Ο μοναδικός Έλληνας ευρωβουλευτής που ψήφισε υπέρ των Σκοπίων

Ο μοναδικός Έλληνας ευρωβουλευτής που ψήφισε υπέρ των Σκοπίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να αρχίσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της πΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρει ο σκοπιανός δημοσιογράφος παρουσιάζοντας τον Μιχάλη Τρεμόπουλο (σ.σ. ένταξη χωρίς,φυσικά, καμία αλλαγή στη γλώσσα, στην ονομασία της χώρας κλπ)

Σε συνέντευξή του μάλιστα, βρισκόμενος στα Σκόπια, στο αδελφό κόμμα των Σκοπίων DOM, (το οποίο υποστηρίζει την ένταξη των Σκοπίων ως ‘Μακεδονία’ στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση και τίθεται κατά οποιαδήποτε άλλης ονομασίας και γλώσσας εκτός της ‘μακεδονικής’) ο Μιχάλης Τρεμόπουλος έδωσε συνέντευξη στο σκοπιανό Κανάλ 5 υποστηρίζοντας τη θέση του κόμματος του , των Πρασίνων, όπως είπε, υπέρ της ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ.

Πρόκειται , σημειώνει το σκοπιανό κανάλι, για τον πρώτο άνθρωπο στην Ελλάδα του Πράσινου Κόμματος, ο οποίος σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις έχει πραγματικές πιθανότητες να εισέλθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, υποστήριξε, μάλιστα, προς το Κανάλ 5, ότι, τίθεται υπέρ της αυτοδιάθεσης των λαών, της ονομασίας αυτών όπως επιθυμούν και στις σχέσεις καλής γειτονίας , στοιχεία τα οποία αποτελούν τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες κινείται το ελληνικό Κόμμα των Πρασίνων.

Ο Τρεμόπουλος χαρακτήρισε την σημερινή εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, ως πολύ καλή από ότι του Κώστα Καραμανλή σε σχέση με το σκοπιανό ζήτημα.

Υποστήριξε, επίσης, ότι η λύση μεταξύ των χωρών πρέπει να δοθεί σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

Πηγή : http://www.on-news.gr/

Βαβέλ

Ομιλούμε αυτές τις ημέρες περί «συναίνεσης». Ομιλεί για «συναίνεση» ο Παπανδρέου, ομιλεί για «συναίνεση» η Τρόικα, ομιλεί για «συναίνεση» κι ένα μέρος του Τύπου, ενώ στην πραγματικότητα.

εΕνοείται αλλά και υποδεικνύεται αν δεν υπαγορεύεται η υποταγή ενός μέρους σε ένα άλλο.

Οταν άλλο διακηρύσσεται και άλλο επιδιώκεται δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο είδος διαστροφής των λέξεων, αλλά με απλή κυβερνητική επί των ανθρώπων. Δεν είναι λοξίες οι λέξεις, λαοπλάνα είναι η εξουσία...

......................................................

Το φαινόμενο είναι ευρύτερο. Αίφνης ο Καντάφι, λόγου χάριν, κατηγορείται για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος», ήτοι δολοφονίες αμάχων, δηλαδή για το ίδιο ακριβώς που κάνουν και οι «σύμμαχοι» που έχουν επέμβει στη χώρα του.

Αυτή η χρήση των εννοιών και των λέξεων σαν να έχουν δύο πρόσωπα όπως ο Ιανός - όμως μονά-ζυγά δικά μας και τα δυο, έχει κάνει το ψέμα εύκολο και τον έλεγχο της πολιτικής σχεδόν αδύνατον...

Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποίαν ο δημόσιος λόγος (και διάλογος) είναι από χέρι υπονομευμένος. Διότι η ορολογία του συντίθεται κυρίως από κατά συνθήκη ψεύδη, από ψευδεπίγραφες έννοιες κι από παρενδεδυμένες λέξεις.

Η κυρίαρχη ιδεολογία έχει επιβάλει στερεότυπα που άλλα λένε κι άλλα εννοούν, ευφημισμούς αλλά και δυσωνυμίες, με αποτέλεσμα μια βαβέλ ασυνεννοησίας και κατά συνέπειαν αποκολοκύνθωσης σε μαζική κλίμακα-

- μωραίνει το σύστημα ους βούλεται απολέσαι.

Επί παραδείγματι: λέμε

«προσωπικά δεδομένα». Δεν υπάρχουν «προσωπικά δεδομένα», υπάρχει γενικό φακέλλωμα, στο οποίον έχουν πρόσβαση οι πάντες: αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες, τράπεζες, διαφημιστικές εταιρείες, ασφαλιστικές τοιαύτες και πας τις όστις τυγχάνει ενδιαφερόμενος.

Λέμε, «ανθρώπινα δικαιώματα». Δεν υπάρχουν παρά ως πρόσχημα προπαγάνδας και «ανθρωπιστικών επεμβάσεων» - άλλος ένας όρος κι αυτός λούφας και παραλλαγής κάτω απ' τον οποίον κρύβονται ο ιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία.

Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» στην εργασία δεν υπάρχουν· στην υγεία, αργοπεθαίνουν· στην ασφάλιση, έχουν πάρει σύνταξη - μειωμένη κι ατιμωτική. Στην εκπαίδευση, σβήνουν και στην ελευθερία του λόγου, τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί από το πλείστον των ΜΜΕ και βεβαίως από το υπερόπλο της τηλεόρασης.

