Επανυπολογισμός 37.000 Συντάξεων-Αναμένονται καταβολές αναδρομικών

 

Σε πάνω απο 37.000 επανυπολογισμούς συντάξεων έχει προχωρήσει ο ΕΦΚΑ,  που ήταν σε εκκρεμότητα & αφορουσαν όσους έχουν αποχωρήσει από τον εργασιακό-ασφαλιστικό τους  βίο, με 30 έτη ασφάλισης και άνω. Τα ποσά που έχουν λαμβάνειν οι συνταξιούχοι που έχει καθυστερήσει να γίνει ο επανυπολογισμός στις συντάξεις τους μπορει να φτασουν κατα μέσο όρο στα 3.000 ευρώ καθώς οι επανυπολογισμοί αναπροσαρμόζουν τις συντάξεις από τον Οκτώβριο του 2019 και μετά με τα βελτιωμένα ποσοστά αναπλήρωσης που αντικατέστησαν τους συντελεστές του νόμου "Κατρούγκαλου" από τα 30 έτη ασφάλισης και άνω (Αυξήθηκαν σταδιακά οι συντελεστες για όσους έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης (30-40+ έτη), ενισχύοντας την ανταποδοτική σύνταξη).

 Στη λίστα πληρωμών περιλαμβάνονται 37.003 κύριες συντάξεις από όλα σχεδόν τα ταμεία του ΕΦΚΑ, όπως ΙΚΑ, Δημόσιο, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, ταμεία ΔΕΚΟ, ΝΑΤ, και άλλοι μικρότεροι φορείς.
Από τις 37.003 εκκρεμείς συντάξεις που επανυπολογισθηκαν, οι περισσότερες προέρχονται από πέντε μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία. 
Στην πρώτη θέση βρίσκεται ο ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ με 12.092 εκκρεμείς υποθέσεις. Aκολουθεί το ΙΚΑ με 11.256 συντάξεις. Στην τρίτη θέση είναι το Δημόσιο, όπου εκκρεμεί ο επανυπολογισμός 8.723 συντάξεων. Στην τέταρτη θέση της λίστας με εκκρεμείς επανυπολογισμούς είναι το ΕΤΑΑ-ΤΣΑΥ, με 1.420 εκκρεμότητες, και την πρώτη πεντάδα συμπληρώνει το ΤΑΠΟΤΕ με 693 συντάξεις προς επανυπολογισμό. 
Οι πέντε αυτές κατηγορίες συγκεντρώνουν σχεδόν το 92% του συνόλου των εκκρεμών επανυπολογισμών. Για το Δημόσιο από τις 8.723 μη επανυπολογισμένες συντάξεις, οι 8.171 αφορούν συντάξεις λόγω θανάτου σε τέκνα,. 
Οι περιπτώσεις αυτές εξαιρούνται από τη διαδικασία επανυπολογισμού και, ως εκ τούτου, η εκκαθάρισή τους πραγματοποιείται χωρίς να απαιτείται προηγούμενος επανυπολογισμός.
Οι καθυστερήσεις που άφησαν σε εκκρεμότητα τους επανυπολογισμούς συντάξεων οφείλονται στο γεγονός ότι οι συντάξεις διορθώνονται διαρκώς καθώς εντοπίζονται ελλείψεις και λάθη στις αρχικές αποφάσεις συνταξιοδότησης. Για τους λόγους αυτούς οι επανυπολογισμοί "τρέχουν" σχεδόν σε μηνιαία βάση από το πληροφοριακό σύστημα του ΕΦΚΑ ώστε οι διορθώσεις να γίνονται άμεσα και να μη δημιουργούν νέες εκκρεμότητες.
Τα λάθη που έχουν εντοπιστεί στα αρχικά ποσά μεταβάλλουν προς τα πάνω συνήθως τα ποσά των συντάξεων. Προτεραιότητα έχουν οι διορθώσεις που φέρνουν αυξήσεις ενώ στις περιπτώσεις που τα λάθη στις αρχικές αποφάσεις οδηγούν σε μειώσεις, οι επανυπολογιμοί παγώνουν και επανελέγχονται.
Οι συνταξιούχοι που έχουν θετικό επανυπολογισμό δικαιούνται αύξηση με αναδρομικά που ξεκινούν από τον Οκτώβριο του 2019. Ηδη, μέχρι τώρα (Οκτώβριος 2019-Αύγουστος 2026) τα αναδρομικά αυξήσεων για τους εκκρεμείς επανυπολογισμούς συντάξεων έχουν φτάσει τους 82 μήνες.

Για παράδειγμα:
*Συνταξιούχος με 35 έτη ασφάλισης και συντάξιμο μισθό 1.650  ευρώ, παίρνει σύνταξη 1.096 ευρώ μικτά με τις ετήσιες αυξήσεις 2023-2026, αλλά χωρίς επανυπολογισμό. Με τον επανυπολογισμό η νέα σύνταξη μαζί με τις αυξήσεις θα ανέλθει στα 1.163 ευρώ μικτά με κέρδος κατά 67  ευρώ τον μήνα και αναδρομικά 5.494 ευρώ.

TA ΕΞΙ SOS ΓIA ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣYNTAΞH

 


H AΠOΦAΣH ΓIA YΠOBOΛH AITHΣHΣ ΣYNTAΞIOΔOTHΣHΣ EINAI AΠOΦAΣH ZΩHΣ! AΠAITEI ΣΩΣTH ΠPOETOIMAΣIA, ENHMEPΩΣH, ΣXEΔIAΣMO.

OI EΞI (6) ANAΓKAIEΣ KINHΣEIΣ ΠOY MEMONΩMENA Ή ΣYNΔYAΣTIKA OΔHΓOYN ΣE MEΓAΛYTEPH ΣYNTAΞH EINAI OI EΞHΣ:

1-H EΞAΓOPA ΠΛAΣMATIKΩN XPONΩN (ΣΠOYΔEΣ, TEKNA, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ, AΔEIEΣ ANEY AΠOΔOXΩN K.A.).

H ΠPOΣAYΞHΣH THΣ ΣYNTAΞHΣ MΠOPEI NA ΦΘAΣEI MEXPI KAI TA 400 EYPΩ TO MHNA. OI EPΓAZOMENOI TOY IΔIΩTIKOY TOMEA MΠOPOYN NA EΞAΓOPAΣOYN MEXPI 7 XPONIA ΕΝΩ OI ΔHMOΣIOI YΠAΛΛHΛOI MEXPI 12 XPONIA.

ΣYMΦΩNA ME TO NOMO ΣHMEPA IΣXYOYN TPEIΣ (3) TPOΠOI EΞAΓOPAΣ TOY ΠΛAΣMATIKOY XPONOY:

α)ME ΔOΣEIΣ, β)ME ΣYMΨHΦIΣMO TOY 25% THΣ ΣYNTAΞHΣ KAI γ)ΜΕ EΦAΠAΞ ΕΞΑΓΟΡΑ.

ΣTHN EΦAΠAΞ EΞAΓOPA XOPHΓEITAI EKΠTΩΣH 2% ΓIA KAΘE ΠΛHPEΣ ETOΣ ANAΓNΩPIΣHΣ ΠΛAΣMATIKOY XPONOY. ΓIA TOYΣ MIΣΘΩTOYΣ TO KOΣTOΣ EΞAΓOPAΣ EINAI TO 20% TΩN MHNIAIΩN AΠOΔOXΩN. ΓIA TOYΣ EΠAΓΓEΛMATIEΣ TO KOΣTOΣ YΠOΛOΓIZETAI ME THN IΣXYOYΣA MHNIAIA EIΣΦOPA TOY KΛAΔOY ΣYNTAΞHΣ.

2-H EΠITEYΞH ΣYNOΛIKOY XPONOY AΣΦAΛIΣHΣ ME 36 EΩΣ 40 XPONIA (ΠPAΓMATIKA-ΠΛAΣMATIKA).

ΓIA TA ETH AΠO TO 36ο EΩΣ TO 40ό, TO ΠOΣOΣTO ANAΠΛHPΩΣHΣ AYΞANETAI KATA 2,55% ANA EΠIΠΛEON ETOΣ AΣΦAΛIΣHΣ. ΟΙ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΠPEΠEI NA ΓNΩPIZOYN OTI TA 36 ETH AΣΦAΛIΣHΣ AΠOΔIΔOYN ΠOΣOΣTO ANAΠΛHPΩΣHΣ 39,81% ENΩ TA 40 XPONIA AΣΦAΛIΣHΣ AΠOΔIΔOYN ΠOΣOΣTO ANAΠΛHPΩΣHΣ 50%!

H AΣΦAΛIΣH ΠEPAN TOY 40ού ETOYΣ ΔEN ΣYMΦEPEI AΦOY ΠPOΣΘETEI MIΣH MONAΔA (0,5%) ANA ETOΣ.

3-EΠIΔIΩΞH ΓIA ΘEMEΛIΩΣH ΣYNTAΞIOΔOTIKOY ΔIKAIΩMATOΣ ME 20 ETH AΣΦAΛIΣHΣ (6.000 ENΣHMA) KAI OXI ME 15 ETH AΣΦAΛIΣHΣ (4.500 ENΣHMA)

ME 20 ETH AΣΦAΛIΣHΣ H EΘNIKH ΣYNTAΞH ΣHMEPA EINAI 446,87 EYPΩ. ME 15 ETH AΣΦAΛIΣHΣ H EΘNIKH ΣYNTAΞH EINAI ΣHMEPA 402 EYPΩ. ΓIA ETH ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ AΠO 19 EΩΣ 15, H EΘNIKH ΣYNTAΞH MEIΩNETAI ΚΑΤΑ 2% ANA ETOΣ.

4-H AΠOΦYΓH, KATA TO ΔYNATO, THΣ MEIΩMENHΣ ΣYNTAΞHΣ ΣTA 62 ΕΤΗ

OI AΣΦAΛIΣMENOI ΠPEΠEI ΝA ΓNΩPIZOYN OTI H MEIΩMENH ΣYNTAΞH ΣTΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 62 ΕΤΩΝ, ΣTOIXIZEI MHNIAIA IΣOBIA MEIΩΣH THΣ EΘNIKHΣ ΣYNTAΞHΣ KATA 6% ANA ETOΣ ΠPOΩPHΣ ΦYΓHΣ ΠPO TOY 67ου ΕΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΑΣ.

ΣTA 62 ΕΤΗ ΗΛΙΚΙΑΣ (ANTI ΣTA 67) H MEIΩMENH ΣYNTAΞH ΣTOIXIZEI IΣOBIA MHNIAIA MEIΩΣH THΣ EΘNIKHΣ ΣYNTAΞHΣ KATA 30%.

ΓIA TO ETOΣ 2026 H MEIΩMENH EΘNIKH ΣYNTAΞH ME 15 ETH ANEPXETAI ΣTA 281,52 ΕΥΡΩ ANTI ΓIA 402 ΕΥΡΩ Ή 446,86 ΠOY EINAI H ΠΛHPHΣ ME 20 ETH.

5-EΠIΔIΩΞH ΓIA 40 XPONIA MONIMHΣ ΔIAMONHΣ ΣTHN EΛΛAΔA AΠO TO ETOΣ TΩN 15 ETΩN KAI ANΩ

ΓIA KAΘE ETOΣ ΠOY YΠOΛEIΠETAI TΩN 40 ETΩN MONIMHΣ ΔIAMONHΣ, H EΘNIKH ΣYNTAΞH ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ KATA 1/40!

6-ΣΩΣTH ΠPOETOIMAΣIA TOY ΦAKEΛOY ΓIA ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ OΣO ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ MEΓAΛYTEPOΥ ΠOΣOΣTOΥ ANAΠHPIAΣ, ΓIA OΣOYΣ EΠIΔIΩKOYN ANAΠHPIKH ΣYNTAΞH

OI ENΔIAΦEPOMENOI THΣ ΣYΓKEKPIMENHΣ KATHΓOPIAΣ ΠPEΠEI NA ΓNΩPIZOYN OTI ME TOYΣ NOMOYΣ KATPOYΓKAΛOY (4387/2016) KAI BPOYTΣH (4670/2020), MONO ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΠOΣOΣTO ANAΠHPIAΣ ANΩ TOY 80% XOPHΓEIΤΑΙ ΣHMEPA OΛOKΛHPH H EΘNIKH ΣYNTAΞH (446,86 EYPΩ).

ME ANAΠHPIKO ΠOΣOΣTO 67-79.99%, ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ EΘNIKH ΣYNTAΞH ΥΨΟΥΣ 335,14 EYPΩ (ΤΟ 75% THΣ EΘNIKHΣ) KAI ME ΠOΣOΣTO ANAΠHPIAΣ 50-66.99% ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ 223,42 EYPΩ ΜΗΝΙΑΙΩΣ, ΔHΛAΔH TO 50% THΣ EΘNIKHΣ ΣYNTAΞHΣ.

ΠEPIΣΣOTEPEΣ ΠΛHPOΦOPIEΣ ΓIA TA ZHTHMATA EPΓAΣIAΣ KAI ΣYNTAΞEΩN OI ENΔIAΦEPOMENOI MΠOPOYN NA ANAZHTOYN ΣTHN KAΘHMEPINA ENHMEPΩMENH ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ IΣTOΣEΛIΔA THΣ ENYΠEKK.

ΑΛΕΞΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://enypekk.gr/2026/08/21/alexhs-mhtpopoylos-ta-exi-sos-gia-megalyteri-syntaxh

Χωρίς διαθήκη ποιος κληρονομεί τι; Ο απόλυτος χάρτης των 6 Τάξεων για να μη χάσετε την περιουσία σας

 

Η απώλεια ενός συγγενικού προσώπου συνοδεύεται συχνά από ένα δυσεπίλυτο νομικό σταυρόλεξο, ειδικά όταν ο εκλιπών δεν έχει αφήσει πίσω του γραπτή διαθήκη.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, τον λόγο παίρνει η… εξ αδιαθέτου διαδοχή. Πρόκειται για έναν αυστηρό μηχανισμό που κατατάσσει τους συγγενείς σε έξι διακριτές «Τάξεις», καθορίζοντας με ακρίβεια ποιος προηγείται και ποιο ποσοστό της περιουσίας του αναλογεί.

Η Ελένη Κοντογεώργου, πρόεδρος του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Εφετείων Αθηνών – Πειραιώς – Αιγαίου και Δωδεκανήσου και μέλος της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής του Κληρονομικού Δικαίου, εξηγεί στα ΝΕΑ πώς λειτουργεί το σύστημα των «Τάξεων» και ποια είναι τα δικαιώματα των συγγενών, από τα παιδιά και τον σύζυγο έως τους πιο απομακρυσμένους συγγενείς ή το Δημόσιο.

1η Τάξη

Στην πρώτη Τάξη ανήκουν ο σύζυγος και τα παιδιά του αποβιώσαντος.

Εάν ο θανών είχε σύζυγο και παιδιά, η περιουσία κατανέμεται ως εξής:

• Η σύζυγος λαμβάνει το 1/4 της περιουσίας, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Με την επικείμενη τροποποίηση του κληρονομικού δικαίου, ο επιζών σύζυγος θα κληρονομεί το 1/3 όταν υπάρχει ένα παιδί, ενώ το παιδί θα λαμβάνει τα υπόλοιπα 2/3. Αν υπάρχουν περισσότερα παιδιά, ο σύζυγος θα κληρονομεί το 1/4 και τα υπόλοιπα 3/4 θα μοιράζονται ισομερώς στα τέκνα.
• Τα παιδιά μοιράζονται ισομερώς τα υπόλοιπα 3/4. Αν κάποιο παιδί έχει πεθάνει ή έχει αποποιηθεί την κληρονομιά και έχει απογόνους, το μερίδιό του περνά στα δικά του παιδιά. Αν δεν έχει απογόνους, το μερίδιό του αυξάνει το μερίδιο των αδελφών του ισομερώς.

2η Τάξη

Στη δεύτερη Τάξη περιλαμβάνονται οι γονείς, τα αδέλφια και τα παιδιά ή εγγόνια των αδελφών που έχουν αποβιώσει.

Αν δεν υπάρχουν παιδιά, κληρονομούν οι πλησιέστεροι συγγενείς αυτής της τάξης:

• Οι γονείς, οι αδελφοί και οι απόγονοί τους. Αν κάποιος αδελφός έχει πεθάνει, το μερίδιό του περνά στα παιδιά και τα εγγόνια του.
• Ο σύζυγος, εφόσον υπάρχει, λαμβάνει το 1/2 της περιουσίας, ενώ το υπόλοιπο 1/2 μοιράζεται στους συγγενείς αυτής της τάξης.

  3η Τάξη

  Στην τρίτη Τάξη ανήκουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες του κληρονομουμένου και οι κατιόντες τους.

  Αν δεν υπάρχουν γονείς ή αδέλφια, τότε:
• Κληρονομούν οι παππούδες και οι γιαγιάδες.
• Ο σύζυγος λαμβάνει το 1/2 της περιουσίας, ενώ το υπόλοιπο 1/2 μοιράζεται στους συγγενείς αυτής της τάξης.

4η Τάξη

Στην τέταρτη Τάξη περιλαμβάνονται οι προπαππούδες και οι προγιαγιάδες του αποβιώσαντος.

5η Τάξη

Αν δεν υπάρχουν συγγενείς από τις προηγούμενες Τάξεις, τότε, στην πέμπτη Τάξη, η περιουσία περιέρχεται εξ ολοκλήρου στον επιζώντα σύζυγο ως μοναδικό εξ αδιαθέτου κληρονόμο.

Ο επιζών σύζυγος λαμβάνει επίσης ως εξαίρετο, ανεξάρτητα από την Τάξη, τα έπιπλα, σκεύη, ενδύματα και λοιπά αντικείμενα κοινής ή αποκλειστικής χρήσης.

Τα ίδια δικαιώματα έχει και ο επιζών συμβίος, εφόσον υπήρχε σύμφωνο συμβίωσης τουλάχιστον τρία χρόνια πριν τον θάνατο. Το δικαίωμα αυτό αποκλείεται αν ο αποβιώσας είχε ήδη ασκήσει αγωγή διαζυγίου.

6η Τάξη

Στην έκτη Τάξη, αν δεν υπάρχει κανείς συγγενής από τις προηγούμενες, κληρονομεί το Δημόσιο ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος. Το Δημόσιο αποδέχεται πάντα την κληρονομιά με το ευεργέτημα της απογραφής.

Οριστικό «όχι» από ΣτΕ στην επαναφορά 13ου-14ου μισθού στο Δημόσιο

 

Η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα, ούτε το δίκαιο της ΕΕ κρίνει το ανώτατο δικαστήριο.

Οριστικά κλειστό παραμένει, σύμφωνα με την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (στΕ), το ζήτημα της επαναφοράς των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους.

Ειδικότερα, με την απόφαση 1201/2026 η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας έκρινε ότι η επιλογή του νομοθέτη να μην επαναφέρει τα επιδόματα στους δημοσίους υπαλλήλους που καταργήθηκαν με τον ν. 4093/2012 δεν συνιστά ούτε αντισυνταγματική παράλειψη, ούτε παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Η υπόθεση έφτασε στην Ολομέλεια μέσω της διαδικασίας της πρότυπης δίκης. Αφετηρία αποτέλεσε αγωγή δημοσίου υπαλλήλου στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία ζητούσε την καταβολή δύο επιπλέον βασικών μισθών για κάθε έτος. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.

Η αξίωση του υπαλλήλου αφορούσε την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2023 έως 31 Δεκεμβρίου 2024 και στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στην Οδηγία 2022/2041 για τους επαρκείς κατώτατους μισθούς στην ΕΕ. Ένα από τα βασικά ζητήματα που εξέτασε το ΣτΕ ήταν εάν η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή οδηγία μπορούσε να αποτελέσει νομική βάση για την αξίωση του δημοσίου υπαλλήλου.

Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η οδηγία μπορούσε να προσβληθεί μόνο για το χρονικό διάστημα μετά τις 15 Νοεμβρίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία έληξε η προθεσμία μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο. Ακόμη η Ολομέλεια του ΣτΕ επικαλέστηκε τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και ειδικότερα η απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 2025 στην υπόθεση C-19/23.

Το ΔΕΕ είχε κρίνει ότι η ρύθμιση των αποδοχών των εργαζομένων και ο καθορισμός του κατώτατου μισθού παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών. Επιπρόσθετα, με την απόφασή της η Ολομέλεια έκρινε ότι δεν προέκυψε πως η μη καταβολή των επιδομάτων θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων.

Με βάση τα δεδομένα αυτά και την πάγια νομολογία του σχετικά με τα περιθώρια εκτίμησης του νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το ΣτΕ κατέληξε ότι δεν υφίσταται αντισυνταγματική παράλειψη.

Αυτοί είναι οι «τυχεροί» που θα δουν αυξήσεις στις συντάξεις κάθε μήνα

 Μια ριζική αλλαγή έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα για περισσότερους από 670.000 συνταξιούχους στην Ελλάδα. Από το 2027, οι αυξήσεις στις συντάξεις θα καταβάλλονται πλήρως, χωρίς να μειώνονται λόγω συμψηφισμού με την προσωπική διαφορά. Αυτοί είναι οι "τυχεροί" που θα δουν αυξήσεις στις συντάξεις κάθε μήνα, καθώς η νέα ρύθμιση αναμένεται να αλλάξει ριζικά τον τρόπο υπολογισμού των αναπροσαρμογών.

Ποιοι συνταξιούχοι θα επωφεληθούν από τη νέα ρύθμιση

Συγκεκριμένα, 671.586 συνταξιούχοι που διατηρούν προσωπική διαφορά θα είναι οι άμεσοι δικαιούχοι της νέας ρύθμισης. Μέχρι σήμερα, κάθε ετήσια αναπροσαρμογή συνταξιοδοτικών παροχών συμψηφιζόταν με το ποσό της προσωπικής διαφοράς, με αποτέλεσμα χιλιάδες συνταξιούχοι να μην αισθάνονται καμία πραγματική βελτίωση στο εισόδημά τους.

Η καινοτομία της νέας πολιτικής έγκειται στο γεγονός ότι οι μελλοντικές αυξήσεις στις συντάξεις θα προστίθενται στο συνολικό ποσό, ενώ η προσωπική διαφορά θα παγώσει στα τρέχοντα επίπεδα. Έτσι, κάθε αύξηση θα μεταφράζεται σε άμεσο οικονομικό όφελος για τους δικαιούχους.

Πότε θα ξεκινήσουν οι αυξήσεις και ποιο θα είναι το όφελος

Η εφαρμογή της νέας ρύθμισης προγραμματίζεται για το 2027. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το μηνιαίο επιπλέον ποσό που θα λαμβάνουν οι συνταξιούχοι θα κυμαίνεται από 22 έως 50 ευρώ. Η αναπροσαρμογή για το 2027 υπολογίζεται στο 2,6%, αν και το τελικό ποσοστό θα εξαρτηθεί από την πορεία του πληθωρισμού.

Σε περίπτωση που οι τιμές καταναλωτή κινηθούν ανοδικά, το ποσοστό των αυξήσεων στις συντάξεις θα προσαρμοστεί ανάλογα, προσφέροντας ακόμη μεγαλύτερο όφελος στους δικαιούχους. Αυτό σημαίνει ότι οι τυχεροί συνταξιούχοι θα απολαμβάνουν σταδιακή ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματός τους.

Πώς θα υπολογίζονται οι κρατήσεις στις συντάξεις

Σημαντικό στοιχείο της νέας ρύθμισης είναι ότι δεν τροποποιείται ο μηχανισμός υπολογισμού των υποχρεωτικών κρατήσεων. Η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και η εισφορά για υγειονομική περίθαλψη θα συνεχίσουν να επιβάλλονται αποκλειστικά στο άθροισμα της εθνικής και της ανταποδοτικής σύνταξης.

Η προσωπική διαφορά παραμένει απαλλαγμένη από ασφαλιστικές εισφορές, υπόκειται όμως στη φορολογία εισοδήματος που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Αυτό το πλαίσιο διασφαλίζει ότι οι αυξήσεις στις συντάξεις θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο καθαρό εισόδημα των συνταξιούχων.

Τι αλλάζει με την κατάργηση του συμψηφισμού

Η κατάργηση του συμψηφισμού αποτελεί την πιο σημαντική μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό σύστημα των τελευταίων ετών. Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι που μέχρι σήμερα έβλεπαν τις ετήσιες αναπροσαρμογές να "εξαφανίζονται" λόγω του μηχανισμού συμψηφισμού, θα αισθανθούν επιτέλους ουσιαστική βελτίωση.

Από το 2027 και μετά, κάθε ποσοστιαία αύξηση που θα αποφασίζεται ετησίως θα προστίθεται στο συνολικό ποσό της σύνταξης, δημιουργώντας σωρευτικό όφελος με την πάροδο του χρόνου. Οι τυχεροί συνταξιούχοι θα μπορούν πλέον να προγραμματίζουν καλύτερα τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό, γνωρίζοντας ότι κάθε αύξηση θα αντανακλάται πραγματικά στο εισόδημά τους.

Σύνταξη στα 62: Οδηγός για τη μειωμένη σύνταξη και τις προϋποθέσεις της

 

*Συμπλήρωση 4.500 ημερών ασφάλισης και “ασφαλιστικός δεσμός” είναι οι βασικοί όροι – Προσοχή στις λεπτομέρειες*

Βασικές προϋποθέσεις για σύνταξη γήρατος

Για να δικαιούστε σύνταξη γήρατος απαιτούνται δύο κριτήρια:

1. Ελάχιστη ηλικία (62 έτη για μειωμένη, 67 για σχεδόν πλήρη)
2. Ελάχιστες ημέρες ασφάλισης

Πλήρης (σχεδόν μεγαλύτερη) σύνταξη: 3 δρόμοι

1. 67 ετών + 6.000 ημέρες ασφάλισης
   *(ή 67 ετών + 4.500 ημέρες ανεξαρτήτως επαγγέλματος)*
2. 62 ετών + 12.000 ημέρες ασφάλισης
3. 62 ετών + 4.500 ημέρες ασφάλισης (με 3.600 σε βαρέα επαγγέλματα)

Ειδικές κατηγορίες:

• 10.500 ημέρες → 58 έτη
• 10.000 ημέρες → 60 έτη
• 5.500 ημέρες + ανήλικο τέκνο → 55 έτη (γυναίκες), 60 (άνδρες)

Μειωμένη σύνταξη στα 62: Τι ισχύει

• Προϋπόθεση:
  62 έτη + 4.500 ημέρες ασφάλισης
• Υποχρεωτικός “ασφαλιστικός δεσμός”:
  Τουλάχιστον 100 ημέρες ασφάλισης/έτος τις τελευταίες 5 χρονιές (57-61 ετών).

