήτημα είναι αν και πώς αυτές οι αυξήσεις θα «εξουδετερωθούν» από την ένταξη/συμψηφισμό προσωπικών διαφορών. Αν το νομοσχέδιο επιτρέπει συμψηφισμό, κάποιοι μπορεί να μην δουν καθαρές αυξήσεις. Γιαυτό προτείνω ρητή απαγόρευση συμψηφισμού για ενεργούς (no-offset) ή ειδική ρήτρα «μη μείωσης αποδοχών» για Στρκους.

Πώς θα επηρεαστούν πρακτικά οι συντάξεις

Αν καταργηθεί η προσωπική διαφορά (ή «μηδενιστεί»), πολλοί συνταξιούχοι που μέχρι τώρα λάμβαναν διαφορά θα δουν αύξηση στις καταβαλλόμενες συντάξεις (όταν οι γενικές αυξήσεις γίνουν μεγαλύτερες του ποσού της προσωπικής διαφοράς) — δηλαδή θετικό για όσους χάνονται από τον επανυπολογισμό. Αν όμως η προσωπική διαφορά λειτουργήσει ως «καπέλο» και συμψηφιστεί με όποιες αυξήσεις, τότε οι αυξήσεις θα φαίνονται μικρότερες ή μηδενικές. Υπάρχουν αναφορές ότι κατάργηση/μείωση της προσωπικής διαφοράς θα αποδώσει αυξήσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους.

Να προβλέπεται στο νομοσχέδιο ότι «το ποσό αυτό δεν θα παίξει κάποιον ρόλο»; (δηλαδή να διαγραφεί ως παράγοντας) ???? Ναι, αλλά με σοβαρές επιφυλάξεις.

Εάν το νομοσχέδιο ορίζει ρητά ότι η προσωπική διαφορά δεν συμψηφίζεται με μελλοντικές αυξήσεις και δεν μειώνει τις αποδοχές/συντάξεις (δηλαδή μεταχειρίζεται την προσωπική διαφορά ως ανεξάρτητο στοιχείο ή την καταργεί και χορηγεί τις αυξήσεις επ’ αυτού), αυτό είναι το πιο προστατευτικό για τον δικαιούχο.

Το «να μην παίξει κανένα ρόλο» πρακτικά σημαίνει ή πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς με άμεσες αυξήσεις ή ρητή ρήτρα που απαγορεύει οποιονδήποτε συμψηφισμό. Και τα δύο έχουν κόστος — πρέπει να συνοδευτούν από δημοσιονομική εκτίμηση και μέτρα μετάβασης.

Τι να ζητήσoυμε λοιπόν να συμπεριληφθεί στο τελικό νομοσχέδιο — σύνοψη (πρακτικά άρθρα / κείμενα που μπορεί να περιλάβει ο νομοθέτης)

Άρθρο Χ — Ρήτρα μη-υποβάθμισης: (όπως παραπάνω).

Άρθρο Y — Απαγόρευση συμψηφισμού: «Προσωπική διαφορά δεν συμψηφίζεται με οποιαδήποτε αύξηση που χορηγείται μετά την ημερομηνία ισχύος».

Άρθρο Z — Μεταβατικό συμπλήρωμα για ενεργούς Στρκους: προσωρινό επίδομα για όσους παρουσιάσουν μείωση μικτών ή καθαρών αποδοχών, για περίοδο (π.χ. 24 μήνες).

Άρθρο W — Σταδιακή ενσωμάτωση / indexation: αν επιλεγεί σταδιακή κατάργηση, καθορισμός ρυθμού και σύνδεση με CPI.

Παράγραφος δημοσιονομικής βιωσιμότητας: Υποχρέωση δημοσιονομικής ανάλυσης/εκτίμησης κόστους και πρόβλεψη χρηματοδότησης (ειδικό ταμείο/εφάπαξ πόρος ή δημοσιονομικό πρόγραμμα).

