Dont' Forget ... Germany - why‏?

Αν κάθε υπάλληλος και υπόλογος της υποτιθέμένης διαχείρισης των συμφερόντων του κράτους μας , είχε πραγματικά προσωπική ευθύνη, ποινική και αστική (αποζημίωση με την προσωπική του περιουσία) για τις αβελτηρίες και την με επίγνωση ή εξ αμελείας βλάβη των συμφερόντων αυτού, τότε θεωρώ ότι τα πράγματα θα έμπαιναν σε μία ορθότερη βάση. Ακόμη και αν ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης υπουργών και άλλες ποινικές διατάξεις αφήνουν στο απυρόβλητο πλήθος παρασίτων, που σιτίζονται πλουσιοπάροχα από το υστέρημα της πτωχοκώσταινας, αυτό δεν σημαίνει ότι μέχρι να τον αλλάξουμε δεν θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε άλλα μέσα , που έχουμε για την απόδοση έστω αστικών ευθυνών. Αν λοιπόν η Ελληνική πολιτεία, ως προσωποποιείται, ζημιώνει ταμειακά το ίδιο κράτος, μη επιδιώκοντας την είσπραξη των δικαιουμένων αποζημιώσεων, μήπως θα πρέπει να αναζητηθούν οι σχετικές ευθύνες από τους κυβερνώντες και να κληθούν αυτοί να εισφέρουν τις περιουσίες τους για να διευκολύνουν το κράτος στη δύσκολη αυτή συγκυρία;

Γερμανία Ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς την Ελλάδα.!

Στις οφειλές της Γερμανίας, εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, αναφέρεται, σε επιστολή του προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, το Δ.Σ. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα:

"...Κύριε πρόεδρε,

Ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών δηλώνουν προκλητικά ότι η Γερμανία δεν θα πληρώσει τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων για ν' αντιμετωπίσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση, η Αμερικανική Εταιρεία Στρατηγικών Προβλέψεων διαπιστώνει ότι η έκταση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς τη χώρα μας εξαρτάται από τη στάση της Γερμανίας, η οποία διαφαίνεται αρνητική. Και τούτο ενώ η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς την Ελλάδα, αφού δεν έχει ακόμα καταβάλει τις οφειλές της εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, τόσο στην οικονομική υποδομή της χώρας όσο και στον ελληνικό πληθυσμό.

Για τους λόγους αυτούς η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ζητήσει από τη γερμανική:

1) Την καταβολή της αποζημίωσης που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (7.100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αγοραστικής αξίας 1958) με τους τόκους.

2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου (3.500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τους τόκους).

3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της θηριωδίας των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που Γερμανοί αξιωματικοί αφαίρεσαν από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους.

Οι αναβολές που εξασφάλισε η Γερμανία για την εξόφληση των πολεμικών χρεών της έληξαν το 1995.

Επομένως οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη που από τότε μέχρι σήμερα δεν επιδίωξαν την είσπραξη των παραπάνω οφειλών και αν δεν το κάνουν και σήμερα, που η πατρίδα μας κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, οι ευθύνες τους γίνονται ακόμα μεγαλύτερες και σίγουρα θα λογοδοτήσουν για τη στάση τους αυτή στον ελληνικό λαό...".

66 ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΙΜΠΛΕ

Εξήντα έξι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης διαμαρτύρονται για την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Σόιμπλε ότι η χώρα του «δεν μπορεί να πληρώσει για τα λάθη των Ελλήνων».

Σε κοινή δήλωσή τους υπενθυμίζουν ότι η Γερμανία αρνείται να καταβάλει στην Ελλάδα επανορθώσεις ύψους 7 δισεκατομμυρίων 100 εκατομμυρίων δολαρίων αγοραστικής αξίας 1938 και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3 δισεκατομμυρίων 500 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Ιταλία και η Βουλγαρία κατέβαλαν, έστω στοιχειωδώς, τις επανορθώσεις που όφειλαν.

Και προτείνουν στον Γερμανό αξιωματούχο να συμφωνήσει να αφαιρέσει αυτά τα ποσά από τα δάνεια που χρωστάει σήμερα η Ελλάδα στη Γερμανία.