Σημαντική διάκριση:
Για ασφαλισμένους μετά την 1/1/1993, ο ασφαλιστικός δεσμός είναι 750 ημέρες στις τελευταίες 5 χρονιές.

Πώς υπολογίζεται το ποσό;

Τύπος σύνταξης	Προϋποθέσεις	Υπολογισμός ποσού
Εθνική	20 έτη ασφάλισης + 40 έτη διαμονής στην Ελλάδα	Πλήρης ποσός
	15 έτη ασφάλισης	Μείωση 2% ανά έτος που λείπει
Ανταποδοτική	Βάση συνολικού χρόνου ασφάλισης και μέσου μισθού (από το 2002)	+ προσαυξήσεις για: – Βαρέα επαγγέλματα – ΔΕΚΟ/Τράπεζες – 13ο/14ο μισθό – Παράλληλη ασφάλιση

Κρίσιμες πληροφορίες για μειωμένη σύνταξη (62 έτη)

• Μείωση ποσού: 0.5% ανά μήνα που προηγείται του 67ου έτους (δηλαδή 6% ετησίως ή 30% για 5 χρόνια διαφορά).
• Αυτασφάλιση:
  • Επιτρέπεται μέχρι 3 φορές
  • Αίτηση εντός 1 έτους από τη διακοπή εργασίας ή με 3.000 ημέρες ασφάλισης.
• Χρόνοι που δεν μετράνε για τον ασφαλιστικό δεσμό:
  Εξαγορές, ανεργία χωρίς επίδομα, περιόδους χωρίς ασφάλιση.

Συμπλήρωση ημερών: Προσοχή στα όρια

• Για εξαγορές χρόνων:
  Απαιτούνται τουλάχιστον 3.600 πραγματικές ημέρες ασφάλισης.
• Άνδρες: Εξαγορά στρατιωτικής θητείας/ασθένειας/ανεργίας επιτρέπεται μόνο με 3.600+ ημέρες.
• Χρήση βαρέων διατάξεων:
  Απαιτείται 1.000 ημέρες σε βαρέα τα τελευταία 17 χρόνια – διαφορετικά η σύνταξη χορηγείται στα 67.

Πρακτικές συμβουλές

1. Επαλήθευση ημερών:
   Ζητήστε επίσημη καταμέτρηση από τον ασφαλιστικό σας φορέα (ηλεκτρονικά για περίοδο μετά το 2002).
2. Χρονοδιάγραμμα αιτήσεων:
   • Η σύνταξη χορηγείται από την 1η του επόμενου μήνα της αίτησης.
   • Υποβάλετε ταυτόχρονα αίτηση για εθνική και επικουρική σύνταξη.
3. Βαρέα επαγγέλματα:
   Αξιολογήστε εάν συμφέρει η ειδική διάταξη (σύνταξη στα 62) ή η κανονική με προσαύξηση 0.27% ανά έτος για βαρέα.

Ενημερωθείτε πάντα από τον ασφαλιστικό σας φορέα πριν την αίτηση.

Πληρωμές αναδρομικών για εργαζόμενους συνταξιούχους

 

Έρχονται αναδρομικά για εργαζόμενους συνταξιούχουςμε ποσά που φτάνουν ως και τα 17.400 ευρώ (κατά μέσο όρο 2.600 ευρώ) και προέρχονται από την προσμέτρηση ενσήμων, στη σύνταξή τους για το διάστημα που συνέχισαν να απασχολούνται.

Οι πρώτες πληρωμές αναδρομικών θα γίνουν σε περίπου 2.000 συνταξιούχους ενώ στη λίστα των δικαιούχων είναι συνολικά 25.000 συνταξιούχοι οι οποίοι συνέχισαν να εργάζονται μετά τη συνταξιοδότησή τους και στη συνέχεια διέκοψαν την απασχόλησή τους, θεμελιώνοντας δικαίωμα για προσαύξηση σύνταξης.

Οι συνταξιούχοι που δηλώνουν ότι απασχολούνται μετά τη συνταξιοδότησή τους, αγγίζουν τους 300.000 σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του ΕΦΚΑ, εκ των οποίων περίπου οι 110.000 εργάζονται χωρίς να έχουν υποχρέωση να καταβάλουν εισφορές ή χωρίς να καταβάλουν ειδικό πόρο απασχόλησης διότι ανήκουν στις κατηγορίες που εξαιρούνται βάσει νόμου από την πληρωμή των αντίστοιχων ποσών. Ειδικότερα, από την πληρωμή εισφορών και ειδικού πόρου απασχόλησης εξαιρούνται οι συνταξιούχοι αγρότες που συνεχίζουν την αγροτική δραστηριότητα, οι συνταξιούχοι άλλων ταμείων που ασχολούνται με το αγροτικό επάγγελμα εφόσον το εισόδημα από την δραστηριότητα αυτή δεν ξεπερνά τις 10.000 ευρώ ετησίως και οι συνταξιούχοι υπέρ των οποίων εκδίδεται παραστατικό παρεχόμενων υπηρεσιών. Από την πληρωμή ειδικού πόρου (και όχι και των εισφορών) εξαιρούνται οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι που είναι πολύτεκνοι, ή ανάπηροι.
(Να υπενθυμίσουμε εδω, τη γνωμοδότηση 80/2025 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τους συνταξιούχους που συνεχίζουν να εργάζονται σε φορείς του Δημοσίου 
https://goladas.blogspot.com/2025/12/blog-post_17.html )

Οι υπόλοιποι περίπου 190.000 εργαζόμενοι συνταξιούχοι ανήκουν στις κατηγορίες εκείνων που στοιχειοθετούν δικαίωμα προσαύξησης της σύνταξής τους καθώς υπόκεινται σε πληρωμή εισφορών και ειδικού πόρου λόγω απασχόλησης. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΕΦΚΑ τα επαγγέλματα των εργαζόμενων συνταξιούχων είναι μοιρασμένα κατά 50% σε μισθωτή απασχόληση και κατά 50% σε ελεύθερο επάγγελμα ή αυτοαπασχόληση (π.χ. γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι, λογιστές, κ.α).

Το πιο ισχυρό κίνητρο συνέχισης της εργασίας αποτελεί η κατάργηση των ποινών που επιβαλλόταν σε κύρια και επικουρική σύνταξη οι οποίες μειωνόταν κατά 30% μ όταν ένας συνταξιούχος δήλωνε ότι εργαζόταν. Αντι μείωσης της σύνταξης με τον νόμο 5078/2023 οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι πέραν των εισφορών που καταβάλουν για την απασχόλησή τους, πληρώνουν στον ΕΦΚΑ έναν ειδικό πόρο που είναι 10% επί του μισθού που λαμβάνουν από την εργασία τους, αν είναι μισθωτοί, ή την μισή εισφορά από τον κλάδο σύνταξης αν είναι αυτοαπασχολούμενοι.
Οι 4 κατηγορίες

Μια άλλη παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη από τους συνταξιούχους που παραμένουν στην απασχόληση είναι ότι η σύνταξή τους θα προσαυξηθεί και από τα ένσημα της εργασίας τους.

Ηδη, ο ΕΦΚΑ έχει βγάλει χιλιάδες αποφάσεις με προσαύξηση συντάξεων σε εργαζόμενους συνταξιούχους και καταβάλλει τις αυξήσεις που δικαιούνται με αναδρομικά πολλών ετών.
Οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι χωρίζονται σε 4 κατηγορίες, που είναι οι εξής:

    Οι συνταξιούχοι που συνέχισαν να απασχολούνται με δήλωση ανάληψης εργασίας πριν τον Μάιο του 2016 όπου η ποινή μείωσης της σύνταξης επιβαλλόταν πάνω από τα 1.000 ευρώ σύνταξης, χωρίς όμως να υπάρχει δικαίωμα προσμέτρησης ενσήμων παρά μόνον αν αναστέλλονταν η σύνταξη.
    Οι συνταξιούχοι που ανέλαβαν εργασία με δήλωση απασχόλησης μετά τον Μάιο του 2016 με ποινή μείωσης σύνταξης τότε κατά 60% και με δικαίωμα προσαύξησης της σύνταξης λόγω απασχόλησης.
    Οι συνταξιούχοι που συνέχισαν να απασχολούνται ή που ανέλαβαν εργασία από τον Μάρτιο του 2020 και μετά με τον ισχύ του νόμου 4670/2020 ο οποίος κατέβασε την ποινή μείωσης της σύνταξης λόγω απασχόλησης από το 60% στο 30%.
    Οι συνταξιούχοι που συνέχισαν να απασχολούνται ή που ανέλαβαν εργασία μετά τον Δεκέμβριο του 2023 που ψηφίστηκε ο νόμος 5078/2023 με τον οποίο καταργήθηκε η ποινή μείωσης στη σύνταξη και αντικαταστάθηκε από τον ειδικό πόρο λόγω απασχόλησης.

Τα ποσά

Τα αναδρομικά που πρόκειται να καταβάλλει ο ΕΦΚΑ εντός των επόμενων ημερών αφορούν τους παλαιότερους εργαζόμενους συνταξιούχους που συνέχισαν να απασχολούνται ως και 7 χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση κερδίζοντας αυξήσεις πάνω και από 130 ευρώ τον μήνα στις συντάξεις τους.

Για κάθε έτος απασχόλησης οι συνταξιούχοι έχουν προσαύξηση στη σύνταξη που υπολογίζεται με συντελεστή αναπλήρωσης 0,77% επί του μισθού εργασίας. Αν έχουν απασχόληση ως ελεύθεροι επαγγελματίες λαμβάνονται υπόψη οι μηνιιαίες εισφορές σύνταξης μετατρεπόμενες σε μισθό δια του 0,20.
Για παράδειγμα:

    Συνταξιούχος με μισθωτή απασχόληση που θα συμπληρώσει 5 έτη εργασίας με μέσο όρο μικτών μηνιαίων αποδοχών 2.300 ευρώ, θα πάρει, μόνιμη αύξηση 89 ευρώ στη σύνταξη και με 6 έτη θα πάρει 106 ευρώ.
    Συνταξιούχος που συνεχίζει ως αυτοαπασχολούμενος (π.χ. γιατρός) για 6 έτη με εισφορά σύνταξης 567 ευρώ θα πάρει, μόνιμη αύξηση 131 ευρώ στη σύνταξη.

Οι αιτήσεις για προσαύξηση σύνταξης από τους εργαζόμενους συνταξιούχους υποβάλλονται μετά τη διακοπή της απασχόλησής τους στον ΕΦΚΑ της περιοχής τους.

Υπενθυμίζεται ότι αν δεν δηλώσουν ότι εργάζονται και αποκαλυφθούν έχουν βαριά ποινή που είναι η επιστροφή 12 συντάξεων στον ΕΦΚΑ.

ΠΗΓΗ: capital.gr

Έρχεται τον Απρίλιο η ψηφιακή πλατφόρμα για όλα τα ακίνητα - Τι πρέπει να δηλώσουν οι ιδιοκτήτες

 

Στην ενεργοποίηση του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ) μέσα στον Απρίλιο προχωρά η ΑΑΔΕ, με πλήρη και αναλυτική καταγραφή της ακίνητης περιουσίας περισσότερων από 7 εκατ. φορολογούμενων οι οποίοι θα κληθούν να δηλώσουν την χρήση κάθε ακινήτου που έχουν στη κατοχή τους, δηλαδή αν είναι κύρια κατοικία και ιδιοκατοικείται, εξοχική κατοικία, μισθωμένο, κενό ή δωρεάν παραχωρούμενο ακίνητο.

Τα φυσικά και νομικά πρόσωπα θα πρέπει να εισέλθουν στο ΜΙΔΑ μέσω των προσωπικών τους κωδικών στο myAADE όπου θα εμφανίζονται αυτόματα τα στοιχεία των ακινήτων τους και να ελέγξουν την εικόνα της ακίνητης περιουσίας τους. Σε περίπτωση που διαπιστώνουν λάθη ή παραλείψεις θα πρέπει να προχωρήσουν σε διορθώσεις.

Σύμφωνα με το σχεδιασμό της ΑΑΔΕ οι φορολογούμενοι θα κληθούν να δηλώσουν τη χρήση των ακινήτων τους και συγκεκριμένα αν είναι:

- Ιδιοκατοικούμενα: Ακίνητα που χρησιμοποιούν ως κύρια κατοικία ή έχουν στη κατοχή τους και δευτερεύουσα ή εξοχική κατοικία.

- Ιδιοχρησιμοποιούμενα: Ακίνητα που καλύπτουν κύριες επαγγελματικές ανάγκες του ιδιοκτήτη τους όπως γραφεία ή καταστήματα.

