ΕΟΦ: Κίνδυνος σε προϊόντα αδυνατίσματος, συμπληρώματα διατροφής, βιταμίνες - Μάθετε ποια

Ο ΕΟΦ ανακοινώνει ότι τα προϊόντα VIGOMAX VGMX, GINSENG-MAX και FORCEX τα οποία διακινούνται ως συμπληρώματα διατροφής κυρίως μέσω διαδικτύου, περιέχουν φαρμακολογικά δραστικές ουσίες ανάλογες της sildenafil, όπως προκύπτει από ενημέρωση των ισπανικών αρχών.

 

Τα συγκεκριμένα προϊόντα προωθούνται ως φυτικά συμπληρώματα διατροφής για την ενίσχυση της ανδρικής σεξουαλικής δραστηριότητας και, όπως προέκυψε μετά από εργαστηριακή ανάλυση, περιέχουν τις ουσίες tadalafil, nortadalafil και deacetylated pretadalafil, χωρίς σχετική αναφορά στην επισήμανσή τους.

 

Η δραστική ουσία sildenafil περιέχεται σε συνταγογραφούμενα φάρμακα που προορίζονται για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εάν ληφθεί ανεξέλεγκτα, χωρίς να έχει συνταγογραφηθεί από γιατρό.

 

Εφιστάται η προσοχή των καταναλωτών, ώστε σε περίπτωση που έρθουν στην κατοχή τους προϊόντα με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά, να μην τα χρησιμοποιήσουν και να ενημερώσουν άμεσα τον ΕΟΦ.

 

Επισημαίνεται και πάλι ότι η αγορά προϊόντων αρμοδιότητας ΕΟΦ από μη εγκεκριμένες πηγές, όπως είναι το διαδίκτυο, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του καταναλωτή.

B-50, Multi Mineral, Vitamin C

 

Ο Ε.Ο.Φ. ανακοινώνει ότι, σύμφωνα με ενημέρωση της Αρμόδιας Αρχής των Η.Π.Α. (F.D.A.), τα προϊόντα α) B-50 β) Multi-Mineral c) Vitamin C, (παραγωγός εταιρεία Purity First Health), ανακαλούνται από την αγορά των Η.Π.Α., καθώς βρέθηκε να περιέχουν χωρίς να διαθέτουν άδεια, τις φαρμακευτικές ουσίες Methasterone / B-50, Dimethyltestosterone / Multi-Mineral,VitaminC.(ουσίες με αναβολική δράση).

Eφιστάται η προσοχή των καταναλωτών ώστε σε περίπτωση που έρθει στη κατοχή τους προϊόν με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, να μην το χρησιμοποιήσουν και να ενημερώσουν άμεσα τον ΕΟΦ.

 

Επισημαίνεται και πάλι ότι η αγορά προϊόντων αρμοδιότητας ΕΟΦ από μη εγκεκριμένες πηγές, όπως είναι το διαδίκτυο, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του καταναλωτή.

 

 

 

Προειδοποίηση για BETHEL 30 / προϊόν αδυνατίσματος

Ο Ε.Ο.Φ. ανακοινώνει ότι, σύμφωνα με ενημέρωση της Αρμόδιας Αρχής των Η.Π.Α. (F.D.A.), το προιόν Bethel 30 διατίθεται χωρίς άδεια στις Η.Π.Α.

 

Τo προϊόν περιέχει τις φαρμακευτικές ουσίες sibutramine και phenolphthalein, οι οποίες έχουν ανακληθεί από την αγορά των Η.Π.Α. για λόγους ασφαλείας.

 

Eφιστάται η προσοχή των καταναλωτών ώστε σε περίπτωση που έρθει στη κατοχή τους προϊόν με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, να μην το χρησιμοποιήσουν και να ενημερώσουν άμεσα τον ΕΟΦ.

 

Επισημαίνεται και πάλι ότι η αγορά προϊόντων αρμοδιότητας ΕΟΦ από μη εγκεκριμένες πηγές, όπως είναι το διαδίκτυο, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του καταναλωτή.

 

diatrofi.gr/

Στις τρεις μεζονέτες η μία δώρο!

Απίστευτα περιστατικά καταγράφονται στην αγορά ακινήτων με ορισμένους κατασκευαστές ακινήτων στην προσπάθειά τους να «ξεφορτωθούν» τα απούλητα κτίρια, προχωρούν σε προσφορές που έχουμε συνηθίσει στις...πιτσαρίες. Στις τρεις μεζονέτες η μια δώρο! 