Λέμε: «ελεύθερη αγορά» και (θα έπρεπε να) εννοούμε το σκλάβωμα των ανθρώπων. Αλλά ούτε η ίδια η αγορά είναι «ελεύθερη», αιχμάλωτη είναι της μη πραγματικής οικονομίας, του τραπεζικού συστήματος και των υπερεθνικών μεγάλων εταιρειών. Των μονοπωλίων και των τραστ.

Λέμε: «απελευθέρωση της εργασίας» και συμβαίνει αποθηρίωση του κεφαλαίου. Πρόκειται για την προοδευτική κι εν τέλει οριστική κατάργηση των εργατικών κατακτήσεων ενός αιώνα - του τρομερού 20ού Αιώνα. Πρόκειται για την κατάλυση του πολιτισμού της εργασίας, της τέχνης που αυτός ο πολιτισμός παρήγαγε καθώς και των ελπίδων που γέννησε για μια ανθρωπότητα ανθρωπιστική. Διαδικασία που

με τη σειρά της συνοδεύεται από πλήθος αντίστοιχων τραβεστί νεολογισμών όπως η «ευέλικτη εργασία», οι «απασχολήσιμοι», η «διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού» κι άλλα πονηρά παρόμοια.

*****

Ορολογίες της πλάκας και της υποκρισίας, η σημειολογία μιας εξουσίας που μεταλλάσσει τις (αστικές έστω) δημοκρατίες σε τυραννίδες. Κλισέ που έχουν αναχθεί σε φετίχ της μαζικής μας αποβλάκωσης. Με τα οποία οι άνθρωποι σκέφτονται χωρίς καν να το συνειδητοποιούν, έτσι με τη δύναμη της αδράνειας.

«Ανταγωνισμός». Λένε «ανταγωνισμός» ως να επρόκειτο για το πλαίσιο του υγιώς επιχειρείν, ενώ πρόκειται για τον νόμο της ζούγκλας, όπου ο ισχυρότερος τρώει τον ασθενέστερο, ώσπου ο κάθε κλάδος της οικονομίας (εθνικής και διεθνικής) να μονοπωληθεί.

Λένε ότι ο ανταγωνισμός ρίχνει τις τιμές - βεβαίως! μέχρι να οδηγήσει στο μονοπώλιο, οπότε θα τις αυξάνει μόνο του πλέον το τέρας τραστ κατά το δοκούν.

Λένε «κρατισμός» και μέμφονται το κράτος αυτοί που το έχουν στα χέρια τους, πλουτίζουν απ' αυτό, κρατικοδίαιτοι και διαπλεκόμενοι, ενώ ταυτοχρόνως το ξεχαρβαλώνουν και το κάνουν σαν τα μούτρα τους: δυσλειτουργικό για τον λαό, αντιπαραγωγικό για το επιχειρείν και εχθρικό για όσους δεν είναι πελάτες της κομματοκρατίας.

..............................................

«Λαϊκισμός» - η αίσχιστη μομφή κατά του ίδιου του λαού από τους ποπουλιστές και τους δημαγωγούς που τον λεηλατούν και τον καταδυναστεύουν -το «κάτσε καλά» εναντίον όσων δεν έχουν γίνει ακόμα φυτά, θύματα της προπαγάνδας τους.

Με κορυφαίον τον «εκσυγχρονισμό» που σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: την επιστροφή των εργαζομένων, αυτών που παράγουν τον πλούτο, στην εποχή του Ντίκενς, στο μεροδούλι-μεροφάι, στο μαμ-κακά-και νάνι.

Χέρι-χέρι, διαφήμιση και προπαγάνδα στη σύγχρονη Βαβέλ άλλα λένε και άλλα εννοούν. Λένε «πολυπολιτισμός» κι εννοούν τη δημιουργία χρήσιμων και προσοδοφόρων γκέτο μέσα στις πόλεις. Λένε «αυτοπροσδιορισμός» κι ανοίγουν την πόρτα για τον διαμελισμό χωρών και τον διχασμό λαών. Μιλάμε για Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις που όμως λαμβάνουν κυβερνητικές χρηματοδοτήσεις.

Λένε «πολιτική ορθότης» και στο όνομά της έχουν εξαπολύσει την πιο ιταμή αλλά και αποτελεσματική ιδεολογική τρομοκρατία από την εποχή της Ιεράς Εξέτασης. Ο καθένας, αν είναι αντιιμπεριαλιστής μπορεί να κατηγορηθεί για αντιαμερικανισμό. Αν είναι πατριώτης για εθνικισμό. Αν είναι αντισιωνιστής, για αντισημιτισμό. Αν ξέρει πέντε γράμματα, για αρχαιολαγνεία και προγονοπληξία.

Μια οργουελιανή βαβέλ, μια διαρκής καφκική δίκη προθέσεων και ιδεών -οι άνθρωποι έχουν καθιερώσει τα «εγκλήματα γνώμης» - τα ονομάζουν «εγκλήματα μίσους» κι όποιον πάρει ο χάρος (λες κι είναι, λόγου χάριν, κακό να μισείς τον ναζισμό). Επ' αυτού μάλιστα

εξομοιώνουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό και τρέχα γύρευε να βρεις οκτάωρο, Πικάσο και Ιησού Χριστό.

Ομως το μεγάλο τους επίτευγμα είναι το «διαίρει και βασίλευε» ήγουν η αξιοποίηση των παθολογιών.

