Ε1 και Ε9 Οικονομικού Έτους 2011(χρηση 2010)

Ιωάννης Σ. Κοτσαρίδης

Στρ.Οικονομολόγος (Σχης ε.α)
Φοροτεχνικός Α’ – Μέλος ΟΕΕ

Δνση Γραφείου: Βουτσινά 87, Χολαργός Tηλ.2110125501, Κιν.6947653193

site:www.militaryconsultant.gr, e-mail: kotsaridisi@yahoo.gr

Το επίδομα αγαμίας και οι καλόγεροι των ΕΛ.ΠΕ

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη Ο (μπολσεβικικός) θρύλος θέλει τον Λένιν να ταξιδεύει πάντα στην πρώτη θέση του τρένου και να απαντά στις αιτιάσεις περί της «μπουρζουάδικης» επιλογής του με την περίφημη φράση, «μα εμείς αγωνιζόμαστε για να ταξιδεύουν όλοι στην πρώτη θέση».

Προφανώς αυτό είχαν υπ’ όψη τους οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ ΕΛ.ΠΕ όταν αποφάσισαν να εκδώσουν ανακοίνωση κατά των δημοσιογράφων που άσκησαν αυτές τις μέρες κριτική στις υπερβολικές αμοιβές και στα παράλογα προνόμιά τους.

Αποκαλούν τους δημοσιογράφους «μισθοφόρους του συστήματος που οδήγησε την Ελλάδα στην σημερινή κρίση» και υποστηρίζουν πως και οι ίδιοι (οι καλοπληρωμένοι δημοσιογράφοι) δεν θα ήθελαν να δουν τις αμοιβές τους να εξομοιώνονται με αυτές των «απλών» (δηλαδή μη προβεβλημένων) συναδέλφων τους.

Καταλήγουν λέγοντας πως «σε μια ευνομούμενη κοινωνία με αρχές και αξίες», το ζητούμενο δεν είναι «η εφαρμογή του δόγματος του Χότζα, αλλά η κοινωνική συνοχή, αλληλεγγύη και συλλογικότητα στον κόσμο της μισθωτής εργασίας που οδηγεί στην πρόοδο των εργαζομένων και της κοινωνίας».

Επομένως, σύμφωνα με την ΠΑΣΚΕ ΕΛ.ΠΕ (που προτιμά το δόγμα του Λένιν από το δόγμα του Χότζα) έχει έλθει η ώρα να αγωνιστούν όλοι οι εργαζόμενοι για να εισπράττουν 17,8 μισθούς τον χρόνο!

Καλό το παραμύθι, αλλά έχει δράκο που καθιστά απαγορευτικό το ευτυχισμένο τέλος. Ο δράκος ακούει στο όνομα «πτώχευση» και συνοδεύεται από τους δικούς του μισθοφόρους – την λιτότητα, τις περικοπές, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την ανεργία και την ύφεση. Και έξω από το λαγούμι του δράκου, υπάρχουν φρουροί (οι εκπρόσωποι της Τρόικας) που τον ενισχύουν στο έργο του – αν και παριστάνουν ότι προσπαθούν να σώσουν τα θύματά του από τις επιθέσεις του.

Για την ταμπακιέρα δεν λέει τίποτε η ΠΑΣΚΕ ΕΛ.ΠΕ. Η σιωπή της επί των φλεγόντων θεμάτων – αντικειμένων κριτικής (όχι μόνο από τους δημοσιογράφους, αλλά απ’ όλον τον χειμαζόμενο κόσμο) - επιβεβαιώνει όσα εξωφρενικά πληροφορηθήκαμε τις τελευταίες ημέρες.

Ότι πράγματι, δηλαδή, οι εργαζόμενοι στα ΕΛ.ΠΕ εισπράττουν 17,8 μισθούς τον χρόνο, ότι πράγματι ο μέσος ετήσιος μισθός στον παράδεισο των διυλιστηρίων βρίσκεται στα 86.000 ευρώ, ότι πράγματι υπάρχουν εργαζόμενοι που κερδίζουν πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο.

Η σιωπή επιβεβαιώνει επίσης ότι στον παράδεισο αυτό, οι κλητήρες, οι καθαρίστριες, οι τραπεζοκόμοι, οι αποθηκάριοι κερδίζουν ποσά που ούτε που τα ονειρεύτηκαν ποτέ οι δάσκαλοι, οι γιατροί, οι νοσηλευτές.

Επιβεβαιώνονται, βέβαια, και τα περί τα εκατό επιδόματα και άλλα προνόμια στα οποία αναφέρεται η διοίκηση του Ομίλου: 38 ώρες εργασίας την εβδομάδα αντί για 40, επίδομα πολυετίας ανά τριετία της τάξης του 3% το οποίο προστίθεται στις αυξήσεις των συλλογικών συμβάσεων, η επιπλέον (από τη σημαία) ετήσια άδεια δύο ημερών για τους άνω των 50 ετών και τεσσάρων για τους άνω των 55, το επίδομα… αγαμίας (15%) για τους/τις άνω των 35 ετών – επίδομα που ενθαρρύνει την απόρριψη των οικογενειακών ευθυνών και… ενισχύει την υπογεννητικότητα.

Προφανώς, επιβεβαιώνεται και το ετήσιο επίδομα… κυλικείου ύψους 200 ευρώ, οι οικογενειακές διακοπές 4 ημερών με έξοδα της εταιρίας, η πλήρης αποζημίωση με την συνταξιοδότηση (ενώ οι πληβείοι λαμβάνουν μόνο το 40% και αν), η καταβολή εξόδων για βρεφονηπιακούς σταθμούς και κατασκηνώσεις, οι αυξημένες κατά 12% αμοιβές για υπερωρίες σε σχέση με τους «απλούς εργαζόμενους», η πριμοδοτημένη κατά 39,5% βάρδια, έναντι 22% που προβλέπει ο νόμος.

Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε – προκύπτει από την ανακοίνωση της ΠΑΣΚΕ ΕΛ.ΠΕ – ότι και αυτοί δεν αισθάνονται τους εαυτούς τους «απλούς εργαζόμενους». Ουσιαστικά συνδέουν την τύχη τους με αυτήν των καλοπληρωμένων δημοσιογράφων, που και αυτοί διαφέρουν από τους «απλούς» συναδέλφους τους.

Με μία διαφορά. Ότι οι δημοσιογράφοι αυτοί δεν πληρώνονται από το Δημόσιο – διότι οι μισθοί και τα προνόμια στα ΕΛ.ΠΕ καθορίστηκαν από τότε που η εταιρία είχε ως μοναδικό μέτοχο το άθλιο και ρουσφετολογικό κράτος.

Επιπλέον όταν τέτοιες προκλητικές εκτροπές συμβαίνουν στον δημόσιο τομέα (παράδειγμα η ΕΡΤ) σηκώνεται ο κόσμος στο ποδάρι – και σωστά. Ας αφήσουμε που ούτε και στον ιδιωτικό τομέα γίνονται πλέον αποδεκτοί οι υπέρογκοι μισθοί, οι οποίοι συνέβαλαν στη δημιουργία μιας τεράστιας φούσκας, που πια περιλαμβάνει και τα μέσα ενημέρωσης.

Οι κύριοι των ΕΛ.ΠΕ περίπου μας λένε πως «ναι, λοιπόν, τα παίρνουμε όλα αυτά, τα κερδίσαμε με τους αγώνες μας, ας τα κατάφερναν το ίδιο καλά και οι υπόλοιποι, εμείς την κοινωνική συνοχή προς τα πάνω θέλουμε. Εμείς θυσιάσαμε την προσωπική μας ζωή, μείναμε… γεροντοκόροι για να εξασφαλίσουμε το επίδομα αγαμίας»!

Κι’ αν διαβάσουμε ακόμη πιο προσεκτικά την αυθάδη ανακοίνωση, θα διαπιστώσουμε πως περίπου εγκαλούν όλους τους υπόλοιπους που δεν έδωσαν ανάλογες συνδικαλιστικές μάχες και δεν φόρεσαν το… φωτοστέφανο της καλογερικής.

Φυσικά αποφεύγουν να πουν πως όλα αυτά τα αντάλλαξαν επειδή έγιναν και οι ίδιοι μισθοφόροι πολιτικών και κομμάτων, από τους οποίους και από τα οποία εξασφάλιζαν κάθε φορά και από ένα προνόμιο, ανταλλάσσοντάς το με τις ψήφους τις δικές τους και όσων επηρεάζουν στην εκάστοτε εκλογική αναμέτρηση.

Αν δεν είναι έτσι, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι εκεί στα ΕΛ.ΠΕ κατοικοεδρεύει η ελίτ των Ελλήνων εργαζομένων, οι ικανότεροι, οι αξιότεροι και οι αποδοτικότεροι – μια νησίδα παραγωγικότητας στην πιο αντιπαραγωγική χώρα του κόσμου.

Αλλά, όπως καταλαβαίνετε, κύριοι των ΕΛ.ΠΕ, αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Δεχόμαστε - συμφωνούμε με τον Λένιν - πως πρέπει να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, αλλά γνωρίζουμε πως κάτι τέτοιο στις παρούσες συνθήκες δεν πρόκειται να επιτευχθεί – ακόμη κι’ αν βγάλει ο ήλιος κέρατα, όπως λένε στο χωριό μου.
Επίσης, όποιος υποστηρίζει ότι αγωνίζεται για την πρώτη θέση για λογαριασμό όλων και για την κοινωνική συνοχή, οφείλει και να το αποδεικνύει. Σύμφωνοι, όχι με την εθελούσια περικοπή των δικών του «κατακτήσεων» - όπως είπαμε δεν πρόκειται για κατακτήσεις, αλλά για τα αποτελέσματα του αισχρού πελατειακού συστήματος που δημιούργησε την Ελλάδα των δύο ταχυτήτων.

Αλλά αγωνιζόμενος για να αποκτήσουν και οι υπόλοιποι τις δικές του αποδοχές και τα δικά του προνόμια. Ο Λένιν, για παράδειγμα, γι’ αυτόν τον λόγο υποτίθεται ότι έκανε την Επανάσταση του 1917, για να γίνει πραγματικότητα το σύνθημα «ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του». Και σ’ αυτήν την περίπτωση, όμως, ακολούθησε ο γνωστός εκφυλισμός και η δημιουργία της περίφημης και αδίστακτης κομματικής νομενκλατούρας, που αργότερα καταγγέλθηκε από όλα τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα.

Φυσικά, η προνομιακή μεταχείριση των εργαζομένων στις μεγάλες ΔΕΚΟ δεν αποσκοπούσε μόνο στην εξασφάλιση ψήφων – αυτές, όπως αποδείχθηκε, το άθλιο πολιτικό μας σύστημα τις εξασφάλιζε και με μια απλή μετάθεση στρατιώτη.

Ο σπουδαιότερος λόγος που μπορούμε να σκεφθούμε είναι η ανάγκη εξασφάλισης της σιωπής των συνδικαλιστών και για θέματα σχετιζόμενα με τις ίδιες τις επιχειρήσεις - εργοδότες τους.