Πότε φορολογείται η δωρεάν παραχώρηση

- Δωρεάν παραχωρούμενα: Κατοικίες που παραχωρούν τη χρήση τους χωρίς αντάλλαγμα σε γονείς, παιδιά, αδέρφια ή ακόμη και σε φίλους. Επισημαίνεται ότι η δωρεάν παραχώρηση κατοικίας έως 200 τ.μ. σε παιδιά ή γονείς ή το αντίστροφο είναι αφορολόγητη ενώ αν ξεπερνά τα 200 τετραγωνικά μέτρα η επιπλέον έκταση φορολογείται. Ο φόρος υπολογίζεται στο τεκμαρτό εισόδημα το οποίο υπολογίζεται με ποσοστό 3% στην αντικειμενική αξία του παραχωρούμενου ακινήτου την τελευταία ημέρα του έτους φορολογίας.

- Μισθωμένα με μακροχρόνια ή βραχυχρόνια μίσθωση.

- «Κενά» ακίνητα: Θα καταγραφούν όλες οι κενές κατοικίες και έτσι το δημόσιο θα έχει πλήρη και ακριβή εικόνα για τα σπίτια που θα μπορούσαν να «πέσουν» στην αγορά για την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος. Μόλις ολοκληρωθεί η απογραφή θα «τρέξουν» οι διασταυρώσεις στα ακίνητα που δηλώνονται ως κενά στο έντυπο Ε2 της φορολογικής δήλωσης με τα δεδομένα της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας για τον εντοπισμό ψευδών δηλώσεων. Οι διασταυρώσεις θα είναι αυτοματοποιημένες με χρήση ψηφιακών εργαλείων και εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης και οι παραβάτες θα βρεθούν αντιμέτωποι με φόρους και πρόστιμα.

- Ακίνητα για τα οποία έχουν παραχωρηθεί τα δικαιώματα εκμετάλλευσης.

- Ακίνητα με συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing) όπως επαγγελματικά κτίρια (γραφεία, αποθήκες, βιομηχανικά, ξενοδοχεία) που αποκτούν επιχειρήσεις/επαγγελματίες μέσω μιας εταιρείας leasing.

Στην επόμενη φάση στη ψηφιακή πλατφόρμα θα εισέλθουν οι ενοικιαστές προκειμένου να ταυτιστούν τα εκμισθούμενα ακίνητα με τις δηλώσεις των ιδιοκτητών, πράγμα που θα δώσει τη δυνατότητα στον ελεγκτικό μηχανισμό με εξπρές διασταυρώσεις να εντοπίσει φορολογούμενους που αποκρύπτουν εισοδήματα από ενοίκια

Πότε οι τραπεζικές καταθέσεις θεωρούνται φορολογητέο εισόδημα ????

 

Η υπόθεση προέκυψε έπειτα από φορολογικό έλεγχο στην περιουσία αποβιώσαντος.

Ως πρωτογενείς καταθέσεις που δύνανται να συνιστούν προσαύξηση περιουσίας και να φορολογηθούν χαρακτηρίζονται οι πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών που δεν συνοδεύονται από ταυτόχρονη χρέωση άλλου λογαριασμού, σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η υπόθεση προέκυψε έπειτα από φορολογικό έλεγχο στην περιουσία αποβιώσαντος, κατά τον οποίο διαπιστώθηκε η αποστολή εμβασμάτων σε λογαριασμούς τρίτων χωρίς να υπάρχουν έγγραφα που να τεκμηριώνουν την προέλευση των ποσών. Ως αποτέλεσμα, τα ποσά αυτά χαρακτηρίστηκαν από τη φορολογική αρχή ως φορολογητέο εισόδημα λόγω προσαύξησης περιουσίας.

Οι κληρονόμοι του αποβιώσαντος προσέφυγαν με αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, υποστηρίζοντας ότι οι καταλογισθείσες προσαυξήσεις δεν αποτελούσαν νέα περιουσιακή αύξηση, καθώς προέρχονταν από μεταφορές χρημάτων μεταξύ λογαριασμών του ίδιου προσώπου. Παράλληλα, προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι η φορολογική αρχή δεν απέδειξε τον χρόνο κατά τον οποίο επήλθε η προσαύξηση, ούτε διενήργησε επαρκή έλεγχο ως προς την προέλευση των επίμαχων ποσών.

Το Διοικητικό Εφετείο, μετά από επανέλεγχο των τραπεζικών κινήσεων, έκρινε ότι μόνο ένα μέρος των εμβασμάτων αποτελούσε πρωτογενείς καταθέσεις και, συνεπώς, μόνο αυτό μπορούσε να θεωρηθεί προσαύξηση περιουσίας. Αντίθετα, οι δευτερογενείς μεταφορές χρημάτων, δηλαδή εκείνες που προέρχονταν από άλλους λογαριασμούς του ίδιου προσώπου, δεν συνιστούσαν νέα περιουσιακή αύξηση.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την απόφαση ΣτΕ 1458/2025, απέρριψε την αίτηση αναίρεσης, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή ενήργησε νόμιμα και προέβη στα αναγκαία μέτρα ελέγχου. Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι οι καταθέσεις που πιστώνονται σε λογαριασμούς χωρίς ταυτόχρονη χρέωση άλλου λογαριασμού χαρακτηρίζονται πρωτογενείς και μπορούν να φορολογηθούν ως προσαύξηση περιουσίας.

Απόφαση-«βόμβα»: Καταδίκη του ΕΦΚΑ για λάθος στη σύνταξη (λανθασμένη ανακεφαλαίωση ενσήμων)

 

    Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση 21/2026 καταδίκασε τον ΕΦΚΑ σε αποζημίωση 1.500 € σε ασφαλισμένη επειδή τής προκάλεσε ψυχική ταλαιπωρία από λάθος υπολογισμό των ενσήμων της

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε η υπ’αριθ. 21/2026 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Η’ Μονομελές), που υποχρεώνει τον e-ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ασφαλισμένη το συνολικό ποσό των 1.500 ευρώ, με τους νόμιμους τόκους, «ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ψυχικής ταλαιπωρίας» που της προκάλεσε υπολογίζοντας λανθασμένα τις ημέρες εργασίας της (λανθασμένη ανακεφαλαίωση) και κατ’ακολουθία την πλήρωση της προϋπόθεσης προς συνταξιοδότησή της.

Πιο συγκεκριμένα, η ενάγουσα-ασφαλισμένη στις 29-6-2023 ζήτησε βεβαίωση του συνολικώς διανυθέντος χρόνου ασφάλισής της, δηλαδή ενημέρωσή της για τον συνολικό αριθμό ενσήμων-ημερών ασφάλισης στον ΕΦΚΑ. Ο Διευθυντής του αρμόδιου Υποκ/τος e-ΕΦΚΑ εξέδωσε στις 9-10-2023 απόφαση, στην οποία, καταμετρώντας και ανακεφαλαιώνοντας τα ασφαλιστικά στοιχεία της συγκεκριμένης ασφαλισμένης, διαπίστωσε ότι αυτή είχε πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης, διάρκειας 12.061 ημερών στον κλάδο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και 11.324 ημερών στον κλάδο του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).

Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, στις 6-12-2023 υπέβαλε παραίτηση από το Νομικό Πρόσωπο στο οποίο υπηρετούσε λόγω συνταξιοδότησης και στις 31-12-2023 η ασφαλισμένη υπέβαλε αίτηση προς την αρμόδια Τοπική Διεύθυνση του e-ΕΦΚΑ ζητώντας τη χορήγηση πλήρους σύνταξης, με βάση τη συμπλήρωση του 62ου έτους της ηλικίας της και την πραγματοποίηση χρόνου ασφάλισης άνω των 12.000 ημερών.

Όμως, κατά την ανακεφαλαίωση και επανακαταμέτρηση του διανυθέντος χρόνου ασφάλισης της ασφαλισμένης προς απονομή σύνταξης, ο e-ΕΦΚΑ ανακάλυψε ότι τελικά αυτή είχε 11.562 ημέρες κύριας ασφάλισης και 11.472 ημέρες επικουρικής ασφάλισης, δηλαδή λιγότερο χρόνο από τον απαιτούμενο (12.000 ΗΑ) για την απονομή πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος. Για τη νέα αυτή διαπίστωση του ΕΦΚΑ, η ενάγουσα ενημερώθηκε με mail  στις 5-7-2024 ενώ για επτά (7) μήνες ανέμενε τη χορήγηση τής σύνταξής της.

Έτσι η ασφαλισμένη αναγκάστηκε να προβεί στην αναγνώριση του υπολειπόμενου χρόνου ασφάλισής της ως πλασματικού. Ο ΕΦΚΑ αναγνώρισε στην εν λόγω ασφαλισμένη επιπλέον 450 ημέρες ασφάλισης, με καταβολή όμως ποσού εξαγοράς ύψους 5.680,80 ευρώ!!

Τελικά με την από 16-8-2024 απόφαση του Διευθυντή της Γ΄ Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του ΕΦΚΑ, χορηγήθηκε στην ενάγουσα πλήρης σύνταξη γήρατος, ύψους 1.295,30 ευρώ, με παρακράτηση όμως ποσοστού 25% μηνιαίως, μέχρι την εξόφληση του ποσού των 5.680,80 ευρώ, για την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισής της.

Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα υπέβαλε στις 2-10-2024 επιστολή διαμαρτυρίας στο Τμήμα Διαχείρισης Αναφορών του e-ΕΦΚΑ. Επ’αυτής, ο αρμόδιος Προϊστάμενος του ΕΦΚΑ τής απάντησε ότι, κατά τον έλεγχο του αιτήματός της προς συνταξιοδότηση, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε λανθασμένη αποτύπωση στην αρχική ανακεφαλαίωση της προσυνταξιοδοτικής απόφασης, συγκεκριμένα, για τα έτη 2009 έως και 2011, με συνέπεια να γίνει επανέλεγχος από τον οποίο προέκυψε, εν τέλει, η εκ μέρους της πραγματοποίηση μικρότερου χρόνου ασφάλισης των απαιτούμενων 12.000 ημερών.

Έτσι η ασφαλισμένη κατέληξε να καταθέσει αγωγή, με την οποία ζητούσε αφενός μεν το ποσό των 5.680 ευρώ που καλείται να καταβάλει για εξαγορά πλασματικού χρόνου (στην οποία οδηγήθηκε από εσφαλμένη καταμέτρηση του ΕΦΚΑ) και αφετέρου το ποσό των 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική της βλάβη από την όλη ψυχική ταλαιπωρία, ένεκα των ενεργειών των ασφαλιστικών οργάνων του e-ΕΦΚΑ.

Συγκεκριμένα η σημαντική αυτή απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσ/κης αναφέρει: «Η ενάγουσα αποδίδει στα όργανα του εναγόμενου την παραβίαση των αρχών της καλής πίστης από την εκ μέρους τους παροχή ανακριβών πληροφοριών, σχετικά με την πλήρωση των προϋποθέσεων προς συνταξιοδότησή της, με συνέπεια την πολύμηνη ταλαιπωρία της. Η παρανομία αυτή στοιχειοθετείται, καθώς (…) τα ασφαλιστικά όργανα, εν όψει και της πολυπλοκότητας των διατάξεων της κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας, για την απονομή συντάξεων, υποχρεούνται να καθιστούν προσιτά στους ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους κατάστασης και, μάλιστα, κατά τρόπο σαφή και απλό. Ως εκ τούτου, προς χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της ενάγουσας και, συγκεκριμένα, της ψυχικής της ταλαιπωρίας από την παράνομη παράλειψη των οργάνων του εναγόμενου να εκπληρώσουν τις, κατά τα ανωτέρω, υποχρεώσεις τους, το Δικαστήριο κρίνει εύλογο να της επιδικασθεί το ποσό των 1.500 ευρώ.». Και συνεχίζει διατάσσοντας ότι «πρέπει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, e-ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ενάγουσα το ως άνω επιδικασθέν ποσό των 1.500 ευρώ. Το ποσό δε αυτό οφείλεται με τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους από την επίδοση της αγωγής, η οποία έλαβε χώρα στις 5.6.2025.».

Την υπόθεση αυτή χειρίστηκε με επιτυχία ο γνωστός εργατολόγος, συνεργάτης της ΕΝΥΠΕΚΚ και τού δικηγορικού μας γραφείου, κ.Γιάννης Γλέζος.