Το τελευταίο διάστημα έχουν αρχίσει να πληθαίνουν οι περιπτώσεις κατασκευαστών που διαφημίζουν την πώληση ακινήτων τους με σημαντικές εκπτώσεις ή ακόμα και δωρεάν, αν ο αγοραστής είναι πρόθυμος να αποκτήσει πακέτο δύο τρία διαμερίσματα ή μεζονέτες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Καθημερινής της Κυριακής» κατασκευαστής συγκροτήματος μεζονετών προσφέρει τέσσερις μεζονέτες αντί 2 εκατ. ευρώ συνολικά, αντί για 2,4 εκατ. ευρώ που αποτιμώνται αν πωληθούν χωριστά. Επί της ουσίας, η έκπτωση αυτή αντιστοιχεί στο κόστος μιας εξ αυτών, όπερ σημαίνει «αγοράζεις τρία σπίτια και το τέταρτο δωρεάν».

Βέβαια, τα συγκεκριμένα παραδείγματα είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, ωστόσο, μεσιτικά γραφεία αναφέρουν ότι κατά τους επόμενους μήνες είναι λίαν πιθανό να πολλαπλασιαστούν οι εν λόγω περιπτώσεις.

Περασμένα μεγαλεία...

Του ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟY

 

Ανάμεσα στο 1960 και το 1965, δηλαδή πενήντα χρόνια πριν από τη σημερινή μιζέρια μας, σ' αυτόν εδώ τον τόπο που έβγαινε καθημαγμένος από μια κατοχή, έναν εμφύλιο, εξορίες, αστυνομικό κράτος, πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης, εσωτερική μετανάστευση και έξοδο χιλιάδων νέων στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου, στις αυστραλιανές πεδιάδες και στις φάμπρικες της Γερμανίας, με χιλιάδες συνέλληνες εγκλωβισμένους στα γκέτο του σοσιαλιστικού πειράματος και στην Τασκένδη, σ' αυτόν εδώ τον τόπο που τον περπάτησε ο Ομηρος, ο Αισχύλος, ο Δαμασκηνός, ο Ρήγας, ο Παλαμάς, ο Ρίτσος, αλλά και τον πάτησαν Βενετσιάνοι, Γενουάτες, Τούρκοι, Αλβανοί, Αλγερινοί πειρατές, Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι, άνθισε, πριν από πενήντα χρόνια, ένας πολιτισμός χωρίς προηγούμενο, σχεδόν από το πουθενά, σ' όλο το ευρύ φάσμα του πολιτισμικού τόξου.

