ΓΚΟΛΑΝΤΙΕΣ Headline Animator
Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009
Τα 21 καλύτερα σφηνάκια
- Αγαπητοί μου, έχω ένα καλό και ένα κακό νέο. Ποιο θέλετε να ακούσετε πρώτα?
- Το καλό.
- Πάμε για 14 βραβεία Όσκαρ.
Πρωί πρωί, μπάτσος σταματάει κάποιον στην Κηφισίας.
- Καλημέρα, του λέει.
Και ο οδηγός:
- Ήτανε...
Μεθυσμένος σε σουβλατζίδικο:
- Ένα γύρο απ' όλα
- Πίτα?
-Άσε, λιώμα
-Συζητούν δυο φαντάσματα:
Να σε ρωτήσω κάτι
Σ' ακούω
Πιστεύεις στους ανθρώπους?
Πάει ένας Κινέζος στο περίπτερο:
- Γιαν τσι γιον Coca-cola!
Και ο περιπτεράς του απαντάει:
- Μια παγωμένη τι?
Ο ΣΥΖΥΓΟΣ στη γυναίκα του:
- Μωρό μου, δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να τυραννιέσαι έτσι όλη μέρα
στην κουζίνα. Κλείσε την πόρτα!
Ένα ζεύγος κανίβαλων συζητάει:
- Πονάει η κοιλία μου αγάπη μου.
- Και σου είπα να μην φας εκείνον το δύτη με την φλούδα.
Δύο τσιμπούρια έχουν πάει σε ένα πάρτυ.
Φεύγοντας αργά το βράδυ μετά από ξέφρενη διασκέδαση ρωτάει το ένα το άλλο:
- Θα πάμε με τα πόδια ή θα πάρουμε κανένα σκύλο?
Είναι ένας πελαργός και κουβαλάει ένα γέροντα 80 χρονών.
Κάποια στιγμή γυρνάει ο γέροντας και λέει στον πελαργό:
«Έλα μαλάκα, παραδέξου ότι χαθήκαμε"
Σε ένα εστιατόριο ο πελάτης λέει στο γκαρσόν:
- Σας παρακαλώ, μήπως μπορείτε να πάρετε το κοτόπουλο να το ψήσετε λιγάκι ακόμα?
- Γιατί, τι έχει?
- Μου τρώει τις πατάτες!
Ήταν ένας κουφός και ένας χαζός. Ο κουφός ήθελε να κοροϊδέψει τον χαζό
οπότε τον ρωτάει:
- Πόσο κάνει 2+1?
- Τέσσερα, απαντάει ο Χαζός
Και ο κουφός:
- Να τη φας και νάνε κρύα.
Ένας τύπος προσπαθεί να πείσει τη γυναίκα του να του καθίσει να της τον
βάλει στα αυτιά:
- Μα τρελάθηκες, Χριστιανέ μου; Τι θέλεις, να κουφαθώ;
- Καλά, τι φοβάσαι; Τόσα χρόνια δε θα είχες μουγγαθεί;
Μετά από μια νύχτα ανελέητου σεξ μεταξύ ελέφαντα και μυρμηγκιού, ο ελέφαντας δεν αντέχει άλλο και πεθαίνει. Όχι ρε πούστη μου, λέει το μυρμήγκι, για μια νύχτα γ..σι θα σκάβω μια ζωή!!
Οι νυχτερίδες κοιμούνται στο δάσος. Ξαφνικά, μια όπως είναι κρεμασμένη
ανάποδα, κάνει μία τσάκ και κάθεται όρθια στο κλαδί.
Από το διπλανό κλαδί μια άλλη νυχτερίδα φωνάζει στο από κάτω κλαδί:
- Μήτσο, ξύπνα. Ο Γιώργος λιποθύμησε
Πάει ένας και ρωτάει έναν άλλο, που έπαιζε με μια τρίχα.
- Από τα νεύρα σου?
και του λέει ο άλλος:
- "Όχι από τα α...δια μου."
Μια ξανθιά επιστρέφει στο σπίτι και ρωτάει τον άνδρα της:
- Γιώργο που είναι τα παιδιά?