Κάθε τάξη, κλάδος, κατάσταση έχει την παθολογία της, οι γιατροί, οι γεωργοί, οι δημοσιογράφοι, ο δημόσιος τομέας. Η ανάδειξη από τους κρατούντες Δυνατούς αυτών των παθολογιών σε γενικό χαρακτηριστικό της κάθε τάξης (π.χ. «οι γιατροί τα παίρνουν», «οι γεωργοί τεμπελιάζουν» και τα λοιπά) τις απονομιμοποιεί στη συνείδηση των άλλων, τις ξεφτιλίζει και τις καθιστά ευάλωτες στις ορέξεις των... «ελίτ».

Οπου «ελίτ» είναι μια ακόμη κρυπτωνυμία της αστικής τάξης, των εξ αυτής λαμόγιων και «νταβατζήδων».

Τέλος, το πιο οχληρό αλλά και πιο επικίνδυνο με όλο αυτό το έπος της αμερικανιάς στη σημειολογία που ελέγχει την κοινωνία είναι ότι υιοθετήθηκε (μάλιστα με την ευήθεια και τον ζήλο του νεοφώτιστου) από ένα μεγάλο μέρος της μη κομμουνιστικής αριστεράς· που κατέστησε έτσι εαυτήν παρακολούθημα των νεοφιλελεύθερων επιλογών, είτε αυτές εκφράζονταν υπό τη δορά μιας τάχα σοσιαλιστικής ρητορικής, είτε από τις υπαγορεύσεις των λύκων αυτοπροσώπως και φόρα παρτίδα.

Δώστε σε ορισμένους αριστερούς όρους όπως «φαντασιακό», «η αλήθεια του άλλου», «αφήγηση» (αντί για ιστορία), «αναστοχασμός» και πάρτε τους την ψυχή! Και αυτό ακριβώς έκαναν - τους πήραν την ψυχή!

Οπως και να 'χει, ένα τέταρτο του αιώνα αβάσταχτης ελαφρότητας περί το «τις βούλεται αγορεύειν» στην αγορά και στον δημόσιο βίο, ίσως η βλάβη να 'ναι πλέον ανήκεστος...

Αν όχι, θα το δούμε στους δρόμους.

Αν ανθίσει ξανά η ποίηση των ανθρώπων, θα ανθίσει στους δρόμους -στα σαλόνια πλέον τελείται μόνον η νεκρώσιμος ακολουθία όσων ζωγραφίσαν κάποτε στη ζωή μας μια «Κυριακή», μια «σχόλη».

Διότι, όταν ένας πρωθυπουργός βαφτίζει το ξεπούλημα «εκμηδενισμό της συμμετοχής του Δημοσίου», τότε οι λέξεις που βγαίνουν απ' το στόμα του έχουν φορέσει μαύρες κουκούλες και σκοτώνουν - τη λογική, τις ελπίδες, αλλά και τις όποιες πιθανότητες για μια στρατηγική συνεννόησης...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 19.V.2011 stathis@enet.gr

Η κατάρρευση του ελληνικού κράτους

Του Μάριου Ευρυβιάδη

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑγινόμαστε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς γεγονότος για την ιστο ρία της Ευρώπης παρόμοιο του οποίου δεν έχει συμβεί από τα μέσα του 17ου αιώνα όταν πρωτοεμφανίστηκε το κράτος. Ένα δυτικού τύπου κράτος, όχι κάποιο Πακιστάν, Σομαλία κ.λπ., καταρρέει μέρα με τη μέρα.
Το κράτος όπως το γνωρίζουμε σήμερα, εδαφικό -κυρίαρχο, γραφειοκρατικά συγκεντρωτικό με μονοπώλιο στη χρήση βίας- είναι μια μορφή διακυβέρνησης που ταυτίζεται με τον σύγχρονο κόσμο. Προγενέστερες μορφές διακυβέρνησης υπήρξαν ο χριστιανικός οικουμενισμός (του Πάπα), οι λογής-λογής Αυτοκρατορίες, οι σατραπείες, ο φυλετισμός κ.λπ. Προπομποί του σύγχρονου κράτους υπήρξαν οι πόλεις-κράτη της Αναγεννησιακής Ιταλίας και, από τα μέσα του 17ου αιώνα, το κράτος εμπεδώθηκε και απέκτησε όλα τα γνωστά σε εμάς χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα, το ίδιο αναδείχθηκε ως ο σημαντικότερος και ο χαρακτηριστικότερος θεσμός της εποχής.

Ειδικά, μετά από τον 19ο αιώνα, όταν το κράτος αυτό οικειοποιήθηκε τον εθνικισμό (υπογραμμίζω οικειοποιήθηκε και δεν κατασκεύασε διότι τα έθνη και οι εθνοτικές ομάδες προϋπήρχαν του κράτους και δεν υπήρξαν κατασκευές του όπως διατείνονται νεωτεριστές και μαρξιστές) έγινε ακαταμάχητο διότι απέκτησε και ηθικό περιεχόμενο.

Η οικειοποίηση του εθνικισμού από το κράτος του επέτρεψε να απαιτεί από τους πολίτες καθολική αφοσίωση, υπακοή και σειρά υποχρεώσεων. Ως αντάλλαγμα το κράτος παρείχε, μέσω ενός «πολιτικο-κοινωνικού συμβολαίου» μια σειρά από αγαθά προς τους πολίτες. Πρώτο και απαραίτητο ήταν η ασφάλεια - από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς. Ακολούθησε η ελευθερία, αρχικά προς τους λίγους και μετά στους πολλούς. Μετά η τάξη ή ο «νόμος και τάξη», όπως είθισται να λέγεται. Ο «νόμος και τάξη» είναι άμεσα συνυφασμένα με την απονομή δικαιοσύνης.