Έτσι, κιχ δεν τους ακούσαμε να κάνουν όταν το 2000 τα ΕΛ.ΠΕ δανείστηκαν 28 εκ ευρώ, το 2001 ξαναδανείστηκαν 78 εκ ευρώ, το 2002 ξανα-μαναδανείστηκαν 71 εκ ευρώ και το 2003 ξανα-μανα-ξαναδανείστηκαν 250 εκ ευρώ. Τι κι’ αν χρεωνόταν η δημόσια (τότε) εταιρία; Οι μισθοί και τα επιδόματα να πέφτουν.

Κιχ δεν τους ακούσαμε να κάνουν και όταν η αμαρτωλή (συγγνώμη… αγία) ΔΕΚΑ έπαιζε τα προεκλογικά χρηματιστηριακά παιχνίδια της, οπότε και τον Ιούλιο του 2004 έληξαν δυο δάνεια της συμφοράς που η ΔΕΚΑ είχε συνάψει τον Ιούλιο του 2000, όταν κατέρρεε το Χρηματιστήριο. Είχαν συναφθεί με ενέχυρο μετοχές του ΟΤΕ και των ΕΛ.ΠΕ, οπότε, η εξόφλησή τους κόστισε το ελληνικό δημόσιο 900 εκ ευρώ (πού πήγαν άραγε τα λεφτά; Έλα μου ντε!).

Ως γνωστόν – αλλά τα ξεχάσαμε αυτά – από τις 10 Μαρτίου ως τις 9 Απριλίου 2000 η ΔΕΚΑ προέβη σε αθρόες αγορές μετοχών της ΕΤΕ, του ΟΤΕ, των ΕΛ.ΠΕ και της Εμπορικής Τράπεζας σε τιμές πολύ υψηλότερες από ό, τι στο παρελθόν και βάσει αυτής της ενέργειας ακολούθησε η (με την γνωστή κατάληξη του ενταφιασμού) παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα Εφετών Ι. Χρυσού προς το Δικαστικό Συμβούλιο για «στήριξη προεκλογικά του Χρηματιστηρίου, το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ήταν σε κρίση και προς δημιουργία κλίματος ευφορίας και εμπιστοσύνης προς εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών που δεν περιλαμβάνονται στους σκοπούς της ΔΕΚΑ». Η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών είχε αγοράσει λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες το 2000 «με την έγκριση του υπουργού Οικονομικών 4.000 μετοχές του ΟΤΕ καθώς και 850.000 μετοχές της ΕΤΕ τις οποίες στη συνέχεια πούλησαν στο Ελληνικό Δημόσιο δια του υφυπουργού». Τα θυμάται αυτά κανείς εκ των διερωτωμένων «πού πήγαν τα λεφτά;».

Υπενθυμίζω: Μέχρι το τέλος 1999 η ΔΕΚΑ έλαβε από το Δημόσιο δωρεάν 175.646.253 μετοχές των ΕΤΕ, ΟΤΕ, ΕΛ.ΠΕ και Εμπορικής. Τις μετοχές αυτές τις ανέγραψε στα λογιστικά της βιβλία με την ονομαστική τους αξία και όχι με την τρέχουσα χρηματιστηριακή της ημέρας μεταβίβασής τους, για να εμφανίσει μειωμένο το κόστος κτήσεως των μετοχών, επί ζημία του Δημοσίου. Την τελευταία προεκλογική εβδομάδα αγόραζε το 50% - 80% των μετοχών που επωλούντο ημερησίως. Επηρεάζοντας έτσι τον γενικό δείκτη που αυξήθηκε κατά 9%. Στις 14 Απριλίου 2000 σταμάτησαν οι αγορές και άρχισε η κατρακύλα, οπότε η (αγία, μην το ξεχνάμε) ΔΕΚΑ, άρχισε να πουλά σε εξευτελιστικές τιμές, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο δείκτης.

Κιχ δεν ακούσαμε από ΕΛ.ΠΕ μεριά ούτε όταν η εταιρία διέλυσε, το 1998, την ΔΕΠ-ΕΚΥ, που είχε αναλάβει την έρευνα για υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα, με το επιχείρημα ότι η απορρόφηση της τελευταίας από τα ΕΛ.ΠΕ θα ενίσχυε το προφίλ τους, προκειμένου να μπουν στο Χρηματιστήριο. Με αποτέλεσμα, βέβαια, να ευνοηθεί ο Ρουμανοαυστραλός Τίμιτς, ο επιλεγόμενος και «δράκουλας των Καρπαθίων», που ήθελε τα πετρέλαια του Πρίνου.

Κιχ, βέβαια, δεν ακούσαμε ούτε όταν έγινε γνωστή η διαδρομή εκείνου του κομματικού μεγαλοστελέχους που ξεκίνησε την πολυσχιδή καριέρα του ως διευθύνων σύμβουλος στα ΕΛ.ΠΕ, παραιτήθηκε (ακόμη περιμένουμε να μάθουμε τους λόγους), βρέθηκε αμέσως στα ΕΛΔΑ, αποπέμφθηκε το 1986 από τον Πεπονή για ατασθαλίες, βρέθηκε στον ΟΚΤΑ Σκοπίων ως διευθύνων σύμβουλος, αποπέμφθηκε και από εκεί το 2001, όταν ο Γκεοργκίεφσκι μίλησε για εκτεταμένη διαφθορά και… βρέθηκε πάλι πίσω στα ΕΛ.ΠΕ! (Θαύμα! Θαύμα!)

Ειδήσεις από τους κυρίους των ΕΛΠΕ, όμως, ακούσαμε μόνο όταν οι περικοπές άγγιξαν και τους ίδιους. Σχεδόν δυο χρόνια τώρα, λέξη δεν τους ακούσαμε να λένε, ούτε μια απεργία δεν ακούσαμε να κάνουν, διαμαρτυρόμενοι για την πολιτική της κυβέρνησης.