ANEKDOTO‏

Κάποιος μπαίνει στο αγαπημένο του εστιατόριο και κάθεται στο συνηθισμένο του τραπέζι. Ρίχνει μια ματιά γύρω του και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να κάθεται σ' ένα κοντινό τραπέζι. Η γυναίκα είναι μόνη της...
Ο τύπος φωνάζει το γκαρσόνι και του ζητά να στείλει στη γυναίκα το πιο ακριβό μπουκάλι σαμπάνιας που έχει και σκέφτεται ότι αν η γυναίκα δεχτεί το μπουκάλι, τότε θα δεχτεί και τα περαιτέρω...
Το γκαρσόνι πηγαίνει το μπουκάλι στην ωραία κυρία:
"Εκ μέρους του κυρίου", της λέει και τον δείχνει.
Η γυναίκα κοιτάει ψυχρά τον τύπο. Κοιτάζει και το μπουκάλι. Τελικά αποφασίζει να στείλει ένα σημείωμα στον κύριο, πάντα μέσω του σερβιτόρου.

Ο άντρας διαβάζει το σημείωμα, που λέει:
"Για να δεχτώ τη σαμπάνια σας, θα πρέπει να έχετε, μία Mercedes στο πάρκινγκ σας, ένα εκατομμύριο ευρώ στην τράπεζα και 20 cm στο παντελόνι σας".

Εκείνος αποφασίζει να της απαντήσει και δίνει ένα νέο σημείωμα στο γκαρσόνι, να το πάει στην ωραία γυναίκα. Το σημείωμα γράφει:
"Όσον αφορά το αίτημά σας θα μπορούσα να πουλήσω την Ferrari Modena 360 και την BMW 850 που έχω για να μου μείνει στο πάρκινγκ μόνο η Mercedes 600 SEL, επίσης θα μπορούσα να επενδύσω ή και να ξοδέψω τα 299 από τα 300 εκατομμύρια ευρώ του τραπεζικού λογαριασμού μου και να μείνω με 1 εκατομμύριο, όπως εσείς θέλετε. Αλλά, ακόμη και για μια γυναίκα τόσο υπέροχη όσο εσείς, ποτέ δεν θα έκοβα 5 εκατοστά απο το πουλί μου!
Υ.Γ. Παρακαλώ να μου επιστρέψετε τη σαμπάνια».

ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ – Το σύνθημα(?) που δίχασε.Έχουν γνώση οι φύλακες?

....ή τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια????? Ο Μπορο-θρύλος !!!!!

Ο Αστέρας Τρίπολης δεν κατάφερε να αποφύγει την ήττα από τον Ολυμπιακό. Τρίτη διαδοχική στο πρωτάθλημα και όπως είναι φυσιολογικό οι συνεχείς αποτυχίες δεν συντελούν στο να υπάρχει καλό κλίμα σε μια ομάδα. Δεν εννοούμε φυσικά ότι στον Αστέρα… σφάζονται, αλλά σε κάθε περίπτωση η ατμόσφαιρα δεν είναι ευχάριστη.Αυτό αποτυπώθηκε και στην ψυχολογία των οπαδών του Αστέρα κατά τη διάρκεια του χτεσινού αγώνα και στο 85’, λίγο πριν τη λήξη δηλαδή, ακούστηκε ένα σύνθημα που δίχασε, σεξιστικού περιεχομένου, και που συνέδεε τον πρόεδρο των Αρκάδων Γιώργο Μποροβήλο με τον Ολυμπιακό. Προφανώς λόγω της απογοήτευσης της στιγμής, αλλά το συγκεκριμένο σύνθημα ήταν σαφώς μια ακόμα δυσάρεστη νότα στη χτεσινή αναμέτρηση.

ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ κ.κ. ΑΣΤΕΡΑΤΟΙ (δες ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ-ΞΑΝΘΗ-ΙΩΝΙΚΟΣ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, παλαιότερα κλπ κλπ)

THE PERFECT CRIME‏

Πόσα παίρνουν και δεν "βγαίνουν" οι μισθοσυντήρητοι βουλευτές μας

Ένας νεοεκλεγέντας βουλευτής βγάζει σ' ένα ΜΗΝΑ όσα βγάζει ένας μέσος ιδιωτικός υπάλληλος σε ένα ΧΡΟΝΟ !!!

