ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ – Το σύνθημα(?) που δίχασε.Έχουν γνώση οι φύλακες?

....ή τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια????? Ο Μπορο-θρύλος !!!!!

Ο Αστέρας Τρίπολης δεν κατάφερε να αποφύγει την ήττα από τον Ολυμπιακό. Τρίτη διαδοχική στο πρωτάθλημα και όπως είναι φυσιολογικό οι συνεχείς αποτυχίες δεν συντελούν στο να υπάρχει καλό κλίμα σε μια ομάδα. Δεν εννοούμε φυσικά ότι στον Αστέρα… σφάζονται, αλλά σε κάθε περίπτωση η ατμόσφαιρα δεν είναι ευχάριστη.Αυτό αποτυπώθηκε και στην ψυχολογία των οπαδών του Αστέρα κατά τη διάρκεια του χτεσινού αγώνα και στο 85’, λίγο πριν τη λήξη δηλαδή, ακούστηκε ένα σύνθημα που δίχασε, σεξιστικού περιεχομένου, και που συνέδεε τον πρόεδρο των Αρκάδων Γιώργο Μποροβήλο με τον Ολυμπιακό. Προφανώς λόγω της απογοήτευσης της στιγμής, αλλά το συγκεκριμένο σύνθημα ήταν σαφώς μια ακόμα δυσάρεστη νότα στη χτεσινή αναμέτρηση.

ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ κ.κ. ΑΣΤΕΡΑΤΟΙ (δες ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ-ΞΑΝΘΗ-ΙΩΝΙΚΟΣ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, παλαιότερα κλπ κλπ)

THE PERFECT CRIME‏

Πόσα παίρνουν και δεν "βγαίνουν" οι μισθοσυντήρητοι βουλευτές μας

Ένας νεοεκλεγέντας βουλευτής βγάζει σ' ένα ΜΗΝΑ όσα βγάζει ένας μέσος ιδιωτικός υπάλληλος σε ένα ΧΡΟΝΟ !!!

Το ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ αποκαλύπτει τις μηνιαίες αποδοχές, μετά την παρακράτηση φόρου και ασφαλίστρων.
Μπορεί τίτλοι ευγενείας ή διάκρισης να μην απονέμονται και να μην αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες, μηδενός εξαιρουμένου, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, τα προνόμια των βουλευτών, όμως, τα οποία συνιστούν οι κάθε λογής παροχές, επιδόματα και ατέλειες που τους προσφέρονται, προφανώς δεν συνάδουν με μια άλλη ρητή συνταγματική επιταγή που ορίζει ότι οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Η «έκπληξη» που περίμενε τους νεοεκλεγέντες βουλευτές οι οποίοι διάβηκαν εσχάτως το κατώφλι του Κοινοβουλίου ήταν το δίχως άλλο τα προνόμια που διαχρονικά απολαμβάνουν και εκκινούν από τη βουλευτική αποζημίωση και τις φορολογικές «διευκολύνσεις» και φθάνουν ως το επίδομα οικογενειακών βαρών, την ατέλεια των κινητών τηλεφώνων και τη χρονομίσθωση πολυτελών αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού.

Ι Η βουλευτική αποζημίωση

Θυμάστε το σάλο που είχε ξεσπάσει για τις υπέρογκες αυξήσεις των δικαστικών;
Όλοι ανεξαιρέτως οι βουλευτές δικαιούνται αποζημίωση ίση με το σύνολο των πάσης φύσεως μηνιαίων αποδοχών του ανώτατου δικαστικού λειτουργού, δηλαδή περί τις 8.500 ευρώ, ενώ ως γνωστόν με κάθε αύξηση των αποδοχών των δικαστικών αυξάνετε και ο βασικός μισθός τους, ως εκ τούτου έχουν να ελπίζουν κα! ι οι εκπρόσωποι του λαού σε καμιά αυξησούλα.
Οι κρατήσεις στις οποίες υπόκειται η βουλευτική αποζημίωση είναι 6,67% για τον κλάδο σύνταξης και ως 20% υπέρ κόμματος (κάθε βουλευτής δηλώνει εγγράφως το ποσοστό που επιθυμεί να παρακρατείται και το οποίο πρέπει να συμπίπτει με το ποσοστό που έχει ζητήσει το κόμμα του: η ΝΔ και το ΠαΣοΚ έχουν ορίσει την κράτηση αυτή σε 10%, ενώ το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ σε 20%, ενώ υπέρ του Δημοσίου για υγειονομική περίθαλψη είναι 2,55% (200 ευρώ περίπου) και υπέρ του Λογαριασμού Αλληλοβοηθείας Βουλευτών και Ευρωβουλευτών παρακρατούνται τρία ευρώ τον μήνα (και 30 ευρώ εφάπαξ από τους νεοεκλεγέντες).

Κ ατά τα λοιπά και οι εθνικοί αντιπρόσωποι λαμβάνουν δώρο Χριστουγέννων ίσο με το ύψος των μηνιαίων απολαβών τους, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας κατά το ήμισυ.

Οσον αφορά στη φορολογία της βουλευτικής αποζημίωσης γίνεται αυτοτελώς και σε ολόκληρο το ποσό, δηλαδή το εισόδημά τους αυτό δεν προστίθεται κατά την εκκαθάριση στα άλλα εισοδήματα που έχουν και για τα οποία φορολογούνται.

Για τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και στα θερινά τμήματα της Βουλής οι παρόντες στις συνεδριάσεις των επιτροπών λαμβάνουν αποζημίωση που κυμαίνεται από 500 εως κα! ι 5000 ευρώ για τα μέλη των αποστολών της Βουλής στο εξωτερικό που επίσης δικαιούνται αποζημίωσηδίχως βέβαια να φορολογούνται τα ποσά αυτά.

Επίσης σε όσους βουλευτές έχουν αναστείλει την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως επιβάλλει άλλωστε το ασυμβίβαστο, καταβάλλονται κανονικά οι εισφορές κατά τη διάρκεια της βουλευτικής θητείας τους για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση και πρόνοια στους ασφαλιστικούς φορείς που υπάγονταν (από 1.1.2003) προτού εκλεγούν και μάλιστα με χρήματα που βαρύνουν εξ ολοκλήρου τον προϋπολογισμό της Βουλής, δηλαδή τον Έλληνα φορολογούμενο.

Ι Οι παροχές για τα έξοδα

Οι βουλευτές λαμβάνουν επίδομα οργάνωσης γραφείου, το οποίο κατανέμεται ως εξής:
Για τους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς είναι ίσο με το 20% της αποζημίωσής τους(έξτα δηλαδή άλλα 1500 ευρώ περίπου) και για τους βουλευτές της περιφέρειας είναι ίσο με το 25% (δηλαδή άλλα 2.000 ευρώ περίπου). Ποσά τα οποία επίσης είναι αφορολόγητα.
Επίσης τους παρέχεται επίδομα οικογενειακών βαρών βάσει δήλωσης για την οικογενειακή κατάστασή τους ισχύει ό,τι για τους δημόσιους υπαλλήλους:10% για τον έγγαμο και 5% ! για κάθε παιδί.

Αναφορικά με τα έξοδα κίνησης στους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς, αλλά και σε όσους οι περιφέρειες διαθέτουν αεροπορική σύνδεση με την Αθήνα καταβάλλεται το ποσό των 450 ευρώ, στους βουλευτές των οποίων οι περιφέρειες είναι πιο κοντά στην πρωτεύουσα καταβάλλονται 600 ευρώ και σε όσους οι περιφέρειες βρίσκονται μακριά καταβάλλονται 750 ευρώ, ενώ στους βουλευτές Κυκλάδων και Δωδεκανήσου καταβάλλεται το ποσό ! των 1..000 ευρώ.