Ας ξεκινήσουμε από τους πολιτιστικούς θεσμούς. Ιδρύθηκε το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας.
Ιδρύθηκε ο «Δημόκριτος», ως υψηλών προδιαγραφών ερευνητικό κέντρο. Ιδρύθηκε το Κέντρο Ερευνών, με επιστημονικούς τομείς από την Ιστορία, την Κοινωνιολογία, τη Λαογραφία, την Αρχιτεκτονική, τη Γλώσσα κ.λπ., με πληθώρα εκδόσεων και πρωτότυπων εργαλείων μελέτης.
Ιδρύθηκε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (το 1964 π.χ. πρόεδρός του ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις), από το οποίο ξεπήδησε μια σπουδαία γενιά νέων συνθετών και στιχουργών. Αφήστε το πώς κατάντησε από τη χούντα και μετά!
Το «Εθνικό Θέατρο», το «Πειραϊκό Θέατρο» του Δημήτρη Ροντήρη μετέχουν αντίστοιχα και επανειλημμένα στο Φεστιβάλ Θεάτρου των Εθνών στο Παρίσι (με ανταγωνιστές τα μεγαλύτερα θεατρικά σχήματα του κόσμου) και βραβεύονται. Το 1961 η Ασπασία Παπαθανασίου βραβεύεται με το Α' βραβείο γυναικείας ερμηνείας για την «Ηλέκτρα», έχοντας ως συνυποψήφια την Ελένα Βάιγκελ, τη σύζυγο του Μπρεχτ, που ερμήνευσε τη «Μάνα Κουράγιο»! Η παράσταση της «Ηλέκτρας» του Ροντήρη μαγνητοσκοπήθηκε από το BBC και μεταδόθηκε σε κοινοπολιτειακό δίκτυο (Καναδά, Αυστραλία, Κύπρο, Ινδίες κ.τ.λ.) χωρίς υπότιτλους, για να μη χαθεί η μουσική της γλώσσας της παράστασης!
Στην κυρίως Ελλάδα έρχονται τα μηνύματα από τη διασπορά του αρχαίου ελληνικού δράματος από τις παραστάσεις του «Πειραϊκού Θεάτρου» του Ροντήρη σ' όλη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και σ' όλες τις χώρες της Νότιας Αμερικής, που έβλεπαν πρώτη φορά παιγμένη στη σκηνή αρχαία τραγωδία.
Ο Κουν σαρώνει με τους «Ορνιθες» τις ευρωπαϊκές χώρες και σπάει στην Αγγλία την απαγόρευση της λογοκρισίας για έργα του Αριστοφάνη!
Το 1964 ο Παπανούτσος, γεν. γραμματέας του υπουργείου Παιδείας (το υπουργείο Πολιτισμού το ίδρυσε... η χούντα), διοργανώνει στο άλσος του Φιλοπάππου διεθνή έκθεση γλυπτικής και είδαν οι Ελληνες Νταλί, Μουρ, Ροντέν, Τζακομέτι, Πικάσο κ.λπ.
Στο Φεστιβάλ Αθηνών, στο Ηρώδειο, διευθύνει ο Δημ. Μητρόπουλος και χορεύει ο μεγάλος εξπρεσιονιστής χορευτής Κρόιτσμπεργκ και λίγο μετά η μεγαλοφυής Μάρθα Γκράχαμ. Ακούμε τον Οϊστραχ, τον Ρουμπινστάιν, τον Πάμπλο Καζάλς.
Είναι η εποχή που ανθίζει η μεγάλη λυρική τέχνη του Μάνου Χατζιδάκι και ο επικός οίστρος του Μίκη Θεοδωράκη και από κοντά ο Λεοντής, ο Μαρκόπουλος, ο Ξαρχάκος, ο Ελύτης, ο Εγγονόπουλος, ο Σεφέρης, ο Αναγνωστάκης, ο Γκάτσος μελοποιημένοι συντροφεύουν τα ανήσυχα νιάτα μας. Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών ιδρύει τη «Δωδέκατη Αυλαία», και για πρώτη φορά ανοίγουν τα συρτάρια νέων δημιουργών: Β. Ζιώγας, Κ. Μουρσελάς, Μ. Κρίσπης και Β. Ανδρεόπουλος.
Το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου ανεβάζει Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Αργύρη Κουνάδη και σκηνογραφούν Τσαρούχης, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Βασιλείου, Μιγάδης.
Η πεζογραφία, η ποίηση, το δοκίμιο οργιάζουν: Πλασκοβίτης, Ταχτσής, Β. Βασιλικός, Ελύτης, Σεφέρης, Ρίτσος, Σαχτούρης, Πλωρίτης, Σαχίνης, Τερζάκης. Ο Πικιώνης φτιάχνει το αριστούργημά του, τον πεζόδρομο της Ακρόπολης, τον Λουμπαρδιάρη, την Παιδική Χαρά στη Φιλοθέη και ο Αρης Κωνσταντινίδης τους ξενώνες του ΕΟΤ με κορυφαίο της Επιδαύρου.
Ας μη συνεχίσω. Αλλος λαός, άλλοι άνθρωποι, άλλο ήθος φύτρωναν πριν από πενήντα χρόνια σ' αυτόν τον τόπο; Ποια μύγα μάς τσίμπησε;
Φιλόλογος, κριτικός

Καταγγέλλουν απροειδοποίητη διακοπή συντάξεων σε άγαμες θυγατέρες στρατιωτικών

Σύμφωνα με την καταγγελία τους κόβουν συντάξεις ύψους 500-700 ευρώ

Την απροειδοποίητη διακοπή της καταβολής σύνταξης σε άγαμες ή διαζευγμένες θυγατέρες στρατιωτικών καταγγέλουν δικαιούχοι των συντάξεων αυτών .

Για το λόγο αυτό, μάλιστα, δεκάδες γυναίκες  συγκεντρωθηκαν  στο κτίριο του γενικού λογιστηρίου του κράτους στην οδό Κάνιγγος 29 με ορισμένες από αυτές να απειλούν ακόμα και να αυτοκτονήσουν διαμαρτυρόμενες για την απώλεια αυτών των χρημάτων.

Όπως είπαν τους κόβουν συντάξεις 500-700 ευρώ.

Ο συνολικός αριθμός των δικαιούχων αυτών των συντάξεων εκτιμάται σε περισσότερες από 32.000.

Υπενθυμίζεται ότι απο την 1η Ιανουαρίου του 2013 έχει επιβληθεί πλαφόν σε αυτή την κατηγορία των συντάξεων, οι οποίες μπορούν να φτάνουν μέχρι τα 720 ευρώ ενώ αναστέλλεται η καταβολή τους αν υπάρχουν εισοδήματα από άλλες πηγές που υπερβαίνουν σε μηνιαία βάση το ύψος αυτό.