Το ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ αποκαλύπτει τις μηνιαίες αποδοχές, μετά την παρακράτηση φόρου και ασφαλίστρων.
Μπορεί τίτλοι ευγενείας ή διάκρισης να μην απονέμονται και να μην αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες, μηδενός εξαιρουμένου, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, τα προνόμια των βουλευτών, όμως, τα οποία συνιστούν οι κάθε λογής παροχές, επιδόματα και ατέλειες που τους προσφέρονται, προφανώς δεν συνάδουν με μια άλλη ρητή συνταγματική επιταγή που ορίζει ότι οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Η «έκπληξη» που περίμενε τους νεοεκλεγέντες βουλευτές οι οποίοι διάβηκαν εσχάτως το κατώφλι του Κοινοβουλίου ήταν το δίχως άλλο τα προνόμια που διαχρονικά απολαμβάνουν και εκκινούν από τη βουλευτική αποζημίωση και τις φορολογικές «διευκολύνσεις» και φθάνουν ως το επίδομα οικογενειακών βαρών, την ατέλεια των κινητών τηλεφώνων και τη χρονομίσθωση πολυτελών αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού.

Ι Η βουλευτική αποζημίωση

Θυμάστε το σάλο που είχε ξεσπάσει για τις υπέρογκες αυξήσεις των δικαστικών;
Όλοι ανεξαιρέτως οι βουλευτές δικαιούνται αποζημίωση ίση με το σύνολο των πάσης φύσεως μηνιαίων αποδοχών του ανώτατου δικαστικού λειτουργού, δηλαδή περί τις 8.500 ευρώ, ενώ ως γνωστόν με κάθε αύξηση των αποδοχών των δικαστικών αυξάνετε και ο βασικός μισθός τους, ως εκ τούτου έχουν να ελπίζουν κα! ι οι εκπρόσωποι του λαού σε καμιά αυξησούλα.
Οι κρατήσεις στις οποίες υπόκειται η βουλευτική αποζημίωση είναι 6,67% για τον κλάδο σύνταξης και ως 20% υπέρ κόμματος (κάθε βουλευτής δηλώνει εγγράφως το ποσοστό που επιθυμεί να παρακρατείται και το οποίο πρέπει να συμπίπτει με το ποσοστό που έχει ζητήσει το κόμμα του: η ΝΔ και το ΠαΣοΚ έχουν ορίσει την κράτηση αυτή σε 10%, ενώ το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ σε 20%, ενώ υπέρ του Δημοσίου για υγειονομική περίθαλψη είναι 2,55% (200 ευρώ περίπου) και υπέρ του Λογαριασμού Αλληλοβοηθείας Βουλευτών και Ευρωβουλευτών παρακρατούνται τρία ευρώ τον μήνα (και 30 ευρώ εφάπαξ από τους νεοεκλεγέντες).

Κ ατά τα λοιπά και οι εθνικοί αντιπρόσωποι λαμβάνουν δώρο Χριστουγέννων ίσο με το ύψος των μηνιαίων απολαβών τους, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας κατά το ήμισυ.

Οσον αφορά στη φορολογία της βουλευτικής αποζημίωσης γίνεται αυτοτελώς και σε ολόκληρο το ποσό, δηλαδή το εισόδημά τους αυτό δεν προστίθεται κατά την εκκαθάριση στα άλλα εισοδήματα που έχουν και για τα οποία φορολογούνται.

Για τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και στα θερινά τμήματα της Βουλής οι παρόντες στις συνεδριάσεις των επιτροπών λαμβάνουν αποζημίωση που κυμαίνεται από 500 εως κα! ι 5000 ευρώ για τα μέλη των αποστολών της Βουλής στο εξωτερικό που επίσης δικαιούνται αποζημίωσηδίχως βέβαια να φορολογούνται τα ποσά αυτά.