Για τις μετακινήσεις τους με τον σιδηρόδρομο ή τα υπεραστικά λεωφορεία ή τα πλοία των εσωτερικών γραμμών υπάρχει ατέλεια ενώ για τους βουλευτές της περιφέρειας διατίθενται ετησίως 104 εντολές μετακίνησής τους αεροπορικώς.

Οσον αφορά τα αυτοκίνητα που παρέχονται στους βουλευτές, αυτό γίνεται μέσω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης με εταιρεία Leasing έτσι ώστε να τα αλλάζουν συνεχώς και να κυκλοφορούν πάντα με καινούργια μοντέλα.

Ι Οι ατέλειες και τα έσοδα

Για τις γνωστές επιστολές που λαμβάνουν οι πολίτες από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους καταβάλλεται στους βουλευτές κάθε μήνα ποσό που αντιστ! οιχεί σε 1.000 επιστολές και διπλασιάζεται φυσικά τα Χριστούγεννα και το Πάσχα.
Οσον αφορά τα τηλέφωνα που χρησιμοποιούν ατελώς, υπάρχουν και εδώ κάποιες διαβαθμίσεις: στους βουλευτές Επικρατείας, Α' και Β' Αθηνών, Α' και Β' Πειραιώς παρέχονται επτά τηλεφωνικές συνδέσεις, ενώ στους υπολοίπους, οκτώ.
Η ατέλεια βαρύνει βεβαίως τη Βουλή μέχρι του συνολικού ποσού των 13.500 ευρώ ετησίως για κάθε βουλευτή και για το σύνολο των συνδέσεων, ενώ καλύπτει και γραμμή Internet.
Σχετικά με την κινητή τηλεφωνία κάθε βουλευτής δικαιούται μία γραμμή σύνδεσης με εταιρεία της επιλογής του και η Βουλή τού καλύπτει μηνιαίως ως 250 ευρώ πλέον των παγίων τελών.

Οι εξ επαρχίας βουλευτές για τη στέγασή τους δικαιούνται να μένουν σε ξενοδοχείο ή να μισθώνουν οικία στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και ναλαμβάνουν μηνιαίως άλλα 1.500 ευρώ.

Τέλος, η Βουλή μισθοδοτεί και έναν επιστημονικό συνεργάτη για κάθε βουλευτή, ο οποίος και τον προσλα! μβάνει με την προϋπόθεση ότι θα απασχολείται πλήρως.

Επίσης κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να αποσπά τρεις συνεργάτες από το Δημόσιο, ενώ του διατίθεται και ένας αστυνομικός για την προσωπική φρούρησή του.

Συμπερασματικά, τα μηνιαία βασικά έσοδα ενός βουλευτή κυμαίνονται από 8.500 εως 10.000 ευρώ κατά μέσο όρο (καθαρές απολαβές), αναλόγως των συμμετοχών του στις επιτροπές, των χρημάτων που παρακρατούνται υπέρ του κόμματος, κ.ο.κ.

Δηλαδή μόνο οι βασικές απολαβές ενός βουλευτή ετησίως κυμαίνονται μεταξύ 102.000 - 120.000 ευρώ.

Ο διακανονισμός 35 εκατομμύρια ευρώ για τηλεφωνικά τέλη!

Μια μεγάλη οικονομική εκκρεμότητα η οποία οδεύει προς ευνοϊκή για τους «μπαταχτσήδες» βουλευτές ρύθμιση είναι τα τηλεφωνικά χρέη που άφησαν κατά την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο. Πρόκειται για υπέρογκα ποσά που το 2005, επί Προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα, έφθαναν στα 35.000.000 ευρώ(!) τα οποία αναλαμβάνει να ξεχρεώσει η Βουλή με διακανονισμό.

Πρόκειται φυσικά για χρήματα που θα βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Βουλής, δηλαδή τους Έλληνες φορολογουμένους.

Παράλληλα δίδεται η δυνατότητα στους βουλευτές να προμηθευτούν με χρήματα της Βουλής τηλεπικοινωνιακό υλικό και εξοπλισμό πληροφορικής.

! Τώρα έχουμε μια πληρέστερη εικόνα των βασικών αποδοχών ενός βουλευτή

Είναι πολλά...;;;;;;

Πάντως, στους βουλευτές φαίνονται λίγα. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί "σκίζονται" για τον ψήφο σας ;;;; Μα, φυσικά, για το καλό του τόπου!

Βέβαια όλα τα παραπάνω ισχύουν για όλους τους βουλευτές, αυτοί που αναλαμβάνουν υφυπουργοί και υπουργοί έχουν αυτονόητα περισσότερα προνόμοια.

Επίσης εννοείται πως κανείς τους ποτέ δεν θα σκεφτεί το προσωπικό συμφέρον δηλαδή τίποτα έξτρα.... ρουσφετάκια, σκανδαλάκια και τέτοια αποτρόπαια...

Και μετά... κάποιοι εκφράζουν την απορία τους για την σαθρότητα του πολιτικού συστήματος

http://tiresias-press.blogspot.com/2009/12/blog-post_3183..html

H ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΣΑΣ

Τα κάνει όλα και...συμφέρει(για να μην χρειαστείτε να προστρέξετε σε λογιστή)




http://sites.google.com/site/almegrapodixis/home

Η οικονομία, θύμα των κομματικών εγκλημάτων

Αμβλυνση και στρέβλωση της δημοκρατικής συνείδησης, σύγχυση για το τι σημαίνει (ή δεν σημαίνει) «δημοκρατία»: Είναι το δραματικό επακόλουθο, ο καρπός ο «εις θάνατον», από την εγκατάλειψη της Παιδείας στον έλεγχο του συντεχνιακού «αποδομισμού» τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια.

Πρόκειται για έμπρακτη καθολικευμένη ανοχή του ολοκληρωτισμού: Η ελλαδική κοινωνία όχι απλώς δεν αντιδρά, δεν οργίζεται, δεν ανησυχεί, αλλά θεωρεί πια αυτονόητες τις μεθόδους και πρακτικές της παρανομίας και αυθαιρεσίας, αυτονόητη τη βία που ασκούν τα οργανωμένα συμφέροντα.

Το μεγάλο κατόρθωμα των πιο μεγάλων από τα μεγάλα συμφέροντα είναι ότι έχουν εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα σφετερισμού των σφραγίδων και των θυρεών της Αριστεράς, έτσι ώστε να μπορούν να λανσάρουν ωμό φασισμό σε «προοδευτική» συσκευασία χωρίς καμιά κοινωνική αντίδραση. Αφιόνισαν τη μεταπολιτευτική ελλαδική κοινωνία με την αυτονόητη βεβαιότητα ότι η απειλή του ολοκληρωτισμού έρχεται μόνο σαν επανάληψη του παρελθόντος, μόνο από μια πατριδοκάπηλη Δεξιά, αποκλείεται ο φασισμός να παραμονεύει στη βουλιμική ιδιοτέλεια των καπήλων της Αριστεράς.

