Albert Einstein

Brad Pitt

Donald Sutherland

Μονόδρομος η αναδιάρθρωση χρέους, εκτιμά γερμανός «σοφός»

«Οι Έλληνες θα αντιμετωπίσουν τεράστια προβλήματα στην προσπάθεια να πετύχουν τους στόχους εξυγίανσης που έχουν θέσει. Υπάρχει περίπτωση το 2013 το χρέος της χώρας να ξεπεράσει το 160% του ΑΕΠ», εκτιμά ο Λαρς Φελντ, οικονομικός σύμβουλος και μέλος της «επιτροπής σοφών» της γερμανικής κυβέρνησης, σε συνέντευξή του στο οικονομικό περιοδικό Wirtschaftswoche.

Ο κ. Φελντ εκφράζει ανησυχίες για την έκβαση του κρίσιμου Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 24 Μαρτίου. «Δεν έχω καλό προαίσθημα εν όψει της Συνόδου Κορυφής στις 24 Μαρτίου. Όλα πακετάρονται μαζί: ο μηχανισμός διάσωσης, το Σύμφωνο Σταθερότητας, το Σύμφωνο ανταγωνιστικότητας της κυρίας Μέρκελ και του κ. Σαρκοζί. Υπάρχει κίνδυνος πολιτικού παζαρέματος» προβλέπει ο κ. Φελντ.

Όπως σημειώνει, «η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει ταυτοχρόνως να κάνει οικονομία και να μειώσει τις κοινωνικές δαπάνες. Η Ελλάδα είναι ένας πολιτικός δυναμίτης. Αν θέλει να αποφύγει τη μεγάλη έκρηξη, δεν υπάρχει άλλος δρόμος πλην της αναδιάρθρωσης», λέει ο γερμανός οικονομολόγος εκτιμώντας ότι «η επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων δεν επαρκεί».

Ο κίνδυνος του... υπερσυντονισμού

Για το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» ο κ. Φελντ διαβλέπει τον κίνδυνο να εμπλακεί η γερμανική κυβέρνηση περισσότερο απ' όσο πρέπει με την γαλλική ιδέα περί ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. «Στο σημείο αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Ο περισσότερος συντονισμός σημαίνει συχνά λιγότερο ανταγωνισμό. Στην καλύτερη περίπτωση τα κράτη με τη μικρότερη ανταγωνιστικότητα προσπαθούν να πλησιάσουν αυτά με τη μεγαλύτερη, Όμως, στη χειρότερη περίπτωση συμβαίνει το αντίστροφο και τα κράτη με τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα δέχονται πιέσεις ώστε να υποχωρήσουν προς το μέσο
όρο», λέει ο κ. Φελντ.

Η Ρωσία μας τα έδινε εμείς δεν τα παίρναμε!

Πώς αποδεικνύεται η προδιαγεγραμμένη πορεία προς το ΔΝΤ: Το δάνειο των 25 δισ.$ που είχε αποφασίσει να μας δώσει ο Πούτιν τον Φεβρουάριο του 2010 και...η πράσινη ανάπτυξη του Παπανδρέου.
Αφού άνοιξε πλέον το θέμα της προσχεδιασμένης ένταξής μας στα προγράμματα του ΔΝΤ, καλό είναι να προσθέσουμε και άλλα στοιχεία, ως συνέχεια και του προχθεσινού μας σημειώματος «Πώς μας οδήγησαν στο ΔΝΤ». Πρόκειται για....
αποκλειστικές πληροφορίες της Voria.gr, οι οποίες προέρχονται από τον κ. Ιβάν Σαββίδη, βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος στη ρωσική Δούμα. Πριν από ένα χρόνο ακριβώς, κι ενώ είχαμε τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις πως η Ελλάδα δεν θα προσφύγει στο ΔΝΤ, σχηματίσαμε την εντύπωση ότι το κυβερνητικό επιτελείο εργάζεται πυρετωδώς ώστε να βρει αγορές που θα ...................
μας δανείσουν με ευνοϊκούς όρους. Γινόταν τότε συζήτηση για ενδεχόμενη προθυμία εκ μέρους της Κίνας, αλλά και για διερευνητικές συζητήσεις με Ρώσους, Άραβες ή και ομογενείς.