Αλέξης Μητρόπουλος

Πανεπιστημιακός-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ
=========================
Δείτε παρακάτωολόκληρο το κείμενο της σημαντικής απόφασης 21/2026 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης

Αριθμός απόφασης: 21/2026
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΤΜΗΜΑ Η΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ
Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 12 Νοεμβρίου 2025, με
δικαστή την Ευαγγελία Παυλίδου, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα τη Δήμητρα
Συμεωνίδου, δικαστικό υπάλληλο.
Γ ι α να δικάσει την αγωγή, με ημερομηνία ηλεκτρονικής κατάθεσης
14.3.2025 (αριθ. εισαγωγής ΑΓ 944/2025...
τ η ς ΜΜ του Μ, κατοίκου ............, που λογίζεται ότι παρέστη με την, κατ’
άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ, δήλωση του πληρεξούσιού της δικηγόρου, Ιωάννη Γλέζου,
κ α τ ά του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e- ΕΦΚΑ),
νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Διοικητή του, που λογίζεται ότι παρέστη με την,
κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ, δήλωση της πληρεξούσιάς του δικηγόρου .....
Το Δικαστήριο, αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα, σκέφθηκε κατά τον νόμο.
Η κ ρ ί σ η τ ο υ ε ί ν α ι η ε ξ ή ς:
1. Επειδή για την άσκηση της κρινόμενης αγωγής έχει καταβληθεί το
αναλογούν τέλος δικαστικού ενσήμου .....
2. Επειδή, με την υπό κρίση αγωγή ζητείται, παραδεκτώς, να υποχρεωθεί ο
εναγόμενος, e-ΕΦΚΑ, με απόφαση κηρυσσόμενη προσωρινώς εκτελεστή, να
καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 7.680 ευρώ. Το ποσό αυτό, με τους
νόμιμους τόκους από την επίδοση της εν λόγω αγωγής, ζητείται με βάση τα άρθρα
105-106 ΕισΝΑΚ και αντιστοιχεί, μέχρι του ποσού των 5.680 ευρώ, σε αποζημίωση
για την εξαγορά πλασματικού χρόνου εκ μέρους της ενάγουσας, λόγω της, κατά την
ίδια, παράνομης αρχικής ανακεφαλαίωσης του χρόνου ασφάλισής της από τα όργανα
του εναγόμενου, με συνέπεια την παραίτησή της από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής
Αλληλεγγύης, όπου και υπηρετούσε, ενώ, κατά τα λοιπά, 2.000 ευρώ αντιστοιχεί σε
χρηματική ικανοποίηση, βάσει του άρθρου 932 ΑΚ, για την ηθική της βλάβη από την
ψυχική της ταλαιπωρία.
3. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του,
κυρωθέντος με το π.δ. 456/1984 (Α΄ 164), Αστικού Κώδικα (ΕισΝΑΚ): «Για
παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της
δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση,
εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για
χάρη του γενικού συμφέροντος …». Ακολούθως, κατά το αμέσως επόμενο άρθρο
106 ΕισΝΑΚ: «Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για
την ευθύνη … των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή
παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους». Περαιτέρω, το
άρθρο 932 του ΑΚ ορίζει ότι: «Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την
αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη
κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως
για εκείνον που έπαθε προσβολή … της τιμής … του …».
4. Επειδή, ακόμη, το άρθρο 148 του, κυρωθέντος με τον ν. 3528/2007 (Α΄
26), Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και
Υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, όπως αυτό ίσχυε, κατά τον
κρίσιμο, εν προκειμένω, χρόνο των αποδιδόμενων παρανομιών, ήτοι πριν από την
αντικατάστασή του από το άρθρο 47 του ν. 5222/2025 (Α΄ 152), όριζε τα εξής: «1. Η
παραίτηση αποτελεί δικαίωμα του υπαλλήλου και υποβάλλεται εγγράφως. Αίρεση,
όρος ή προθεσμία στην αίτηση παραίτησης θεωρούνται ότι δεν έχουν γραφεί. 2. …
3.… 4. Ο υπάλληλος μέσα σε αποκλειστική προθεσμία ενός (1) μηνός από την
υποβολή της αίτησης παραίτησης μπορεί να την ανακαλέσει εγγράφως, εφόσον αυτή
δεν έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με την επόμενη παράγραφο. 5. Η αίτηση
παραίτησης γίνεται αποδεκτή με πράξη που εκδίδεται από το αρμόδιο όργανο και
δημοσιεύεται σε περίληψη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η υπηρεσία δεν
μπορεί να κάνει αποδεκτή την αίτηση παραίτησης πριν από την πάροδο δεκαπέντε
(15) ημερών από την υποβολή της. Αν μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες από την
πάροδο δεκαπέντε (15) ημερών από την υποβολή της αίτησης παραίτησης ο
υπάλληλος επανέλθει με δεύτερη αίτηση, εμμένοντας στην παραίτησή του, αυτή
γίνεται αυτοδικαίως αποδεκτή και λύεται η υπαλληλική σχέση από την ημέρα
υποβολής της δεύτερης αίτησης. Η αίτηση παραίτησης θεωρείται ότι έχει γίνει
αποδεκτή και λύεται αυτοδικαίως η υπαλληλική σχέση, αν παρέλθει άπρακτη
προθεσμία δύο (2) μηνών από την υποβολή της. Για τη λύση της υπαλληλικής
σχέσης εκδίδεται διαπιστωτική πράξη, περίληψη της οποίας δημοσιεύεται στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 6. Διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, που ρυθμίζουν
την παραίτηση του υπαλλήλου σε ειδικές περιπτώσεις, διατηρούνται σε ισχύ».
5. Επειδή, εξ άλλου, το άρθρο 4 του ν. 4151/2013 (Α΄ 103), στη δέκατη
παράγραφό του, προβλέπει τα εξής: «α. Υπάλληλος που αποχωρεί από την
Υπηρεσία προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί και λόγω πλάνης περί τα πράγματα δεν
πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις για την άμεση καταβολή της σύνταξής του,
μπορεί να επανέλθει στην Υπηρεσία μετά από αίτησή του, η οποία υποβάλλεται στον
φορέα που αποχώρησε εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών από την
ημερομηνία που φέρει το έγγραφο της αρμόδιας Διεύθυνσης Συντάξεων, το οποίο και
τον πληροφορεί σχετικά. β. Το χρονικό διάστημα από την αποχώρηση από την
Υπηρεσία μέχρι την επαναφορά σε αυτή, των προσώπων της προηγούμενης
περίπτωσης, δεν λογίζεται συντάξιμο και δεν καταβάλλονται αποδοχές για αυτό».
Σύμφωνα δε με την αιτιολογική έκθεση του εν λόγω ν. 4151/2013, η ρύθμιση της
παρ. 10 του άρθρου 4 εισήχθη, εν όψει της παρατήρησης ότι, σε πολλές περιπτώσεις
και λόγω της υφιστάμενης πολυνομίας επί συνταξιοδοτικών ζητημάτων, υπάλληλοι
αποχωρούν από την υπηρεσία, λόγω συνταξιοδότησης, χωρίς να πληρούν τους
όρους και τις προϋποθέσεις για αυτήν. Ως εκ τούτου, με τις εν λόγω διατάξεις
παρέχεται στους υπαλλήλους αυτούς η δυνατότητα επανόδου στην υπηρεσία, υπό
την προϋπόθεση ότι η πλάνη τους προκύπτει από σχετικό έγγραφο ή πράξη
απορριπτική ή πράξη μελλοντικής συνταξιοδότησης της αρμόδιας Διεύθυνσης.
6. Επειδή, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, ερμηνευόμενων σε
συνδυασμό, ευθύνη προς αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106
ΕισΝΑΚ, γεννάται από την έκδοση μη νόμιμης πράξης ή από την παράλειψή της,
καθώς και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων νομικού προσώπου
δημοσίου δικαίου ή από παραλείψεις υλικών ενεργειών τους, εφόσον αυτές
απορρέουν από την οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών και δεν
συνάπτονται με την ιδιωτική τους διαχείριση ούτε οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα
οργάνου που ενήργησε εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων.
Περαιτέρω, ευθύνη του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, τηρουμένων όλων των
σωρευτικώς απαιτούμενων προϋποθέσεων του νόμου, στοιχειοθετείται όχι μόνον
όταν, με πράξη ή παράλειψη οργάνου του, παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη
νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις που
προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία, όπως προσδιορίζονται από την, εν γένει,
κείμενη νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και την αρχή της καλής πίστης.
Ειδικά, ως προς την απονομή συντάξεων, εν όψει της πολυπλοκότητας των σχετικών
ρυθμίσεων της κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας και της, συνεπεία αυτής, εύλογης
δυσχέρειας των ασφαλισμένων, κατά την άσκηση των αντίστοιχων δικαιωμάτων
τους, γεννάται από την αρχή της χρηστής διοίκησης και από τη, συνταγματικώς
κατοχυρωμένη, αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η
υποχρέωση των ασφαλιστικών οργάνων να καθιστούν προσιτά στους
ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους κατάστασης και, μάλιστα, κατά
τρόπο σαφή και απλό (βλ. ΔΕφΑθ 4162/2005), συμπράττοντας σε ενέργειες από τις
οποίες εξαρτάται η έκδοση διοικητικών πράξεων που ενδιαφέρουν τους
ασφαλισμένους, προς ικανοποίηση των, εν γένει, έννομων συμφερόντων των
τελευταίων (βλ. ΔΕφΑθ 1256/2023). Εξ άλλου, κατά το προεκτεθέν άρθρο 932 ΑΚ,
μπορεί να επιδικασθεί και εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης,
ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης, ιδίως για την τυχόν
ψυχική ταλαιπωρία του ενάγοντος από τη διαγνωσθείσα παρανομία (βλ. ΔΕφΑθ
2521/2024). Απαραίτητη, πάντως, προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αποζημιωτικής
ευθύνης αποτελεί και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της διαγνωσθείσας
αυτής παρανομίας και της επελθούσας ζημίας.
7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα ιστορούμενα στην αγωγή, σε
συνδυασμό και με τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτει ότι η ενάγουσα
υπηρετούσε στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου του Εθνικού Κέντρου
Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ........... Περαιτέρω, στις 29.6.2023, η εν λόγω υπάλληλος,
με την υπ’ αριθ. ...... αίτησή της προς την Τοπική Διεύθυνση Α΄ Θεσσαλονίκης του,
τότε, ΕΦΚΑ ζήτησε τη βεβαίωση του διανυθέντος χρόνου ασφάλισής της. Επί της
αίτησης αυτής, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. ..../2023 απόφαση της Διευθύντριας του εν λόγω
υποκαταστήματος, που, καταμετρώντας και ανακεφαλαιώνοντας τα ασφαλιστικά
στοιχεία της συγκεκριμένης ασφαλισμένης, διαπίστωσε ότι αυτή είχε
πραγματοποιήσει χρόνο ασφάλισης, διάρκειας 12.061 ημερών στον κλάδο του ΙΚΑ-
ΕΤΑΜ και 11.324 ημερών στον κλάδο του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης
(ΕΤΕΑ).
Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, στις 6.12.2023, υπέβαλε παραίτηση, λόγω
συνταξιοδότησης, από το ΕΚΚΑ, ενώ, στις 29.12.2023, υπέβαλε και τη δεύτερη
παραίτησή της. Αμφότερες οι παραιτήσεις αυτές έγιναν δεκτές, με αποτέλεσμα τη
λύση της υπαλληλικής της σχέσης με το ΕΚΚΑ, με την υπ’ αριθ. .../16.1.2024
απόφαση της Προέδρου του Διοικητικού του Συμβουλίου, που δημοσιεύθηκε στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (.....) και ανακοινώθηκε στην ενάγουσα, με το υπ’ αριθ.
..... έγγραφο της Αναπληρώτριας Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών
του νομικού αυτού προσώπου. Εν τω μεταξύ, με την υπ’ αριθ. ......./2023 αίτησή της
προς την ως άνω Τοπική Διεύθυνση Α΄ Θεσσαλονίκης του εναγόμενου, η ίδια ζήτησε
τη χορήγηση σύνταξης λόγω γήρατος και, συγκεκριμένα, πλήρους σύνταξης, με βάση
τη συμπλήρωση του 62ου έτους της ηλικίας της και την πραγματοποίηση χρόνου
ασφάλισης άνω των 12.000 ημερών. Ωστόσο, κατά την ανακεφαλαίωση του
διανυθέντος χρόνου ασφάλισης της ενάγουσας, στο πλαίσιο εξέτασης της ανωτέρω
αίτησής της για την απονομή σύνταξης, προέκυψαν, εν τέλει, 11.562 ημέρες κύριας
ασφάλισης και 11.472 ημέρες επικουρικής ασφάλισης, ήτοι χρόνος βραχύτερος των,
κατ’ ελάχιστον, απαιτούμενων 12.000 ημερών, για την απονομή πλήρους σύνταξης
λόγω γήρατος. Για το γεγονός αυτό, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ειδοποιήθηκε με το
από 5.7.2024 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το οποίο δεν προσκομίζεται.
Στη συνέχεια, πάντως, η ίδια υπέβαλε το υπ’ αριθ. ..... ερώτημα προς το
Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ) της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ),
ζητώντας κατευθύνσεις για τις δυνατότητές της, δεδομένης της ήδη παραίτησής της
από την υπηρεσία. Η ομάδα νομικών του εν λόγω Ινστιτούτου της απάντησε ότι
δύναται είτε να προβεί σε αίτηση αναγνώρισης του υπολειπόμενου χρόνου
ασφάλισης, ως πλασματικού, με εξαγορά κενών διαστημάτων, είτε να επανέλθει στην
υπηρεσία της, κατ’ εφαρμογή του προεκτεθέντος άρθρου 4 παρ. 10 του ν.
4141/2013. Κατόπιν αυτού, η ενάγουσα, με τις από 15.7.2024 και 29.7.2024
υπεύθυνες δηλώσεις της, ζήτησε την αναγνώριση του υπολειπόμενου χρόνου
ασφάλισής της, ως πλασματικού. Το αίτημά της αυτό έγινε δεκτό, με την από
29.7.2024 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Α΄ Θεσσαλονίκης του
ΕΦΚΑ, που αναγνώρισε στην εν λόγω ασφαλισμένη 450 ημέρες ασφάλισης, με
καταβολή ποσού εξαγοράς, ύψους 5.680,80 ευρώ.
Έτσι, με την υπ’ αριθ. ...../16.8.2024 απόφαση του Διευθυντή της Γ΄
Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων του ΕΦΚΑ, χορηγήθηκε στην ενάγουσα πλήρης
σύνταξη γήρατος, ύψους 1.295,30 ευρώ, με παρακράτηση, όμως, ποσοστού ¼,
μηνιαίως, μέχρι την εξόφληση του ποσού των 5.680,80 ευρώ, για την, κατά τα
ανωτέρω, αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισής της. Περαιτέρω, με την
υπ’ αριθ. ..../16.8.2024 απόφαση του ίδιου ως άνω Διευθυντή, χορηγήθηκε στην ίδια
και επικουρική σύνταξη γήρατος, ύψους 280,85 ευρώ.
Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα υπέβαλε την υπ’ αριθ. ...../2.10.2024 επιστολή
διαμαρτυρίας στο Τμήμα Διαχείρισης Αναφορών του e-ΕΦΚΑ. Επ’ αυτής, ο
Προϊστάμενος της ως άνω Διεύθυνσης Γ΄ Απονομής Συντάξεων της απάντησε ότι,
κατά τον έλεγχο του αιτήματός της προς συνταξιοδότηση, διαπιστώθηκε ότι υπήρξε
λανθασμένη αποτύπωση στην αρχική ανακεφαλαίωση της προσυνταξιοδοτικής
απόφασης, συγκεκριμένα, για τα έτη 2009 έως και 2011, με συνέπεια να γίνει
επανέλεγχος από τον οποίο προέκυψε, εν τέλει, η εκ μέρους της πραγματοποίηση
ελάσσονος χρόνου ασφάλισης, υπολειπόμενου των απαιτούμενων 12.000 ημερών.
Ήδη, ωστόσο, με την κρινόμενη αγωγή ζητούνται τα αναφερόμενα στη
δεύτερη σκέψη ποσά, ήτοι το ποσό των 5.680 ευρώ, για την αποκατάσταση της
ζημίας που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη από την εξαγορά του υπολειπόμενου
χρόνου ασφάλισής της, συνεπεία του παράνομου, κατά την ίδια, αρχικού
υπολογισμού του, καθώς και το ποσό των 2.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση,
κατά το άρθρο 932 ΑΚ, για την ηθική της βλάβη από την όλη ψυχική ταλαιπωρία,
ένεκα των ενεργειών των ασφαλιστικών οργάνων. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών
της ενάγουσας, εκτός των ήδη αναφερθέντων, στις 10.11.2025, προσκομίσθηκαν,
μεταξύ άλλων, τα εξής: α) η ..... έκθεση του δικαστικού επιμελητή του .... και β) το υπ’
αριθ. 1515446/30.10.2024 έγγραφο της Προϊσταμένης της ως άνω Τοπικής
Διεύθυνσης, για όσα, κατά την ίδια, διημείφθησαν προφορικά μεταξύ τους. Κατά τα
λοιπά, μεταξύ των στοιχείων του από 8.10.2025 διοικητικού φακέλου του
εναγόμενου, εκτός των ήδη αναφερθέντων, περιλαμβάνονται και τα εξής: α) το από
15.9.2023 απόσπασμα του λεπτομερούς λογαριασμού της εν λόγω ασφαλισμένης, β)
το υπ’ αριθ. ...../11.12.2023 έγγραφο της Προϊσταμένης του Τμήματος Μισθοδοσίας
του ΕΚΚΑ, σύμφωνα με το οποίο η ενάγουσα, παρότι υπηρετούσε στο εν λόγω
ΝΠΔΔ, ως μόνιμη υπάλληλος, υπαγόταν στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ, καθώς και γ) τα
στοιχεία για την ασφάλισή της και σε δεύτερο εργοδότη, κατά τη χρονική περίοδο
από τον Οκτώβριο του 2009 έως και τον Δεκέμβριο του 2011, από την οποία και
φέρεται να προέκυψε ο εσφαλμένος υπολογισμός του αρχικού ανακεφαλαιωτικού
πίνακα.
8. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή αποδίδεται στα όργανα του εναγόμενου η
παράνομη, κατά την ενάγουσα, έκδοση της υπ’ αριθ. .... πράξης, για την αρχική
ανακεφαλαίωση του χρόνου ασφάλισής της. Και τούτο, διότι, βάσει των
διαπιστώσεων της πράξης αυτής, που υπολόγισε τον χρόνο ασφάλισης της εν λόγω
υπαλλήλου σε 12.061 ημέρες, της δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση ότι πληρούσε
τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση πλήρους σύνταξης, λόγω γήρατος, με συνέπεια
την παραίτησή της από την υπηρεσία, ενώ, κατά την εξέταση του μετέπειτα αιτήματός
της για απονομή σύνταξης, διαπιστώθηκε, εν τέλει, ελάσσων χρόνος ασφάλισης, που
την εξανάγκασε στην εξαγορά των υπολειπόμενων ημερών, προκαλώντας της ζημία,
ύψους 5.680 ευρώ. Ωστόσο, η ζημία αυτή, σε κάθε περίπτωση, δεν συνδέεται
αιτιωδώς με την ανωτέρω παρανομία, όπως αυτή αποδίδεται με την αγωγή. Και
τούτο διότι, παρά την παροχή των, εν τέλει, ανακριβών πληροφοριών των
ασφαλιστικών οργάνων, για την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου ασφάλισης, με
τη ζημιογόνο εξαγορά των υπολειπόμενων ημερών, μεσολάβησαν οι από 15.7.2024
και 29.7.2024 αιτήσεις της ίδιας της ενάγουσας. Και ναι μεν η τελευταία ισχυρίζεται
στην αγωγή της ότι εξαναγκάστηκε να ζητήσει την εξαγορά αυτή, δεδομένου ότι είχε
ήδη παραιτηθεί από τη θέση της στο ΕΚΚΑ, ωστόσο, βάσει του προεκτεθέντος
άρθρου 4 παρ. 10 του ν. 4151/2013, αυτή μπορούσε να επανέλθει στην υπηρεσία
της, δυνατότητα, μάλιστα, που προκύπτει πως γνώριζε, καθώς της είχε
γνωστοποιηθεί, με την απάντηση της ομάδας νομικών του Ινστιτούτου Εργασίας της
ΓΣΕΕ επί του σχετικού, από 17.6.2024 ερωτήματός της.
9. Επειδή, ακόμη, η ενάγουσα αποδίδει στα όργανα του εναγόμενου την
παραβίαση των αρχών της καλής πίστης από την εκ μέρους τους παροχή ανακριβών
πληροφοριών, σχετικά με την πλήρωση των προϋποθέσεων προς συνταξιοδότησή
της, με συνέπεια την πολύμηνη ταλαιπωρία της. Η παρανομία αυτή στοιχειοθετείται,
εν προκειμένω, καθώς, σύμφωνα και με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, στην έκτη
σκέψη, τα ασφαλιστικά όργανα, εν όψει και της πολυπλοκότητας των διατάξεων της
κοινωνικοασφαλιστικής νομοθεσίας, για την απονομή συντάξεων, υποχρεούνται να
καθιστούν προσιτά στους ασφαλισμένους τα δεδομένα της ασφαλιστικής τους
κατάστασης και, μάλιστα, κατά τρόπο σαφή και απλό. Ως εκ τούτου, προς
χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης της ενάγουσας και, συγκεκριμένα,
της ψυχικής της ταλαιπωρίας από την παράνομη παράλειψη των οργάνων του
εναγόμενου να εκπληρώσουν τις, κατά τα ανωτέρω, υποχρεώσεις τους, το
Δικαστήριο κρίνει εύλογο να της επιδικασθεί το ποσό των 1.500 ευρώ, κατά
μερική αποδοχή του αιτήματός της.
10. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει
δεκτή και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, e- ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ενάγουσα
το ως άνω επιδικασθέν ποσό των 1.500 ευρώ. Το ποσό δε αυτό οφείλεται με
τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους από την επίδοση της αγωγής, η οποία
έλαβε χώρα στις 5.6.2025 και σύμφωνα με το άρθρο 45 του ν. 4607/2019 (Α΄ 65),
που εφαρμόζεται, κατά παραπομπή (βλ. ΔΕφΘεσ 343/2025), βάσει της δέκατης
παραγράφου του άρθρου 70Α του ν. 4387/2016, όπως αυτή έχει προστεθεί με το
άρθρο 6 του ν. 4670/2020 (Α΄ 43). Κατά τα λοιπά, το αίτημα για κήρυξη της
παρούσας απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής είναι απορριπτέο, προεχόντως,
ως αναπόδεικτο, ελλείψει προσκόμισης εκ μέρους της ενάγουσας στοιχείων για την
οικονομική της κατάσταση, όπως απαιτείται κατά το άρθρο 80 παρ. 3 του,
κυρωθέντος με τον ν. 2717/1999 (Α΄ 97), Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ).
Τέλος, με δεδομένη αυτήν την έκβαση της δίκης, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να
συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με το άρθρο 275 παρ. 1 εδ. γ΄ ΚΔΔ.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο, Ηλεκτρονικό Εθνικό Φορέα Κοινωνικής
Ασφάλισης να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των χιλίων
πεντακοσίων (1.500) ευρώ, με τους νόμιμους τόκους, υπολογιζόμενους, βάσει
του άρθρου 45 του ν. 4607/2019, από την επίδοση της αγωγής, στις 5 Ιουνίου
2025 και μέχρι την ολοσχερή του εξόφληση.
Απορρίπτει το αίτημα για κήρυξη της απόφασης ως προσωρινώς εκτελεστής.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 8 Ιανουαρίου 2026, σε
έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                           Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ                  ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ

Γραφεία Παλαιμάχων Αθλητων-Πρωταθλητών ΠΑΝΑΘΗΝΑΊΚΟΥ Α.Ο. "Μίμης Δομάζος"

 

https://www.facebook.com/profile.php?id=61585356065467

Ο χρόνος απασχόλησης για τους εργαζόμενους συνταξιούχους μπορεί να αναγνωριστεί μόνο εφόσον ισχύσει μία εκ των δύο βασικών προϋποθέσεων

 Πότε δεν μετρά ο χρόνος εργασίας για εργαζόμενους συνταξιούχους - Μεγάλη παγίδα 

Νέα δεδομένα φέρνει η γνωμοδότηση 80/2025 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για τους συνταξιούχους που συνεχίζουν να εργάζονται σε φορείς του Δημοσίου. Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: η εργασία μετά τη συνταξιοδότηση δεν οδηγεί αυτομάτως σε αύξηση σύνταξης, ούτε «χτίζει» νέο συντάξιμο χρόνο, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, ο χρόνος απασχόλησης μετά τη συνταξιοδότηση δεν προσμετράται ως συντάξιμος όταν ο συνταξιούχος συνεχίζει να λαμβάνει κανονικά τη σύνταξή του, χωρίς να έχει γίνει αναστολή ή άλλη νόμιμη μεταβολή. Με απλά λόγια, η ταυτόχρονη λήψη μισθού και σύνταξης δεν δημιουργεί από μόνη της πρόσθετο συνταξιοδοτικό όφελος.