Μπορεί λοιπόν να αγανακτούσαν οι έμποροι, οι μεταφορείς και οι ξενοδόχοι με τις φάλαγγες τεθωρακισμένων του εγχώριου «στρατού κατοχής» που κρατούσαν σε ομηρεία, για τόσες μέρες, τη χώρα. Αλλά τα κόμματα, ο Τύπος, τα κανάλια ούτε που διενοούντο να ψελλίσουν τη λέξη «φασισμός». Μάλλον έδιναν δίκιο στους ιδιοκτήτες των πανάκριβων τρακτέρ, μάλλον θεωρούσαν αυτονόητο δικαίωμα των διαμαρτυρομένων να καταργούν σαν κουρελόχαρτο το Σύνταγμα, να βάζουν ατιμώρητα τη χώρα στον «γύψο». Σύσσωμη η υπερευαίσθητη στην προάσπιση των «δημοκρατικών ελευθεριών», διανόηση δικαίωνε τον γκανγκστερικό εκβιασμό σαν μορφή «πάλης» – όπως εξωράισε και την ποδηγετημένη κτηνωδία του «Δεκέμβρη των κρυστάλλων», πέρυσι, σαν εκπληκτική αποκάλυψη της «ωριμότητας» των νέων.

Η ηδονή να καταστρέφεις οτιδήποτε ανήκει σε άλλον, προκειμένου να εκδικηθείς που δεν είναι όλα υποταγμένα στο εγώ σου, γεννιέται σαν σαδιστική απαίτηση όταν η συλλογικότητα, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, έχει υιοθετήσει την αλογία στον καταμερισμό του κοινωνικού πλούτου. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία (συνύπαρξη ως άθλημα σχέσεων κοινωνίας), αν δεν μπορεί ο πολίτης να έχει προφανή την απάντηση στο ερώτημα: γιατί ο άλλος και όχι εγώ. Σε αυτή την απάντηση στοχεύουν οι προσπάθειες (όπου και όταν αναλαμβάνονται) για αξιοκρατία, έλεγχο της ποιότητας, καταξίωση της άμιλλας.

Στην Ελλάδα τη μεταπολιτευτική, οι πολιτικοί μας άρχοντες έχουν επίσημα υιοθετήσει την άρνηση των προϋποθέσεων της δημοκρατίας: την αλογία στην κατανομή του πλούτου, την αρχή της επιβολής του ισχυροτέρου. Ισχυρότερος σήμερα είναι όποιος μπορεί να εκβιάσει τον σύνολο πληθυσμό: Να διαθέτει θηριώδες τρακτέρ, κομματικό μηχανισμό με καλοπληρωμένα επαγγελματικά στελέχη, αδίστακτη συντεχνιακή στρατηγική εκβιασμών.

Η ισχύς δεν ελέγχεται από τη λειτουργία θεσμών, από αρχές «κοινωνικού συμβολαίου». Μετριέται η ισχύς (και ομαδοποιείται για να διαβαθμιστεί) με μέτρο το ατομικό εισόδημα. Και το εισόδημα στο Ελλαδιστάν είναι, κατά κανόνα, άσχετο με την παραγωγικότητα, τη δημιουργική ικανότητα, την εργατικότητα, την ευσυνειδησία – δεν είναι οι απολαβές συνάρτηση των ταλέντων, της καλλιέργειας, της κατακτημένης ποιότητας. Η οικονομική ισχύς εξαρτάται από τη διαπλοκή με κομματικούς μηχανισμούς, την εκμετάλλευση της ψηφοθηρικής ιδιοτέλειας επαγγελματιών της πολιτικής, τη μετοχή σε συνδικάτα υψηλής ικανότητας εκβιασμών.

Ο διεθνής εξευτελισμός που ζούμε αυτές τις ημέρες, η διαπόμπευση της Ελλάδας σε πλανητικό επίπεδο, έχει απλώς αφορμή την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, τον παράφρονα επί δεκαετίες υπερδανεισμό που μαγνήτισε τους κερδοσκόπους. Πραγματική αιτία, εξόφθαλμη, είναι η αλογία και ανομία στον δημόσιο βίο, το κοινωνικό μπάχαλο που δημιούργησε το ολοκληρωτικό καθεστώς της κομματοκρατίας, η κατάργηση της δημοκρατίας από τα κόμματα. Στην οικονομική χρεοκοπία (που μοιάζει αυτή τη φορά εντελώς αδιέξοδη) μας οδήγησε η εξάλειψη κάθε αξιοκρατίας, το ανεξέλεγκτο των συμπεριφορών και της ποιότητας, δηλαδή: ο αμοραλισμός των «κομμάτων εξουσίας», ο φασισμός των καπήλων της Αριστεράς.

Τι εξωφρενικότερο θέλουμε να δούμε; Σε μια χώρα όπου το μέγιστο των δημόσιων εσόδων προέρχεται από τη φορολόγηση μισθωτών και συνταξιούχων και το ολίγιστο από τη φορολόγηση επιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση ξεκινάει την «ανάταξη» της οικονομίας με «πάγωμα» μισθών και συντάξεων, μαζί με αύξηση της έμμεσης φορολογίας! Επιτέλους, για τις φοροαπαλλαγές των οικονομικά ισχυρών μπορούν να επικαλούνται τη λογική της εύνοιας προς τους παραγωγούς πλούτου απαραίτητου για την ανάπτυξη. Αλλά για την ωμή, ιταμή, αδικαιολόγητη ανισότητα αμοιβών στον δημόσιο τομέα ποια λογική μπορούν να επικαλεστούν; Αυτή είναι το κυρίως σκάνδαλο που εξωθεί την κοινωνία να σταθεί ενεργά αντίπαλη σε μέτρα προκλητικής προχειρότητας για «ανάταξη» της οικονομίας.

Οι δεκαέξι (16) κατ’ έτος μισθοί των υπαλλήλων της Βουλής. Οι εξωφρενικές οικονομικές «εξασφαλίσεις» όσων εργάζονταν στην πρώην «Ολυμπιακή». Οι μυθικές μισθολογικές προνομίες των διορισμένων σε οργανισμούς λιμένων και σιδηροδρόμων. Οι ιλιγγιώδεις αποδοχές των κομματικών παρακεντέδων στην ΕΡΤ, στα διοικητικά συμβούλια των αναρίθμητων εταιρειών του Δημοσίου, σε θέσεις «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία. Οι μισθοί των δικαστικών καθορισμένοι ετσιθελικά από τους ίδιους. Οι ληστρικές «προμήθειες» από τις αγορές ιατροφαρμακευτικού υλικού στα νοσοκομεία. Τα αστρονομικά κονδύλια για την ενίσχυση των πολιτικών κομμάτων και των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων. Και άλλες, πάμπολλες, ανάλογες περιπτώσεις συνιστούν την αλογία και ανομία που αν δεν εξαλειφθούν με συνέπεια, η απαιτούμενη για την οικονομική ανάκαμψη κοινωνική συνοχή θα παραμείνει ανέφικτη.

Αυτή την ώρα, ο αμοραλισμός ή ο φασισμός της κομματικής ιδιοτέλειας είναι το πρώτο και επείγον πρόβλημα. Το φάσμα της απειλής να αρχίσουν οι λεηλασίες καταστημάτων και σπιτιών έρχεται δεύτερο.

Tου Χρηστου Γιανναρα

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις. Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις.


Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια. Αχ αυτά τα .μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν.


Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη Νύχτα μες' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου. Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί.

Και για τα παιδιά μου; Την οικογένειά μου; Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι. Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα. Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακρυά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο". Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι. Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος.

Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα. Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει. Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα; Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία;

Αλλά ξέρεις κάτι;

Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου: Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα. Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία. Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο. Γιατί εγώ το ξέρω καλά.

Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας.

ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ Ε.Δ.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΠΡΟΣ κ.κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟ-ΜΠΕΓΛΙΤΗ-ΛΟΒΕΡΔΟ

ΘΕΜΑ: ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ Ε.Δ.