Πιο ευνοϊκή συνολικά ρύθμιση: 1) ρήτρα μη-υποβάθμισης + 2) απαγόρευση συμψηφισμού + 3) στοχευμένο μεταβατικό συμπλήρωμα (για ένστολους και χαμηλότερες συντάξεις), και 4) σύνδεση με CPI για προστασία της αγοραστικής αξίας. Αυτό ισορροπεί κοινωνική προστασία και σταδιακή δημοσιονομική βιωσιμότητα...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΣΤΑ ΟΙΚΕΙΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Άρθρο 85

ΠΑΡΑΓΡ 3 — Ρήτρα μη-υποβάθμισης (non-regression)

Καμία διάταξη του παρόντος νόμου, των εφαρμοστικών του πράξεων ή οποιουδήποτε άλλου προγενέστερου ή μεταγενέστερου νόμου δεν επιτρέπεται να επιφέρει, άμεσα ή έμμεσα, μείωση στις μικτές ή καθαρές αποδοχές των ενεργών δικαιούχων ή στις καταβαλλόμενες συντάξεις των συνταξιούχων σε σύγκριση με το ύψος που αυτές ανέρχονταν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος νόμου.

Η προστασία της παραγράφου εφαρμόζεται ανεξαρτήτως της μορφής που λαμβάνει η «προσωπική διαφορά» στο πλαίσιο νέων μισθολογικών ή συνταξιοδοτικών ρυθμίσεων.

ΠΑΡΑΓΡ 4 — Απαγόρευση συμψηφισμού και περιορισμοί στη χρήση της προσωπικής διαφοράς

Η προσωπική διαφορά δεν μπορεί να συμψηφίζεται, να συμψηφίζεται μελλοντικά ή να χρησιμοποιείται ως μέσο «ακύρωσης» αυξήσεων που χορηγούνται μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος νόμου. Κάθε γενική ή ειδική αύξηση μισθών ή συντάξεων εφαρμόζεται επί των επίσημων βασικών μισθών ή επί των καταβαλλόμενων συντάξεων και προσαυξάνει αυτές ανεξάρτητα από την ύπαρξη προσωπικής διαφοράς.

Η προσωπική διαφορά μπορεί να: α) διατηρηθεί ως ξεχωριστό συμπλήρωμα (standalone supplement), ή β) να ενσωματωθεί σταδιακά στον βασικό μισθό/σύνταξη μόνο εφόσον προβλέπεται ρητή μεταβατική ρήτρα που θα εξασφαλίζει ότι δεν προκαλείται καμία μείωση στις πραγματικές αποδοχές/συντάξεις (σύμφωνα με το άρθρο 2).

ΠΑΡΑΓΡ 4 — Μεταβατικά μέτρα για ενεργά στελέχη των Ε,Δ,

Όπου νέο μισθολόγιο ή άλλη μισθολογική ρύθμιση οδηγεί σε μειώσεις μικτών ή καθαρών αποδοχών για ενεργά στελέχη, το Υπουργείο Οικονομικών σε συνεργασία με το αρμόδιο υπουργείο οφείλει να καταβάλλει προσωρινό μεταβατικό συμπλήρωμα (bridge payment) που εξισορροπεί τη διαφορά έως ότου παγιωθεί ισοδύναμη ή υπερεισπραττόμενη αύξηση. Το μεταβατικό συμπλήρωμα δεν υπόκειται σε συμψηφισμό με άλλες παροχές.

Η διάρκεια του μεταβατικού συμπληρώματος ορίζεται σε αρχική περίοδο δώδεκα (12) μηνών, η οποία μπορεί να παραταθεί κατά ανώτατο όριο είκοσι τέσσερις (24) μήνες με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, μετά από γνωμοδότηση της αρμόδιας επιτροπής δημοσιονομικής βιωσιμότητας.

ΠΑΡΑΓΡ 5 — Δείκτης αναπροσαρμογής και δημοσιονομική αξιολόγηση

Οι ετήσιες αναπροσαρμογές μισθών και συντάξεων που χορηγούνται σύμφωνα με το παρόν συνδέονται υποχρεωτικά με τον επίσημο δείκτη τιμών καταναλωτή (CPI) ή άλλο αντικειμενικά τεκμηριωμένο δείκτη κόστους ζωής, όπως θα καθοριστεί με υπουργική απόφαση. Η προσωπική διαφορά υπόκειται σε αναπροσαρμογή ώστε να διατηρείται η πραγματική αγοραστική της αξία κατά το δυνατόν, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά ρητά στο νόμο.