Τέλος, το κράτος αυτό παρείχε κοινωνική πρόνοια προς τους πολίτες του. Κάποια κράτη, όπως αυτό της ενοποιημένης Γερμανίας του Μπίσμαρκ, άρχισαν να παρέχουν κοινωνική πρόνοια προς τους πολίτες, ήδη από τα τέλη του 19ο αιώνα. Αλλά κράτη, όπως π.χ. το ελληνικό, δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι τέτοιο παρά μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σήμερα, η περίπτωση του ελληνικού κράτους δημιουργεί εύλογα ερωτήματα κατά πόσο το κράτος αυτό είναι σε θέση να τηρήσει τα υπεσχημένα του προς τους πολίτες ώστε η εξουσία του να γίνεται αποδεκτή από αυτούς και, με τη σειρά τους, να ανταποκρίνονται και να αποδέχονται τις υποχρεώσεις τους έναντί του, συμπεριλαμβανομένης και της αφοσίωσής τους.

Σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής η παροχή ασφάλειας είναι συνυφασμένη με την κυριαρχία του κράτους. Η κυριαρχία αυτή αναγνωρίζεται από όλα τα κράτη. Παραβίασή τους συνεπάγεται

ανασφάλεια των πολιτών.

Έναντι της Τουρκίας και ειδικά μετά το 1996, η Ελλάδα έπαψε να είναι κυρίαρχο κράτος. Δεν απώλεσε απλά κυριαρχία στα Ίμια, αλλά εισήλθε σε μια διελκυστίνδα που επιτρέπει στην Άγκυρα να τρομοκρατεί, κατά το δοκούν, Έλληνες πολίτες, κυρίως αυτούς που κατοικούν στη νησιωτική επικράτεια της Ελλάδας. Η Ελλάδα αδυνατεί πλέον να ασκήσει την κυριαρχία της σε σημαντικό μέρος της εδαφικής, νησιωτικής και θαλάσσιας επικράτειας λόγω της τουρκικής πολιτικο-στρατιωτικής και ψυχολογικής πίεσης. Ως συνέπεια η Ελλάδα έχει πάρει την άγουσα της φιλανδοποίησης. Η φιλανδοποίηση υποδηλώνει προσαρμογή στις απαιτήσεις μιας άλλης χώρας. Αυτό είναι ασυμβίβαστο με την κρατική κυριαρχία και την παροχή ασφάλειας προς τους πολίτες της φιλανδοποιημένης χώρας.

Την τελευταία δεκαετία και με αυξητικούς ρυθμούς, το ελληνικό κράτος αδυνατεί να παράσχει και εσωτερική ασφάλεια, κυρίως σε αστικά κέντρα. Το φαινόμενο αυτό έχει πάρει πλέον εκρηκτικές διαστάσεις στην ελληνική πρωτεύουσα αλλά και σε πολλά άλλα αστικά κέντρα. Όπως για παράδειγμα η Πάτρα. Δείγματα γραφής της ανασφάλειας που νιώθουν οι Έλληνες πολίτες είναι τα αυξανόμενα κρούσματα αυτοδικίας αλλά και η γεωμετρική αύξηση ιδιωτικών υπηρεσιών ασφαλείας. Και τα δυο αυτά φαινόμενα υποδηλώνουν ότι το κράτος αδυνατεί πλέον να μονοπωλήσει τη χρήση βίας και να παράσχει ασφάλεια στους πολίτες.

Ως συνέπεια, το κράτος δεν μπορεί να διατηρήσει την τάξη και το νόμο και, βέβαια, ούτε να απονέμει δικαιοσύνη. Το ζήτημα της απονομής δικαιοσύνης συνδέεται μόνο μερικώς με τις πρόσφατες εξελίξεις. Ως τέτοιο, το ζήτημα απονομής δικαιοσύνης έχει μεγάλη προϊστορία που συνδέεται με τη διαφθορά και την παρακμή των ταγών του τόπου και κυρίως με τη διαπλοκή των αιρετών αρχόντων με το κομπαδόρικο οικονομικό σύστημα του τόπου.

Το πιο πρόσφατο και τελευταίο δείγμα γραφής της κατάρρευσης του ελληνικού κράτους είναι η οργανωμένη από το ίδιο το κράτος περικοπή των κοινωνικών παροχών. Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους δεν γίνεται διότι το ίδιο το κράτος το αποφάσισε να κινηθεί αυτόνομα προς αυτήν την κατεύθυνση στη βάση μιας καλώς νοούμενης λογικής ή ιδεολογίας όπως αυτής του νεοφιλελευθερισμού για παράδειγμα.

Το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα αποδομείται διότι το ελληνικό κράτος έχει χάσει ήδη και την οικονομική του κυριαρχία και υλοποιεί εντολές που λαμβάνει από εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας κατά παράβαση του ίδιου του Συντάγματος της χώρας. Συγκεκριμένα ακολουθεί τις εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ μέσω της γνωστής, πλέον στους Έλληνες, Τρόικας. Και όταν ένα κράτος παραβιάζει με τέτοιο αναξιοπρεπή τρόπο το Σύνταγμά του αυτό δεν είναι κράτος. Είναι μασκαραλίκι.
* Ο Μάριος Ευρυβιάδης διδάσκει Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Απελευθερώνονται 136 επαγγέλματα!