Τις τελευταίες ημέρες ξαναπαίζει για μία ακόμη φορά, δια στόματος του κ. Υπουργού Εργασίας αυτή τη φορά, το θέμα των «αναθεματισμένων» 48άρηδων συνταξιούχων των ΕΔ και της ΕΛ.ΑΣ. , που βουλιάζουν το ασφαλιστικό μας σύστημα με τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις τους προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για να δούμε ποιοί είναι αυτοί που έχουν το θράσος να διεκδικούν μετά από 25-30 χρόνια «χλιδάτης» υπηρεσίας αυτό που απλόχερα μοιράζουν χρόνια τώρα με συνοπτικές διαδικασίες οι δημοκρατικές large κυβερνήσεις μας σε ψευτοανάπηρους (που σε ορισμένες περιοχές αγγίζουν το εξωφρενικό ποσοστό του 80%), σε βαφτισμένους ελαίω κόμματος πάσης φύσεως αγωνιστές και αντιστασιακούς και τα τελευταία χρόνια σε εισαγόμενους νόμιμους ή παράνομους μετανάστες, που δεν έχουν πληρώσει ούτε σεντ σ΄ αυτό το πολύπαθο ασφαλιστικό μας σύστημα.

Αυτά λοιπόν τα «θρασίμια», όταν πολλοί συνομήλικοί τους ξεκινούν την «επίπονη» και «απεχθή» φοιτητική ζωή (κουραστικά ξενύχτια, εξοντωτικά γλέντια κ.λ.π.), κατατάσσονται σε κάποια στρατιωτική σχολή , για να μάθουν κατ΄ αρχήν να πειθαρχούν, να διοικούνται και να διοικούν αρχίζοντας τη λαμπρή καριέρα τους (τουλάχιστον οι παλιότεροι) με το όπλο στην ανάταση και κάνοντας αέρα, έρπειν και βαρελάκια. Παράλληλα, λαμβάνουν την απαιτούμενη στρατιωτική και ακαδημαϊκή μόρφωση και στο τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς εξετάζονται όπως και οι λοιποί φοιτητές των ΑΕΙ με την ασήμαντη διαφορά ότι εάν δεν περάσουν κάποιο μάθημα, τους ψαλιδίζεται η πολυπόθητη καλοκαιρινή άδεια. Σε περίπτωση βέβαια αποτυχίας αποφοιτήσεως πέραν της 2-4ετίας, αποβάλλονται από τις σχολές και υποβιβάζονται στο βαθμό του στρατιώτη καθόσον ο «ιερός» θεσμός του αιώνιου φοιτητή δεν ανακαλύφθηκε (ευτυχώς) ακόμη.

Εάν κάποιος για οποιοδήποτε λόγο (με εξαίρεση τους λόγους υγείας), μετά την ορκωμοσία του τολμήσει να εγκαταλείψει τη σχολή, υποχρεούται να αποζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο για τους μήνες που «φιλοξενήθηκε», καταβάλλοντας (μέχρι πρόσφατα) τις μηνιαίες αποδοχές του Ανθυπολοχαγού για κάθε μήνα παραμονής. Ποια άλλη κατηγορία σπουδαστών πληρώνει αποζημίωση στη Σχολή που φοιτά επειδή εγκατέλειψε οικειοθελώς τις σπουδές της;

Σημειωτέον ότι κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους οι σπουδαστές των Στρατιωτικών Σχολών, υπάγονται στο Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, έχουν όλες τις υποχρεώσεις των εν ενεργεία στρατιωτικών και σε περίπτωση πολέμου αναλαμβάνουν καθήκοντα Αξκού ή Υπαξκού κατά περίπτωση(πλην των πρωτοετών). Επίσης όλα τα ατομικά είδη που χρησιμοποιούν τα χρεώνονται και σε περίπτωση απώλειας ή φθοράς τα αποζημιώνουν. Βέβαια αυτό το χρονικό διάστημα αμείβονται με το ποσοστό 15% του Ανθυπολοχαγού ή του Λοχία, ανάλογα με τη σχολή (Αξκών ή Υπαξκών) πού σήμερα ανέρχεται στο αστρονομικό ποσό των 150 € και 120 € αντίστοιχα και φυσικά πληρώνουν σύμφωνα με την ισχύουσα εκάστοτε νομοθεσία τις αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές αρχίζοντας έτσι τη συντάξιμη υπηρεσία τους από την ηλικία των 18 ετών.

Μετά την ολοκλήρωση του κύκλου σπουδών και κατόπιν επιτυχών εξετάσεων, έρχεται η πολυπόθητη ορκωμοσία ως Αξιωματικού ή Υπαξιωματικού (η οποία παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη εφ΄ όρου ζωής) και η απονομή του αποφοιτηρίου ενώ για τους Αξιωματικούς ακολουθεί επιπλέον άλλη μία ασωτία, η απονομή του ξίφους (συνήθως από τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα) εκείνο το μιλιταριστικό σύμβολο που υπερασπίστηκε με πάθος ο «Στρατηγός Δεκαβάλας» σε κάποια παλιά ελληνική ταινία.

Μετά τη λαμπρή τελετή της ορκωμοσίας συνήθως ακολουθεί «μικρά δεξίωσις», ενίοτε με καφέ και κουλουράκια, το συμβολισμό των οποίων αντιλαμβάνονται οι νεοορκισθέντες λίγους μήνες μετά την ορκωμοσία τους, οι του Στρατού Ξηράς σε κάποιο φυλάκιο του Έβρου ή του Αιγαίου, οι του Πολεμικού Ναυτικού σε κάποιο πολεμικό πλοίο ή ναύσταθμο και της Αεροπορίας σε κάποια Μοίρα Αναχαιτίσεων ετοιμότητας μερικών λεπτών.

Από την ημέρα της ονομασίας σε Αξκούς τίθενται υπό την προστασία του νόμου «Περί Καταστάσεως Αξιωματικών» Ν.Δ. 1400/73 όπου με απόλυτη σαφήνεια, μη επιδεχόμενη παρερμηνείας, καθορίζεται τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται να κάνει ο έλληνας Αξιωματικός.

Και για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται παρατίθενται αυτούσια μερικά αποσπάσματά του:

Αρθρον 1.

       Κατάστασις του αξιωματικού είναι η θέσις, εις ην τελεί ούτος εις ότι αφορά τας σχέσεις του

προς την Υπηρεσία.      

  3. Αι δύο βασικαί καταστάσεις του αξιωματικού είναι η ενέργεια και η εφεδρεία.

          "4.   Ενέργεια  είναι η κατάστασις του αξιωματικού του υπηρετούντος  εις

τας τάξεις του στρατεύματος. Ως ενέργεια  θεωρείται και η προσωρινή  αποχή του

αξιωματικού εκ της υπηρεσίας,συνεπεία καταστάσεώς  τινος  εκ  τινος των εν άρθρω

8 παρ. 1ζ έως ι λόγων".

*** Η παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 1 του ΝΔ 145/1974 (Α 325).

 5. Εφεδρεία είναι η κατάστασις του αξιωματικού του μη υπηρετούντος εις τας

τάξεις του Στρατεύματος, εγγεγραμμένου όμως εις τα στελέχη της εφεδρείας.

ΤΜΗΜΑ 7

Κατάστασις εφεδρείας Αποστρατεία

 Αρθρον 34.

   1. Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου αφορούν εις αποστρατείας των μονίμων εν

ενεργεία αξιωματικών ενεργουμένας συνεπεία των κάτωθι αιτιών:

                    ε) Λόγω υποβολής αιτήσεως αποστρατείας ή παραιτήσεως, ως εις

παραγράφους 4  έως 11 του παρόντος άρθρου.