Πριν από την έναρξη ισχύος οποιασδήποτε διάταξης που θίγει τη δομή των αποδοχών ή των συντάξεων, το Υπουργείο Οικονομικών υποχρεούται να εκπονήσει και να δημοσιοποιήσει εκτίμηση δημοσιονομικού κόστους (impact assessment) τριετούς και επταετούς ορίζοντα, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων για την επίδραση στη συνολική δαπάνη, στη φορολογική επιβάρυνση και στις δαπάνες κοινωνικής προστασίας.

Σύντομες επεξηγήσεις / σημειώσεις πάνω στο κείμενο

(Non-regression): Η πιο άμεση και ισχυρή προστασία για δικαιούχους· εμποδίζει νομικά μειώσεις. Είναι «φαρέτρα» που δίνει ισχυρή προτεραιότητα στην κοινωνική προστασία.

(No-offset): Προστατεύει από πρακτικά τεχνάσματα συμψηφισμού — δηλαδή όταν μια νέα αύξηση «κόβεται» από την απώλεια προσωπικής διαφοράς.

(Μεταβατικό επίδομα Στρκων: Στοχευμένη ρύθμιση για να μην υποστούν μείωση Στρκοι που επηρεάζονται από αναδιάρθρωση. Το προσωρινό επίδομα επιτρέπει οικονομική κάλυψη χωρίς να μετατρέπει μόνιμα το σύστημα.

(CPI & δημοσιονομική αξιολόγηση): Συνδέει αναπροσαρμογές με αντικειμενικό δείκτη και απαιτεί διαφάνεια για το κόστος — απαραίτητο για την εξισορρόπηση κοινωνικής προστασίας και δημοσιονομικής βιωσιμότητας.
Ι.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 

Συντάξεις: 4 δώρα τον Δεκέμβριο στους συνταξιούχους [αναλυτικοί πίνακες με τα ποσά ανά ταμείο]

 

Τετραπλό πακέτο οικονομικής ενίσχυσης έρχεται για 2,5 εκατ. συνταξιούχους Νοέμβριο και Δεκέμβριο, που περιλαμβάνει την καταβολή του επιδόματος των 250 ευρώ, αυξήσεις συντάξεων από 12 ευρώ ως 72 ευρώ μηνιαίως, μειώσεις φόρων ως 90 ευρώ μηνιαίως και απαλλαγή ή «κούρεμα» της εισφοράς αλληλεγγύης.

Η πρώτη ενίσχυση θα έρθει στις 28 Νοεμβρίου, οπότε και θα καταβληθεί το νέο ετήσιο βοήθημα ύψους 250 ευρώ σε 1,1 εκατ. χαμηλοσυνταξιούχους, και σε 340.000 ανασφάλιστους υπερήλικες και δικαιούχους επιδομάτων αναπηρίας.

Η καταβολή θα γίνει αυτόματα, χωρίς αιτήσεις ή γραφειοκρατικά εμπόδια. Το ποσό θα δίνεται εφεξής κάθε Νοέμβριο και θεωρείται βέβαιο ότι το ποσό που θα δοθεί τον Νοέμβριο του 2026 θα είναι ίσως στα 400 ευρώ.

Το επίδομα θα λάβουν οι συνταξιούχοι που συμπλήρωσαν το 65ο έτος πέρυσι τον Δεκέμβριο. Τα εισοδηματικά κριτήρια είναι:

*Οι έγγαμοι να έχουν συνολικό φορολογητέο οικογενειακό εισόδημα ως 26.000 ευρώ και η αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας τους να μην υπερβαίνει τις 300.000 ευρώ.

*Οι άγαμοι ή χήροι να έχουν συνολικό φορολογητέο εισόδημα ως 14.000 ευρώ και αντικειμενική αξία ακίνητης περιουσίας ως 200.000 ευρώ.

Για την ακίνητη περιουσία λαμβάνεται υπόψη η τελευταία εκκαθάριση του ΕΝΦΙΑ.

Μετά το 250άρι, ακολουθεί ένα τριπλό πακέτο ενίσχυσης που θα φτάσει στην τσέπη των συνταξιούχων τον Δεκέμβριο, και συγκεκριμένα πριν από τα Χριστούγεννα, με την πληρωμή των συντάξεων του Ιανουαρίου.