Το Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την αυτόματη άρση των περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση μιας μακράς λίστα επαγγελμάτων, που θα ισχύσει από την 2α Ιουλίου, σε εφαρμογή του ν.3919/2011. Οι περιορισμοί που αίρονται, αφορούν τον αριθμό προσώπων που έχουν πρόσβαση στο επάγγελμα, εξαρτούν την χορήγηση άδειας από εκτίμηση ύπαρξης πραγματικής ανάγκης, θέτουν γεωγραφικά όρια στο δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος, ορίζουν ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ των ασκούντων το επάγγελμα, απαγορεύουν τη δημιουργία περισσότερων εγκαταστάσεων από το ίδιο πρόσωπο, επιβάλλουν ή απαγορεύουν την διάθεση αγαθών από ορισμένου είδους επαγγελματική εγκατάσταση, επιβάλλουν ή απαγορεύουν την άσκηση επαγγέλματος υπό ορισμένη εταιρική μορφή, περιορίζουν την συμμετοχή στο εταιρικό κεφάλαιο με κριτήριο την επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχόντων, επιβάλλουν υποχρεωτικές κατώτατες τιμές, υποχρεώνουν τον ασκούντα το επάγγελμα να προσφέρει μαζί με τη δική του υπηρεσία και άλλες συγκεκριμένες υπηρεσίες.

Σύμφωνα με το Υπουργείο, εφόσον κρίνεται αναγκαία η διατήρηση για κάποιο επάγγελμα ενός ή περισσότερων από τους παραπάνω περιορισμούς, τότε απαιτείται η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, και αυτό μόνο εφόσον συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος. Το Υπουργείο Οικονομικών έχει αποστείλει σχετικές επιστολές σε όλα τα αρμόδια Υπουργεία, με τις οποίες επίσης ζητήθηκε η ρητή κατάργηση κάθε αντίθετης απόφασης ή εγκύκλιου.

Πέραν της άρσης των παραπάνω περιορισμών, μετά τις 2 Ιουλίου καταργείται και η απαίτηση έκδοσης διοικητικής άδειας για την άσκηση επαγγέλματος και αντικαθίσταται με την απλή αναγγελία έναρξης επαγγέλματος, συνοδευόμενης από τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Το υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζει ότι αν μετά τη παρέλευση τριμήνου από την υποβολή της αναγγελίας η αρμόδια αρχή δεν απαγορεύσει την άσκηση του επαγγέλματος, επειδή δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, το επάγγελμα ασκείται ελεύθερα. Και σε αυτή την περίπτωση, απαιτείται έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, μόνο εφόσον κρίνεται απαραίτητη η διατήρηση της αδειοδοτικής διαδικασίας. Αλλιώς η κατάργησή της επέρχεται αυτοδίκαια.

Το Υπουργείο Οικονομικών έδωσε στη δημοσιότητα «ενδεικτικό και μη εξαντλητικό κατάλογο επαγγελμάτων», στον οποίο δεν περιλαμβάνονται επαγγέλματα τα οποία:

· ρυθμίζονται στο Β΄ Κεφάλαιο του Νόμου (Συμβολαιογράφοι, Δικηγόροι, Μηχανικοί, Νόμιμοι Ελεγκτές),

· εξαιρούνται σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 2 του Νόμου (οδικές εμπορευματικές μεταφορές, φαρμακοποιοί, γεωτεχνικοί),

· έχουν ρυθμιστεί με ειδικό τρόπο από την κοινοτική νομοθεσία.


Ο κατάλογος που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο αφορά στα παρακάτω επαγγέλματα

1. Αισθητικός

2. Αμπιγιέρ

3. Ανώτερη Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης

4. Ανώτερη Ιδιωτική Σχολή Χορού

5. Αργυραμοιβός

6. Αρτοποιός

7. Αρχαιοπώλης

8. Ασφαλιστικός Πράκτορας

9. Ασφαλιστικός Σύμβουλος

10. Γομωτής-πυροδότης

11. Γραφείο Συμβούλων Εργασίας

12. Γραφείο Τελετών

13. Διαγνωστικά Κέντρα

14. Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

15. Διασώστης ασθενοφόρου

16. Διερμηνέας

17. Δύτης

18. Εικονολήπτης

19. Εκμίσθωση Θαλασσίων Μέσων Αναψυχής

20. Εκπαιδευτής Υποψηφίων Οδηγών και Μοτοσυκλετών

21. Ενεχυροδανειστής

22. Επιβατικά ταξί Δημόσιας Χρήσης (αγοραία)