Επίσης σε όσους βουλευτές έχουν αναστείλει την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως επιβάλλει άλλωστε το ασυμβίβαστο, καταβάλλονται κανονικά οι εισφορές κατά τη διάρκεια της βουλευτικής θητείας τους για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση και πρόνοια στους ασφαλιστικούς φορείς που υπάγονταν (από 1.1.2003) προτού εκλεγούν και μάλιστα με χρήματα που βαρύνουν εξ ολοκλήρου τον προϋπολογισμό της Βουλής, δηλαδή τον Έλληνα φορολογούμενο.

Ι Οι παροχές για τα έξοδα

Οι βουλευτές λαμβάνουν επίδομα οργάνωσης γραφείου, το οποίο κατανέμεται ως εξής:
Για τους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς είναι ίσο με το 20% της αποζημίωσής τους(έξτα δηλαδή άλλα 1500 ευρώ περίπου) και για τους βουλευτές της περιφέρειας είναι ίσο με το 25% (δηλαδή άλλα 2.000 ευρώ περίπου). Ποσά τα οποία επίσης είναι αφορολόγητα.
Επίσης τους παρέχεται επίδομα οικογενειακών βαρών βάσει δήλωσης για την οικογενειακή κατάστασή τους ισχύει ό,τι για τους δημόσιους υπαλλήλους:10% για τον έγγαμο και 5% ! για κάθε παιδί.

Αναφορικά με τα έξοδα κίνησης στους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς, αλλά και σε όσους οι περιφέρειες διαθέτουν αεροπορική σύνδεση με την Αθήνα καταβάλλεται το ποσό των 450 ευρώ, στους βουλευτές των οποίων οι περιφέρειες είναι πιο κοντά στην πρωτεύουσα καταβάλλονται 600 ευρώ και σε όσους οι περιφέρειες βρίσκονται μακριά καταβάλλονται 750 ευρώ, ενώ στους βουλευτές Κυκλάδων και Δωδεκανήσου καταβάλλεται το ποσό ! των 1..000 ευρώ.

Για τις μετακινήσεις τους με τον σιδηρόδρομο ή τα υπεραστικά λεωφορεία ή τα πλοία των εσωτερικών γραμμών υπάρχει ατέλεια ενώ για τους βουλευτές της περιφέρειας διατίθενται ετησίως 104 εντολές μετακίνησής τους αεροπορικώς.

Οσον αφορά τα αυτοκίνητα που παρέχονται στους βουλευτές, αυτό γίνεται μέσω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης με εταιρεία Leasing έτσι ώστε να τα αλλάζουν συνεχώς και να κυκλοφορούν πάντα με καινούργια μοντέλα.

Ι Οι ατέλειες και τα έσοδα

Για τις γνωστές επιστολές που λαμβάνουν οι πολίτες από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους καταβάλλεται στους βουλευτές κάθε μήνα ποσό που αντιστ! οιχεί σε 1.000 επιστολές και διπλασιάζεται φυσικά τα Χριστούγεννα και το Πάσχα.
Οσον αφορά τα τηλέφωνα που χρησιμοποιούν ατελώς, υπάρχουν και εδώ κάποιες διαβαθμίσεις: στους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς παρέχονται επτά τηλεφωνικές συνδέσεις, ενώ στους υπολοίπους, οκτώ.
Η ατέλεια βαρύνει βεβαίως τη Βουλή μέχρι του συνολικού ποσού των 13.500 ευρώ ετησίως για κάθε βουλευτή και για το σύνολο των συνδέσεων, ενώ καλύπτει και γραμμή Internet.
Σχετικά με την κινητή τηλεφωνία κάθε βουλευτής δικαιούται μία γραμμή σύνδεσης με εταιρεία της επιλογής του και η Βουλή τού καλύπτει μηνιαίως ως 250 ευρώ πλέον των παγίων τελών.

Οι εξ επαρχίας βουλευτές για τη στέγασή τους δικαιούνται να μένουν σε ξενοδοχείο ή να μισθώνουν οικία στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και ναλαμβάνουν μηνιαίως άλλα 1.500 ευρώ.

Τέλος, η Βουλή μισθοδοτεί και έναν επιστημονικό συνεργάτη για κάθε βουλευτή, ο οποίος και τον προσλα! μβάνει με την προϋπόθεση ότι θα απασχολείται πλήρως.