Συνταξιούχοι: Πότε δεν μετρά ο χρόνος εργασίας και πότε αναγνωρίζεται
Ο χρόνος απασχόλησης μπορεί να αναγνωριστεί μόνο εφόσον ισχύσει μία από τις δύο βασικές προϋποθέσεις:
    Αναστολή καταβολής της σύνταξης για όσο διαρκεί η εργασία
    Επιστροφή των ποσών σύνταξης που εισπράχθηκαν κατά την περίοδο εργασίας
Χωρίς μία από αυτές τις προϋποθέσεις, δεν προκύπτει συνταξιοδοτικό κέρδος από τα επιπλέον έτη απασχόλησης.
Η εξέλιξη αυτή ενδιαφέρει κυρίως:
    συνταξιούχους που απασχολούνται σε υπηρεσίες ή φορείς του Δημοσίου,
    εργαζόμενους συνταξιούχους που υπάγονται στον e-ΕΦΚΑ,
    όσους είχαν την εντύπωση ότι τα επιπλέον έτη εργασίας θα οδηγήσουν σε μελλοντική προσαύξηση της σύνταξης.
Σε πρακτικό επίπεδο, η γνωμοδότηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι:
    δεν δημιουργείται νέο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μόνο λόγω συνέχισης της εργασίας,
    δεν αυξάνεται η σύνταξη από τα επιπλέον έτη,
    δεν προσμετράται χρόνος αν δεν έχει προηγηθεί αναστολή ή επιστροφή σύνταξης.
Υπάρχει κίνδυνος επιστροφής ποσών;
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ναι. Εφόσον κριθεί ότι δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες προϋποθέσεις, μπορεί να τεθεί ζήτημα:
    επιστροφής ποσών σύνταξης που καταβλήθηκαν,
    ή άλλων διοικητικών ενεργειών, ανάλογα με την περίπτωση.
Φορείς όπως η ΕΝΥΠΕΚΚ έχουν ζητήσει να υπάρξει σαφής νομοθετική παρέμβαση, ώστε να αποφευχθούν αδιέξοδα για χιλιάδες συνταξιούχους.
Μέχρι να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο, ένας εργαζόμενος συνταξιούχος καλό είναι:
    να ελέγξει τι ισχύει για τη δική του περίπτωση (αναστολή/μη αναστολή),
    να ζητήσει επίσημη ενημέρωση από τον φορέα του ή τον e-ΕΦΚΑ,
    να μην θεωρεί δεδομένο ότι η εργασία μετά τη σύνταξη αυξάνει αυτόματα τη μελλοντική παροχή.
======================
Από την απόφαση αντιγράφουμε τα παρακάτω :
Αντικατάσταση διατάξεων
«1. Οι παρ. 1 έως 7 του άρθρου 58 του Π.Δ. 1041/1979 αντικαθίστανται ως εξής:
“1. Ο χρόνος υπηρεσίας των συνταξιούχων από ίδιο δικαίωμα του δημοσίου που
υπηρετούν ή προσλαμβάνονται σε θέσεις του δημοσίου τομέα, που ορίζεται στην
παράγρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 1256/1982 (ΦΕΚ Α` 65) και λαμβάνουν σύνταξη και
αποδοχές συγχρόνως, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος, ούτε από το Δημόσιο ούτε
και από τους άλλους ασφαλιστικούς φορείς. Η προηγούμενη διάταξη δεν ισχύει όταν
η σύνταξη είναι προσωπική ή πολεμική ή γενικά στρατιωτική παθόντος στην υπηρεσία
και ένεκα της υπηρεσίας ή εξομοιούμενη προς πολεμική.
2. Το συντάξιμο του χρόνου του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου
δεν αίρεται αν ο συνταξιούχος περιορισθεί στη λήψη μόνο των αποδοχών, οπότε
αναστέλλεται η καταβολή της σύνταξης. Η αναστολή της καταβολής της σύνταξης,
καθώς και η επαναχορήγησή της, γίνεται ύστερα από αίτηση του δικαιούχου προς την
αρμόδια υπηρεσία και αρχίζει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
3. Η αναστολή της σύνταξης για τους συνταξιούχους που υπάγονται στις
μεταβατικές διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 16 του Ν. 1256/1982 ανατρέχει στη
δημοσίευσή του, η δε σύνταξη που τυχόν τους έχει καταβληθεί επιστρέφεται με
μηνιαίες δόσεις ίσες με τον αριθμό των μηνών στους οποίους αντιστοιχεί. Το ίδιο
6
ισχύει και για όσους από τους συνταξιούχους υπηρετούν ή έχουν προσληφθεί σε
θέσεις του δημόσιου τομέα που δεν προβλέπονταν από το Ν.Δ. 641/1970 (ΦΕΚ Α `
174).
4. Σε περίπτωση αναστολής της σύνταξης, ο χρόνος της υπηρεσίας για την οποία ο
συνταξιούχος δικαιώθηκε τη σύνταξη προσμετράται στο χρόνο της νέας του θέσης,
για την καταβολή των επιδομάτων που έχουν σχέση με το χρόνο υπηρεσίας, εφόσον
η υπηρεσία αυτή υπολογίζεται για τη χορήγηση αυτών των επιδομάτων.
5…
6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και για τους
συνταξιούχους του Δημοσίου που υπηρετούν εκτός του δημόσιου τομέα, εφόσον η
υπηρεσία τους αυτή αναγνωρίζεται ως συντάξιμη από το Δημόσιο. Επίσης έχουν
εφαρμογή και γι’ αυτούς που ενώ υπηρετούν σε θέσεις της παρ. 1 γίνονται
συνταξιούχοι μετά την πρόσληψή τους στις θέσεις αυτές.
7…».
10. Περαιτέρω, στο άρθρο 1 παρ. 6 του ν. 1256/1982 «Για την πολυθεσία, την
πολυαπασχόληση και την καθιέρωση ανωτάτου ορίου απολαβών στο δημόσιο τομέα,
καθώς για το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και άλλες
διατάξεις (Α΄ 65)», ορίζεται ότι:
Άρθρο 1
Πολυθεσία
«6. Η αληθινή έννοια της παρ. 1 του άρθρου 9 του νόμου 1232/1982 για την
"επαναφορά σε ισχύ, τροποποίηση και συμπλήρωση των διατάξεων του Ν.Δ.
4352/1964 και άλλες διατάξεις" είναι ότι στο δημόσιο τομέα περιλαμβάνονται όλοι οι
κρατικοί φορείς ανεξάρτητα από το καθεστώς δημοσίου ή ιδιωτικού ή μικτού δικαίου
που τους διέπει ήτοι:
α) οι Κρατικές ή Δημόσιες υπηρεσίες, όπως εκπροσωπούνται από το νομικό
πρόσωπο του Δημοσίου,
β) οι Κρατικοί ή Δημόσιοι Οργανισμοί σαν κρατικά νομικά πρόσωπα δημοσίου
δικαίου,
γ) οι Κρατικές ή Δημόσιες και παραχωρηθείσες επιχειρήσεις όπως η Δημόσια
Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, η Ελληνική
Ραδιοφωνία - Τηλεόραση κλπ.
7
δ) Τα Κοινωφελή Ιδρύματα του Αστικού Κώδικα που περιήλθαν στο Δημόσιο και
χρηματοδοτούνται ή επιχορηγούνται απ` αυτό…
ε) οι Τραπεζιτικές και άλλες ανώνυμες εταιρείες, στις οποίες είτε τα κατά τις
προηγούμενες περιπτώσεις νομικά πρόσωπα έχουν το σύνολο ή την πλειοψηφία των
μετοχών του εταιρικού κεφαλαίου είτε έχουν κρατικό προνόμιο ή κρατική
επιχορήγηση, όπως …
στ) τα κρατικά νομικά πρόσωπα που έχουν χαρακτηρισθεί από το νόμο ή τα
δικαστήρια ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, όπως…
ζ) Οι θυγατρικές ανώνυμες εταιρείες των πιο πάνω Νομικών Προσώπων των εδαφίων
α` - στ` αυτής της παραγράφου που ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από αυτά».
11. Ακολούθως, με το άρθρο 51 του ν. 1892/1990 «Για τον εκσυγχρονισμό και την
ανάπτυξη και άλλες διατάξεις (Α' 101), όπως αυτό συμπληρώθηκε διά του άρθρου 4
παρ. 6 του ν. 1943/1991 «Εκσυγχρονισμός της οργάνωσης και λειτουργίας της
δημόσιας διοίκησης, αναβάθμιση του προσωπικού της και άλλες συναφείς διατάξεις
(Α` 50)», ορίσθηκε ότι:
Άρθρο 51
Επαναοριοθέτηση του δημόσιου τομέα
«Ο κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 1256/1982 δημόσιος τομέας
περιλαμβάνει μόνο:
α. Τις κάθε είδους δημόσιες υπηρεσίες, που υπάγονται στο νομικό πρόσωπο του
Δημοσίου και εκπροσωπούνται από αυτό.
β. Τα κάθε είδους ν.π.δ.δ., εξαιρουμένων των Χρηματιστηρίων Αξιών, είτε αυτά
αποτελούν οργανισμούς κατά τόπο είτε καθ` ύλην αυτοδιοίκησης.
γ. Τις κάθε είδους κρατικές ή δημόσιες και παραχωρηθείσες επιχειρήσεις και
οργανισμούς, καθώς και νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου δημόσιου χαρακτήρα
που επιδιώκουν κοινωφελείς ή άλλους δημόσιους σκοπούς.
δ. Τις τράπεζες που ανήκουν στο νομικό πρόσωπο του Δημοσίου, είτε στο σύνολό
τους είτε κατά πλειοψηφία και
ε. Τις κάθε είδους θυγατρικές εταιρείες των νομικών προσώπων που αναφέρονται
στις περιπτώσεις β` και γ` αυτού του άρθρου, εκτός από τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α.».8
12. Περαιτέρω, διά του άρθρου 8 παρ. 14 ν. 2592/1998 «Αναπροσαρμογή
συντάξεων πολιτικών συνταξιούχων του Δημοσίου, ρύθμιση συνταξιοδοτικών
θεμάτων και άλλες διατάξεις (Α΄ 57)», όπως αυτό ίσχυε κατά το κρίσιμο χρονικό
διάστημα..........
Γνωμοδοτική αρμοδιότητα ΝΣΚ
«1. Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, με τα αρμόδια όργανά του, γνωμοδοτεί
σύμφωνα με τις περ. α` και β` της παρ. 4 των άρθρων 7, 8, 9, 20 και την περ. δ` της
παρ. 4 του άρθρου 21, σε ερωτήματα: α) … , β) … , γ) των Ν.Π.Δ.Δ. …, των οποίων η
νομική υποστήριξη ανήκει στο ΝΣΚ, που υπογράφονται από το κατά περίπτωση
αρμόδιο όργανο διοίκησής τους, εφόσον αφορούν σε ζητήματα της αρμοδιότητάς
τους, ενώ ερωτήματά τους με γενικότερη σημασία υπογράφονται μόνο από τον
αρμόδιο Υπουργό…».
Ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων
15. Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, ερμηνευόμενες αυτοτελώς, αλλά και σε
συνδυασμό μεταξύ τους, ενόψει και όλου του νομικού πλαισίου εντός του οποίου
εντάσσονται, του σκοπού που εξυπηρετούν και των πραγματικών περιστατικών που
εκτέθηκαν από την ερωτώσα υπηρεσία, συνάγονται τα ακόλουθα:
16. Αναφορικά με το ζήτημα της παραδεκτής ή μη υποβολής του τεθέντος
ερωτήματος στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με μόνη την υπογραφή του Διοικητή
του e-ΕΦΚΑ και της αρμοδιότητας ή μη του Ν.Σ.Κ. να γνωμοδοτήσει επ’ αυτού,
λεκτέα τα εξής: Όπως συνάγεται από τις ανωτέρω διατάξεις των άρθρων 7 και 8 του
Οργανισμού του Ν.Σ.Κ., ο οποίος αποτελεί το νομικό πλαίσιο οργάνωσης και
λειτουργίας του, στις αρμοδιότητες του Ν.Σ.Κ. περιλαμβάνεται η καθοδήγηση της
Διοίκησης με νομικές γνωμοδοτήσεις επί ερωτημάτων που υποβάλλονται αρμοδίως
και αφορούν την έννοια και το περιεχόμενο συγκεκριμένων διατάξεων της κείμενης
νομοθεσίας, προκειμένου η Διοίκηση να τις εφαρμόσει ορθά στο πλαίσιο των
αρμοδιοτήτων της2. Στη γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ. διατυπώνονται τόσο οι απόψεις του
συλλογικού αυτού οργάνου επί των νομικών ζητημάτων που τίθενται ενώπιόν του,
όσο και οι προτεινόμενες λύσεις για τον νόμιμο, κατά την κρίση του, χειρισμό των
πραγματικών καταστάσεων, ενόψει των οποίων υποβλήθηκε το ερώτημα3.
17. Περαιτέρω, κατά την αληθή έννοια των διατάξεων αυτών, ζήτημα «γενικότερης
σημασίας», η απάντηση επί του οποίου μπορεί να έχει «ευρύτερη εφαρμογή», είναι
ο ζήτημα, το οποίο ναι μεν έχει προκύψει με αφορμή μία συγκεκριμένη περίπτωση
(η οποία αναφέρεται στο ιστορικό του υποβληθέντος ερωτήματος), πλην, όμως, αυτό
είναι πολύ πιθανό να ανακύψει και στο μέλλον, σε απροσδιόριστο αριθμό
περιπτώσεων, και μάλιστα, όχι αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο της δράσης και
λειτουργίας της συγκεκριμένης ερωτώσας υπηρεσίας, αλλά και οποιασδήποτε άλλης,
με αποτέλεσμα η απάντηση που θα δοθεί στο συγκεκριμένο ερώτημα να έχει
ευρύτερες και δεσμευτικές συνέπειες στη γενικότερη δράση της Διοίκησης4.
18. Το υπό κρίση ερώτημα αφορά τη δυνατότητα ή μη αξιοποίησης ως συντάξιμου
του χρόνου εργασίας ασφαλισμένου, ο οποίος κατέστη συνταξιούχος από εργασία
στον Δημόσιο ή Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα και μετά τη συνταξιοδότησή του συνέχισε
να εργάζεται στον Δημόσιο ή Ευρύτερο Δημόσιο Τομέα, χωρίς όμως να έχει λάβει
χώρα αναστολή της καταβολής της σύνταξής του και χωρίς αυτός να έχει επιστρέψει
τις καταβληθείσες σε εκείνον συντάξεις, καθώς και το αν η μη έγκαιρη ενημέρωσή του