Έβλεπαν τις συντάξεις των απομάχων να κουτσουρεύονται, τα κοινωνικά επιδόματα να εξανεμίζονται, τους μισθούς να παίρνουν την κατηφόρα, την τρόικα να επιβάλει τις επιχειρησιακές συμβάσεις, τις συλλογικές συμβάσεις (και των δημοσιογράφων) να αποτελούν παρελθόν.

Στρογγυλοκαθισμένοι πάνω στους παχυλούς μισθούς τους και στα άλλα τους προνόμια, αδιαφόρησαν πλήρως για όσα συνέβαιναν γύρω τους.

Έβλεπαν τους ηλικιωμένους να πεινάνε και χαίρονταν που αυτοί παρέμεναν προνομιούχοι. Έβλεπαν τη νεολαία να εγκαταλείπει τη χώρα και έδιναν μάχη για να χώσουν στην προνομιούχα δουλειά τους τα δικά τους παιδιά. Παρακολουθούσαν τη χώρα να καταρρέει και πίστευαν πως μόνο αυτοί θα μείνουν όρθιοι μέσα στον χαλασμό. Μα ούτε στους «απλούς» δημοσιογράφους, στους οποίους τώρα αναφέρονται, καταδέχτηκαν ποτέ να ρίξουν το βλέμμα τους. Ούτε με τα μέσα ενημέρωσης που βοήθησαν το κόμμα τους να έλθει στην εξουσία και τώρα τα κατακεραυνώνουν, ασχολήθηκαν ποτέ στο παρελθόν. Σωστά, διότι λεφτά υπήρχαν!
Τώρα, θυμήθηκαν την ανάγκη για κοινωνική συνοχή. Τώρα θυμήθηκαν ότι υπάρχουν αρχές και αξίες που πρέπει να υπηρετούνται – από όλους τους άλλους προφανώς.

Ας μην περιμένουν οι κύριοι των ΕΛΠΕ να τους υπερασπιστούν όλοι αυτοί τους οποίους οι ίδιοι δεν αισθάνθηκαν ποτέ την ανάγκη να υπερασπιστούν.
Ήλθε η ώρα να αποδειχτεί για άλλη μια φορά πως είναι βαριά η καλογερική.

Υ.Γ.1 Θεωρήθηκε φυσιολογικό, αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2009, να τοποθετηθεί Πρόεδρος σε μια εταιρία όπου το Δημόσιο κατέχει το 35,48% των μετοχών ένα πολιτικό στέλεχος, ένας πρώην υπουργός. Και προβλήθηκε πανηγυρικά η απόφαση για περικοπές στις αμοιβές του Προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου κατά 15%. Οπότε οι 200.000 ευρώ τον χρόνο έγιναν 170.000 και οι 270.000 έγιναν 230.000!

Υ.Γ.2 Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα, είναι να πληροφορηθούμε ποιοι πολιτικοί κατασκεύασαν και διατήρησαν τους «καλόγερους των ΕΛ.ΠΕ», σε βάρος όλων των υπολοίπων. Οι οποίοι οφείλουν αμέσως να εγκαταλείψουν την πολιτική σκηνή της χώρας. Αν μετά από αυτό το ξεκαθάρισμα μείνει κανείς, τα ξανασυζητάμε.

Υ.Γ.3 Μήπως επ’ αυτού μπορούν να μας διευκολύνουν οι τρόφιμοι των μοναστηρίων Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Θεσσαλονίκης;

Royal Albert Hall‏

Ο Andre Rieu είναι ένας 62χρονος Ολλανδός βιολιστής, από τα μεγαλύτερα εν ζωή ονόματα μαέστρων κλασικής μουσικής σήμερα στον κόσμο.Θεωρείται ο κορυφαίος ερμηνευτής στον κόσμο, των βάλς των Γιόχαν Στράους (πατέρα & υιού). Από το 1987 δημιουργεί την διάσημη ορχήστρα του: Johann Strauss Orchestra, με 50 περίπου εξαιρετικούς μουσικούς. Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο και έχει παίξει στα μεγαλύτερα θέατρα & αίθουσες του κόσμου. Του έχει απονεμηθεί 2 φορές το World Music Award (κάτι σαν Όσκαρ για την παγκόσμια μουσική σκηνή κάθε είδους..) και έχει αρκετούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους σε ευρωπαικές χώρες, Αυστραλία και Βρετανία...
Το 2001 δίνει στήν ιστορικότερη αίθουσα συναυλιών της Βρετανίας (και μιά από τις πιό γνωστές ανα το κόσμο, μαζί με τη Σκάλα του Μιλάνου, το Madison Square Garden της Ν. Υόρκης κ.τ.λ), στο Royal Albert Hall του Λονδίνου,(έχουν παίξει και ερμηνεύσει εκεί κατά καιρούς όλοι οι μεγάλοι του 20αι.-από Κάλλας και Έντιθ Πιάφ μέχρι U2 kai Beatles) μια από τις σπουδαιότερες συναυλίες του, το Millenium Concert, (η οποία μάλιστα ηχογραφείται ζωντανά και βγαίνει αργότερα σε δίσκο).
Επιλέγει για το κλείσιμο μιάς συναυλίας, με έργα Strauss, Sostakovich, George Gersuin Glen Miller, και άλλων μεγάλων κλασικών των προηγούμενων, αλλά κυρίως του 20 αι., το κομμάτι που περιλαμβάνει το βίντεο που ακολουθεί απ'το you tube. Το τι επακολουθεί στην αίθουσα το "περιγράφει" το ίδιο το βίντεο..
Η συναυλία δεν είχε καμμιά απολύτως σχέση με το επίσημο Ελληνικό Κράτος , δεν διοργανώθηκε από κάποιο κρατικό ή ιδιωτικό ελληνικό φορέα, ούτε συμμετέχει σ'αυτήν με οποιονδήποτε τρόπο κάποιος Έλληνας, σαν μουσικός , μάνατζερ, οργανωτής ή απλός θεατής..(Το θέατρο είναι κατάμεστο από ..Βρετανούς -και όχι μόνο- όλων των ηλικιών).
Αυτός που "τιμάται" όμως από τον Andre Rieu, με την επιλογή του, είναι ένας κλασικός του 20αι. που έχει ξεπεράσει προ πολλού τα στενά όρια της νεοελληνικής μιζέριας και έχει γίνει μέρος της παγκόσμιας μουσικής πολιτιστικής κληρονομιάς εις το διηνεκές...
Το βίντεο στο you tube έχει πάνω από 2.000.000 προβολές..
Απολαύστε υπέυθυνα..