Επίσης κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να αποσπά τρεις συνεργάτες από το Δημόσιο, ενώ του διατίθεται και ένας αστυνομικός για την προσωπική φρούρησή του.

Συμπερασματικά, τα μηνιαία βασικά έσοδα ενός βουλευτή κυμαίνονται από 8.500 εως 10.000 ευρώ κατά μέσο όρο (καθαρές απολαβές), αναλόγως των συμμετοχών του στις επιτροπές, των χρημάτων που παρακρατούνται υπέρ του κόμματος, κ.ο.κ.

Δηλαδή μόνο οι βασικές απολαβές ενός βουλευτή ετησίως κυμαίνονται μεταξύ 102.000 - 120.000 ευρώ.

Ο διακανονισμός 35 εκατομμύρια ευρώ για τηλεφωνικά τέλη!

Μια μεγάλη οικονομική εκκρεμότητα η οποία οδεύει προς ευνοϊκή για τους «μπαταχτσήδες» βουλευτές ρύθμιση είναι τα τηλεφωνικά χρέη που άφησαν κατά την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο. Πρόκειται για υπέρογκα ποσά που το 2005, επί Προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα, έφθαναν στα 35.000.000 ευρώ(!) τα οποία αναλαμβάνει να ξεχρεώσει η Βουλή με διακανονισμό.

Πρόκειται φυσικά για χρήματα που θα βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Βουλής, δηλαδή τους Έλληνες φορολογουμένους.

Παράλληλα δίδεται η δυνατότητα στους βουλευτές να προμηθευτούν με χρήματα της Βουλής τηλεπικοινωνιακό υλικό και εξοπλισμό πληροφορικής.

! Τώρα έχουμε μια πληρέστερη εικόνα των βασικών αποδοχών ενός βουλευτή

Είναι πολλά...;;;;;;

Πάντως, στους βουλευτές φαίνονται λίγα. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί "σκίζονται" για τον ψήφο σας ;;;; Μα, φυσικά, για το καλό του τόπου!

Βέβαια όλα τα παραπάνω ισχύουν για όλους τους βουλευτές, αυτοί που αναλαμβάνουν υφυπουργοί και υπουργοί έχουν αυτονόητα περισσότερα προνόμοια.

Επίσης εννοείται πως κανείς τους ποτέ δεν θα σκεφτεί το προσωπικό συμφέρον δηλαδή τίποτα έξτρα.... ρουσφετάκια, σκανδαλάκια και τέτοια αποτρόπαια...

Και μετά... κάποιοι εκφράζουν την απορία τους για την σαθρότητα του πολιτικού συστήματος

http://tiresias-press.blogspot.com/2009/12/blog-post_3183..html

H ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΣΑΣ

Τα κάνει όλα και...συμφέρει(για να μην χρειαστείτε να προστρέξετε σε λογιστή)




http://sites.google.com/site/almegrapodixis/home

Η οικονομία, θύμα των κομματικών εγκλημάτων

Αμβλυνση και στρέβλωση της δημοκρατικής συνείδησης, σύγχυση για το τι σημαίνει (ή δεν σημαίνει) «δημοκρατία»: Είναι το δραματικό επακόλουθο, ο καρπός ο «εις θάνατον», από την εγκατάλειψη της Παιδείας στον έλεγχο του συντεχνιακού «αποδομισμού» τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια.

Πρόκειται για έμπρακτη καθολικευμένη ανοχή του ολοκληρωτισμού: Η ελλαδική κοινωνία όχι απλώς δεν αντιδρά, δεν οργίζεται, δεν ανησυχεί, αλλά θεωρεί πια αυτονόητες τις μεθόδους και πρακτικές της παρανομίας και αυθαιρεσίας, αυτονόητη τη βία που ασκούν τα οργανωμένα συμφέροντα.