23. Επισκέπτης Υγείας

24. Επιχείρηση Εμπόρων Αρχαίων ή Νεώτερων Κινητών Μνημείων

25. Επιχείρηση Ενοικίασης Λιμουζινών

26. Επιχείρηση Παροχής Υπηρεσιών Ασφαλείας

27. Επιχείρηση Τουριστικών Λεωφορείων

28. Ερασιτεχνική Σχολή Χορού

29. Εργοθεραπευτής

30. Εφημεριδοπώλης

31. Ηλεκτρολόγος

32. Ηλεκτρονικός

33. Ηλεκτροσυγκολλητής

34. Ηχολήπτης

35. Θαλάσσιο ταξί

36. Θερμαστής

37. Ιδιωτικά ΚΤΕΟ

38. Κολλέγια

39. Ιδιωτικά Σχολεία

40. Καπνοπώλης

41. Καταδυτικές Υπηρεσίες Αναψυχής

42. Καταδυτικό Συνεργείο

43. Κατασκευή, Επισκευή, Εισαγωγή και Εμπορία Όπλων

44. Κατασκευή, Επισκευή, Εισαγωγή Πυρομαχικών, Εκρηκτικών Υλών, Κροτίδων κλπ

45. Καταστήματα Υγειονομικού Ενδιαφέροντος επί θαλασσοπλοούντων πλοίων

46. Κλειθροποιός

47. Κοινωνικός Λειτουργός

48. Κομμωτής-κουρέας

49. Κρεοπώλης-εκδοροσφαγέας

50. Λάντζα (Μηχανοκίνητου Σκάφους)

51. Λειτουργία Γραφείων Ιδιωτικών Ερευνών

52. Λειτουργία Ιδιωτικών Επιχειρήσεων Παροχής Υπηρεσιών Ασφαλείας

53. Λιανικό Εμπόριο

54. Λιμενεργάτης

55. Λογιστής Φοροτέχνης

56. Λογοθεραπευτής

57. Μαία

58. Μακιγιέρ

59. Μακινίστας

60. Μελισσοκόμος

61. Μεσιτικά Επαγγέλματα

62. Μεταφραστής

63. Ναυαγοσώστης

64. Ναυτικός Πράκτορας

65. Ξεναγός

66. Ξυλουργός

67. Οδικοί μεταφορείς επιβατών

68. Οδοντοτεχνίτης

69. Οικονομολόγος

70. Οξυγονοκολλητής

71. Οπλοπώλης

72. Οπτικός

73. Ορκωτός Εκτιμητής

74. Πυροτεχνουργός

75. Ραδιοηλεκτρολόγος

76. Ραδιοτεχνίτης

77. Ρυμουλκά

78. Σκηνογράφος-ενδυματολόγος

79. Σκηνοθέτης

80. Συντηρητής Αρχαιοτήτων, Έργων Τέχνης - Αποκατάστασης

81. Σύσταση Οδοντιατρικής Εταιρείας

82. Τεχνικός Αερίων Καυσίμων

83. Τεχνικός Ανελκυστήρων

84. Τεχνικός Αρτοποιίας - Ζαχαροπλαστικής

85. Τεχνικός αυτοκινήτων - Οχημάτων

86. Τεχνικός Αυτοματισμών

87. Τεχνικός Δικτύου Εκπομπής

88. Τεχνικός Εγκαταστάσεων Ψύξης, Αερισμού και Κλιματισμού

89. Τεχνικός Εργαστηρίου Φωτογραφίας

90. Τεχνικός Εφαρμογών Οπτικής

91. Τεχνικός Θερμικών και Υδραυλικών Εγκαταστάσεων

92. Τεχνικός Κινητής Τηλεφωνίας και Τηλεπικοινωνιών

93. Τεχνικός Λήψης Φωτογραφίας

94. Τεχνικός μηχανημάτων έργων

95. Τεχνικός Μίξης Ήχου

96. Τεχνικός Μοτοποδηλάτων και Μοτοσυκλετών

97. Τεχνικός Οργάνων Μέτρησης

98. Τεχνικός Περιελίξεων Ηλεκτρικών Μηχανών

99. Τεχνικός Ροής Προγράμματος

100. Τεχνικός Συντήρησης Έργων Ζωγραφικής

101. Τεχνικός Συντήρησης Βιβλιακού και Αρχειακού Υλικού

102. Τεχνικός Συντήρησης και Επισκευής Γεωργικών Μηχανημάτων

103. Τεχνικός Συστημάτων Τηλεπικοινωνιών και Μετάδοσης Πληροφορίας

104. Τεχνικός της Βιομηχανίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης

105. Τεχνικός Φαρμάκων , Καλλυντικών και παρεμφερών προϊόντων

106. Τεχνικός Χρωματικού Ελέγχου Ταινίας

107. Τεχνίτης Βαφής

108. Τεχνίτης Εγκαταστάσεων Θέρμανσης

109. Τεχνίτης Εξαερωτήρων - Αναμεικτήρων (καρμπυρατέρ)

110. Τεχνίτης Μοτοσυκλετών και Μοτοποδηλάτων

111. Τεχνίτης Περιποίησης Χεριών και Ποδιών

112. Τεχνίτης Σκηνικών

113. Τεχνίτης Συσκευών Υγραερίου

114. Τεχνίτης Συστημάτων Εξαγωγής Καυσαερίων

115. Τεχνίτης Τροχών

116. Τεχνίτης ψηφιακών ταχογράφων

117. Υδραυλικός

118. Υπηρεσίες Αγροτουρισμού

119. Υπηρεσίες Άθλησης

120. Υπηρεσίες Ασφαλείας

121. Υπηρεσίες Δασοκομίας

122. Υπηρεσίες Διαφήμισης

123. Υπηρεσίες Εκμίσθωσης Αυτοκινήτων

124. Υπηρεσίες Ελέγχου και Εκπαίδευσης

125. Υπηρεσίες Κατασκευών

126. Υπηρεσίες Οργάνωσης Εκδηλώσεων, Εκθέσεων

127. Υπηρεσίες Πιστοποίησης

128. Υπηρεσίες Συντήρησης και Υποστήριξης Γραφείων

129. Φορτοεκφορτωτής

130. Φροντιστής

131. Φύλακας Κατασχεμένου Πλοίου

132. Φυσικοθεραπευτής

133. Χημικός Ναυτιλίας

134. Ψυκτικός

135. Ψυχολόγος

136. Ωδεία-Μουσικές Σχολές

Κλείνει μεθαύριο, Τρίτη 24 Μαϊου, η προθεσμία της Απογραφής Πληθυσμού Κατοικιών 2011 - Δεν θα δοθεί παράταση