Ποιοι μισθοι μειωνονται

• Δικαστικοί, γιατροί, εκπαιδευτικοί και ένστολοι θα δουν τους μισθούς τους να κατρακυλούν • Οι δικαστικοί θα λαμβάνουν τα ίδια χρήματα με τους συναδέλφους τους με ίδια τυπικά προσόντα στα υπόλοιπα υπουργεία, αλλά θα διαφοροποιούνται στο επίδομα ειδικών συνθηκών Βάθος απύθμενο θα δουν στην τσέπη τους δικαστικοί, γιατροί, σώματα ασφαλείας, εκπαιδευτικοί, οι οποίοι θα πληρώσουν τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε περικοπές έως και 20% στους μισθούς και στα επιδόματα των υπαλλήλων, με βάση τον κυβερνητικό σχεδιασμό που αφορά το ενιαίο μισθολόγιο. Η σταδιακή κατάργηση των... ειδικών μισθολογίων και η ενσωμάτωσή τους στον κορμό του ενιαίου αποτελεί ένα από τα σενάρια που εξετάζει η κυβέρνηση.

Η ειδική επιτροπή, που έχει συσταθεί από στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών και Οικονομικών για το ενιαίο μισθολόγιο, επεξεργάζεται προτάσεις, μεταξύ των οποίων είναι και η κατάργηση των μισθολογίων που αφορούν περίπου 300.000 υπαλλήλους: τους δικαστικούς, τους γιατρούς του ΕΣΥ, τους στρατιωτικούς και τα σώματα ασφαλείας, τους διπλωματικούς υπάλληλους, τους καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ, αλλά και τους εργαζομένους στους ΟΤΑ. Σύμφωνα με το σενάριο της επιτροπής που έχει τεθεί υπόψη των υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών, προτείνεται η διατήρηση του οικογενειακού επιδόματος, του επιδόματος θέσης και η διαμόρφωση του πριμ παραγωγικότητας το οποίο θα συνδεθεί με μετρήσιμους στόχους για κάθε υπάλληλο. Επίσης, προτείνεται η θεσμοθέτηση επιδόματος ειδικών συνθηκών εργασίας και θα καταβάλλεται με κοινά κριτήρια σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους ανάλογα με την ιδιαιτερότητα της εργασίας τους. Οι δικαστικοί λειτουργοί, για παράδειγμα, θα λαμβάνουν τα ίδια χρήματα με τους συναδέλφους τους στα υπόλοιπα υπουργεία που διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα, αλλά θα διαφοροποιούνται στο επίδομα ειδικών συνθηκών. Το ίδιο θα ισχύσει για τα σώματα ασφαλείας, καθώς και για τους διπλωματικούς υπαλλήλους, ακόμα και για τους υπαλλήλους στην καθαριότητα των ΟΤΑ. Σε «πατρικίους» και «πληβείους» είναι χωρισμένοι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως προκύπτει από την έκθεση για το μισθολογικό καθεστώς στο δημόσιο, η οποία παραδόθηκε στους συναρμόδιους υπουργούς Εσωτερικών Γ. Ραγκούση και Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, οι διαφορές των αμοιβών για τους πρωτοδιόριστους πανεπιστημιακής εκπαίδευσης προσεγγίζουν τα 800 ευρώ το μήνα, ανάλογα το υπουργείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, στην κορυφή της μισθολογικής πυραμίδας βρίσκεται το υπουργείο Οικονομικών, όπου οι αποδοχές ενός νεοεισερχόμενου υπαλλήλου με πτυχίο πανεπιστημίου φθάνουν στα 2.070 ευρώ το μήνα. Ακολουθούν οι αμοιβές στα υπουργεία Περιφερειακής Ανάπτυξης, Δικαιοσύνης και των γεωτεχνικών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Για τις υπόλοιπες ειδικότητες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ο εισαγωγικός μισθός (Π.Ε.) ανέρχεται στα 1.520 ευρώ. Τις χαμηλότερες αποδοχές λαμβάνουν στα υπουργεία Παιδείας, Εργασίας και Εθνικής Άμυνας, χωρίς όμως ορισμένα ειδικά επιδόματα. Όπως γίνεται αντιληπτό, με το ενιαίο μισθολόγιο (η έκθεση θα αποτελέσει βάση συζήτησης για τη διαμόρφωση του) η ψαλίδα θα μειωθεί, κάτι που σημαίνει περικοπές στους υψηλόμισθους και μικρές αυξήσεις για τους χαμηλόμισθους. Η προσαρμογή θα επιδιωχθεί να γίνει σταδιακά, όπως σημειώνουν στο υπουργείο Οικονομικών. Εξάλλου, στην έκθεση αναφέρονται όλα τα επιδόματα που χορηγούνται, η διαστρωμάτωση των αμοιβών σε κάθε υπουργείο, καθώς και αναλυτικά παραδείγματα για το τι ισχύει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θα πρέπει να σημειωθεί πως οι δαπάνες μισθοδοσίας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τις χαμηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. Γερμανικό μοντέλο Στο τραπέζι του κυβερνητικού σχεδιασμού έχει τεθεί η προσαρμογή του γερμανικού μοντέλου αμοιβών στα ελληνικά δεδομένα, που έχει αποκτήσει σημαντικούς υποστηρικτές στο υπουργείο Εσωτερικών. Η γερμανική εκδοχή του ενιαίου μισθολογίου περιλαμβάνει την κατάργηση των επιδομάτων και την ενσωμάτωση ενός μέρους τους στο βασικό μισθό. Έτσι, ο εισαγωγικός μισθός ενός υπαλλήλου υποχρεωτικής εκπαίδευσης υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί κατά 321 ευρώ και θα διαμορφωθεί από τα 711 στα 1.032 ευρώ. Ο καταληκτικός μισθός ενός υπαλλήλου πανεπιστημιακής εκπαίδευσης θα διαμορφωθεί στα 3.836 ευρώ, όπως ισχύει στη Γερμανία, δηλαδή θα είναι υπερδιπλάσιος από αυτόν που ισχύει σήμερα και αντιστοιχεί στα 1.666 ευρώ. Με το συγκεκριμένο μοντέλο η κυβέρνηση στοχεύει να αυξήσει την αναλογία του 1 προς 2,34, που ισχύει σήμερα μεταξύ εισαγωγικού μισθού Υ.Ε. και καταληκτικού μισθού Π.Ε., και να ξεπεράσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 1 προς 3. Σε περίπτωση που τελικά υιοθετηθεί το γερμανικό μοντέλο του ενιαίου μισθολογίου, τότε υπάρχει μία πιθανότητα να διαφοροποιούνται οι μισθοί των συγκεκριμένων κατηγοριών και ως προς το ύψος του επιδόματος ειδικών συνθηκών εργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το επίδομα συνθηκών εργασίας θα ενσωματώνει μέρος των ειδικών επιδομάτων που ήδη καταβάλλονται γι' αυτόν το σκοπό (π.χ. επιδόματα κινδύνου και αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας για τους στρατιωτικούς, νοσοκομειακής απασχόλησης για τους γιατρούς του ΕΣΥ).