Το κόστος των ρουσφετολογικών προσλήψεων

Του Τάσου Αβραντίνη

Ενώ δικαίως μας απασχολεί πόσα χρήματα διασπάθισαν εδώ και δεκαετίες οι δωρολήπτες πολιτικοί και λειτουργοί του κράτους –και είναι χωρίς αμφιβολία πάρα πολλά– ελάχιστοι ασχολούνται με τις αθρόες προσλήψεις και τους διορισμούς που έκαναν οι πολιτικοί και τα κόμματα στο Δημόσιο, χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο για την εύρυθμη λειτουργία του και χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια. Ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί συστηματικά με το θέμα αυτό, παρά το γεγονός ότι οι διορισμοί στο Δημόσιο μέσω των κομματικών ή πελατειακών δικτύων παραμένει το μεγαλύτερο σκάνδαλο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας με άμεσο αυτουργό το πολιτικό σύστημα και συνεργούς τους διορισθέντες υπαλλήλους. Αν όμως σκεφτούμε τι τελικά κόστισαν και κοστίζουν οι ρουσφετολογικοί διορισμοί στη χώρα θα συνειδητοποιήσουμε ότι οι μίζες της Siemens, των προμηθευτών όπλων και δεκάδων άλλων προμηθευτών του Δημοσίου ήταν σταγόνα μπροστά στον ωκεανό της δημόσιας σπατάλης.

Πόσο κοστίζει στον έλληνα πολίτη κάθε ρουσφετολογική πρόσληψη στο Δημόσιο; Οι υπολογισμοί μας θα πρέπει κατ’ αρχάς να λάβουν υπόψη τους το αποδεκτό από έγκυρες πηγές της ασφαλιστικής κυρίως αγοράς ή διεθνών οργανισμών μέσο προσδόκιμο ζωής (ανδρών και γυναικών). Αυτό είναι σήμερα, σύμφωνα με το έγκυρο περιοδικό Lancet, για την Ελλάδα περίπου το 79ο έτος της ηλικίας (http://tiny.cc/rlt1zw). Το 2013 η δαπάνη μισθοδοσίας των επισήμως απασχολουμένων στο Δημόσιο (στοιχεία γενικής κυβέρνησης) ανέρχεται σε 24 δισ. ευρώ (το 2009 ανήλθε σε 31 δισ. ευρώ). Ο αριθμός τους σήμερα ανέρχεται περίπου σε 900.000, υπολογίζοντας και τους εργαζομένους στα υπό κρατικό έλεγχο νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, που συμμετέχουν στο δημόσιο έλλειμμα. Συνεπώς, ο μέσος ακαθάριστος μισθός ενός απασχολούμενου στο Δημόσιο το 2013 κυμαίνεται περίπου σε 27.000 ευρώ (ενώ το 2009 άγγιζε τις 32.000 ευρώ). Ο υπολογισμός εξυπακούεται ότι αναφέρεται σε ακαθάριστους μισθούς (χωρίς να συνυπολογίζονται οι υπερωρίες). Σ’ αυτό το ποσό θα πρέπει να προσθέσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνει το Δημόσιο και οι φορείς του για τους υπαλλήλους του, ποσό που αγγίζει κατά μέσο όρο περίπου τις 3.000 ευρώ ανά υπάλληλο. Κανονικά, για να είναι ακριβέστερος προς τα πάνω ο υπολογισμός του αληθινού κόστους κάθε υπαλλήλου για τον προϋπολογισμό θα έπρεπε στα παραπάνω ποσά να προστεθούν και τα λειτουργικά κόστη που επιμερίζονται σε κάθε δημόσιο υπάλληλο (fully loaded cost).

Οι υπάλληλοι του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα την τελευταία τριακονταετία εργάστηκαν πριν συνταξιοδοτηθούν κατά μέσο όρο λιγότερο από 25 χρόνια έκαστος. Στα χρόνια αυτά μάλιστα συνυπολογίσθηκε πλασματικώς, με την άμεση συνέργεια του πολιτικού συστήματος, και ο απολεσθείς χρόνος των απεργιών του Δημοσίου που έχει υπολογισθεί ότι για τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες ξεπερνά τις 1.500 ημέρες ή περίπου 6 εργάσιμα χρόνια (αφαιρουμένων των μη εργασίμων ημερών). Εάν λοιπόν κάποιος προσλήφθηκε στο Δημόσιο σε ηλικία 24 ετών και συνταξιοδοτήθηκε στα 49 του έτη, θα λαμβάνει σύνταξη για τριάντα τουλάχιστον χρόνια. Λόγω αδυναμίας εξεύρεσης των στοιχείων δεν έχουμε λάβει υπόψη ότι σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει νεότερος σύζυγος που και μετά τον θάνατο του δικαιούχου λαμβάνει για πολλά ακόμη έτη μειωμένη σύνταξη ή τις ειδικές περιπτώσεις «νησίδων υπερτροφικής προστασίας» του συνταξιοδοτικού συστήματος –κατά τη χαρακτηριστική διατύπωση της έκθεσης Σπράου–, όπου κάποιοι κατιόντες του ασφαλισμένου λαμβάνουν με νόμο πλήρη σύνταξη χωρίς να χρειαστεί να εργαστούν ποτέ στη ζωή τους (ενήλικες άγαμες θυγατέρες στρατιωτικών, δικαστικών υπαλλήλων κ.ο.κ.).