                      Αίτησις αποστρατείας ή παραιτήσεως:

                      4. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί, εάν συνεπλήρωσαν τον προς

απόληψιν συντάξεως νενομισμένον χρόνον και εξεπλήρωσαν τας βάσει των κειμένων

διατάξεων ανειλημμένας υποχρεώσεις παραμονής των εις το Στράτευμα, δύνανται να

υποβάλουν αίτησιν  αποστρατείας.

                    5. Εάν εξεπλήρωσαν μόνον τας ανειλλημένας υποχρεώσεις παραμονής  των

 εις το  Στράτευμα, δύνανται να υποβάλουν αίτησιν παραιτήσεως.

                    7. Εν καιρώ πολέμου ή γενικής επιστρατεύσεως απαγορεύεται η υποβολή και

 αποδοχή αιτήσεων αποστρατείας ή παραιτήσεως.

                "8. Εν καιρώ μερικής επιστρατεύσεως η αποδοχή των αιτήσεων αποστρατείας ή

παραιτήσεως εναπόκειται εις την  διακριτικήν εξουσίαν του Υπουργού Εθνικής Αμύνης

κατόπιν προτάσεως του οικείου κατά Κλάδον Ανωτάτου Συμβουλίου ή του Ανωτάτου

Συμβουλίου  Ενόπλων Δυνάμεων προκειμένου περί Αξιωματικών των Κοινών Σωμάτων". 

               9. Εν καιρώ ειρήνης η αποδοχή της μεν αιτήσεως αποστρατείας είναι υποχρεωτική

διά τον Υπουργόν Εθνικής Αμύνης δυναμένη ν' αναβληθή επί τρίμηνον από της υποβολής

 της  λόγω υπηρεσιακών αναγκών, της δε παραιτήσεως δυνητική.

                     10. Αίτησις αποστρατείας άπαξ υποβληθείσα δεν δύναται ν' ανακληθή.

Η υποβολή  θεωρείται συντελεσθείσα από της πρωτοκολλήσεως της σχετικής αιτήσεως.

                    Συνεπώς: 

               Η αίτηση αποστρατείας η παραιτήσεως αποτελεί νομικό δικαίωμα των ένστόλων

πολιτών, το οποίο μάλιστα παραχωρήθηκε με νομοθέτημα μίας  χουντικής κυβέρνησης

και έρχεται τώρα μία δημοκρατική κυβέρνηση να το στερήσει ή έστω να το περιορίσει

επικαλούμενη τον κίνδυνο κατάρρευσης του ασφαλιστικού συστήματος, έναν κίνδυνο

που όπως και οι ίδιοι παραδέχονται είναι αποτέλεσμα της δικής τους ανικανότητας,

αναποτελεσματικότητας και ατολμίας.  

                    Προσέξτε όμως εκείνο το «δεν δύναται να ανακληθεί»,  που σημαίνει ότι η

υποβολή  αίτησης αποστρατείας πρέπει να είναι προϊόν ώριμης και κατασταλαγμένης

σκέψης διότι στην περίπτωση των στρατιωτικών δεν ισχύει το «συγνώμη λάθος»,

«μετάνιωσα», «άλλαξα γνώμη» και τα τοιαύτα, όπως συμβαίνει στις άλλες κατηγορίες

εργαζομένων.      

 Εγγραφή εις εφεδρείαν

Αρθρον 37.

                    "1.Το όριον ηλικίας των μονίμων εν εφεδρεία ανωτέρων και κατωτέρων Αξιωματικών

του  Ναυτικού  και  της Αεροπορίας  αυξάνεται  κατά  πέντε  έτη εν σχέσει με το αντίστοιχον

τοιούτον των εν ενεργεία  μονίμων αξιωματικών  (Μαχίμων,Ιπταμένων και Σωμάτων).

Οι αποστρατευόμενοι αξιωματικοί εγγράφονται εις τα στελέχη  εφεδρείας εξαιρέσει των

αποστρατευομένων :

                     α) Λόγω σωματικής ανικανότητος. 

                     β) Λόγω ορίου ηλικίας προκειμένου περί αξιωματικών του  Στρατού  Ξηράς  και

ανωτάτων αξιωματικών του Ναυτικού και της Αεροπορίας. 

Επομένως ο στρατιωτικός και μετά την αποστρατεία του ουσιαστικά παραμένει

στη διάθεση της υπηρεσίας, εγγραφόμενος στα στελέχη της εφεδρείας για

κάθε ενδεχόμενο και ως εκ τούτου δεν θα στερηθεί η υπηρεσία τις όποιες

γνώσεις και εμπειρίες του, εάν και εφόσον απαιτηθεί.

ΓΕΝΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

Γενικά

Αρθρον 63.

  1. Άπαντες οι αξιωματικοί εις οιανδήποτε κατάστασιν και εάν διατελούν οφείλουν: 

                     α) Να συμμορφούνται προς τους νόμους. 

                      β) Να τιμούν την Σημαίαν και τας εθνικάς παραδόσεις. 

                      γ) Ν' απέχουν πάσης ενεργείας ή συμπεριφοράς αντιτιθεμένης προς τα

συμφέροντα  ή τιμήν του Εθνους.

  2. Οι εν ενεργεία αξιωματικοί οφείλουν: 

                      α) Να τηρούν την πειθαρχίαν και τους κανονισμούς. 

                      β) Ν' αποδέχωνται τας απαιτήσεις του εις τας Ενόπλους Δυνάμεις υφισταμένου

καθεστώτος. 

                      γ) Να υπηρετούν μετά νομιμοφροσύνης και αφοσιώσεως και να

συμπεριφέρονται  μετ' ευθύτητος και αξιοπρεπείας. 

                      δ) Να εξασφαλίζουν την προστασίαν του απορρήτου. 

                      ε) Να φροντίζουν διά το υλικόν και τας εγκαταστάσεις τας ανηκούσας εις τας

Ενόπλους Δυνάμεις. 

                      ζ) Να παρέχουν ενεργόν και αποφασιστικήν συνδρομήν προς τους προϊσταμένους

των και να ενδιαφέρωνται διά την ανάδειξιν της Μονάδος των.   

                      η) Να αποκτούν τας απαραιτήτως γνώσεις, ίνα εκτελούν αποτελεσματικώς τα

καθήκοντά των και ίνα τηρούν την θέσιν των επαξίως.

                      θ) Να προπαρασκευάζωνται σωματικώς και ηθικώς διά την μάχην και να 

εκπληρούν την αποστολήν των ακόμη και με κίνδυνον της ζωής των.

  3. Απαγορεύεται εις τους εν ενεργεία αξιωματικούς: 

                      α) Η επ' αμοιβή άσκησις ιδιωτικού έργου ή εργασίας, ή άσκησις παντός

 βιοποριστικού επαγγέλματος. 

                      β) Η συμμετοχή εις συνεταιρισμούς επιδιώκοντας κερδοσκοπικούς σκοπούς. 

                      γ) Η συμμετοχή εις Συνδέσμους, Σωματεία, Ιδρύματα κλπ έχονται σκοπούς

επιστημονικούς, μορφωτικούς ή εκπολιτιστικούς, άνευ προηγουμένης εγκρίσεως του

Αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων.

  4. Κατ' εξαίρεσιν επιτρέπεται: 

                      α) Εις τους Υγειονομικούς αξιωματικούς η άσκησις του ιατρικού επαγγέλματος

 ιδιωτικώς κατά τας εκτός υπηρεσίας ώρας, συμφώνως προς  την ιατρικήν δεοντολογίαν, κατά

 τας διατάξεις του περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος νόμου, κατόπιν εγκριτικής

 διαταγής του Αρχηγού του οικείου Κλάδου, δυναμένου να εκχωρήση το δικαίωμα τούτο εις τους

διοικητάς των Σχηματισμών. 