Σε αυτήν την πληρωμή οι συνταξιούχοι θα δουν στην τσέπη τους:

1. Τις αυξήσεις συντάξεων για το 2026 με ποσοστό που, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, κλειδώνει οριστικά στο 2,4%. Με την παραδοχή για 2,4% αντί 2,35% που ήταν αρχικά κάνει και ο ΕΦΚΑ τους υπολογισμούς των αυξήσεων, για να ξέρει από τώρα πόσος θα είναι ο λογαριασμός για όλο το 2026.
2. Τις μειώσεις φόρων που προκύπτουν από τη νέα φορολογική κλίμακα με τους μειωμένους κατά 2 μονάδες φορολογικούς συντελεστές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθεί περαιτέρω το καθαρό ποσό των συντάξεων, καθώς θα μειωθεί η μηνιαία παρακράτηση φόρου. Το δημοσιονομικό κόστος του συγκεκριμένου μέτρου μόνον για τους συνταξιούχους εκτιμάται ότι μπορεί να αγγίξει τα 400 εκατομμύρια ευρώ.
3. Τις μικρότερες ή και μηδενικές κρατήσεις από την εισφορά αλληλεγγύης που τώρα επιβάλλεται σε 400.000 συνταξιούχους που λαμβάνουν κύριες συντάξεις πάνω από 1.434 ευρώ και από τη σύνταξη Ιανουαρίου θα επιβάλλεται σε συντάξεις πάνω από τα 1.468 ευρώ. Αυτομάτως όσοι θα λαμβάνουν σύνταξη ως 1.468 ευρώ δεν θα ξαναπληρώσουν εισφορά αλληλεγγύης. Ενώ όσοι θα έχουν σύνταξη 1.475 ευρώ θα πληρώσουν για αλληλεγγύη τη διαφορά από τα 1.468 ευρώ, δηλαδή μόλις 7 ευρώ.

Σημειώνεται ότι στους ωφελούμενους συνταξιούχους που θα πάρουν για πρώτη φορά αύξηση τον Δεκέμβριο περιλαμβάνονται 670.000 συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά. Μέχρι πρότινος ήταν «αποκλεισμένοι» από την ετήσια αύξηση των αποδοχών τους, καθώς αυτή συμψηφιζόταν και μείωνε την προσωπική διαφορά. Με την κατάργηση του συμψηφισμού αυξήσεων και προσωπικής διαφοράς που αποφασίστηκε από την κυβέρνηση με το πακέτο μέτρων της ΔΕΘ που ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο, οι 670.000 συνταξιούχοι θα πάρουν για το 2026 τουλάχιστον το 50% της αύξησης από αυτήν που τους αναλογεί και από τα τέλη του 2026 (με τη σύνταξη του Ιανουαρίου του 2027) θα λαμβάνουν το 100% της αύξησης, ανεξαρτήτως αν έχουν προσωπική διαφορά.

Ετήσιες αυξήσεις συντάξεων από 144 ευρώ ως 864 ευρώ

Σε ετήσια βάση, οι αυξήσεις θα είναι από 144 ευρώ για συντάξεις των 500 ευρώ, 350 ευρώ για συντάξεις των 1.250 ευρώ και ως 864 ευρώ για συντάξεις ως 3.000 ευρώ.

Το ένθετο «Ασφάλιση και Συντάξεις» παρουσιάζει σήμερα αναλυτικά τις αυξήσεις που φέρνει ο Δεκέμβριος σε 2,5 εκατ. συνταξιούχους.

Ανάλογα με το ποσό της σύνταξης, η μηνιαία αύξηση θα είναι:

*Από 12 ευρώ ως 20 ευρώ τον μήνα (144 ευρώ ως 240 ευρώ ετησίως) για τις συντάξεις από 500 ευρώ έως 850 ευρώ.

*Εως 31 ευρώ τον μήνα (έως 372 ευρώ ετησίως) για συντάξεις από 800 ευρώ ως 1.300 ευρώ.

*Εως 36 ευρώ τον μήνα (έως 432 ευρώ ετησίως) για συντάξεις από 1.300 ευρώ ως 1.500 ευρώ.

*Εως 45 ευρώ τον μήνα (έως 540 ευρώ ετησίως) για συντάξεις από 1.500 ευρώ ως 1.800 ευρώ.

*Εως 65 ευρώ τον μήνα (έως 780 ευρώ ετησίως) για συντάξεις από 1.800 ευρώ ως 2.700 ευρώ.

*Εως 72 ευρώ τον μήνα (έως 864 ευρώ ετησίως) για συντάξεις από 2.700 ευρώ ως 3.000 ευρώ.