Η συνταξιοδοτική δαπάνη του προϋπολογισμού για 440 χιλ. περίπου συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους ήταν 6,58 δισ. ευρώ το 2012, δηλαδή περίπου 15.000 ευρώ ανά συνταξιούχο. Σε σημερινές τιμές λοιπόν ένας δημόσιος υπάλληλος κόστισε στο κράτος κατ’ ελάχιστον τα ακόλουθα ποσά:

(α) Κατά τον εργάσιμο βίο του (25x30.000=) 750.000 ευρώ, (β) κατά τη συνταξιοδότησή του έλαβε εφάπαξ που κατά μέσο όρο κυμαινόταν στις 75.000 ευρώ και (γ) κατά το διάστημα του συντάξιμου βίου του εισέπραξε κατ’ ελάχιστον (30x15.000=) 450.000 ευρώ. Συνολικά δηλαδή έλαβε τουλάχιστον 1.275.000 ευρώ.

Θυμίζουμε ότι το 1956 το σύνολο των απασχολουμένων στον δημόσιο τομέα δεν ξεπερνούσε τις 150.000, αριθμός που κατά τον Βαρβαρέσο θα κατέληγε εις βάρος της οικονομίας1. Το πολιτικό σύστημα δεν άκουσε τις ορθότατες υποδείξεις Βαρβαρέσου με αποτέλεσμα το 1974 ο αριθμός των απασχολουμένων στο Δημόσιο να ανέρχεται σε 270.000, για να αγγίξει το 1981 τις 390.000. Οι αθρόες προσλήψεις της οκταετίας 1981-1989 σχεδόν διπλασίασαν τον αριθμό των απασχολουμένων στον δημόσιο τομέα, οι οποίοι στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ανέρχονταν σε 800.000 περίπου2. Έτσι το ποσοστό του Δημοσίου στο ΑΕΠ από 38,4% το 1975 έφθασε να αγγίζει το 70% το 1988, γεγονός που με άλλα λόγια σήμαινε ότι υπήρξε μια τεράστια σε μέγεθος μεταφορά πόρων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εκμηδένιση της οικονομικής ανάπτυξης και την υπονόμευση της παραγωγικότητας της χώρας. Η πενταετία Καραμανλή πρόσθεσε επιπλέον 120.000 δημοσίους υπαλλήλους, για να φθάσει η χώρα το 2011 να αριθμεί πλέον του ενός εκατομμυρίου απασχολούμενων στον δημόσιο τομέα.

Επιστρέφοντας στους υπολογισμούς μας: το κράτος το 1981 λειτουργούσε με λιγότερους από 400.000 υπαλλήλους και το 2011 με περισσότερους από 1.000.000. Ο δημόσιος τομέας το 1981 δεν είχε υπολογιστές, μηχανοργάνωση, βάσεις δεδομένων, ηλεκτρονικά δίκτυα και διαδίκτυο. Ο δημόσιος τομέας το 2011 τα είχε όλα αυτά με το παραπάνω και επιπλέον 600.000 υπαλλήλους. Από αυτούς δεν χρειαζόμαστε τουλάχιστον 400.000. Μας τους επέβαλε το πελατειακό και κομματικό κράτος για να διαιωνίσει την εξουσία του. Αυτοί, σύμφωνα με τους παραπάνω απολύτως μετριοπαθείς υπολογισμούς, θα στοιχίσουν (1.275.000 x 400.000=) 510 δισ. ευρώ τουλάχιστον ή μιάμιση φορά το δημόσιο χρέος της χώρας, ποσό που προστίθεται στα υπέρογκα επίσης ποσά που για τους ίδιους λόγους επιβάρυναν τις προηγούμενες δεκαετίες την οικονομία μας και προήλθαν από την καταλήστευση του μόχθου των φορολογουμένων και από δανεισμό. 