για την υπαγωγή του στο συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο περί απασχόλησης
συνταξιούχων από την αρμόδια υπηρεσία του e-ΕΦΚΑ, μπορεί να στοιχειοθετήσει
διαφορετική αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού του ζητήματος. Επομένως, το
αντικείμενο του ερωτήματος άπτεται ειδικού και συγκεκριμένου θέματος, το οποίο
εμπίπτει ευθέως στην αρμοδιότητα του e-ΕΦΚΑ και μάλιστα, στην αποκλειστική του
αρμοδιότητα, δεδομένου ότι με το άρθρο 4 του νόμου 4387/2016, από την 1.1.2017,
όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί, καθώς και οι λειτουργοί του
Δημοσίου υπήχθησαν - όσον αφορά την κύρια σύνταξή τους - στο ασφαλιστικό και
συνταξιοδοτικό καθεστώς του τότε ΕΦΚΑ και νυν e-ΕΦΚΑ. Επομένως, το αντικείμενο
του ερωτήματος δεν αποτελεί ζήτημα γενικότερης σημασίας, η απάντηση επί του
οποίου μπορεί να έχει ευρύτερη εφαρμογή, σε απροσδιόριστο αριθμό περιπτώσεων
και δεσμευτικές συνέπειες στη γενικότερη δράση της Διοίκησης, αλλά ζήτημα το
οποίο αφορά αποκλειστικά τον e-ΕΦΚΑ.
19. Συνεπώς, ορθά και παραδεκτά υποβλήθηκε το υπό κρίση ερώτημα με μόνη την
υπογραφή του Διοικητή του e-ΕΦΚΑ και το επιληφθέν ΣΤ΄ Τμήμα του ΝΣΚ, έχει την
αρμοδιότητα να προβεί στην κατ’ ουσία εξέτασή του.
Περαιτέρω, επί της ουσίας του ερωτήματος, παρατηρούνται τα εξής20. Με τις διατάξεις του άρθρου 6 του νόμου 1379/1983, τέθηκε θεμελιώδης κανόνας
της ασφαλιστικής νομοθεσίας, σύμφωνα με τον οποίο, οι ασφαλισμένοι που έλαβαν
σύνταξη από εργασία στο δημόσιο τομέα και συνέχισαν να εργάζονται μετά τη
συνταξιοδότησή τους (ή προσλήφθηκαν μεταγενέστερα) σε θέσεις του δημόσιου
τομέα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα τόσο τις αποδοχές της θέσης τους, όσο και τη
σύνταξή τους (ή ποσοστό αυτής), δεν δικαιούνται να αξιοποιήσουν τον χρόνο
απασχόλησής τους με την ιδιότητα του συνταξιούχου. Επομένως, ο χρόνος αυτός
δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος και δεν μπορεί να συνυπολογισθεί για τον
καθορισμό της τελικά καταβλητέας σε αυτούς σύνταξης.
21. Με την ανωτέρω ρύθμιση, επιδιώχθηκε ο περιορισμός της εν ευρεία εννοία
πολυθεσίας και πολυαπασχόλησης στο πλαίσιο του δημοσίου τομέα και η
διασφάλιση ενός δίκαιου και βιώσιμου συνταξιοδοτικού συστήματος, με την αποφυγή
της υπέρμετρης επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού και των
προϋπολογισμών των ασφαλιστικών ταμείων λόγω της σωρευτικής καταβολής
συντάξεων και αποδοχών ενεργείας στα ίδια πρόσωπα, ενόψει της αρχής της
δημοσιονομικής βιωσιμότητας5.
22. Επιπρόσθετα, με τις διατάξεις του ιδίου ως άνω άρθρου, προβλέφθηκε ότι το
συντάξιμο του σχετικού χρόνου απασχόλησης δεν αίρεται, αν ο συνταξιούχος
υποβάλει αίτηση για την αναστολή καταβολής της σύνταξής του και περιορισθεί στη
λήψη μόνο των αποδοχών της θέσης εργασίας του. Στην περίπτωση αυτή, ο χρόνος
της υπηρεσίας για την οποία ο εργαζόμενος συνταξιούχος δικαιώθηκε αρχικά
σύνταξης, προσμετράται στο χρόνο της νέας του θέσης, και ο τελικός κανονισμός του
καταβλητέου σε εκείνον ποσού σύνταξης γίνεται λαμβανομένου υπόψη του
συνολικού αυτού χρόνου6.
23. Δεδομένης δε της προαναφερθείσας σοβαρότατης συνέπειας, την οποία επιφέρει
η επιλογή της ταυτόχρονης λήψεως αποδοχών θέσης και σύνταξης, ο νόμος
προέβλεψε τη δυνατότητα επιστροφής από τον συνταξιούχο εργαζόμενο των ποσών
των συντάξεων που έλαβε, προκειμένου να μπορεί να αξιοποιηθεί ο χρόνος της μετά
τη συνταξιοδότηση υπηρεσίας του (άρθρο 96 Π.Δ/τος 169/2007)
13
24. Επομένως, εναπόκειται στη βούληση του ιδίου του συνταξιούχου να επιλέξει, στο
πλαίσιο των παρεχόμενων από τον νομοθέτη (πολλαπλών μάλιστα) ευχερειών, είτε
την παράλληλη λήψη αποδοχών και σύνταξης, είτε την αναστολή της καταβολής της
σύνταξής του, είτε την επιστροφή των συντάξεων που έλαβε συγχρόνως με
αποδοχές, προκειμένου να αναγνωρισθεί ως συντάξιμος ο αντίστοιχος χρόνος
υπηρεσίας του στον δημόσιο τομέα.
25. Οι ως άνω διατάξεις είναι αναγκαστικού δικαίου και όπως προκύπτει από τη
σαφή και αυστηρή γραμματική τους διατύπωση, δεν υπάρχει δυνατότητα απόκλισης
από τις σχετικές ρυθμίσεις. Όπως, δε, έχει επανειλημμένα κριθεί8, ο θεσπιζόμενος με
αυτές περιορισμός, όσον αφορά το συντάξιμο του χρόνου υπηρεσίας των
προσώπων που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους, συνιστά θεμιτή επέμβαση σε
συνταξιοδοτική αξίωση, η οποία δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας του
άρθρου 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος9, δεδομένου ότι συνιστά μέτρο, αφενός μεν
κατάλληλο για την επίτευξη του προαναφερθέντος (υπό παρ. 22) αποτελέσματος,
αφετέρου δε και απολύτως αναγκαίο, υπό την έννοια ότι για την πραγμάτωση του
επιδιωκόμενου δημόσιου σκοπού δεν είναι δυνατή η επιλογή άλλου, εξίσου
αποτελεσματικού, αλλά λιγότερο επαχθούς μέτρου10. Περαιτέρω, παγίως γίνεται
δεκτό ότι ο ίδιος περιορισμός δεν αντίκειται στις προστατευτικές της περιουσίας
διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ11.
26. Τα ανωτέρω ισχύουν και είναι εφαρμοστέα και στην περίπτωση του συνταξιούχου
του ερωτήματος, Σ.Μ., ο οποίος κατέθεσε στο τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αίτηση για απονομή
πλήρους σύνταξης λόγω γήρατος, για την υπηρεσία που είχε παράσχει στο ν.π.δ.δ.
με την επωνυμία Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», ακολούθως κατέστη συνταξιούχος
από εργασία στον δημόσιο τομέα12 και μετά τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε εργαζόμενος στον δημόσιο τομέα, δηλαδή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής,
λαμβάνοντας ταυτόχρονα τις αποδοχές της θέσης του και ποσοστό της σύνταξής του,
χωρίς ποτέ να υποβάλει αίτηση για την αναστολή της καταβολής της. Αυτό, δε, δεν
αναιρείται από το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο δεν είχε τεθεί σε
γνώση του με ενέργειες της Υπηρεσίας, κατά τον χρόνο της συνταξιοδότησής του.
Και τούτο, διότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε διάταξη νόμου από την οποία να
προκύπτει υποχρέωση της Υπηρεσίας προς ενημέρωση του εκάστοτε ασφαλισμένου
για το ισχύον ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς, και μάλιστα, με δική της
πρωτοβουλία και χωρίς την υποβολή έστω συγκεκριμένου γραπτού αιτήματος του
ενδιαφερόμενου προς αυτή.
27. Αντίθετα, η προϋπόθεση υποβολής από τον εργαζόμενο συνταξιούχο δήλωσης
για την αναστολή της καταβολής της σύνταξής του, προκειμένου αυτός να μπορεί να
αξιοποιήσει ασφαλιστικά τον χρόνο εργασίας του υπό την ιδιότητα του συνταξιούχου,
προβλέπεται ρητά και με ιδιαίτερη σαφήνεια στον νόμο. Όπως δε γίνεται παγίως
δεκτό, τόσο από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού
Συνεδρίου, όσο και από τη σχετική βιβλιογραφία13, εφόσον η συγκεκριμένη
προϋπόθεση θεσπίζεται ρητά από το νόμο, δεν υφίσταται υποχρέωση των οικείων
οργάνων του Ασφαλιστικού Οργανισμού να ενημερώνουν σχετικά τους
ασφαλισμένους, όταν αυτοί ζητούν να συνταξιοδοτηθούν, διότι η ενημέρωση για τις
προϋποθέσεις αναγνώρισης χρόνου υπηρεσίας ως συντάξιμου ανάγεται στην
αποκλειστική σφαίρα ευθύνης του διοικούμενου.
28. Περαιτέρω, εντελώς παρενθετικά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τέτοια υποχρέωση
της Διοίκησης δεν προκύπτει ούτε από τις θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου της
Κοινωνικής Ασφάλισης. Και τούτο, διότι οι γενικές αρχές του δικαίου της κοινωνικής
ασφάλισης, οι οποίες προκύπτουν από το γράμμα και το πνεύμα του συνόλου της
ασφαλιστικής νομοθεσίας και συγκαταλέγονται μεταξύ των άγραφων πηγών του δικαίου14, όπως ορθά γίνεται δεκτό, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται προς κάλυψη
των κενών των γραπτών κανόνων δικαίου (η ύπαρξη και η ανάγκη πλήρωσης των
οποίων θα πρέπει να γίνεται με φειδώ και με τη χρήση επιστημονικών εργαλείων της
ερμηνευτικής του δικαίου) και όχι προς αυθαίρετη θέσπιση δικαιωμάτων και
υποχρεώσεων, είτε της Διοίκησης είτε των ασφαλισμένων, ειδικά μάλιστα, όταν αυτή
κατατείνει στο να θέσει εκποδών τα προβλεπόμενα σε διατάξεις αναγκαστικού
δικαίου15. Εξάλλου, όπως παγίως γίνεται δεκτό, η εφαρμογή των γενικών αρχών του
δικαίου που δεν έχουν συνταγματική κατοχύρωση (όπως η αρχή της χρηστής
διοίκησης), αποκλείεται όταν υπάρχει ρητή νομοθετική ρύθμιση16.
29. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η μη ενημέρωση του Σ.Μ. από την
Υπηρεσία περί του περιεχομένου των κρίσιμων συνταξιοδοτικών διατάξεων κατά το
χρόνο έκδοσης της απόφασης συνταξιοδότησής του αποτελεί παράνομη παράλειψη
οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, ούτε ανακύπτει εν προκειμένω ζήτημα προσβολής
των αρχών της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του
ασφαλισμένου, δεδομένου ότι οι κρίσιμες διατάξεις είναι δημοσιευμένες στην
Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και προσβάσιμες σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο
(επομένως και στον Σ.Μ.), ενώ παράλληλα, η διατύπωσή τους είναι σαφής και η
επέλευση των εννόμων συνεπειών τους απολύτως προβλέψιμη για τον μέσο επιμελή
ασφαλισμένο17.
30. Τούτο επιρρωνύεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι η κείμενη νομοθεσία
δίδει τη δυνατότητα ακόμα και στον μη επιμελή εργαζόμενο συνταξιούχο, ο οποίος εξ
ιδίου πταίσματος παρέλειψε να αιτηθεί την αναστολή της καταβολής της σύνταξής
του, να επιστρέψει τις ληφθείσες κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα συντάξεις και κατ’
επέκταση να επιτύχει την αναγνώριση του επίμαχου χρόνου εργασίας του ως
συντάξιμου 31. Κατόπιν των ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί και
να θεωρηθεί ως συντάξιμος ο χρόνος που πραγματοποίησε ο Σ.Μ. ως
απασχολούμενος συνταξιούχος, λαμβάνοντας ταυτόχρονα τις αποδοχές της θέσης
του και ποσοστό της σύνταξής του, χωρίς την προηγούμενη επιστροφή των ποσών
της σύνταξης που του καταβλήθηκαν.
Απάντηση
32. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, επί του τιθέμενου ερωτήματος, το Νομικό
Συμβούλιο του Κράτους (ΣΤ΄ Τμήμα) γνωμοδοτεί, ομόφωνα, ως ακολούθως:
Το γεγονός της μη έγκαιρης ενημέρωσης του Σ.Μ. από την καθ’ ύλην αρμόδια
Υπηρεσία του e-ΕΦΚΑ (Γενική Διεύθυνση Συντάξεων), περί του νομοθετικού
πλαισίου που διέπει τις προϋποθέσεις αξιοποίησης του χρόνου απασχόλησης των
εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα συνταξιούχων του Δημοσίου, δεν μπορεί να
στοιχειοθετήσει τη διαφορετική αντιμετώπιση της δικής του περίπτωσης και την
αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου που πραγματοποίησε ως απασχολούμενος
συνταξιούχος, χωρίς την προηγούμενη επιστροφή των ποσών της σύνταξης που του
καταβλήθηκαν.
ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ
Αθήνα, 7-11-2025