Φωτογραφία του Α-7Ε μετά τη σύγκρουση – Ιδού οι συνθήκες εργασίας των πιλότων.

Η καθημερινή κατάσταση κινδύνου με την οποία είναι αναγκασμένοι να συμβιώνουν οι χειριστές της ΠΑ, καταδεικνύεται με τον πλέον αυταπόδεικτο τρόπο στη φωτογραφία που παρατίθεται παρακάτω. Το αεροσκάφος που εικονίζεται είναι το A-7E της 336Μ που συγκρούστηκε με το πτηνό πάνω από την περιοχή της Μεγαλόπολης, την περασμένη Τετάρτη και λίγο έλειψε να στερήσει τη ζωή από τον χειριστή του Σμηναγό (Ι) Ιωάννη Μάραντο.

Μπορείτε να διαπιστώσετε την κατάσταση του πιλοτηρίου και πως ο χειριστής αυτός με υπεράνθρωπες προσπάθειες κατάφερε να προσγειώσει το αεροσκάφος του στην 120 ΠΕΑ στην Καλαμάτα. Αυτό είναι λοιπόν το «εργασιακό περιβάλλον» των χειριστών της ΠΑ, αυτή είναι η «ευνοϊκή φορολόγηση» που το ΥΕΘΑ θέλει να καταργήσει. Έτσι -και κατά περίεργο τρόπο- η πραγματικότητα ήρθε να δώσει την απάντησή της σε όσους απεργάζονται σχέδια και νέους «τιμοκαταλόγους», έτσι όπως τιμολογούν την ανθρώπινη ζωή.

H κατάργηση της αυτοτελούς και ευνοϊκής –κατά τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ε. Βενιζέλο- φορολόγησης του επιδόματος ιπταμένων της ΠΑ, στο πλαίσιο των εφαρμογών περιστολής δαπανών του ΥΕΘΑ, αποτέλεσε κατά τα φαινόμενα μια κίνηση η οποία πραγματικά έκανε το «ποτήρι να ξεχειλίσει».

Το ψαλίδισμα του πτητικού επιδόματος (κατά σχεδόν 30%) το οποίο είναι επίδομα επικινδυνότητας και όχι επίδομα πολυτελείας ή παροχής προνομίων σε κάποια συντεχνία -τέτοια φαινόμενα συναντώνται αλλού και όχι στην ΠΑ – κινδυνεύει να θέσει την κατάσταση στην ΠΑ προ γενικού αναβρασμού. Η συμπεριφορά του υπουργείου Αμύνης προκαλεί σοβαρά ερωτηματικά για το σκοπό της στοχευμένης αυτής περιστολής δαπανών, μιας περιστολής που όπως αποδεικνύουν τα γεγονότα φαίνεται πως έχει ως στόχο το ίδιο το ανθρώπινο δυναμικό της, το κρισιμότερο δηλαδή κομμάτι της.

Η πραγματικά λυπηρή δήλωση του υπουργού εθνικής Άμυνας αποκαλύπτει μια διάθεση για «μετωπική σύγκρουση» με τους ανθρώπους που διακινδυνεύουν καθημερινά την ίδια τους τη ζωή πάνω από το Αιγαίο και όχι μόνο, αντικαθιστώντας αναγκαστικά οι ίδιοι την έλλειψη ειδικού βάρους στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, όπως τουλάχιστον θα αυτή θα έπρεπε να ήταν.