Τον Νοέμβριο του 2010 ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο απολύσεων στο Δημόσιο. Τότε το ποσοστό ανεργίας ήταν ακόμη στο 14% περίπου και ο αριθμός των ανέργων δεν ξεπερνούσε τους 700 χιλιάδες. Σήμερα το ποσοστό ανεργίας έχει εκτιναχθεί στο 27,6% και ο αριθμός των ανέργων ξεπερνά τα 1,3 εκατομμύρια. Εάν από το 2010 είχαν απολυθεί 200.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα είχαν εξοικονομηθεί περισσότερα από 20 δισ. ευρώ, το κράτος θα είχε δώσει τα 8 δισ. ευρώ που χρωστά στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, δεν θα είχαν κλείσει 100.000 επιχειρήσεις και τουλάχιστον 600.000 σημερινοί άνεργοι θα είχαν ακόμη τη δουλειά τους. Σκεφτείτε ότι το μέσο κόστος του απασχολουμένου στο Δημόσιο ανέρχεται σε 180% του μέσου κόστους του εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα. Ο μέσος συντελεστής φορολογίας εισοδήματος των υπαλλήλων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι περίπου 20%. Μετά την επιστροφή στο κράτος του φόρου του δικού του υπαλλήλου το καθαρό κόστος αυτού ανέρχεται σε 152% του κόστους του εργαζομένου στον ιδιωτικό τομέα (180% -20% x 180%). Συνεπώς για να πληρωθεί ένας δημόσιος υπάλληλος πληρώνουν φόρο 7,5 ιδιωτικοί υπάλληλοι (152% : 20%) άρα για τους 900.000 χιλιάδες χρειαζόμαστε 6.750.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους που βεβαίως δεν υπάρχουν. Αυτός είναι ο λόγος που καταρρέει η ελληνική οικονομία υπό το δυσβάσταχτο βάρος του Δημοσίου, κλείνουν μαζικά οι επιχειρήσεις, αυξάνονται οι φόροι σ’ ένα φαύλο κύκλο που τροφοδοτεί ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και οδηγούνται μαζικά στην ανεργία οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Αυτό είναι το βαρύτατο τίμημα της αντίστασης που προβάλλει στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα το πολιτικό πελατειακό σύστημα. Σε 3 με 4 χρόνια θα έχει χαθεί ένα ολόκληρο ΑΕΠ για τη χώρα εξαιτίας της υψηλής ανεργίας χωρίς κανείς να υπολογίσει τις απρόβλεπτες κοινωνικές εντάσεις που θα δημιουργηθούν.

Γι’ αυτό λοιπόν εκείνο που σήμερα θα έπρεπε κυρίως να μας απασχολεί είναι το διαχρονικό σκάνδαλο των κομματικών διορισμών και ρουσφετολογικών προσλήψεων στο Δημόσιο –σκάνδαλο απείρως μεγαλύτερο από όλα τα άλλα μαζί–, το οποίο συντέλεσε καθοριστικά στην οικονομική καταστροφή της χώρας και στην υπονόμευση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Οι δυσμενέστερες συνέπειες δεν ήταν όμως οικονομικές: στην Ελλάδα του 20ού αιώνα ο αναξιοκρατικός μέσω του κόμματος ή του βουλευτή διορισμός στο Δημόσιο κατέστη κοινωνικά αποδεκτός αφού με τον μηχανισμό αυτό το πολιτικό σύστημα μείωνε ανορθόδοξα την ανεργία και διαιώνιζε την κυριαρχία του. Κάποτε, συνειδητοποιώντας αυτή τη συλλογική παράνοια, ο Λεωνίδας Κύρκος στηλιτεύοντας το κρατικιστικό παρελθόν της Αριστεράς χαρακτήρισε την υπερβολική συγκέντρωση του κράτους και τον διορισμό στο Δημόσιο «βάθρο του συντηρητισμού της κοινωνίας και πολεμικό αντίπαλο των νέων ιδεών της Αριστεράς»3. 

Οι μαζικοί, αναξιοκρατικοί και ρουσφετολογικοί διορισμοί στο Δημόσιο συντέλεσαν πρωτίστως στην καταβαράθρωση της ελληνικής κοινωνίας μέσω της αλλαγής του αξιακού της προτύπου, οδήγησαν στον εξευτελισμό των αξιών της ατομικής ευθύνης, της τιμιότητας, του φιλότιμου, της αξιοκρατίας, της σκληρής εργασίας και στην αντικατάστασή τους με τις λογικές της ελάχιστης προσπάθειας, της πονηρίας, του γρήγορου πλουτισμού και της χωρίς προϋποθέσεις κοινωνικής και οικονομικής ανέλιξης.


(1)Βλ. την έκθεση του Κ. Βαρβαρέσου για την ελληνική οικονομία το 1952 με τίτλο «Έκθεσις επί του οικονομικού προβλήματος της Ελλάδος», 2η έκδοση, Σαββάλας, Αθήνα 2002.
 