Η αύξηση 2,4% υπολογίζεται επί των μικτών αποδοχών από κύρια σύνταξη. Μετά τις κρατήσεις ασθένειας το ποσό περιορίζεται κατά 6%, ενώ το καθαρό ποσό θα έχει μικρότερο φόρο λόγω της μείωσης των φορολογικών συντελεστών.

Οι αυξήσεις ανά Tαμείο

Σύμφωνα με τους πίνακες των αυξήσεων που επεξεργάστηκε και δημοσιεύει το ένθετο «Ασφάλιση και Συντάξεις», οι μέσες συντάξεις λόγω γήρατος με αύξηση κατά 2,4% από 1ης/1/2026 διαμορφώνονται ανά Ταμείο ως εξής:

1. Για συνταξιούχους ΙΚΑ με 30 έτη ασφάλισης και άνω, η μέση σύνταξη θα ανέλθει στα 1.247,23 ευρώ από 1.218 ευρώ που είναι τώρα και στα 567,30 ευρώ με 20 έτη ασφάλισης από 554 ευρώ τώρα.
2. Για συνταξιούχους του Δημοσίου με 35 έτη και άνω η μέση σύνταξη θα ανέλθει στα 1.346,56 από 1.315 ευρώ που είναι τώρα, με ετήσια αύξηση κατά 378,72 ευρώ για το 2026.
3. Για συνταξιούχους του Δημοσίου με 40 χρόνια η μέση σύνταξη θα ανέλθει στα 1.406 ευρώ από 1.374 ευρώ που είναι τώρα, με ετήσια αύξηση σχεδόν κατά 400 ευρώ για το 2026.
4. Για συνταξιούχους Ταμείων ΔΕΚΟ και τραπεζών με 30 έτη ασφάλισης και άνω η μέση σύνταξη θα ανέλθει στις 2.671 ευρώ από 2.609 ευρώ που είναι τώρα, με ετήσια αύξηση κατά 751,39 ευρώ για το 2026.
5. Για συνταξιούχους ΕΤΑΑ με 30 έτη ασφάλισης και άνω η μέση σύνταξη θα ανέλθει στα 1.287 ευρώ από 1.257 ευρώ που είναι τώρα, με ετήσια αύξηση κατά 362 ευρώ για το 2026.
6. Για συνταξιούχους του ΟΓΑ με 30 έτη ασφάλισης και άνω η μέση σύνταξη θα ανέλθει στα 659,46 ευρώ από 644 ευρώ που είναι τώρα, με ετήσια αύξηση κατά 185,47 ευρώ για το 2026.

Οι συνταξιούχοι θα πάρουν το ένα ενοίκιο δώρο τον Νοέμβριο;

Στις 28 Νοεμβρίου, μαζί με το επίδομα των 250 ευρώ, θα πιστωθεί σε περίπου 1 εκατομμύριο νοικοκυριά που ζουν στο νοίκι η επιστροφή του 1/12 από τα ενοίκια που κατέβαλαν το 2024, με μέγιστο ποσό τα 800 ευρώ. Στους δικαιούχους περιλαμβάνονται και συνταξιούχοι με ετήσιο εισόδημα ως 20.000 ευρώ για ένα άτομο, ως 28.000 ευρώ για ζευγάρια και ως 31.000 για συνταξιούχους μονογονείς. Επίσης το σύνολο της οικογενειακής ακίνητης περιουσίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενο κατά 20.000 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος.