(ΒΡΑΔΥΝΗ 03/04/2011 – Σ.Λ.)

http://staratalogia.blogspot.com/2011/04/blog-post_9978.html

ΣΚΑΙ 1821 - Αντίκρουση από Αντίβαρο - Αγία Λαύρα 25η Μαρτίου

Το Αντίβαρο (www.antibaro.gr) αντικρούει την δήθεν απομυθοποίηση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Στο βίντεο αυτό παρατίθενται 22 ντοκουμέντα από Έλληνες και ξένους της εποχής της Ελληνικής Επανάστασης που επιβεβαιώνουν τη σύναξη στην Αγία Λαύρα κατά την εκκίνηση της Επανάστασης, υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Η ημερομηνία του γεγονότος δεν είναι ακριβής. Οι πηγές την καθορίζουν μεταξύ 8 και 23 Μαρτίου 1821. Όμως το γεγονός έλαβε χώρα.

Επίσης, η ημερομηνία είχε οριστεί πολύ νωρίτερα, ώστε να συμπέσει με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Ντοκουμέντα για όλα αυτά θα δείτε στο βίντεο.

Ευχαριστίες

Το υλικό συγκεντρώθηκε από συνεργάτες του Αντίβαρου και από αρθρογραφία που έχει δημοσιευθεί στο αφιέρωμα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 στη διεύθυνση

http://www.antibaro.gr/fakelos/1821

Πιο συγκεκριμένα, αντλήθηκε από άρθρα των εξής συνεργατών: Κωνσταντίνου Χολέβα, Χρήστου Κορκόβελου, Γιώργου Κεκαυμένου, Διονύση Καραχάλιου (χωρίς να το γνωρίζουν οι δύο τελευταίοι).

Επίσης, υλικό αντλήθηκε και από το ιστολόγιο του Κακοφωνίξ (http://cacofonix-cacofonix.blogspot.com­/).

Τέλος, θα ευχαριστήσουμε το http://books.google.com που με τα αναρίθμητα βιβλία που έχει ψηφιοποιήσει προσφέρει ένα απ΄ ευθείας παράθυρο στις πηγές της εποχής και δεν χρειάζεται να βασιζόμαστε στους ερμηνευτές (κατά το δοκούν) των πηγών.

Αυτό το βίντεο είναι το πρώτο μέρος της αντίκρουσης της σειράς από το Αντίβαρο.

Θα ακολουθήσουν και άλλα βίντεο εν καιρώ.

ΥΓ. Κατεβάστε την ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ με τα ντοκουμέντα αντίκρουσης που παρουσιάζονται στο βίντεο. Η παρουσίαση περιλαμβάνει επιπλέον στοιχεία.