Μεθαύριο, Τρίτη, 24 Μαϊου, λήγει η διαδικασία της Γενικής Απογραφής Πληθυσμού Κατοικιών 2011, που διενεργεί σε όλη τη χώρα από τις 10 Μαϊου, η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Αρχής, Ανδρέα Β. Γεωργίου, η διενέργεια της Γενικής Απογραφής εξελίσσεται πολύ καλά και ομαλά, οι κάτοικοι της χώρας σε υψηλά ποσοστά συνεργάζονται με προθυμία με τους απογραφείς, ενώ όσοι δεν έχουν ακόμη απογραφεί, τηλεφωνούν στην ΕΛΣΤΑΤ ανήσυχοι μήπως τους ξέχασε ο απογραφέας.

Ο κ. Γεωργίου επισημαίνει ότι η διαδικασία κλείσει οριστικά στις 24 Μαϊου και δεν πρόκειται να δοθεί παράταση.

«Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους πολίτες, που συμμετείχαν, συμβάλλοντας έτσι στην επιτυχή διενέργεια της Απογραφής και καλούμε όσους για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν καταφέρει ακόμη να απογραφούν, να επικοινωνήσουν με τον απογραφέα της περιοχής τους στο τηλέφωνο, το οποίο αναγράφεται στην ειδοποίηση, που τους έχει αφήσει, ή με το τηλεφωνικό κέντρο της ΕΛΣΤΑΤ, στο 213 135 2138-2140», επισημαίνει ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ.

Σε ό,τι αφορά κατοίκους της χώρας, που αρνήθηκαν να απογραφούν, είτε λόγω ελλιπούς ενημέρωσης, είτε επειδή ήθελαν να απογραφούν σε άλλον τόπο από αυτόν της μόνιμης κατοικίας τους, «κάτι που αντίκειται στον σκοπό της απογραφής και στο Νόμο», ο κ. Γεωργίου τους καλεί «να φροντίσουν να απογραφούν», καθώς όπως σημειώνει «παρά την πρόθεση της ΕΛΣΤΑΤ να μην ενεργοποιήσει τις διατάξεις του Νόμου, που αναφέρονται στις κυρώσεις, άρνηση για απογραφή εκθέτει τους αρνούμενους στη πιθανότητα κυρώσεων» και «προκειμένου να υπάρξει πλήρης και ακριβής απογραφή όλων των κατοίκων της χώρας» τους παρακαλεί να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της Αρχής «για το καλό του τόπου».

Ετοιμάζουν το νέο πακέτο μέτρων

Σβήνουν και γράφουν στο υπουργείο Οικονομικών το νέο πακέτο μέτρων, προκειμένου να πάρει το «πράσινο φως» από την τρόικα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Στο στόχαστρο μπαίνουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων με περιουσία άνω των 400 χιλιάδων ευρώ, που θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν έκτακτη εισφορά, από την οποία δε θα γλιτώσουν ούτε τα υψηλά εισοδήματα άνω των 80 χιλιάδων ευρώ.

Για να μπει επιπλέον χρήμα στον δημόσιο κορβανά, θεωρούνται ειλημμένες οι αποφάσεις για μετάταξη προϊόντων από το 13 στο 23% τού ΦΠΑ, κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ, που ισχύει στα νησιά, αύξηση των τελών κυκλοφορίας, επιβολή ειδικών φόρων σε φυσικό αέριο, αναψυκτικά και μη αλκοολούχα ποτά, η εξίσωση των φόρων στο πετρέλαιο, παράλληλα με σκληρότερα τεκμήρια διαβίωσης και περικοπή ή κατάργηση φοροαπαλλαγών, βάσει τεκμηρίων περιουσίας και εισοδήματος.

Στο Δημόσιο, η τρόικα πιέζει να καταργηθούν τελείως τα δώρα, εξοικονομώντας έτσι φέτος πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ, με την κυβέρνηση να αναζητεί φόρμουλα έστω μερικής ενσωμάτωσης τους στις μηνιαίες αποδοχές, οι οποίες όμως στο πλαίσιο του Ενιαίου Μισθολογίου, θα περικοπούν έως και κατά 35%. «Ψαλίδι» θα πέσει και στις επικουρικές συντάξεις, αλλά και στα κοινωνικά επιδόματα.

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ...

To χρυσό διαστημόπλοιο..

Βάζουν έναν Έλληνα, έναν Αγγλο και έναν Γερμανό σε ένα χρυσό διαστημόπλοιο...
Μπαίνει πρώτος ο Αγγλος και βγαίνει μετά από 2 μέρες με τον έναν χρυσό κινητήρα από το διαστημόπλοιο. Μπαίνει και ο Γερμανός και βγαίνει μετά από 3 μέρες με τον δεύτερο κινητήρα. Τότε μπαινει και ο Έλληνας και βγαίνει μετά από 1 εβδομάδα με τα.... χέρια στις τσέπες χωρίς να έχει πάρει τίποτα. Τότε του λέει ένας τύπος:
- Μπράβο σου. Είσαι ο μόνος που δεν έκλεψε τίποτα, οι άλλοι δυο πήραν τους κινητήρες του σκάφους.
Τότε απαντάει ο Έλληνας:
- Ωστέ για αύτο δεν έπαιρνε μπρος το ρημάδι!