Το μεγάλο κατόρθωμα των πιο μεγάλων από τα μεγάλα συμφέροντα είναι ότι έχουν εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα σφετερισμού των σφραγίδων και των θυρεών της Αριστεράς, έτσι ώστε να μπορούν να λανσάρουν ωμό φασισμό σε «προοδευτική» συσκευασία χωρίς καμιά κοινωνική αντίδραση. Αφιόνισαν τη μεταπολιτευτική ελλαδική κοινωνία με την αυτονόητη βεβαιότητα ότι η απειλή του ολοκληρωτισμού έρχεται μόνο σαν επανάληψη του παρελθόντος, μόνο από μια πατριδοκάπηλη Δεξιά, αποκλείεται ο φασισμός να παραμονεύει στη βουλιμική ιδιοτέλεια των καπήλων της Αριστεράς.

Μπορεί λοιπόν να αγανακτούσαν οι έμποροι, οι μεταφορείς και οι ξενοδόχοι με τις φάλαγγες τεθωρακισμένων του εγχώριου «στρατού κατοχής» που κρατούσαν σε ομηρεία, για τόσες μέρες, τη χώρα. Αλλά τα κόμματα, ο Τύπος, τα κανάλια ούτε που διενοούντο να ψελλίσουν τη λέξη «φασισμός». Μάλλον έδιναν δίκιο στους ιδιοκτήτες των πανάκριβων τρακτέρ, μάλλον θεωρούσαν αυτονόητο δικαίωμα των διαμαρτυρομένων να καταργούν σαν κουρελόχαρτο το Σύνταγμα, να βάζουν ατιμώρητα τη χώρα στον «γύψο». Σύσσωμη η υπερευαίσθητη στην προάσπιση των «δημοκρατικών ελευθεριών», διανόηση δικαίωνε τον γκανγκστερικό εκβιασμό σαν μορφή «πάλης» – όπως εξωράισε και την ποδηγετημένη κτηνωδία του «Δεκέμβρη των κρυστάλλων», πέρυσι, σαν εκπληκτική αποκάλυψη της «ωριμότητας» των νέων.

Η ηδονή να καταστρέφεις οτιδήποτε ανήκει σε άλλον, προκειμένου να εκδικηθείς που δεν είναι όλα υποταγμένα στο εγώ σου, γεννιέται σαν σαδιστική απαίτηση όταν η συλλογικότητα, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, έχει υιοθετήσει την αλογία στον καταμερισμό του κοινωνικού πλούτου. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία (συνύπαρξη ως άθλημα σχέσεων κοινωνίας), αν δεν μπορεί ο πολίτης να έχει προφανή την απάντηση στο ερώτημα: γιατί ο άλλος και όχι εγώ. Σε αυτή την απάντηση στοχεύουν οι προσπάθειες (όπου και όταν αναλαμβάνονται) για αξιοκρατία, έλεγχο της ποιότητας, καταξίωση της άμιλλας.

Στην Ελλάδα τη μεταπολιτευτική, οι πολιτικοί μας άρχοντες έχουν επίσημα υιοθετήσει την άρνηση των προϋποθέσεων της δημοκρατίας: την αλογία στην κατανομή του πλούτου, την αρχή της επιβολής του ισχυροτέρου. Ισχυρότερος σήμερα είναι όποιος μπορεί να εκβιάσει τον σύνολο πληθυσμό: Να διαθέτει θηριώδες τρακτέρ, κομματικό μηχανισμό με καλοπληρωμένα επαγγελματικά στελέχη, αδίστακτη συντεχνιακή στρατηγική εκβιασμών.

Η ισχύς δεν ελέγχεται από τη λειτουργία θεσμών, από αρχές «κοινωνικού συμβολαίου». Μετριέται η ισχύς (και ομαδοποιείται για να διαβαθμιστεί) με μέτρο το ατομικό εισόδημα. Και το εισόδημα στο Ελλαδιστάν είναι, κατά κανόνα, άσχετο με την παραγωγικότητα, τη δημιουργική ικανότητα, την εργατικότητα, την ευσυνειδησία – δεν είναι οι απολαβές συνάρτηση των ταλέντων, της καλλιέργειας, της κατακτημένης ποιότητας. Η οικονομική ισχύς εξαρτάται από τη διαπλοκή με κομματικούς μηχανισμούς, την εκμετάλλευση της ψηφοθηρικής ιδιοτέλειας επαγγελματιών της πολιτικής, τη μετοχή σε συνδικάτα υψηλής ικανότητας εκβιασμών.