                      β) Εις τους αξιωματικούς του Μουσικού Σώματος η δημοσία διεύθυνσις ορχηστρών

 ή η παιάνισις εις ιδιωτικάς ορχήστρας και θέαματα επ' αμοιβή, εν πολιτική περιβολή, κατόπιν

εγκριτικής διαταγής του οικείου Σχηματισμού. 

                      γ) Εις τους εν ενεργεία αξιωματικούς να διδάσκουν εις δημοσίας ή ιδιωτικάς σχολάς

ή εκπαιδευτικά εν γένει ιδρύματα κατόπιν αδείας των οικείων Αρχηγείων, δυναμένων να

εκχωρήσουν το δικαίωμα τούτο εις τους Διοικητάς Σχηματισμών.

Το παραπάνω άρθρο δεν απαιτεί σχολιασμό καθόσον μιλάει από μόνο του για τα «πρέπει», τα «απαγορεύεται» και τα «επιβάλλεται» καθ, όλη τη διάρκεια της «εν ενεργεία» καταστάσεως των στρατιωτικών. Επισημαίνουμε μόνο την αναλογία των «οφείλουν» και «απαγορεύεται» έναντι των «επιτρέπεται» (14-3) κι αυτών κατ΄ εξαίρεση για συγκεκριμένες ειδικότητες.

Υποχρεώσεις παραμονής εις το Στράτευμα των μονίμων Αξιωματικών Υποχρεώσεις των

 εισερχομένων εις το Σώμα των Αξιωματικών

‘Αρθρο 64

                    1. Οι απόφοιτοι από τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Σ.Ε.Ι.) και τη

 Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (Σ.Σ.Α.Σ.) αξιωματικοί αναλαμβάνουν από την

ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών, Σημαιοφόρων ή Ανθυποσμηναγών υποχρέωση

παραμονής στις Ενοπλες Δυνάμεις (Ε.Δ.) για χρόνο διπλάσιο των ετών φοίτησής τους,

 όπως αυτά καθορίζονται από τους Οργανισμούς  των Α.Σ.Ε.Ι. και τη Στρατιωτική Σχολή

Αξιωματικών Σωμάτων (Σ.Σ.Α.Σ.). 

                    2. Όσοι κατατάσσονται απευθείας ύστερα από διαγωνισμό στις Ε.Δ. ως  αξιωματικοί

 αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για έξι έτη από την ονομασία  τους ως αξιωματικών.

                    3. Αξιωματικοί που αποστέλλονται από την υπηρεσία τους στο εξωτερικό για  

εκπαίδευση για περίοδο μεγαλύτερη των έξι μηνών αναλαμβάνουν υποχρέωση  παραμονής

στις Ε.Δ. για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησης, σε καμία όμως  περίπτωση λιγότερο από

 δύο έτη.

                    4. Αξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία τους για φοίτηση στα Ανώτατα

Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Χώρας αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις Ε.Δ.

για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησης, ανεξάρτητα αν λάβουν πτυχίο ή όχι.

                    16. Οσοι εξέρχονται από το στράτευμα λόγω παραίτησης ή απόταξης ή λόγω

υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν.

2439/1996 (ΦΕΚ 219 Α), υποχρεούνται να καταβάλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση 

ίση με το γινόμενο του βασικού μισθού του κατεχόμενου βαθμού επί τους υπολειπόμενους

μήνες υποχρέωσης παραμονής στο στράτευμα. Οσοι αποχωρήσουν με αίτησή τους πριν από

 την εκπλήρωση των ανειλημμένων υποχρεώσεών τους και έχουν εκπαιδευτεί στο εξωτερικό

υποχρεούνται να καταβάλουν εκτός από την ανωτέρω αποζημίωση και τη δαπάνη της

εκπαίδευσής τους. Η αποζημίωση ή η δαπάνη εκπαίδευσης, κατά περίπτωση,

καταλογίζεται και βεβαιώνεται ως δημόσιο έσοδο κατά τις διατάξεις του άρθρου 55 του π.δ.

16/1989 (ΦΕΚ 89 Α).

Σε ποια άλλη κατηγορία εργαζομένων υπάρχει υποχρέωση ελάχιστου χρόνου παραμονής και μάλιστα επί ποινή προστίμου, δίκην υποδίκου που βγαίνει με χρηματική εγγύηση;

Διατάξεις αφορώσαι τους Μονίμους εν Εφεδρεία Αξιωματικούς Υποχρεώσεις Μονίμων εν Εφεδρεία Αξιωματικών

Αρθρον 66.

  1. Μόνιμος αξιωματικός, εξερχόμενος των τάξεων του Στρατεύματος και εφ' όσον εγγράφεται εις

 τα στελέχη της εφεδρείας, υποχρεούται όπως υποβάλη εις το αρμόδιον Επιτελικόν Γραφείον του

 οικείου Αρχηγείου, δήλωσιν εμφαίνουσαν τον τόπον  οριστικής διαμονής του (πόλις, οδός,

Αριθμός, Αστυνομικόν Τμήμα).

  2. Εις πάσαν τυχόν μεταγενεστέραν οριστικήν αλλαγήν του τόπου διαμονής ή διευθύνσεως

κατοικίας, υποχρεούται όπως υποβάλη νέαν δήλωσιν, εντός τριών μηνών από της αλλαγής

κατοικίας ή διευθύνσεως.

  3. Η μη συμμόρφωσις προς την υποχρέωσιν ταύτην συνεπάγτεται την δι' αποφάσεως του

Υπουργού Εθνικής Αμύνης επιβολήν προστίμου μέχρι 3.000 δραχμών υπέρ του οικείου

Μετοχικού Ταμείου, εισπραττομένου ως έσοδον αυτού κατά τας διατάξεις του άρθρου 98 του

 Νομοθετικού Διατάγματος 321/69 "περί Κώδικος Δημοσίου Λογιστικού" βάσει της εις το

αρμόδιον  δημόσιον ταμείον αποστελλομένης αποφάσεως επιβολής προστίμου. 

                    Ίσως Θα πρέπει να ενταχθεί μεταξύ των λοιπών προνομίων και το γεγονός

ότι δεν  υποχρεώνονται να παρουσιάζονται ανά 15ήμερο στο οικείο αστυνομικό τμήμα

όπως συμβαίνει  με τους ύποπτους φυγής.   

Ανάκλησις εις την ενέργειαν

   "4. Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης δύναται τη αιτήσει των "ή αυτεπαγγέλτως" να

 ανακαλεί εις την  ενέργειαν  μονίμους εν εφεδρεία  αξιωματικούς, ως  μονίμους  εξ  

εφεδρείας, τη  προτάσει του Αρχηγού του οικείου Κλάδου μετά γνώμην του  Αρχηγού

Ενόπλων  Δυνάμεων, προκειμένου  περί  μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών των Κοινών

 Σωμάτων. Κατ' εξαίρεσιν το Υπουργικόν Συμβούλιον δύναται να ανακαλή εις την ενέργειαν

 ανωτάτους  εν  αποστρατεία αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, διαγραφέντας του

 στελέχους  εφέδρων λόγω  ηλικίας, ως  μονίμους  εξ  εφεδρείας,  τη προτάσει του Υπουργού

Εθνικης Αμύνης".