ΥΓ2. Δείτε και τη ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΤΙΚΡΟΥΣΗ του Αντίβαρου για τη Τουρκοκρατία, το κρυφό σχολειό και άλλα

Όταν ο Βαζέχα "πάγωσε" το Άμστερνταμ

Μία από τις σημαντικότερες βραδιές στην ιστορία του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε πριν από ακριβώς 15 χρόνια. Όταν η ομάδα του Χουάν Ραμόν Ρότσα "άλωσε" με 1-0 το "Ντε Μέερ", χάρη στη σπουδαία κούρσα του Γιώργου Δώνη και το ιδανικό πλασέ του Κριστόφ Βαζέχα στο 87ο λεπτό.

Ήταν 3 Απριλίου 1996 και ο Άγιαξ έδινε το τελευταίο του παιχνίδι στο "Ντε Μέερ", προτού μετακομίσει στο υπερσύγχρονο (για εκείνη την εποχή) "Άμστερνταμ Αρίνα".

Αντίπαλός του ο Παναθηναϊκός, στον πρώτο ημιτελικό του Champions League, σε έναν αγώνα που έφερνε στους παλαιότερους αναμνήσεις από τον τελικό του 1971 στο "Ουέμπλεϊ".

Ο Άγιαξ είχε εκείνη τη χρονιά μία από τις σπουδαιότερες ομάδες στην Ευρώπη. Ήταν κάτοχος του Champions League, αφού είχε επικρατήσει με 1-0 της Μίλαν στον τελικό της Βιέννης, αλλά και του Διηπειρωτικού, όπου είχε νικήσει στα πέναλτι (4-3) τη βραζιλιάνικη Γκρέμιο.

Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός είχε φτάσει με χαρακτηριστική άνεση στα ημιτελικά, περνώντας ως πρώτος από τον όμιλο με Πόρτο, Ναντ και Άαλμποργκ, ενώ στα προημιτελικά, μετά το 0-0 του πρώτου αγώνα με τη Λέγκια Βαρσοβίας, στο ΟΑΚΑ επικράτησε εύκολα με 3-0.

Ο αγώνας στο "Ντε Μέερ" θα ήταν δύσκολος, κάτι που φάνηκε από τα πρώτα λεπτά. Οι γηπεδούχοι είχαν την υπεροχή στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, χάνοντας κάποιες πολύ καλές ευκαιρίες στο 1ο ημίχρονο, με τους Ντάβιντς και Κανού.

Από την πλευρά του, ο Παναθηναϊκός είχε κάποια σουτ με τους Δώνη και Μπορέλι, χωρίς όμως να απειλήσει ιδιαίτερα τον Φαν ντερ Σαρ.

Στο 2ο ημίχρονο, η ελληνική ομάδα ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή της και έκανε αισθητή την παρουσία της στην ολλανδική περιοχή με δύο πολύ καλά σουτ των Βαζέχα και Γ. Χ. Γεωργιάδη.

Ο "Αίας" είχε μόλις μία πολύ καλή στιγμή μπροστά από την εστία του Βάντσικ, όταν στο 81' ο Τζορτζ Φίνιντι σούταρε μέσα από την περιοχή, αλλά ο Πολωνός τερματοφύλακας αντέδρασε σωστά, κρατώντας το "μηδέν".

Έξι λεπτά αργότερα γράφτηκε η ιστορία του αγώνα. Ο Γιώργος Δώνης πήρε την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή του Παναθηναϊκού και με μία από τις γνωστές του κούρσες διέσχισε σχεδόν το μισό γήπεδο, διανύοντας μία απόσταση περίπου 50 μέτρων.

Την κατάλληλη στιγμή είδε αριστερά του τον Κριστόφ Βαζέχα, που είχε πάρει θέση, καλυπτόμενος από τους αμυντικούς του Άγιαξ. Το "τρένο" σταμάτησε την πορεία του, πασάροντας στον Πολωνό, που με αριστουργηματικό πλασέ από το ύψος του πέναλτι, πρόλαβε την έξοδο του Φαν ντερ Σαρ κι έστειλε την μπάλα στο απέναντι "Γ" της εστίας.

Ο Βαζέχα ύψωσε μεμιάς τα χέρια του και υποδέχθηκε τους συμπαίκτες του που έτρεξαν να τον αγκαλιάσουν γι' αυτό το πραγματικά υπέροχο γκολ. Οι Ολλανδοί έμοιαζαν σαν χαμένοι και προσπαθούσαν να αντιληφθούν τι ακριβώς είχε συμβεί. Το τελευταίο σφύριγμα του Ούγγρου διαιτητή Λάσλο Βάγκνερ δεν άργησε να ακουστεί, δίνοντας το έναυσμα για τρελούς πανηγυρισμούς από όλα τα μέλη της "πράσινης" αποστολής.

Η πλατεία Ομονοίας κατακλύστηκε από φιλάθλους του "τριφυλλιού", σαν να είχε κατακτήσει η ομάδα τους το Champions League. Επρόκειτο πράγματι για μία τεράστια νίκη επί ενός αντιπάλου που δεν είχε νιώσει τη γεύση της ήττας στην έδρα του για τρία ολόκληρα χρόνια.

Και το δράμα του πατέρα

Πάει ο πατέρας στο κρεβάτι του παιδιού του, για να το καληνυχτίσει και το ακούει να λέει:

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το μπαμπά μου, τη γιαγιά μου και δώσε χαιρετίσματα στον παππού μου!

Το ακούει ο πατέρας αλλά δε δίνει σημασία! Την επόμενη μέρα χτυπάει το τηλέφωνο και είναι η γιαγιά. Πέθανε ο παππούς!!!

Το ίδιο βράδυ πάει πάλι ο πατέρας να καληνυχτίσει το παιδί και ακούει:

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το πατέρα μου και δώσε χαιρετίσματα στη γιαγιά μου!

Το ακούει ο πατέρας αλλά και πάλι δε δίνει σημασία!