Από ομογενειακούς κύκλους είχαμε την πληροφόρηση ότι υπήρχε μεν διάθεση αγοράς ομολόγων, αλλά συνοδευόταν από αίτημα για ισχυρή διαβεβαίωση ότι τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν με διαφανή τρόπο. Φαίνεται όμως, ότι δεν υπήρξε από κυβερνητικής πλευράς ιδιαίτερη επιθυμία κινητοποίησης των ομογενών, ούτε και για έκδοση εσωτερικού δανείου.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2010 πραγματοποιήθηκε επίσκεψη του κ. Γ. Παπανδρέου στη Μόσχα. Στα δημοσιεύματα του Τύπου δεν γινόταν μνεία ότι υπήρχε στην ατζέντα των συζητήσεων θέμα δανεισμού της Ελλάδας από τη Ρωσία. Η Voria.gr είχε γράψει: «Στο επίκεντρο των συνομιλιών του κ. Παπανδρέου αναμένεται να βρεθεί το σύνολο των διμερών σχέσεων, με έμφαση στα εκκρεμή ενεργειακά σχέδια μεταξύ των δύο χωρών (…) Επί τάπητος θα τεθεί, επίσης, η ανανέωση της συμφωνίας για την προμήθεια φυσικού αερίου που λήγει το 2016 (…) Θα εξεταστούν, δε, περιφερειακά και διεθνή ζητήματα που απασχολούν τις ελληνορωσικές σχέσεις, όπως το Κυπριακό».
Μόνον μερίδα του τουρκικού τύπου έδωσε άλλη διάσταση, όχι όμως οικονομική.

Η εφημερίδα «Ζαμάν» έγραψε ότι η επίσκεψη στη Μόσχα έγινε, για να πεισθεί η Ρωσία να μη ενισχύσει την Τουρκία στο πυρηνικό της πρόγραμμα, διότι «την παραπάνω συγκλονιστική ενημέρωση παρείχε στον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπένιαμιν Νετανιάχου κατά την πρόσφατη επίσκεψη του πρώτου στην Μόσχα».

Τι συζητήθηκε στη Μόσχα; Το αποκάλυψε ο κ. Ιβάν Σαββίδης. Η ρωσική Πρεσβεία στην Αθήνα, γνωρίζοντας τη δεινή οικονομική θέση της Ελλάδας, σχημάτισε τη γνώμη -όπως και όλοι μας- ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου προτίθεται πλην των άλλων να ζητήσει τη ρωσική οικονομική συνδρομή. Αυτού του είδους την ενημέρωση παρείχε στο ΥΠΕΞ της Ρωσίας.

Η ρωσική κυβέρνηση αποφάσισε να ικανοποιήσει το σχετικό ελληνικό αίτημα, το δε ποσόν του δανείου που υπολόγισε ανερχόταν στα 25 δισ. δολάρια, με επιτόκιο 4,7%(και χωρίς φυσικά να μην υπάρχουν οι επαχθείς δεσμεύσεις του μνημονίου). Η συνάντηση των δύο πρωθυπουργών στη Μόσχα, διήρκεσε περί τη μία ώρα. Όταν έφυγε ο κ. Παπανδρέου, ο Ρώσος πρωθυπουργός -κατά λεγόμενα του Ιβάν Σαββίδη- «έσπαγε καρέκλες» και ζητούσε «την κεφαλή επί πίνακος» του Ρώσου πρεσβευτή στην Αθήνα, διότι θεώρησε ότι τον παραπλάνησε! Ο λόγος; Ο κ. Παπανδρέου έκανε λόγο μόνον για… πράσινη ανάπτυξη και οικολογία!

Έτσι εξηγείται η θυμωμένη αναφορά του Ρώσου προέδρου κ. Μεντβέντεφ «να πάτε στο ΔΝΤ». Μας είχε εκπλήξει τότε η δήλωσή του, γνωστού όντος ότι η Ρωσία αποστρέφεται το ΔΝΤ, αφού ο Γέλτσιν την προηγούμενη δεκαετία είχε επιτρέψει την οικονομική κυρίευση της χώρας. Ο κ. Μεντβέντεφ, αντέδρασε φαίνεται υπό το κράτος ενόχλησης, η οποία προήλθε από την «κοροϊδία» που υπέστη η Ρωσία από μέρους μας.