Και για να μην νομίζουν ότι με την αποστρατεία «καθάρισαν» μια για πάντα,ο Υπουργός

διατηρεί το δικαίωμα να τους ανακαλέσει στην ενέργεια όποτε απαιτηθεί. Γιατί λοιπόν δεν κάνει χρήση αυτής της διάταξης για να ανακόψει το κύμα των παραιτήσεων αλλά και να επαναφέρει στην τάξη αυτούς που είχαν το θράσος να κάνουν χρήση του δικαιώματος που τους παρέχει ο νόμος;

Απαγόρευσις

    (12)13. Απαγορεύεται εις άπαντας τους μονίμους εν εφεδρεία Αξιωματικούς και των 3 κλάδων

των Ενόπλων Δυνάμεων και επί  χρονικόν διάστημα πέντε (5) ετών από του χρόνου της

αποστρατείας των η καθ' οιονδήποτε τρόπον αντιπροσώπευσις αμέσως ή εμμέσως εμπορικών

 και βιομηχανικών Οίκων και επιχειρήσεων εν γένει, ημεδαπής ή αλλοδαπής κατά τας μετά των

Ενόπλων Δυνάμεων συναλλογάς των. 

                    Και για να προφυλαχτούμε από τυχόν λαμογιές απαγορεύεται το αλισβερίσι

 με πρώην συναδέλφους μέχρι να ξεχαστούν και να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την

υπηρεσία. Από ποιά άλλη κατηγορία στερείται το δικαίωμα της εργασίας σε

συγκεκριμένες δραστηριότητες;  

Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα «πρέπει» και τα «μη» του παραπάνω νομοθετήματοςοι στρατιωτικοί αρχίζουν τη λαμπρή καριέρα τους συνήθως από κάποια κορυφογραμμή, γέφυρα πλοίου ή αεροδιάδρομο.

Ένα από τα πρώτα μελήματα, όπως κάθε εργαζόμενου, είναι να συμπληρώσει τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για να αρχίσει να τρέχει ο μισθός που ξεκινάει για έναν άγαμο Ανθλγό, από 1450 € μικτά ή 1100 € καθαρά (μυθικό ποσό συγκρινόμενο με εκείνο της περίφημης γενιάς των 700 €) για εκτοξευθεί μετά από 12 χρόνια, σαν Λοχαγός πλέον (έγγαμος με ένα παιδί), στο αστρονομικό ποσό των 2100 € μικτά ή 1500 € καθαρά, και μετά από άλλα 10 χρόνια ήτοι συνολικά 26 χρόνια (4 σχολή + 22 Αξκού) με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη στο ιλιγγιώδες ποσό των 3150 € μικτά ή 2100 € καθαρά (έγγαμος με δύο παιδιά).

Από το ποσό των 3.150 € τα 890 € είναι επιδόματα τα οποία δεν υπολογίζονται στη σύνταξη. Επομένως αν υποθέσουμε ότι κάποιος παραιτείται μετά από 26 χρόνια αναγνωρίζοντας ως συντάξιμα και 5 έτη υπηρεσίας σε μονάδες εκστρατείας (βλ. άρθρο 40 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων) ήτοι συνολικά 31 συντάξιμα θα πάρει σύνταξη περίπου 1800 € μικτά ή 1600 € καθαρά η οποία μαζί με τα μερίσματα του αντίστοιχου μετοχικού ταμείου θα φθάσει κοντά στα 2000 €. Επιπλέον θα πάρει και περίπου 80000 € εφάπαξ από το ταμείο αλληλοβοηθείας.

Εάν ο ίδιος στρατιωτικός εξαντλήσει το μέγιστο χρόνο παραμονής (35 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας) θα φύγει κατ΄ ελάχιστο με το βαθμό του Συνταγματάρχη και αποδοχές Αντιστρατήγου (βλ. Ν. 2838/2000 και 3016/2002 «Περί μισθολογικών προαγωγών») και η σύνταξή του θα είναι 2400 € μικτά ή 2000 € καθαρά που μαζί με τα μερίσματα θα φθάσει περίπου 2600€ και το εφάπαξ περίπου 125000 €.

Γιατί άραγε κλωτσάνε την τύχη τους λαμβάνοντας περίπου 600 € λιγότερα το μήνα εφ΄ όρου ζωής και περίπου 45000 € λιγότερο εφάπαξ;

Παρατηρώντας το μικτό ποσό (που είναι τελικά και το ποσό με το οποίο επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του δημοσίου) διαπιστώνεται ότι η επιβάρυνση του δημοσίου στο παραπάνω παράδειγμα είναι 3150 € στην περίπτωση του εν ενεργεία Αντισυνταγματάρχη και 1800 € στην περίπτωση του συνταξιούχου. Δηλαδή η διαφορά (3150-1800=1350 €) είναι όσες σχεδόν οι μικτές αποδοχές ενός Ανθυπολοχαγού!

Πού είναι λοιπόν η ζημία του δημοσίου από τις πρόωρες αποχωρήσεις; Μήπως τελικά προκύπτει και όφελος;

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στη «χλιδάτη» διαβίωση των στρατιωτικών.

Ο καθένας από αυτούς κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του θα πάρει κατά μέσο όρο από 10 έως 15 μεταθέσεις με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική και οικονομική και οικογενειακή του ζωή. (Εργασία συζύγου, εύρεση και συντήρηση κατοικίας, ανάγκη αντικατάστασης οικοσκευής, αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος των παιδιών, κόστος μετακινήσεων λόγω απόστασης από τον τόπο καταγωγής, αδυναμία εκμετάλλευσης οποιασδήποτε μορφής ατομικής περιουσίας προς συμπλήρωση του εισοδήματος κ.λ.π.).

Επίσης κατά μέσο όρο, τουλάχιστον μέχρι το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, θα «χτυπάει» 3 με 4 υπηρεσίες (ή βάρδιες για το ΠΝ) το μήνα που στα 26 χρόνια υπηρεσίας αντιστοιχούν σε 936 έως 1248 ημέρες 24ωρης παραμονής εντός του χώρου υπηρεσίας και φυσικά χωρίς καμία επιπλέον αποζημίωση (με εξαίρεση τα τελευταία χρόνια τις Κυριακές, που καταβάλλεται σε ορισμένες περιπτώσεις αποζημίωση υπό μορφή ημερών εκτός έδρας 26 €).

Αν θεωρήσουμε την απασχόληση πέραν του ωραρίου (δηλαδή 24-7,5=16,5 ώρες) κατά τις υπηρεσίες ως υπερωριακή απασχόληση και την αποζημιώναμε με το ωρομίσθιο του νεοδιοριζόμενου υπαλλήλου υποχρεωτικής εκπαίδευσης (απόφοιτου δημοτικού) (3,5 € αναώρα), θα έπρεπε να καταβάλλεται ποσό τουλάχιστον 16,5Χ3,5=57,75 € χωρίς να υπολογίζονται προσαυξήσεις νυκτερινών αργιών κ.λ.π. Το αντίστοιχο ποσό ανέρχεται σε 67,5 € για απόφοιτο λυκείου (ΔΕ) και 80 € για πτυχιούχο πανεπιστημίου (ΠΕ) όπως είναι το σύνολο των Αξιωματικών.

Αυτή είναι άλλη μία πτυχή των υψηλά αμειβόμενων στρατιωτικών.

Επομένως από όποια πλευρά κι αν εξετάσουμε το θέμα, βλέπουμε ότι δεν είναι και τόσο τραγικές οι συνέπειες των πρόωρων αποχωρήσεων των στρατιωτικών από την ενεργό υπηρεσία, ενώ αντιθέτως βαίνουν συνεχώς δυσμενέστερες οι συνθήκες παραμονής.