(2)Σε εμπιστευτική επιστολή του προς τον πρωθυπουργό Ανδρέα Γ. Παπανδρέου το 1988 ο Απόστολος Λάζαρης γράφει μεταξύ άλλων: «Τώρα, εκ των υστέρων, έγινε φανερό πως με τις προσλήψεις που κάναμε, και προ πάντων με τον τρόπο που τις κάναμε, όχι μόνο δεν βελτιώσαμε την ποιότητα της διοίκησης στο δημόσιο και στους διαφόρους οργανισμούς και στις τράπεζες, αλλά τη χειροτερέψαμε ακόμα πιο πολύ.» Βλ. Νίκος Νικολάου, «Πρόσωπα της Οικονομίας», εκδ. Λιβάνη, Αθήνα 2008, σελ. 220.

(3)Λεωνίδας Κύρκος, «Ποια Αριστερά;», εκδ. Οδυσσέας , Αθήνα 1987, σελ. 33.

"Οι στρατιωτικοί είναι σπόρτσμεν"- Για τα παιδιά που πέτυχαν σε στρατιωτικές σχολές

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Αρκετές ελληνικές οικογένειες πανηγύρισαν χθες μετά από την ανακοίνωση των βάσεων για την είσοδο των παιδιών τους σε κάποια από τις στρατιωτικές σχολές. Πολλές λυπήθηκαν που τα δικά τους παιδιά δεν τα κατάφεραν αλλά αυτό θα πρέπει να το δουν σαν μια μάχη που χάθηκε. Ο πόλεμος της ζωής τους μόλις ξεκινά και δεν πρέπει να υπάρχει "παράδοση" με τη πρώτη ήττα. Πολλά από τα παιδιά που δεν τα κατάφεραν θα ξαναπροσπαθήσουν να εισαχθούν σε κάποια από τις στρατιωτικές μας σχολές και αυτό δεν είναι μόνο παρήγορο. Είναι κυρίως ελπιδοφόρο.

Με τα όσα έχουν γίνει στις Ένοπλες Δυνάμεις όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης αλλά ειδικά αυτή τη μαύρη τετραετία είναι πραγματικό θαύμα ότι οι νέοι άνθρωποι επιθυμούν και παλεύουν να γίνουν μέλη της στρατιωτικής οικογένειας. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των νέων ανθρώπων το κάνει για να το πούμε με πολύ απλό και λαϊκό τρόπο επειδή "το γουστάρει". Δεν μπορεί να είναι κίνητρο ο πενιχρός μισθός των 800 ευρώ του ανθυπολοχαγού. Ο οποίος μετά από τέσσερα χρόνια σκληρής εκπαίδευσης και στερήσεων απολαύσεων που άλλοι νέοι της ηλικίας του χαίρονται θα μετατεθεί σε κάποια ακριτική περιοχή της χώρας . Όπου οι δυσκολίες δεν θα είναι λιγότερες. Το ίδιο ισχύει για τους αεροπόρους και τους "ναύτες" μας.

Ο στρατηγός Δημήτρης Αλευρομάγειρος σε μία ομιλία του σε Ευέλπιδες είχε πει με το γνωστό φλεγματικό του στυλ ότι "οι στρατιωτικοί δεν μπορεί να ασχολούνται με τα χρήματα , είμαστε ...σπορτσμεν και κάνουμε το σπορ που αγαπάμε". Έτσι είναι και η φράση του αποσεικνύεται κάθε χρόνο τετοιες μέρες που οι βάσεις των Πανελληνίων γνωστοποιούνται.

Όμως θα πρέπει επιτέλους κι αυτή η μονίμως αχάριστη και σε πολλές περιπτώσεις εχθρική ελληνική Πολιτεία να σοβαρευτεί και να τιμήσει στο ελάχιστο αυτούς ....τους σπορτσμεν. Χρήματα δεν μπορεί να τους δώσει αλλά τουλάχιστον ας εξασφαλίσει την αξιοπρέπεια που τους αξίζει να έχουν κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Πως;

•ας σταματήσουν να εξαγγέλουν αναβάθμιση των σπουδών στις στρατιωτικές σχολές και επιτέλους ας τις αναβαθμίσουν. Τα περίεργα κατεστημένα που χρόνια τώρα επιχειρούν να σαμποτάρουν κάθε προσπάθεια προς αυτή τη κατεύθυνση πρέπει άμεσα να ξεριζωθούν.

•ας προσπαθήσουν αρχίζοντας από τώρα να εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια που υπάρχουν για να καλύψουν τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες των νέων που από χθες πανηγυρίζουν την εισαγωγή τους και σε τέσσερα χρόνια θα είναι αξιωματικοί των ΕΔ. Στέγαση ειδικά στις ακριτικές περιοχές. Αξιοκρατεία στην αξιολόγησή τους. Προγραμματισμός σε βάθος χρόνου για τις μεταθέσεις μετακινήσεις τους. Εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης και εκτέλεσης της υπηρεσίας τους.

