Αυτή η παροιμία μου ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα το άρθρο του Michael Kimmelman των New York Times. Δεν φτάνει δηλαδή που η κρίση ξεκίνησε από την χώρα τους και εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο με καταστροφικά αποτελέσματα… έρχονται τώρα να μας πουν ότι πρέπει τα Γλυπτά να μην επιστραφούν! Με το σκεπτικό ότι « Οι Βρετανοί, όμως, έχουν καλύτερη επιχειρηματολογία» και «Είμαστε όλοι προστάτες του παγκόσμιου πολιτισμού για τις υπόλοιπες γενιές»… Είναι θέμα δηλαδή καλύτερης προστασίας του Πολιτισμού ή μήπως προστασίας των εσόδων που προέρχονται από τον Πολιτισμό; Γιατί, αν όπως λέει ο κύριος Kimmelman είμαστε όλοι προστάτες του Παγκόσμιου Πολιτισμού, να προστατεύονται τα Γλυπτά στο Λονδίνο και όχι στην Αθήνα που είναι και η γενέθλια γη τους;
Αναφέρει επίσης : «Από την πλευρά τους οι Έλληνες, προτού καταρρεύσει η οικονομία τους, κατάφεραν επιτέλους πέρυσι, με μεγάλη καθυστέρηση, να εγκαινιάσουν με πολλές τυμπανοκρουσίες το Νέο Μουσείο Ακρόπολης: είναι το σπίτι που περιμένει να υποδεχθεί τα μάρμαρα, η απουσία των οποίων προβάλλεται με τα λευκά γύψινα εκμαγεία των Γλυπτών που έκλεψε ο Έλγιν δίπλα στα κιτρινισμένα πρωτότυπα που άφησε πίσω. Μέσα από μια τεράστια τζαμαρία, η θέα του ερειπωμένου Παρθενώνα, εύγλωττη αλλά και εχθρική υπό τις παρούσες συνθήκες, αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές των επισκεπτών. Οι Έλληνες θεωρούν ότι το μουσείο αποτελεί αδιάσειστο επιχείρημα για την επιστροφή των Μαρμάρων. Kαι είναι αναμφισβήτητα συγκλονιστικό», συνεχίζει:
«Ο Παρθενώνας υπήρξε παγανιστικός ναός, εκκλησία, τζαμί, αποθήκη πυρομαχικών, ακόμη και ένας τόπος όπου οι ναζί κρέμασαν μια σημαία με σβάστικα»…
Χτυπήματα δηλαδή κάτω από την ζώνη… και μάλιστα σε έναν αθλητή που είναι πεσμένος κάτω προσπαθώντας να ανακάμψει με όλες του τις δυνάμεις! Σ’ έναν αγώνα με στημένους όρους, στημένη διαιτησία και προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα! Γιατί δημοσιεύθηκε άραγε αυτό το άρθρο σε αυτή την κρίσιμη χρονική συγκυρία για εμάς;
Mήπως γιατί υπάρχει αυτή η αλαζονεία στις πράξεις και τα λεγόμενα των μεγάλων και δυνατών; Το αναφέρει εξ’ άλλου και ο ίδιος: « Το να τάσσεται κανείς με το μέρος των Ιμπεριαλιστών εξοργίζει τους καλούς ανθρώπους, το γνωρίζω» ή μήπως επειδή κατά βάθος υπάρχει πάντα ενδόμυχα ο φόβος μήπως χαθούν τα κεκτημένα, φόβος που διακρίνει όλους αυτούς που συμπεριφέρονται ως ιμπεριαλιστές;
Μήπως όμως είναι η ώρα πια, μέσα από αυτή τη κρίση να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας όλοι και να αφήσουμε κατά μέρος τις ιμπεριαλιστικές συμπεριφορές που οδηγούν σε καταστροφικά αποτελέσματα; Και να μείνουν τα δικά μας , δικά μας και τα δικά τους δικά τους…
Έλλη Π. Κούση
ΥΓ. Ο κ. Kimmelman ξεχνάει ( εσκεμμένα ίσως;) ότι τα Γλυπτά του Παρθενώνα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι ένα ενιαίου συνόλου, που βρίσκεται διαμελισμένο σε επτά μουσεία, και διαφέρουν ως προς αυτό από όλα τις αρχαιότητες που φιλοξενούνται ανά τον κόσμο.