Οι αυξήσεις συντάξεων γήρατος παλαιών συνταξιούχων για το 2026 ανά Ταμείο

Ταμεία και έτη ασφάλισης	Μέση σύνταξη 2025 (αύξηση 2,4%)	Μέση σύνταξη 2026 (νέα αύξηση 2,4%)	Μηνιαία αύξηση 2026	Ετήσια αύξηση 2026
ΔΗΜΟΣΙΟ
25 ως 30	840,00 €	860,16 €	20,16 €	241,92 €
35 ως 38	1.315,00 €	1.346,56 €	31,56 €	378,72 €
40	1.374,00 €	1.406,98 €	32,98 €	395,71 €
ΙΚΑ
Εως 20	554,00 €	567,30 €	13,30 €	159,55 €
20 ως 25	690,00 €	706,56 €	16,56 €	198,72 €
25 ως 30	815,00 €	834,56 €	19,56 €	234,72 €
30 και άνω	1.218,00 €	1.247,23 €	29,23 €	350,78 €
ΔΕΚΟ & τραπεζών
Εως 20	804,00 €	823,30 €	19,30 €	231,55 €
20 ως 25	1.198,00 €	1.226,75 €	28,75 €	345,02 €
25 ως 30	1.699,00 €	1.739,78 €	40,78 €	489,31 €
30 και άνω	2.609,00 €	2.671,62 €	62,62 €	751,39 €
ΟΑΕΕ
Εως 20	557,00 €	570,37 €	13,37 €	160,42 €
20 ως 25	692,00 €	708,61 €	16,61 €	199,30 €
25 ως 30	785,00 €	803,84 €	18,84 €	226,08 €
30 και άνω	1.100,00 €	1.126,40 €	26,40 €	316,80 €
ΟΓΑ
Εως 20	417,00 €	427,01 €	10,01 €	120,10 €
20 ως 25	472,00 €	483,33 €	11,33 €	135,94 €
25 ως 30	593,00 €	607,23 €	14,23 €	170,78 €
30 και άνω	644,00 €	659,46 €	15,46 €	185,47 €
ΕΤΑΑ
Εως 20	592,00 €	606,21 €	14,21 €	170,50 €
20 ως 25	744,00 €	761,86 €	17,86 €	214,27 €
25 ως 30	879,00 €	900,10 €	21,10 €	253,15 €
30 και άνω	1.257,00 €	1.287,17 €	30,17 €	362,02 €
ΝΑΤ
Εως 20	783,00 €	801,79 €	18,79 €	225,50 €
20 ως 25	926,00 €	948,22 €	22,22 €	266,69 €
25 ως 30	1.171,00 €	1.199,10 €	28,10 €	337,25 €
30 και άνω	1.535,00 €	1.571,84 €	36,84 €	442,08 €
ΕΤΑΠ-ΜΜΕ
Εως 20	599,00 €	613,38 €	14,38 €	172,51 €
20 ως 25	1.035,00 €	1.059,84 €	24,84 €	298,08 €
25 ως 30	1.101,00 €	1.127,42 €	26,42 €	317,09 €
30 και άνω	1.759,00 €	1.801,22 €	42,22 €	506

https://eleftherostypos.gr/

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΟΥ

                 Στα γραφεία ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Συνταξιούχοι: Μέχρι 3 χρόνια η καθυστέρηση στα αναδρομικά

 

Με 2-3 χρόνια καθυστέρηση, λόγω της τεράστιας γραφειοκρατίας, πληρώνονται οι συνταξιούχοι τα αναδρομικά του 11μήνου από τον ΕΦΚΑ.

Σε σύνολο 370.000 συνταξιούχων που έχουν προσφύγει εκτιμάται ότι μόνο 20.000 δικαιούχοι έχουν εισπράξει ποσά τα οποία κυμαίνονται από 2.500 έως 3.000 ευρώ συν τους τόκους 6%. Μάλιστα καταγράφονται περιπτώσεις όπου η αγωγή κατατέθηκε το 2017 και η απόφαση πληρωμής εκδόθηκε το φετινό καλοκαίρι.

Ετσι την καταβολή αναδρομικών έως 4.000 ευρώ για το 11μηνο μεταξύ 11 Ιουνίου 2015 και 12 Μαΐου 2016 εξακολουθεί να αναμένει ένα μικρό ποσοστό συνταξιούχων, λόγω γραφειοκρατικών καθυστερήσεων. Τα ποσά αυτά αφορούν κυρίως περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις καθώς και στα δώρα, σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ του 2020. Τα αναδρομικά δικαιούνται περίπου 370.000 συνταξιούχοι που είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη και κερδίζουν στα Πρωτοδικεία, αφού ο ΕΦΚΑ δεν ασκεί εφέσεις. Εκτός διεκδικήσεων έμειναν οριστικά συνταξιούχοι που δεν κατέθεσαν προσφυγές.

Επισημαίνεται ότι τα αναδρομικά του 11μήνου καταβάλλονται με τόκο 6% και αφορούν μόνο τους 370.000 συνταξιούχους που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη αψηφώντας τις νουθεσίες των κυβερνητικών στελεχών που τους έλεγαν (π.χ. ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας) ότι δεν χρειάζεται να ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια. Ηρθε στη συνέχεια διάταξη νόμου επί υπουργίας Γιάννη Βρούτση που όρισε ότι μετά το 2020 χάνεται το δικαίωμα προσφυγής! Με τη γνωστή και καθοριστική απόφαση του ΑΕΔ μένουν εκτός διεκδικήσεων οριστικά συνταξιούχοι που δεν κατέθεσαν προσφυγές.

Το κόστος

Την ιδια ώρα άγνωστο παραμένει το πότε θα ληφθεί απόφαση για την καταβολή των αναδρομικών της Εισφοράς Αλληλεγγύης (ΕΑΣ), με αγωγές πριν από το 2017, καθώς το συνολικό κόστος για το Δημόσιο είναι σημαντικό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στον ΕΦΚΑ και το υπουργείο Εργασίας δεν έχει γίνει ακόμα καμία συζήτηση για τον χρόνο και τον τρόπο (πιθανόν σε πολλές δόσεις) καταβολής των αναδρομικών. Υπενθυμίζεται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε αντισυνταγματική την επιβολή Εισφοράς Αλληλεγγύης μόνο για τα έτη 2017-2018. Ετσι όλοι οι συνταξιούχοι, ακόμα και όσοι δεν έκαναν αγωγές, δικαιούνται επιστροφές, καθώς η αντισυνταγματικότητα αφορά όλους ανεξαιρέτως για το εν λόγω διάστημα.

Αντίθετα, οι νέοι συνταξιούχοι μετά τις 13 Μαΐου 2016 δεν έχουν δικαίωμα σε αναδρομικά, αφού οι περικοπές, μεταξύ αυτών και η ΕΑΣ, ενσωματώθηκαν στον επανυπολογισμό του νόμου Κατρούγκαλου, καθιστώντας τις κρατήσεις «νόμιμες».

Συνολικά, η αντισυνταγματικότητα της ΕΑΣ επηρεάζει περίπου 350.000 συνταξιούχους του Δημοσίου, με κόστος 420 εκατ. ευρώ μόνο για το συγκεκριμένο σκέλος.

Σε εκκρεμότητα

Σήμερα βρίσκονται σε εκκρεμότητα περίπου 8.000 αγωγές, κυρίως από ειδικά μισθολόγια (στρατιωτικοί, πανεπιστημιακοί, δικαστικοί). Την ίδια στιγμή, περίπου 400.000 συνταξιούχοι έχουν καταθέσει αγωγές για το σύνολο των αναδρομικών, ενώ άλλοι 800.000-900.000 δικαιούνται επιστροφές χωρίς να έχουν προσφύγει.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει αν οι επιστροφές θα γίνουν εφάπαξ ή σε δόσεις. Η μέχρι τώρα πρακτική δείχνει προς τη λύση των δόσεων χωρίς κανείς να γνωρίζει πότε και πώς.

Παράλληλα τονίζεται ότι περίπου 35.000 συνταξιούχοι, οι οποίοι αποχώρησαν μετά τον Μάιο του 2016, δικαιούνται αναδρομικά κυρίων συντάξεων, από τον νόμο Βρούτση (ν. 4670/2020), παρότι έχουν πάνω από 30 έτη ασφάλισης τα οποία δεν έχουν λάβει. Δηλαδή, δεν έχει γίνει ο απαραίτητος επανυπολογισμός της σύνταξής τους και ως εκ τούτου δεν έχουν λάβει ούτε τα αυξημένα μηνιαία ποσά, ούτε τα αναλογούντα αναδρομικά. Οι νέες αυξήσεις ισχύουν από τον Οκτώβριο του 2019, με αποτέλεσμα οι δικαιούχοι να λαμβάνουν και αναδρομικά. Σε πολλές περιπτώσεις τα ποσά κυμαίνονται από 3.000 έως 5.000 ευρώ για ασφαλισμένους με 35-36 χρόνια, ενώ για όσους έχουν 40 έτη και υψηλό συντάξιμο μισθό τα ποσά μπορεί να ξεπεράσουν τις 8.500 ευρώ.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όσοι συνταξιοδοτήθηκαν με περισσότερα από 30 έτη ασφάλισης θα έπρεπε να είχαν λάβει αυξήσεις βάσει των βελτιωμένων ποσοστών αναπλήρωσης του ν. 4670/2020.https://www.ot.gr