Την επόμενη μέρα πέθανε η γιαγιά! Ο πατέρας τα είδε όλα! Το βράδυ πήγε επίτηδες να κρυφακούσει:

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου και δώσε χαιρετίσματα στον μπαμπά μου!

Με το που το ακούει αυτό ο πατέρας τρελαίνεται!

Την επόμενη μέρα φεύγει απ' το σπίτι νωρίς για τη δουλειά και γυρίζει αργά το βράδυ ευτυχισμένος που μέχρι στιγμής ήταν ζωντανός!

Μπαίνει στο σπίτι καλησπερίζει τη γυναίκα του και της λέει:

- Συγνώμη αγάπη μου, που άργησα αλλά είχα μια πολύ άσχημη μέρα. Και η γυναίκα του λέει:

- Μιλάς εσύ; Εγώ τι να πω που πέθανε ο κουμπάρος μπροστά στην πόρτα μας;

Με τα κόμπλεξ… υπό μάλης

Στην εφημερίδα “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” του Σαββάτου 2/4/11 δημοσιεύθηκε άρθρο του Κωνσταντίνου Ζούλα με τίτλο “Με τα κρουασάν… υπό μάλης“, στο οποίο ο δημοσιογράφος υβρίζει κατά τρόπο ελεεινό, τις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα το Σώμα των Αξιωματικών.

Προς τον Διευθυντή της εφημερίδας απέστειλα με ηλεκτρονικό μήνυμα τη παρακάτω επιστολή:

ΘΕΜΑ: Με τα κόμπλεξ… υπό μάλης

ΠΡΟΣ: Διευθυντή εφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Κύριε Διευθυντά,

Διάβασα με έκπληξη στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας σας το άρθρο του συνεργάτη σας κ. Κωνσταντίνου Ζούλα, με τον τίτλο «Με τα κρουασάν… υπό μάλης». Η έκπληξή μου δεν οφείλετε τόσο στα όσα γράφει ο αρθρογράφος, όσο στο γεγονός ότι μια εφημερίδα την οποία θεωρούσα σοβαρή και κάποιου επιπέδου, φθάνει στο σημείο να δημοσιεύει κείμενα αυτής της στάθμης.

Δεν ασχολούμαι με τα όσα γράφει ο κ. Κ. Ζούλας. Κατανοώ ότι υπάρχουν μεταξύ μας πολλοί άνθρωποι με συμπλέγματα και προβλήματα προσωπικότητας, αλλά και πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν διάφορες σκοπιμότητες. Όσο διάβαζα το άρθρο τόσο βεβαιωνόμουν ότι κάτι απ’ αυτά ήταν που ώθησαν τον συνεργάτη σας στη σύνταξη του εμετικού λιβελλογραφήματος κατά των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας και ειδικώς κατά του Σώματος των Αξιωματικών. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.

Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι οι απόψεις αυτές αποτελούσαν ανέκαθεν θέσεις άλλων χώρων που ιδεολογικά ή για λόγους σκοπιμότητας, διαπνέονταν από αντιπάθεια και μίσος κατά των Ενόπλων Δυνάμεων. Τελευταία οι θέσεις αυτές εκφράζονται από μια μειοψηφία του αποκαλούμενου αναρχοαυτόνομου χώρου. Άραγε εκεί επιθυμεί να ανήκει η εφημερίδα σας;

Επειδή δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το δημοσίευμα αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων στόχων, τους οποίους, ως εφημερίδα, θέλω να πιστεύω ότι ακουσίως εξυπηρετείτε! Άραγε αποτελεί τον προάγγελο κάποιων δυσμενών για τις Ένοπλες Δυνάμεις αποφάσεων, και ο κ. Ζούλας (και κατ’ επέκταση η εφημερίδα σας) χρησιμοποιείται ως «λαγός»;

Αυτή τη στιγμή κύριοι, κάποιες χιλιάδες επίλεκτων Ελλήνων πολιτών, από τον βαθμό του Στρατιώτη έως τον βαθμό του Στρατηγού, ξενυχτούν υπό δυσμενείς συνθήκες, σε φυλάκια, νησιά, πλοία, αεροσκάφη, κέντρα επιχειρήσεων, εξασφαλίζοντας στη Χώρα το απαραίτητο πλαίσιο ασφάλειας και ειρήνης για την ανάπτυξη όλων των δραστηριοτήτων του Κράτους και του Λαού. Μέσα στο γενικότερο κλίμα διαφθοράς, ο ελληνικός λαός θεωρεί τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας ως λάμπουσα εξαίρεση. Την θέση αυτή δεν μπορεί να την μεταβάλει οποιαδήποτε συμπλεγματική ή κατευθυνόμενη πένα.

Ποιες σκοπιμότητες λοιπόν εξυπηρετεί αυτό το θλιβερό και υβριστικό δημοσίευμα που παράλληλα αποτελεί ύβρη και προσβολή του Ελληνικού Λαού, από τον οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις προέρχονται και του οποίου έχουν τον απόλυτο σεβασμό και εκτίμηση;

Νομίζω ότι μία συγνώμη για την ύβρη, ως διεύθυνση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, θα ήταν το ελάχιστο που θα αναμέναμε. Όσο για τον κ. Ζούλα, θα μπορούσατε να τον στείλετε… στους “Ατενίστας”, μήπως και κάνει κάτι πιο παραγωγικό.

Με τιμή

Δρ. Ιωάννης Παρίσης

Υποστράτηγος ε.α.

Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης

ΥΓ. Αναμένω φυσικά ότι ο Κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Κύριος Υπουργός Εθνικής Αμύνης θα έχουν κάτι να σας πουν.