Το "άλογο"..

Ήταν ένα αντρόγυνο στο σπίτι του, όταν ξαφνικά η γυναίκα κοπανάει το κεφάλι του άντρα της με το τηγάνι. Ρωτάει ο άντρας τη γυναίκα τρομαγμένος:
- Ελένη, είσαι τρελή; Τι κάνεις;
- Τι είναι αυτό το χαρτάκι με το όνομα ΜΑΡΙΛΟΥ που βρήκα στο σακάκι σου, ε;
- Βρε αγάπη μου, είναι το όνομα του αλόγου μου στον Ιππόδρομο!
- Α, συγνώμη Γιώργο μου, δεν το ήξερα! Ελπίζω να μη σε πόνεσα, έτσι;
Την άλλη μέρα, η Ελένη κοπανάει πάλι τον σύζυγό της με το τηγάνι.
- Αμάν βρε παιδί μου, τι βίτσιο είναι αυτό;
- Μπα, τίποτα, απλά σε ζητάει το ΑΛΟΓΟ σου στο τηλέφωνο!!!


Ένας λιγότερος..


Ήταν ένας ετοιμοθάνατος Παναθηναικός και λέει στον γιο του:
- Γιε μου, η τελευταία μου επιθυμία είναι να γραφτώ στον σύνδεσμο του ΟΣΦΠ.
- Τι λές ρε πατέρα; Εμείς είμαστε φανατικοί Παναθηναικοί, γήπεδα, συνθήματα, εκδρομές και τώρα θες να σε γράψω στον ΟΣΦΠ?
- Είναι η τελευταία μου επιθυμία και πρέπει να το κάνεις.
Τι να κάνει και ο γιος, πάει και γράφει τον πατέρα του στον ΟΣΦΠ.
- Εντάξε πατέρα, σε έγραψα.
- Ουφ, τώρα μπορώ να πεθάνω ήρεμος, ένας γαύρος λιγότερος!

Βρέθηκε η βουλευτής που δηλώνει “δεν είναι πρόβλημα να κόψουμε μισθούς και συντάξεις”!

“Δεν είναι το θέμα μας να κόψουμε λίγο τους μισθούς και τις συντάξεις. Και όχι λίγο, πολύ. Το θέμα μας είναι να πάψουμε να έχουμε ελλείμματα”. Τάδε έφη η βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κα Έλενα Παναρίτη στη ΝΕΤ fm.

Επειδή σκεφτήκαμε ότι δεν μπορεί κάποια ανερυθρίαστα να δηλώνει ότι δεν είναι πρόβλημα να κόψουμε πολύ τους μισθούς και τις συντάξεις, οδηγηθήκαμε να ψάξουμε το βιογραφικό της κας Παναρίτη. Και googl-άροντας βρήκαμε το εξής:


«Τα πιο ενδιαφέρονται στοιχεία της δουλειάς της είναι η συνεργασία της μέσω της γνωστής νεοφιλελεύθερης Παγκόσμιας Τράπεζας, με το καθεστώς Φουτζιμόρι στο Περού, αφού πρώτα ...

εργάστηκε στη δεκαετία του ’80 με τα καθεστώτα των Φιλιππίνων, της Βραζιλίας και της Βενεζουέλας.

Το 1991 εγκαταστάθηκε στο Περού. Το 1992 ο Φουτζιμόρι έκανε πραξικόπημα για να παραμείνει στην εξουσία. Εγκατάλειψε το 2000 το Περού και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης για μαζικές δολοφονίες, κατάχρηση εξουσίας, υπεξαίρεση χρήματος και διαφθορά. Την ίδια εποχή η κ. Παναρίτη εργαζόταν για «τη μεταρρύθμιση της αγοράς ακινήτων και τις στρατηγικές της ιδιωτικοποίησης». Μερικοί από τους τίτλους των βιβλίων της είναι ενδεικτικοί: «Το φαινόμενο του Φουτζιμόρι: Κυβερνητική μεταρρύθμιση μέσω της άμεσης δημοκρατίας» (1995).

«Τίτλοι ιδιοκτησίας: Το θαύμα του Περού» (1999). «Στρατηγικές ιδιωτικοποίησης» με παράδειγμα, επίσης, το Περού. Για την προσφορά της έτυχε μεγάλης αναγνώρισης και παρασήμων απ’ όλα τα στελέχη της κυβέρνησης Φουτζιμόρι.

Δεν γνωρίζουμε πόσο συνέβαλε στο οικονομικό θαύμα του Περού, όπως γράφει η ίδια, πάντως το θαύμα, που χειροκροτήθηκε θερμότατα από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και όλους τους στυλοβάτες του συστήματος (Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ κ.τ.λ.), αποδείχθηκε τεράστιο σκάνδαλο που οδήγησε στην εξαθλίωση των εργαζομένων του Περού και τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας, που περίφημου «Fujishock». Μέχρι την ανακήρυξή της ως υποψήφιας του ΠΑΣΟΚ ήταν επικεφαλής της «Panel Group», εταιρείας real estate”.
Κάθε άλλο περιττεύει...

Από newpost