Ας πάψουν λοιπόν να εθελοτυφλούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις και ας αναζητήσουν τις πραγματικές αιτίες της πρόωρης αποχώρησης των στρατιωτικών, αντί να αναλώνονται από τη μία σε λεονταρισμούς τύπου Λοβέρδου, που πυροδοτούν κάθε φορά νέο κύμα παραιτήσεων και πετυχαίνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα (Θυμηθείτε τι έγινε επί Μεϊμαράκη πριν ενάμισι χρόνο όταν τέθηκε το ίδιο θέμα) και εν συνεχεία αναδιπλώσεις τύπου Βενιζέλου.

Σε τελική ανάλυση αν πρέπει κάτι να αλλάξει σε βάθος χρόνου ας γίνουν οι απαιτούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις με έναρξη εφαρμογής για τους νεοεισερχόμενους ώστε να γνωρίζουν εξ αρχής τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένη κι ευνομούμενη πολιτεία που σέβεται τους πολίτες της.

Εξάλλου μία από τις ανέξοδες δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης είναι ότι όλα τα μεγάλα θέματα και οι σοβαρές αποφάσεις θα τίθενται υπό διαβούλευση. Ας θέσουν λοιπόν και τα θέματα των στρατιωτικών σε διαβούλευση μέσω διαδικτύου, δεδομένου ότι στις Ε.Δ. δεν υφίσταται (ευτυχώς) ο «ιερός» θεσμός του συνδικαλισμού ούτε το δικαίωμα της απεργίας και ως εκ τούτου δεν κινδυνεύουν ούτε από καταλήψεις και πορείες, ούτε από προπηλακισμούς, ούτε από αποκλεισμούς δρόμων που είναι τα προσφιλή μέσα διεκδίκησης των λοιπών κοινωνικών ομάδων.

Εκτός κι αν ενοχλεί το γεγονός ότι ο θεσμός του Στρατού διατηρεί τα υψηλότερα ποσοστά εμπιστοσύνης και αποδοχής στην ελληνική κοινωνία μετά την κατάρρευση όλων των υπολοίπων (πολιτικής, θρησκείας, δικαιοσύνης κ.λ.π.) και ανέλαβαν κάποιοι εργολαβικά να τον αποδομήσουν.

Υ.Γ. Στο ανωτέρω άρθρο παραλείφθηκε και όχι σκοπίμως η περιβόητη ανέλιξη-εξέλιξη των στελεχών των Ε.Δ. στην ιεραραχία. Όταν λοιπόν έχουμε φθάσει στα τελευταία χρόνια και στους βαθμούς Υποπλοίαρχου/Λοχαγού-Πλωτάρχη-Αντιπλοίαρχου κ.ο.κ., να τελματώνουν τα στελέχη για 24(!) συναπτά έτη (8 χρόνια στον κάθε βαθμό), τι άλλο σχολιασμό να κάνουμε?????

ΧΡΕΩΚΟΠΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ Ή Η Ε.Ε.????

Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης.

Χρεωκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν.

Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.

Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη - την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.

Και οι τρεις, ολόκληρη τη δεκαετία 2001 - 2010 (εννοείται ότι για το 2010 αναφερόμαστε σε προβλέψεις) είχαν ελλείμματα και μόνο ελλείμματα και τα δέκα ανεξαιρέτως συνεχή χρόνια!

Η ευρωζώνη 6,6% για το 2010 και 6,2% για το 2009, αλλά και 2,5% το 2002 ή 3% το 2003.

Πολύ χειρότερη η κατάσταση στις ΗΠΑ: έλλειμμα 10% το 2010 και 12,5% το 2009 ή 5,9% το 2008. Επίσης 3,7% το 2002 και 4,8% το 2003.

Στην Ιαπωνία απερίγραπτα χειρότερα τα πράγματα: έλλειμμα 8% το 2002 και επίσης 8% το 2003, αλλά και 5,8% το 2008 και 10,5% το 2009 ή 10,2% το 2010! Για ολόκληρη τη δεκαετία, τα ελλείμματα της Ιαπωνίας ήταν σαφώς χειρότερα από αυτά της Ελλάδας!

Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος. Η Ιαπωνία να δείτε! Στο 135,4% (!) του ΑΕΠ της βρισκόταν το δημόσιο χρέος της ήδη από το 2000 και καθόλου δεν έχει μειωθεί στη διάρκεια της δεκαετίας. Αντιθέτως έχει εκτοξευθεί στο 197,2% (!), όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 112,6% το 2009 και εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 125% το 2010.

Έπειτα, ο περιορισμός της συζήτησης στο δημόσιο χρέος δεν επιτρέπει την πλήρη απεικόνιση της κατάστασης.

Αν επεκτείνουμε την ανάλυση στο συνολικό χρέος κάθε χώρας (το σύνολο του ποσού δηλαδή που έχει δανειστεί το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες, άρα δημόσιο συν ιδιωτικό χρέος), η εικόνα αλλάζει εντυπωσιακά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ. Εξαιρετικά υψηλό, μπορεί να νομίσει κανείς. Ισως, αλλά ο μέσος όρος της ΕΕ είναι... 175%! Ιδιο δηλαδή με της Ελλάδας.

Στο συνολικό χρέος δε καθόλου «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα. Την ξεπερνούν η Ολλανδία (!) με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και πάει λέγοντας.

Εντυπωσιακά στοιχεία προκύπτουν επίσης όταν ασχοληθεί κανείς με το εξωτερικό χρέος μιας χώρας (πόσα χρωστούν δηλαδή το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες μιας χώρας σε ξένες τράπεζες, δεδομένου ότι πάντα ένα τμήμα του χρέους αναφέρεται σε τράπεζες της ίδιας της χώρας).

Περιορίζοντας το δείγμα στις βαλλόμενες μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) και στην Ιρλανδία, η οποία ως... χώρα-φούσκα του νεοφιλελευθερισμού έχει συρρικνωμένο σχετικά δημόσιο χρέος αλλά αστρονομικό χρέος επιχειρήσεων και ιδιωτών, προκύπτει μια εντελώς διαφορετική κατάταξη αυτών των χωρών.

Στο εξωτερικό χρέος, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι η Ιρλανδία χρωστάει στους ξένους το... 414% του ΑΕΠ της και η Πορτογαλία το 130% του δικού της ΑΕΠ.

Σε σαφώς καλύτερη μοίρα βρίσκονται η Ελλάδα με 89,5% του ΑΕΠ και η Ισπανία με 80% βάσει των στοιχείων που δίνει η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Υπάρχουν κι άλλες χώρες της ευρωζώνης, λοιπόν, που στην πραγματικότητα χρωστούν περισσότερα στις τράπεζες ή στους ξένους από την Ελλάδα.

ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ Κερδοσκοπικά και πολιτικά τα αίτια

Εξι χώρες της ευρωζώνης τουλάχιστον με επικεφαλής την Ολλανδία και το Βέλγιο, έχουν συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας! Δέκα ολόκληρα χρόνια η Ιαπωνία έχει δημόσιο χρέος τρομερά μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας και παράλληλα την ίδια δεκαετία έχει ελλείμματα κατά μέσο όρο πολύ χειρότερα από τα ελληνικά!

Ο κατά κεφαλήν εξωτερικός δανεισμός της Ιρλανδίας είναι σχεδόν οκταπλάσιος (!) από της Ελλάδας. Το γεγονός ότι για καμιά από αυτές τις χώρες δεν λένε ότι χρεοκοπεί (πολύ σωστά, άλλωστε), ενώ το λένε για την Ελλάδα (εντελώς αβάσιμα), αποδεικνύει ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο πολιτικών και κερδοσκοπικών επιθέσεων.