Ο διεθνής εξευτελισμός που ζούμε αυτές τις ημέρες, η διαπόμπευση της Ελλάδας σε πλανητικό επίπεδο, έχει απλώς αφορμή την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, τον παράφρονα επί δεκαετίες υπερδανεισμό που μαγνήτισε τους κερδοσκόπους. Πραγματική αιτία, εξόφθαλμη, είναι η αλογία και ανομία στον δημόσιο βίο, το κοινωνικό μπάχαλο που δημιούργησε το ολοκληρωτικό καθεστώς της κομματοκρατίας, η κατάργηση της δημοκρατίας από τα κόμματα. Στην οικονομική χρεοκοπία (που μοιάζει αυτή τη φορά εντελώς αδιέξοδη) μας οδήγησε η εξάλειψη κάθε αξιοκρατίας, το ανεξέλεγκτο των συμπεριφορών και της ποιότητας, δηλαδή: ο αμοραλισμός των «κομμάτων εξουσίας», ο φασισμός των καπήλων της Αριστεράς.

Τι εξωφρενικότερο θέλουμε να δούμε; Σε μια χώρα όπου το μέγιστο των δημόσιων εσόδων προέρχεται από τη φορολόγηση μισθωτών και συνταξιούχων και το ολίγιστο από τη φορολόγηση επιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση ξεκινάει την «ανάταξη» της οικονομίας με «πάγωμα» μισθών και συντάξεων, μαζί με αύξηση της έμμεσης φορολογίας! Επιτέλους, για τις φοροαπαλλαγές των οικονομικά ισχυρών μπορούν να επικαλούνται τη λογική της εύνοιας προς τους παραγωγούς πλούτου απαραίτητου για την ανάπτυξη. Αλλά για την ωμή, ιταμή, αδικαιολόγητη ανισότητα αμοιβών στον δημόσιο τομέα ποια λογική μπορούν να επικαλεστούν; Αυτή είναι το κυρίως σκάνδαλο που εξωθεί την κοινωνία να σταθεί ενεργά αντίπαλη σε μέτρα προκλητικής προχειρότητας για «ανάταξη» της οικονομίας.

Οι δεκαέξι (16) κατ’ έτος μισθοί των υπαλλήλων της Βουλής. Οι εξωφρενικές οικονομικές «εξασφαλίσεις» όσων εργάζονταν στην πρώην «Ολυμπιακή». Οι μυθικές μισθολογικές προνομίες των διορισμένων σε οργανισμούς λιμένων και σιδηροδρόμων. Οι ιλιγγιώδεις αποδοχές των κομματικών παρακεντέδων στην ΕΡΤ, στα διοικητικά συμβούλια των αναρίθμητων εταιρειών του Δημοσίου, σε θέσεις «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία. Οι μισθοί των δικαστικών καθορισμένοι ετσιθελικά από τους ίδιους. Οι ληστρικές «προμήθειες» από τις αγορές ιατροφαρμακευτικού υλικού στα νοσοκομεία. Τα αστρονομικά κονδύλια για την ενίσχυση των πολιτικών κομμάτων και των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων. Και άλλες, πάμπολλες, ανάλογες περιπτώσεις συνιστούν την αλογία και ανομία που αν δεν εξαλειφθούν με συνέπεια, η απαιτούμενη για την οικονομική ανάκαμψη κοινωνική συνοχή θα παραμείνει ανέφικτη.

Αυτή την ώρα, ο αμοραλισμός ή ο φασισμός της κομματικής ιδιοτέλειας είναι το πρώτο και επείγον πρόβλημα. Το φάσμα της απειλής να αρχίσουν οι λεηλασίες καταστημάτων και σπιτιών έρχεται δεύτερο.

Tου Χρηστου Γιανναρα

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις. Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις.


Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια. Αχ αυτά τα .μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν.


Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη Νύχτα μες' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου. Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί.

Και για τα παιδιά μου; Την οικογένειά μου; Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι. Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα. Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακρυά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο". Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.

Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει. Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία;

Αλλά ξέρεις κάτι;

Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα. Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία. Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο. Γιατί εγώ το ξέρω καλά.

Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας.