Στην πυρά οι "αγαμες θυγατερες"

Το πάρτι τελείωσε. τα κεφάλια μέσα

Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε. να στο χαλάσει. Τόσο καλά.

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι.

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..

Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).

Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων .. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.

Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

«Για έναν τακτοποιημένο Παναθηναϊκό»

Κατηγορώ στρατιωτικών

Λίγες ώρες πριν την ένστολη διαμαρτυρία των Σωμάτων Ασφαλείας, απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων συγκρότησαν ανεξάρτητο φορέα για τα δικαιώματά τους. Δριμύ κατηγορώ κατά της πολιτικής ηγεσίας του ΥΕΘΑ

Δημοσιεύτηκε: Ιούλιος 14 2010 14:01 Ενημερώθηκε: Ιούλιος 14 2010 14:05

Απόστρατοι αξιωματικοί των τριών όπλων συγκρότησαν την ΑΝΕΑΕΔ (Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων), τις αρχές και τις προτεραιότητες της οποίας παρουσίασαν το πρωί σε συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα.

Βασικός στόχος της ΑΝΕΑΕΔ είναι να καλύψει το κενό της εκπροσώπησης των απόστρατων στελεχών και να διασφαλίσει τα συνταξιοδοτικά αλλά και εν γένει τα οικονομικά και τα κοινωνικά δικαιώματά τους.

Είναι χαρακτηριστικό το υπόμνημα που παρουσίασε η Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων που σκιαγραφεί τις θέσεις αλλά και την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει χιλιάδες συνταξιούχοι στρατιωτικοί:

"Είναι ανάγκη να καταστήσουμε απολύτως σαφές ότι οι συνταξιούχοι στρατιωτικοί, όπως και οι εν ενεργεία συνάδελφοί μας, είμαστε κομμάτι της Ελληνικής και όχι κάποιας άλλης κοινωνίας. Κατά συνέπεια:

Δεν επιθυμούμε ειδικά προνόμια έναντι του υπόλοιπου Ελληνικού Λαού.

Δεν διεκδικούμε να αποφύγουμε θυσίες, τις οποίες καλείται ο Ελληνικός Λαός να υποστεί. Φτάνει αυτές να κατανέμονται με κοινή λογική και κοινωνική δικαιοσύνη.

Είμαστε οι τελευταίοι που θα έβαζαν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το συμφέρον της χώρας και της Ελληνικής κοινωνίας.

Αν τα συντεχνιακά συμφέροντα έφτασαν την κατάσταση εδώ που είμαστε, εμείς πάντως δεν είχαμε συμμετοχή, καθόσον δεν είχαμε συνδικαλιστικά δικαιώματα και μηχανισμούς πίεσης.

Δεν αποδεχόμαστε όμως να οριζόμαστε ως «δημόσιοι υπάλληλοι με ιδιαιτερότητες» (όπως αναφέρει ο κ. Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην ανακοίνωση τύπου της 5-7-2010 για το νέο συνταξιοδοτικό των στρατιωτικών), χωρίς αυτό να σημαίνει ίχνος μομφής εις βάρος των δημοσίων υπαλλήλων που αγωνιούν και αυτοί όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες. Απλά, οι κεφαλαιώδεις διαφορές των στρατιωτικών με τους δημοσίους υπαλλήλους δεν στοιχειοθετούν «ιδιαιτερότητες», αλλά καθορίζουν διαφορετική κατηγορία κρατικών λειτουργών, καθόσον κατά την πολυετή θητεία μας:

Μετατιθέμεθα χωρίς την θέλησή μας κάθε 2-3 χρόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται στην οικογενειακή συνοχή, στον οικογενειακό προγραμματισμό και προϋπολογισμό, στο επίπεδο διαβίωσης και στην ψυχοσύνθεση των παιδιών μας.

Εργαζόμασταν και ζούσαμε κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα για κάθε παράπτωμα μικρό ή μεγάλο, ακόμα και για τροχαία παράβαση.

Εργαζόμασταν αμισθί, πέραν του ωραρίου, κατά μέσο όρο από 10 έως και 40 επιπρόσθετες ώρες την εβδομάδα, χωρίς να υπολογίζονται οι ασκήσεις, επιφυλακές κλπ, ενώ το πενθήμερο δεν ήταν ποτέ δεδομένο.

Για πολλά χρόνια πληρώναμε ακόμη και το φαγητό που τρώγαμε κατά τη διάρκεια ασκήσεων, υπηρεσιών, κινητοποιήσεων κλπ

Δεν είχαμε το δικαίωμα του συνδικαλισμού και της συλλογικής εκπροσώπησης, κοινωνικά αιχμάλωτοι και ανίκανοι να αμυνθούμε και να υπερασπισθούμε τα κοινωνικά μας δικαιώματα.

Υποχρεωνόμασταν να «απολαμβάνουμε», χωρίς δυνατότητα άλλης επιλογής, τις υπηρεσίες υγείας των κεκορεσμένων, από συνεχώς προστιθέμενους νέους ιδιώτες δικαιούχους, στρατιωτικών νοσοκομείων. Παράλληλα υποκείμεθα σε επιπρόσθετες κρατήσεις υπέρ του ΝΙΜΤΣ και του ΝΝΑ, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε ποια είναι η ανταποδοτικότητα αυτών των επιπρόσθετων κρατήσεων.

Αξιοσημείωτο είναι, ότι πληρώνουμε κρατήσεις ακόμη και για την Ελληνική Σημαία που μας σκεπάζουν, όταν μετοικούμε από το μάταιο τούτο κόσμο!

Ενώ οι καθαρές αποδοχές μας, ως εν ενεργεία, κυμαίνονταν από 700,00 € του άγαμου ΕΠΟΠ, έως 3.000,00 € του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, υποχρεούμασταν να δαπανούμε σεβαστά ποσά, ουσιαστικά «για την υπηρεσία και ένεκα ταύτης» (στολές, μετακινήσεις για υπηρεσιακούς λόγους, διπλά οικογενειακά έξοδα λόγω μη δυνατότητας μετακίνησης των οικογενειών μας στους εναλλασσόμενους τόπους εργασίας μας κλπ.).

Τέλος, δεν ήμασταν ελεύθεροι πολίτες! Πάνω από τις αυτονόητες για τους άλλους Έλληνες επιθυμίες (π.χ. μιας πολυήμερης άδειας καλοκαίρι ή ενός ταξιδιού στο εξωτερικό κ.α.), πάνω ακόμη και από την οικογένεια, ήταν η Υπηρεσία.

Μετά τα παραπάνω, αντιδρούμε και δεν αποδεχόμαστε οτιδήποτε θίγει την υπόληψή μας, δεν λαμβάνει υπόψη τις ειδικές συνθήκες που εργαστήκαμε και μας βάζει στο περιθώριο της ελληνικής κοινωνίας, αλλά ακόμη χειρότερα απέναντι της. Πιο συγκεκριμένα και ενδεικτικά:

Δεν αποδεχόμαστε να αποκαλούμαστε «ένστολοι υπάλληλοι», γιατί το θεωρούμε εσκεμμένα απαξιωτικό, παραπέμποντας σ’ ένα χαριτωμένο συνειρμό με τον αξέχαστο Κώστα Χατζηχρήστο να παριστάνει τον Πτέραρχο, όντας ένστολος υπάλληλος ξενοδοχείου!

Καταδικάζουμε την συστηματική επίθεση που έχει εξαπολυθεί εναντίων των στρατιωτικών, αναφορικά με τη «δυνατότητα» που έχουν να βγαίνουν σε μικρή σχετικά ηλικία στη σύνταξη, τις «υψηλές αποδοχές», την «προνομιακή υγειονομική περίθαλψη» και τα μεγάλα «προνόμιά» τους, έναντι του Ελληνικού Λαού. Επίθεση η οποία, εν πολλοίς, έλαβε τη μορφή συνολικής υποτίμησης και απαξίωσης της προσωπικότητας και του επαγγελματισμού των στρατιωτικών, ενώ σε κάθε περίπτωση έφτασε στα όρια της παραπλάνησης.

Δεν ανεχόμαστε από οποιονδήποτε, όσο ψηλά και να βρίσκεται, να διαβάλει τους στρατιωτικούς και κατ’ επέκταση τους αποστράτους με ανυπόστατους χαρακτηρισμούς όπως «προνομιούχοι», «υψηλόμισθοι – υψηλοσυνταξιούχοι» κλπ. Ανεχθήκαμε την κοινωνική και εργασιακή αιχμαλωσία επί δεκαετίες. Δεν έχουμε περιθώρια ανοχής για τώρα που είμαστε απόστρατοι και ουσιαστικά ελεύθεροι Έλληνες πολίτες!

Δεν κατανοούμε ποιο είναι αυτό το νομικό / ηθικό έρεισμα με το οποίο, αντίθετα στη Συνταγματική νομιμότητα, επαναπροσδιορίζονται συντάξεις με αναδρομική ισχύ μεταγενεστέρου νόμου!

Είναι πασιφανές, ότι κατά τη διάρκεια των χρόνων που ίσχυε το σημερινό συνταξιοδοτικό σύστημα, οι στρατιωτικοί στερούνταν κατάφωρα πολλών δικαιωμάτων. Ακόμη και η παραίτηση-φυγή ενός σεβαστού ποσοστού του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων προς τον ιδιωτικό τομέα, είναι μια ακόμα σοβαρή ένδειξη, αν μάλιστα συγκριθεί με τα χαμηλότερα ποσοστά άλλων δημόσιων λειτουργών. Η διαχρονική έλλειψη στοιχειωδών δικαιωμάτων πρέπει να αναγνωριστεί από το κράτος, το οποίο μάλιστα να αναλάβει να εξηγήσει στον ελληνικό λαό, ότι οι στρατιωτικοί έχουν ήδη «ματώσει» και «ματώνουν» καθημερινά, σε χρόνο εργασίας, σε επικινδυνότητα, σε μειωμένες αποδοχές, σε οικογενειακή αταξία και κοινωνική περιθωριοποίηση. Το υφιστάμενο – παλαιό συνταξιοδοτικό καθεστώς - ήταν μια ελάχιστη αποζημίωση/αναγνώριση, που μάλιστα δεν υπήρξε προϊόν μαχητικής διεκδίκησης, αφού δεν έχουμε άλλωστε τέτοιο δικαίωμα. Η πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ , όχι μόνον δεν πρέπει να θίξει τα ελάχιστα υφιστάμενα δεδομένα, αλλά οφείλει να ενσκήψει άμεσα, να διορθώσει άλλες οργανωτικές παθογένειες και στρεβλώσεις που επιβλήθηκαν κατά καιρούς στο στράτευμα, από τις οποίες θα έχει πολλαπλάσια εξοικονόμηση κρατικών πόρων"

http://news247.gr/ellada/amyna/sfodres_antidraseis_gia_to_asfalistiko.408945.html?pageNumber=1#commentsList

Κορυφαίο...!!!‏

Μια παρέα αντρών είναι στο καφενείο και συζητάνε, στην παρέα τους είναι και ο Ψαραντώνης.
Θέμα συζήτησης το πως κρατάς τη σύζυγο να μην γκρινιάζει.
Λέει ο πρώτος:
Εγώ την πήγα πέρισυ ένα ταξίδι στην Γαλλία και φέτος σκέφτομαι να την πάω στην Αυστρία !!!
Λέει ο επόμενος...
Εγώ την πήγα στη Νέα Υόρκη και φέτος θα την πάω στο Λος Αντζελες !!!
Εσύ μωρέ Αντώνη ;;;
Ψαραντώνης:
Οπέρισυ την επήγα στο μιτάτο απάνω στη Νίδα (οροπέδιο στην κορυφή του Ψηλορείτη)
Κι οφέτος μωρέ Αντώνη ;;;
Οφέτος μωρέ θα πάω να τήνε πάρω !!!

Μια εναλλακτική πρόταση για το ασφαλσιτικό

Το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Η διατήρηση του "δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης" ταυτίστηκε με την λεηλασία, από το κράτος και κάποιες προνομιούχες ομάδες, των χρημάτων της πλειονότητας των εργαζομένων που κατέβαλλαν, κανονικά και αδιαμαρτύρητα στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου, τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Η διαχείριση των ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος δημιουργεί φτώχεια για τους πολλούς.

Η γήρανση του πληθυσμού και η ανατροπή των δημογραφικών δεδομένων καθιστούν αναπόφευκτη την κατάρρευση του υπάρχοντος συστήματος που δεν στηρίζεται στην αποταμίευση των εισφορών αλλά στην κάλυψη των σημερινών συντάξεων από τις σημερινές εισφορές.

Οι διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες του ασφαλιστικού συστήματος επιβαρύνουν δυσανάλογα τους νέους ασφαλισμένους και οι αυξανόμενες υποχρεώσεις για κρατική συμμετοχή διογκώνουν τα ελλείμματα.

H Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την αντικατάσταση του σημερινού ασφαλιστικού συστήματος από ένα μεικτό σύστημα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Το προτεινόμενο νέο σύστημα βασίζεται σε δύο πυλώνες:

• σε ένα υποχρεωτικό δημόσιο πρόγραμμα συνταξιοδότησης αναδιανεμητικού χαρακτήρα με στόχο την ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων, διασφαλίζοντας μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για όλους τους Έλληνες πολίτες ανεξάρτητα προηγούμενου εργάσιμου βίου και εισφορών και

• ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα, υποχρεωτικά για το σύνολο των εργαζομένων, τα οποία θα στηρίζονται στις αρχές της ανταποδοτικότητας, του ανταγωνισμού και της ατομικής ευθύνης.

Λόγω της σπουδαιότητας και του επείγοντος χαρακτήρα των αλλαγών, παραθέτουμε πιο αναλυτικά τις προτάσεις μας:

1. Κάθε Έλληνας πολίτης υποχρεούται να καταθέτει σε ειδικού τύπου λογαριασμό τράπεζας ή ασφαλιστικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού) της επιλογής του τις ασφαλιστικές του εισφορές, καθ' όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Στον ίδιο λογαριασμό κατατίθενται και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε ασφαλισμένου και οι εργοδοτικές εισφορές υπέρ αυτού αποτελούν ατομική ιδιοκτησία του ασφαλισμένου, οι οποίες εάν δεν εισπραχθούν στο σύνολό τους λόγω πρόωρου θανάτου, μεταβιβάζονται στους νόμιμους κληρονόμους.
2. Το συντάξιμο όριο ηλικίας είναι αυτό που προσδιορίζει ελεύθερα ο εργαζόμενος στο ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και σχετίζεται άμεσα με το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών του. Κατά συνέπεια, υπερβολικά αυξημένες εισφορές μπορούν να συνεπάγονται εξαιρετικά πρόωρη συνταξιοδότηση ή αντίστροφα, οι μειωμένες εισφορές να συνεπάγονται καθυστερημένη συνταξιοδότηση.
3. Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα δικαιούται μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη στο πλαίσιο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού γίνεται μέσω της κάλυψης από το κράτος της διαφοράς μεταξύ της σύνταξης του ασφαλιστικού φορέα και του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, εφόσον η πρώτη είναι χαμηλότερη.
4. Επί πλέον της παροχής της αυτής, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζομένου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται, εφόσον φυσικά του προσφέρεται εργασία (όχι όμως στο δημόσιο), για να συμπληρώνει τη σύνταξή του.
5. Τα ασφαλιστικά ιδρύματα και οι τράπεζες που θα πιστοποιούνται από το κράτος ώστε να διαθέτουν τους ειδικού τύπου ασφαλιστικούς λογαριασμούς, θα πρέπει να ανταγωνίζονται ελεύθερα μεταξύ τους για την προσέλκυση ασφαλιστικών εισφορών μέσω της παροχής πρόσθετων ωφελημάτων στους ασφαλισμένους και της παροχής πολλαπλών ασφαλιστικών προγραμμάτων. Μέσω του ανταγωνισμού αυτού οι ασφαλισμένοι θα αποσπούν σημαντικό μερίδιο των κερδών που θα απορρέουν από την διαχείριση των ασφαλίστρων από τις τράπεζες και άλλα ασφαλιστικά ιδρύματα.
6. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να αλλάζει, υπό προϋποθέσεις, ασφαλιστικό πρόγραμμα και/ή ασφαλιστικό οργανισμό όποτε το θελήσει. Οι ασφαλιστικές συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών εκπίπτουν κάθε φόρου ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποταμίευση και την ελεύθερη διαμόρφωση από κάθε εργαζόμενο του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου και συνεπώς του συνταξιοδοτικού του μέλλοντος.
7. Τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και των τραπεζών που θα πιστοποιούνται από το κράτος θα τελούν υπό την παρακολούθηση και την εγγύησή του και θα διαθέτουν ειδικό αποθεματικό ταμείο κάλυψης κινδύνου που θα είναι άμεσα διαθέσιμο στους δικαιούχους σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιου ασφαλιστικού ιδρύματος.

Για τη μετάβαση από τη σημερινή προβληματική κατάσταση στην προτεινόμενη υγιή και αυτοσυντηρούμενη έχουν μελετηθεί και είναι εφαρμόσιμα μια σειρά από μέτρα.

Η πρόταση της Φ.Σ. για το ασφαλιστικό έχει στόχο τη διασφάλιση των συμφερόντων των πολλών, αυτών που εργάζονται και συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας, όπως επίσης και την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης σε όσους είχαν ατυχίες στη ζωή τους.

Κολυμπήστε… στον 55ο όροφο

Ψάχνετε κάποιο μέρος για τις καλοκαιρινές σας διακοπές που να έχει μοναδική θέα εκεί που θα πηγαίνετε για μπάνιο; Τι λέτε να πάτε στο πιο ακριβό ξενοδοχείο στον πλανήτη και να κολυμπήσετε με τη θέα της Σιγκαπούρης από ύψος 55 ορόφων;



Πρόκειται για το ξενοδοχείο Marina Bay Sands, το οποίο απαρτίζεται από τρεις πύργους-ουρανοξύστες, οι οποίοι στην κορυφή τους ενώνονται με ένα «καπέλο»: το SkyPark, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί μια μοντέρνα… παραλία στο ρετιρέ!



Η μακρόστενη πισίνα του έχει μήκος 150 μέτρων, δηλαδή τρεις φορές το μήκος πισίνας Ολυμπιακών διαστάσεων!



Λοιπόν, σπεύσατε να κλείσετε ένα από τα 2.560 δωμάτια του ξενοδοχείου προς 430 ευρώ το μονόκλινο, τι περιμένετε;

The most beautiful beaches on earth‏

http://www.scribd.com/doc/8194846/The-Most-Beautiful-Beaches-on-Earth

Eλληνική παρουσία των : Κάθισμα,Αγ.Προκόπιος, Πόρτο Κατσίκι, Μύρτος