- Στα Αγγλικά.
- George where are the kids?
Ειδήσεις σε ποντιακό κανάλι:
Τραγικό δυστύχημα. Διθέσιο αεροπλάνο έπεσε σε νεκροταφείο. Έχουν βρεθεί
3000 νεκροί και οι έρευνες συνεχίζονται
- Γιατρέ μου, έχω πολλά νεύρα. Όπου πηγαίνω μπλέκω σε καβγάδες.
- Μάλιστα ... Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο να συγκρατείτε το θυμό
σας αγαπητέ μου. Έχετε μπλέξει σε πολλούς καβγάδες;
- Ναι ... Γιατί; Τραβάς κάνα ζόρι;
Γιατί ο Καίσαρας φορούσε σεντόνια?
Γιατί ήταν Ιούλιος.
Πως πέθανε η τελευταία πόντια αρκούδα?
Αντί να πέσει σε χειμέρια νάρκη έπεσε σε Γερμανική.
Ποιο είναι το αντίθετο του Μηχανόβιος?
Βιομήχανος............................
Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου! Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί... | |
| |
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ - ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ - ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
Ένα κοτόπουλο διασχίζει το δρόμο.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
Γιατί δέσχισε τον δρόμο?
ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
ΠΛΑΤΩΝ: Για το καλό του. Στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκεται η αλήθεια.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: Είναι στη φύση του κοτόπουλου να διασχίζει τους δρόμους.
ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ: Κι όμως τον διέσχισε
ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ: Ο σκοπός, να περάσει το κοτόπουλο το δρόμο, αγιάζει τα μέσα
- όποια κι αν είναι αυτά.
ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ: Ηταν ιστορικά αναπόφευκτο.
ΔΑΡΒΙΝΟΣ: Τα κοτόπουλα στο πέρασμα των αιώνων επιλέχτηκαν από τη φύση
με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανά να διασχίζουν δρόμους.
ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΦΡΟΙΝΤ: Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν το κοτόπουλο
διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα
ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι καταπιεσμένη.
ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε κοτόπουλο θα
είναι ελεύθερο να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την
πράξη του.
Mr. SPOCK: To go where no other chicken has been before.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ : Εμείς με σεμνότητα και ταπεινότητα εξασφαλίσαμε
τις προϋποθέσεις σε όλα τα κοτόπουλα της Ελλάδος να διασχίζουν
ανεμπόδιστα τους δρόμους, χωρίς παρέμβαση νταβατζήδων.
ΜΠΙΛ ΓΚΕΙΤΣ: Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις
κυκλοφόρησε το νέο Chicken Office 2009 που δεν διασχίζει μόνο το
δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει και άλλα ενδιαφέροντα.
ΚΩΣΤΑΣ ΠΡΕΚΑΣ: Αξιοσέβαστο κοτόπουλο, χαίρομαι που η ελληνική σου
παιδεία σού επιτρέπει να περνάς το δρόμο με το ήθος και το κάλλος των
αρχαίων μας προγόνων... Να προσθέσω επίσης, ότι είναι ντροπή και
διασυρμός να χαρακτηρίζεται η Επανάσταση ως Χούντα και το κοτόπουλο το
γνωρίζει καλώς.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Μόνο εγώ, εδώ στο Τηλεάστυ, τόλμησα να πω και να
αποκαλύψω ότι το κοτόπουλο προήλθε από ισραηλίτικο αβγό...
ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ: Ω υπερφίαλη όρνις, ω πουλοκλαίουσα, περιπεσούσα στις
υποανθρωπιστικοαναλυτικάς σου διακυμάνσεις, πώς θα διασχίσεις τον
σπαρμένο με οιοφαινάκες υποσχέσεις δρόμο, ώ κνώδαλο;
ΕΝΑΣ ΙΝΔΟΣ: Εμείς έχουμε αγελάδες που κάνουν το ίδιο.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ Ν.Α.Σ.Α.: Στείλαμε πρώτα το κοτόπουλο για
να μελετήσουμε τις συνθήκες διάβασης, πριν στείλουμε κάποιον άνθρωπο.