Οι Ρώσοι αντελήφθησαν, πριν από τον ελληνικό λαό, ότι η πορεία μας είχε προδιαγραφεί πολύ πριν μας ανακοινωθεί. Στο παιχνίδι, προφανώς είναι μπλεγμένοι και αρχηγοί άλλων κομμάτων, διότι ουδείς, καθ’ όλο το διάστημα που προηγήθηκε δεν πρότεινε τρόπο εξόδου από την κρίση. Παρ’ όλο που γνώριζαν τι συμβαίνει.

ΧΟΡΟΣ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΩΝ

Πριν από πολλά χρόνια, οι χοροί μεταμφιεσμένων ασκούσαν πάνω μου ποιητική γοητεία.

Όταν με πήγαιναν στα bal d’ enfants του παγωμένου Φεβρουαρίου, όπως τα έλεγαν παλιά στα Χανιά, όταν χανόμουν σε ταινίες, μουσικές ή νουβέλες για τις παράδοξες τούτες γιορτές, κατακυριευόμουν απ’ τη σαγήνη μιας ιλιγγιώδους δυνατότητας: η δυνατότητα να γίνεις για λίγο άλλος είναι μια ελευθερία απόλυτη!

Οι χοροί μεταμφιεσμένων, ρωγμή άλλου τόπου, ονειρικού, αμφίβολου όσο και πιθανού, πρόσφεραν την ευχέρεια να βιώσεις δίχως ενοχές, δίχως ντροπή ό,τι ψεύδεσαι, εκείνο που ονειρευόσουν να είσαι.

Να φορέσεις το προσωπείο, που σου εξιδανικεύει το πρόσωπο.

Σήμερα έχασαν την αίγλη τους και όταν σπανίως μασκαρεύονται οι άνθρωποι, αυτό δεν έχει καθόλου απ’ την παλιά έξαψη.

Ντύνονται, μηχανικά σχεδόν, γιατί είναι έθιμο, για να διασκεδάσουν κάπως αλλιώς, γιατί το απαιτεί μια κοσμική πρόσκληση.

Ο ποιητικός βυθός της μεταμφίεσης έχει στερέψει.

Λέω πως τούτη η αλλαγή δεν είναι ασύνδετη από τον τρόπο που πια λειτουργούμε.

Η σύγχυση ταυτότητας και η επισημοποιημένη υποκρισία των ρόλων, η μειωμένη προσωπικότητα, η απουσία κέντρου ζωής, και η θεμιτή, η σχεδόν επιβεβλημένη διπλοπροσωπία για να επιβιώνεις κοινωνικά, για να αντέχεις τον εαυτό σου, έχουν κάνει τη μεταμφίεση μια καθημερινή κοπιαστική και αγχώδη ρουτίνα.

Προς τι λοιπόν να ονειρεύεσαι μια πρόσκληση σε τέτοιους χορούς;

Το να σε ελκύει να μεταμφιεστείς και να το σχεδιάζεις με λαχτάρα προϋποθέτει ότι γνωρίζεις ποιος είσαι.

Για να γίνεις συνειδητά άλλος, πρέπει να γνωρίζεις πρώτα, συνειδητά, ποιος όντως είσαι.

Πώς αλλιώς θα ξεχωρίσεις το "άλλος";

ΜΑΡΩ ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ

http://karenhappytime.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html?spref=fb

FC: Ο επόμενος τελικός κυπέλλου μπάσκετ, να γίνει παρουσία νεογέννητων

Πολύ ωραία ιδέα να γίνει ο τελικός του κυπέλλου μπάσκετ με την παρουσία αποκλειστικά μαθητών δημοτικού. Και ενός γονέα ή κηδεμόνα μαζί με κάθε παιδάκι, να συμπληρώσουμε. Που - εικάζουμε - ότι θα ντραπεί να αρχίσει τα «καντήλια» μπροστά στο παιδί του ή να πει στο διπλανό παιδάκι «σκάσε ρε μούλικο!», με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, μια που και το διπλανό παιδάκι πιθανότατα με τον μπαμπά του θα έχει πάει στο γήπεδο, ο οποίος υποθέτω ότι θα υποστηρίζει την ίδια ομάδα με το παιδάκι του. Επίσης υποθέτω ότι κανένας πατέρας που πάει στο γήπεδο με το παιδί του ή βλέπει ματς από την τηλεόραση δεν βρίζει, δεν φωνάζει και δεν κάνει κανενός είδους ασχήμια όταν το παρακολουθεί. Κι ότι κανένας πατέρας δεν πλακώνει τη γυναίκα του στις σφαλιάρες μπροστά στο παιδί ή το παιδί μπροστά στη γυναίκα, κανένας στο δρόμο δεν βγαίνει από το αυτοκίνητο για να πλακωθεί στο ξύλο αδιαφορώντας για το αν τον βλέπουν τα παιδιά του από το πίσω κάθισμα, όλοι οι γονείς είμαστε πρέσβεις πολιτισμού και κοινωνοί αξιών και ήθους.

Μα τα παιδιά μας, καθ’ εικόνα και ομοίωσή μας γίνονται. Τα αγοράκια έχουν για πρότυπο τον πατέρα τους και τα κοριτσάκια τη μητέρα τους. Δευτερευόντως, μπορεί να έχουν κάποιο κοντινό συγγενικό πρόσωπο και στη συνέχεια όλους αυτούς που καμαρώνουμε στην τηλεόραση: ηθοποιούς, τραγουδιστές, δημοσιογράφους, «μαϊντανούς», βαρύμαγκες, κουνιστούς, παράγοντες, ποδοσφαιριστές, μπασκετμπολίστες, Ολυμπιονίκες. Απ’ αυτούς που πέφτουν με τις μηχανές παραμονές αγώνων και δεν εμφανίζονται καν στο δικαστήριο για να αποδείξουν την αθωότητά τους, ποδοσφαιριστές που παίζουν κουτουλιές και κλωτσιές, μπασκετμπολίστες που αλληλοφτύνονται, χτυπάνε στα μουλωχτά τον άλλον στα αχαμνά και ρίχνουν καρεκλιές. Παράγοντες που λειτουργούν σαν τραμπούκοι, βαρύμαγκες που πουλάνε «αντριλίκι» στα κανάλια, κουνιστούς που μας δείχνουν πώς πρέπει να είναι ο άντρας ο «σωστός» σήμερα για να κάνει καριέρα, μαϊντανοί που κονομάνε επενδύοντας πάνω στην ανυπαρξία τους, δημοσιογράφοι που λειτουργούν σαν γραφεία τύπου (ομάδων, κομμάτων, επιχειρηματιών), ηθοποιοί και τραγουδιστές που επιπλέουν στον βούρκο ενός θλιβερού ελληνικού σταρ - σίστεμ.

Λέγοντας «ελληνικό σταρ - σίστεμ», ας μην ξεφεύγουμε κι ας επιστρέψουμε στο Ελληνικό για τον τελικό του κυπέλλου μπάσκετ της 6ης Μαρτίου: «τον νου σας ρεμάλια» που έλεγε κι ο Κωνσταντάρας. Μην διανοηθείτε να ποτίσετε με δηλητήριο τα μυαλά των δεκάχρονων και δωδεκάχρονων παιδιών. Δείξτε μας ότι η επόμενη γενιά οπαδών, φιλάθλων, πολιτών, ψηφοφόρων, ανθρώπων συνολικά, κρύβει μέσα της την ελπίδα. Ένα μπινελίκι να ακουστεί, μια φάπα να πέσει, θα σημαίνει ότι ο επόμενος τελικός θα πρέπει να γίνει παρουσία νεογνών, συνοδεία μαιών. Κι ότι δεν υπάρχουν στα μαιευτήρια μόνο «οι τελευταίες παρθένες» που λένε οι «ψαγμένοι», αλλά και οι τελευταίοι αγνοί φίλαθλοι. Και κάπου εκεί, το μαγαζάκι που λέγεται «Ελληνικός Αθλητισμός», πρέπει να βάλει οριστικά λουκέτο.

Κώστας Βαϊμάκης

Στρατιωτικο χιουμορ...