Απλά πράγματα αυτονόητα σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου ,όπου οι στρατιωτικοί δεν είναι προνομιούχοι αλλά έχουν στην κοινωνία την θέση που τους αναλογεί και τους αξίζει.

Στην Ελλάδα κάποτε τους λέγαμε "καραβανάδες". Πέρασαν χρόνια πολλά για να καταλάβουμε ότι οι νέες γενιές αξιμωατικών είναι επαγγελματίες υψηλού επιπέδου με άποψη και πολλές φορές επιστημονική γνώση αξιοζήλευτη. Τα παιδιά που χθες εκπλήρωσαν ένα μεγάλο τους όνειρο θα είναι μια ακόμη καλύτερη γενιά αξιωματικών. Ας φροντίσει η ελληνική Πολιτεία να μην τους απογοητεύσει.

Για την πατρίδα τα νιάτα σου!

* Του Απόστολου Παπαπαρίση

Ειδήσεις που μας συγκλονίζουν αλλά και μας δίδουν μαθήματα ήθους και μεγαλείου ψυχής! Τρία χρόνια πριν στις 19 Αυγούστου 2010 ένας ακόμα «αντιπαραγωγικός» Αξιωματικός έχασε τη ζωή του και μια μάνα κι ένας πατέρας θρηνούσαν την απώλεια του παιδιού τους. Ο σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού Γιώργος Λυκάκης έπεσε στο κενό από ύψος 22 μέτρων στη δύσκολη δοκιμασία της «αράχνης», κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του, στη Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών. Το διπλό δίχτυ ασφαλείας δεν λειτούργησε. Σκίστηκε (πιθανόν από κακή συντήρηση), και το κορμί του άτυχου νέου Αξιωματικού έπεσε με δύναμη στο έδαφος. Ήταν 24 ετών. Για μια-δυο μέρες έγραψαν σχετικά οι εφημερίδες και τα blogs, και αυτό ήταν. Το θέμα ξεχάστηκε. Συγκλονιστική η μητέρα του στο δικαστήριο ως απρόσμενος μάρτυρας υπεράσπισης! Κανείς δεν την είδε ποτέ. Δεν βγήκε στα κανάλια, ούτε στις εφημερίδες. Η κυρία Ελένη Λυκάκη δήλωσε: «Δεν ζητώ την τιμωρία κανενός. Κανένας δεν ήθελε τον θάνατο του παιδιού μου. Ζητώ μόνο να μην θρηνήσει άλλη μάνα εξαιτίας ενός λάθους. Ο γιος μου τίμησε την πατρίδα και αυτή τη στάση θα ήθελε να κρατήσω» και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.

Στο μνήμα του, οι γονείς του σκάλισαν στο μάρμαρο τις λέξεις – μηνύματα που ακολουθούν: «Γιε μας, αναζητούσες το δύσκολο, το αθλητικό, το ηρωικό, το περιπετειώδες. Για την πατρίδα τα νιάτα σου! Έκανες το μεγάλο άλμα προς την ουράνια Πατρίδα. Μονάκριβο μας παιδί, άξιε σημαιοφόρε, Σε περιμένει ο Σημαιοφόρος της Αναστάσεως. Καλή ανάπαυση, γενναίο μας παλικάρι! Καλή αντάμωση γλυκιά μας ανάσα! Σε αγαπάμε απέραντα! Για πάντα μαζί!»

Λιποθύμησε στις εξετάσεις αλλά κατάφερε να περάσει!

Ο εικονιζόμενος κατέρρευσε κατά τη διάρκεια των πανελληνίων αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να πετύχει τον στόχο του και να γίνει φοιτητής...
Ο Βασίλης Ζήσης είναι ο ένας εκ των δύο μαθητών που "τρόμαξαν" την Πρέβεζα κατά την διάρκεια των Πανελλήνιων Εξετάσεων αφού λύγισαν και έχασαν τις αισθήσεις τους την ώρα που έγραφαν ένα από τα πιο κρίσιμα μαθήματα της κατεύθυνσης τους.
Ωστόσο αυτή του η ατυχία δεν στάθηκε εμπόδιο στο να τα καταφέρει και να περάσει στην σχολή της επιθυμίας του. Σύμφωνα με το mypreveza.gr, πλέον ο Βασίλης Ζήσης εκτός από πρωταθλητής Ελλάδας στο beach volley είναι και φοιτητής στην σχολή Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στην Αθήνα.
Όλοι όσοι τον γνωρίζουν κάνουν λόγο για ένα ευγενικό και χαμογελαστό παιδί που ξέρει να κερδίζει τους στόχους που βάζει. Συγχαρητήρια λοιπόν και κάθε επιτυχία από εδώ και στο εξής...