Φωτογραφίες που σημάδεψαν την ανθρωπότητα και την Ελλάδα

	Ιούλιος, 1826. Η πρώτη φωτογραφία στην ιστορία, που τραβήχτηκε από τον Γάλλο Joseph Nicephore Niepce. Απεικονίζονται στέγες σπιτιών. Χρειάστηκαν περίπου 8 ώρες για την εμφάνιση της φωτογραφίας.
	Aθήνα 1842 Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον Γάλλο αριστοκράτη Ζοζέφ Ζιλπέρ Zιρό ντε Πρανί και πιθανολογείται ότι πρόκειται για την πρώτη φωτογραφία που τραβήχτηκε στην Ελλάδα. Απεικονίζει τον ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Αποτελεί δε μια απ' τις ακριβότερες φωτογραφίες του κόσμου, καθώς πουλήθηκε σε δημοπρασία του Οίκου Kρίστις στον Σεΐχη του Kατάρ, έναντι 789.000 ευρώ!
	23 Ιανουαρίου 1896 Η πρώτη ακτινογραφία είναι γεγονός. Την πήρε ο Γερμανός φυσικός Βίλχελμ Ρέντγκεν και απεικονίζει το χέρι της συζύγου του.
	17 Δεκεμβρίου 1903 Οι αδερφοί Orville και Wilbur Wright κάνουν την πρώτη πτήση με μηχανοκίνητο αεροπλάνο.. Πιλότος ήταν ο Orville, αν και απλά έστριψαν νόμισμα για να το αποφασίσουν.  Μετά την επιτυχία τους, και μέχρι να κατοχυρωθεί η πατέντα τους, έκρυψαν το αεροπλάνο στο μαγαζί τους που πουλούσε ποδήλατα για να μην τους κλέψει κανείς την ιδέα.
	8-18 Σεπτεμβρίου 1922 Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1922 , οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη και στις 18 του ίδιου μήνα ολοκληρώνεται η εκκένωση της Μ. Ασίας από τα ελληνικά στρατεύματα. Με τη Σμύρνη στις φλόγες και την απελπισμένη προσπάθεια του μαρτυρικού πληθυσμού της να σωθεί, καταφεύγοντας στα συμμαχικά καράβια, γράφεται η μελανότερη σελίδα της ελληνικής ιστορίας
	Αθήνα 1929 Η φωτογράφος Nelly's (Έλλη Σουγιουλτζόγλου Σεραϊδάρη) προκαλεί σκάνδαλο στην συντηρητική κοινωνία της εποχής αλλά και στους συντηρητικούς αρχαιολόγους και δημοσιογράφους, όταν φωτογραφίζει να χορεύουν γυμνές στην Ακρόπολη την Mona Paeva (πάνω) και την Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska (κάτω).
	ΗΠΑ 1930 Ο νόμος του Λιντς κι ο ρατσισμός, βρίσκονται σε έξαρση. Ένας όχλος 10.000 ατόμων παρακολουθεί τον απαγχονισμό 2 νεαρών μαύρων, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον βιασμό μιας λευκής κοπέλας. Τον θάνατο γλύτωσε ο τρίτος φίλος της παρέας, μετά από παρέμβαση του θείου της κοπέλας, δηλώνοντας έτσι εμμέσως και την αθωότητα των 2 απαγχονισθέντων.
	Γερμανία 1934 Το εντυπωσιακό συνέδριο των Ναζί στην Νυρεμβέργη. Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά, οι Heinrich Himmler, Adolf Hitler & Viktor Lutze.
	Σκοτία 1934 Οι θρύλοι που υπήρχαν απ' τον 6ο αιώνα μ.Χ. για ένα τέρας που ζει στην λίμνη Loch Ness, ενισχύονται όταν δημοσιεύεται η φωτογραφία που εμφανίζει το τέρας να προβάλλει μέσα απ' το νερό. Η «Nessie» έγινε θέμα συζητήσεων, αλλά και ο θεμέλιος λίθος για την τουριστική προβολή και εκμετάλλευση της περιοχής. 5εκαετίες αργότερα, το 1994, ο μύθος καταρρέει όταν ο Christian Spurling παραδέχεται ότι το «τέρας» ήταν ένα δημιούργημα του πατριού του φτιαγμένο από ξύλα. Αν και την φωτογραφία την τράβηξε ο ετεροθαλής αδερφός του, Ian Wetherell, θέλοντας να δώσουν μια πιο έγκυρη διάσταση και μεγαλύτερη βαρύτητα στην απάτη τους, έπεισαν τον γιατρό Robert Kenneth Wilson να παραδεχτεί ότι ήταν αυτός που φωτογράφησε το «τέρας».
	Αρχαία Ολυμπία 1936 Η πρώτη αφή της φλόγας των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων για τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Την Ολυμπιακή δάδα ανάβει η πρωθιέρια Κούλα Πράτσικα.
	Βερολίνο 1936 Ο Χίτλερ βραβεύει τον Σπύρο Λούη, ο οποίος παρέλασε με φουστανέλα, ως επίτιμο μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου στη Γερμανία.
	Περού 1939 Η Lina Medina γίνεται η νεαρότερη μητέρα στον κόσμο που έχει καταγραφεί στα ιατρικά χρονικά, σε ηλικία 5 ετών, 7 μηνών και 21 ημερών. Η ίδια δεν αποκάλυψε ποτέ τον πατέρα του παιδιού. Ο πατέρας της συνελήφθη με την κατηγορία του βιασμού, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης στοιχείων.
	25 Nοεμβρίου 1942 Πάνω από τη γέφυρα του Γοργοπόταμου διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει Αθήνα - Θεσσαλονίκη με το εξωτερικό. Το όνομά του συνδέθηκε με μία από τις ηρωικότερες στιγμές της Αντίστασης εναντίον των κατακτητών: Την ανατίναξη της γέφυράς του, που πραγματοποιήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1942, από τις ενωμένες αντιστασιακές δυνάμεις του EΛAΣ (Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) και του EΔEΣ (Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος), με τη συνδρομή Άγγλων σαμποτέρ.
	4 Φεβρουαρίου 1945 Η διάσκεψη της Γιάλτας. Οι 3 Μεγάλοι, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt και Joseph Stalin, καθορίζουν τις ζώνες επιρροής τους, ως νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
	12 Φεβρουαρίου 1945 Στις 28 Φεβρουαρίου ολοκληρώθηκε ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ, ο οποίος παρέδωσε: 100 πυροβόλα, 210 όλμους, 420 πολυβόλα, 1400 οπλοπολυβόλα, 700 αυτόματα, 49.000 τυφέκια και πιστόλια. H υπογραφή της Συμφωνίας βρήκε αντίθετο τον Άρη Βελουχιώτη, οποίος όχι μόνο δεν πειθάρχησε στις αποφάσεις του ΚΚΕ, αλλά επιχείρησε να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα. Το χάσμα ανάμεσα στις δύο παρατάξεις δεν έδειχνε να γεφυρώνεται εύκολα και σύντομα η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτέλεσε γράμμα κενό. Οι εκατέρωθεν παραβιάσεις των όρων της οδήγησαν σε νέα πολιτική πόλωση και στα δραματικά γεγονότα του Εμφυλίου Πολέμου, που διήρκεσε ως τις 30 Αυγούστου 1949.
	26 Μαρτίου 1945 Αμερικάνοι πεζοναύτες υψώνουν την σημαία τους σε ένα λόφο στο νησί Ιβοζίμα. Η φωτογραφία αυτή του Joe Rosenthal κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ και έγινε το σύμβολο της νίκης των Η.Π.Α στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Η φωτογραφία και η στιγμή είναι αριστουργηματική ανεξάρτητα από το τι αναπαριστά. Παρόλο που όπως έχει παραδεχτεί και ο φωτογράφος δεν είναι το πρώτο στήσιμο της σημαίας στο νησί μετά την κατάληψή του, αλλά η αντικατάσταση της πρώτης σημαίας με μια μεγαλύτερη για να φαίνεται καλύτερα από τα στρατεύματα που μάχονταν στο νησί και προσπαθούσαν να εξουδετερώσουν και τις τελευταίες εστίες αντίστασης.
	28 Απριλίου 1945 Λίγο πριν την είσοδο των συμμαχικών στρατευμάτων στο Μιλάνο στις 27 Απριλίου, και ενώ ο Μουσολίνι κατευθυνόταν στην πόλη Chiavenna μαζί με την ερωμένη του Κλαρέττα Πετάτσι (Claretta Petacci) με σκοπό τη διαφυγή τους στην Ελβετία, συνελήφθησαν από Ιταλούς παρτιζάνους. Την επόμενη μέρα δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και εκτελέστηκαν μαζί με 16 ακόμη άτομα, τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης του Σαλό ενώ τα πτώματά τους κρεμάστηκαν ανάποδα στην κεντρική πλατεία Λορέτο (Piazzale Loreto) του Μιλάνου.
	30 Απριλίου 1945 Δύο θέματα κυριαρχούν στο καταφύγιο του Χίτλερ τις τελευταίες μέρες του Β' Παγκόσμιου Πολέμου: Πόσο κοντά είναι ο Κόκκινος Στρατός και ποιος είναι ο πιο σίγουρος τρόπος αυτοκτονίας. Επανειλημμένα ο Χίτλερ (56 ετών) μοιράζει δηλητήριο σε αυτούς που παρέμειναν μαζί του στο καταφύγιο και δεν τον εγκατέλειψαν. Στις 29 Απριλίου παντρεύεται τη σύντροφο της ζωής του Εύα Μπράουν (33 ετών). Την επόμενη μέρα, κατά τις 3.30, αυτοκτονούν με υδροκυάνιο. Συγχρόνως ο Χίτλερ βάζει και το πιστόλι στο στόμα του και πυροβολεί.
	Μάιος 1945 Οι Σοβιετικοί στρατιώτες Raqymzhan Qoshqarbaev και Georgij Bulatov, υψώνουν την σοβιετική σημαία στην οροφή της γερμανικής βουλής (Reichstag) στο Βερολίνο. Λέγεται πάντως, ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι σκηνοθετημένη κι ότι το συγκεκριμένο γεγονός συνέβη 2 ημέρες πριν, στις 30 Απριλίου, χωρίς παρουσία φωτογράφου, ενώ ποικίλουν και τα ονόματα των πρωταγωνιστών της σκηνής.
	15 Ιουνίου 1945 Ο Άρης Βελουχιώτης παγιδευμένος από την Εθνοφυλακή αυτοκτονεί. Αποκεφαλίζεται και 3 ημέρες αργότερα το κεφάλι του, μαζί μ' αυτό του συντρόφου του Τζαβέλα, βρίσκονται στα Τρίκαλα όπου και κρέμονται σε έναν φανοστάτη της κεντρικής πλατείας σε δημόσια θέα για 2 ημέρες.
	14 Αυγούστου 1945 Ο πόλεμος μόλις έχει τελειώσει και η επιστροφή των στρατιωτών στα σπίτια τους είναι γεγονός. Μέσα στην γενική ευφορία, ένας ναύτης (ονόματι Glenn Edward McDuffie ) και μια νοσοκόμα, αν και εντελώς άγνωστοι μεταξύ τους, φιλιούνται αυθόρμητα με πάθος, στην μέση του δρόμου, στην Times Square της Νέας Υόρκης. Η φωτογραφία έμεινε γνωστή με τον τίτλο «Το φιλί του ναύτη» (Sailor's kiss) και την πήρε ο φωτογράφος Alfred Eisenstaedt.
	6 και 9 Αυγούστου 1945 Οι Αμερικανοί πραγματοποιούν την ρίψη ατομικών βομβών, στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας αντίστοιχα. Το τεράστιο πυρηνικό «μανιτάρι» φτάνει τα 18 χιλιόμετρα ύψος, ενώ συνταράσσει ακόμα και το αεροπλάνο ρίψης. Η βόμβα που ερρίφθη στην Χιροσίμα ήταν τύπου ουρανίου 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο «Little Boy» (αγοράκι), ενώ η βόμβα που ερρίφθη στο Ναγκασάκι χρησιμοποιούσε ως γόμωση το πλουτώνιο. Αυτή είχε λάβει το προσωνύμιο «Fat Man» (χοντρός). Ο αρχικός αριθμός των θυμάτων από τη ρίψη των βομβών, κατά το μεγαλύτερο μέρος άμαχος πληθυσμός, υπολογίζεται σε περίπου 70.000 νεκρούς για κάθε πόλη. Οι ολέθριες συνέπειες της πυρηνικής ακτινοβολίας όμως προκάλεσαν περισσότερα θύματα τις ακόλουθες ημέρες αλλά και για δεκαετίες αργότερα. Οι δύο αυτές ρίψεις έγιναν με προσωπική απόφαση του τότε Προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. Για να πραγματοποιηθούν, ο διοικητής της μοίρας της Αεροπορίας Στρατού Σπατζ, στην οποία ανήκαν τα αεροσκάφη, ζήτησε έγγραφη τη διαταγή από την πολιτική ηγεσία «αρνούμενος να σκοτώσει ίσως 100.000 άτομα με προφορικές μόνον εντολές». Η διαταγή πράγματι του στάλθηκε εγγράφως με τις υπογραφές του Υπουργού Εσωτερικών Τζόρτζ Μάρσαλ και του Υπουργού Στρατιωτικών Χένρι Στίμσον. Η τελική, ωστόσο, απόφαση, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, έπρεπε να ληφθεί μόνον από τον Πρόεδρο, ο οποίος και την έλαβε, με την αιτιολογία ότι οι ρίψεις αυτές θα έφερναν γρήγορο τέλος στον πόλεμο στο θέατρο του Ειρηνικού και ότι τα θύματα από τις βόμβες θα ήταν λιγότερα από τις απώλειες σε μια ενδεχόμενη απόβαση στην Ιαπωνία ή από τη συνέχιση του πολέμου. Η εκτίμηση αυτή, όμως, έχει ισχυρά αμφισβητηθεί και υποστηρίζεται η άποψη ότι η ρίψη των ατομικών βομβών ήταν μια επίδειξη δύναμης από τις ΗΠΑ προς τον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως προς τη Σοβιετική Ένωση. Ως τέτοια, προλείανε το έδαφος για την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου.
	Ινδία 1946 Ο Μαχάτμα Γκάντι διαβάζει δίπλα στην ανέμη του. Ο Γκάντι επέτρεψε στην δημοσιογράφο Margaret Bourke-White να τον φωτογραφίσει, με την προϋπόθεση να μάθει να χειρίζεται την ανέμη.
	Νότια Καρολίνα 1950 Οι φυλετικές διακρίσεις στις ΗΠΑ βρίσκουν εφαρμογή ακόμα και στο νερό.
	14 Μαρτίου 1951 Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν κάνει γκριμάτσα στον φωτογραφικό φακό.
	29 Μαΐου 1953 Ο 33χρονος Edmund Hillary και ο 37χρονος Sherpa (=οδηγός) Tenzing Norgay από το Νεπάλ, εφοδιασμένοι με μπουκάλες οξυγόνου, ανέβηκαν μόνοι οι δυο τους τα τελευταία μέτρα στην κορυφή του ύψους 8.848 μέτρων Τσομολούνγκμα (στην ντόπια διάλεκτο) του όρους Έβερεστ των Ιμαλαΐων, το οποίο μέχρι τότε είχε λυγίσει 15 τουλάχιστον αποστολές και είχε πάρει τις ζωές περισσοτέρων από 150 ορειβατών. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Tenzing Norgay και τον αποθανάτισε ο Hillary, την στιγμή που πατούσε στη «Στέγη του κόσμου».
	4 Σεπτεμβρίου 1957 Η Dorothy Counts γίνεται μια απ' τις πρώτες μαύρες μαθήτριες που μπαίνουν σε Λύκειο της Charlotte στην Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Κατά την είσοδό της η Counts αποδοκιμάστηκε και χλευάστηκε έντονα, ενώ οι γονείς της την απέσυραν από το σχολείο μόλις 4 μέρες αργότερα.
	5 Μαρτίου, 1960 Στα πλαίσια μιας νεκρώσιμης ακολουθίας που λαμβάνει χώρα στην Αβάνα της Κούβας και σε μια ανύποπτη στιγμή, ο φωτογράφος Alberto Korda, παίρνει την πιο διάσημη φωτογραφία του Che Guevara. Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε 7 χρόνια αργότερα, με τίτλο «Ο ηρωικός Τσε».
	12 Οκτωβρίου 1960 Ο 17χρονος ακροδεξιός μαθητής, Otoya Yamaguchi , σκοτώνει με ένα ξίφος τον σοσιαλιστή πολιτικό, Inejiro Asanuma, κατά την διάρκεια ομιλίας του στο Τόκιο. Ο φωτογράφος Yasushi Nagao που αποτύπωσε τη σκηνή, δηλώνει αργότερα ότι απλά βρέθηκε στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή.
	11 Ιουνίου 1963 Ο βουδιστής μοναχός, Thich Quang Duc, αυτοπυρπολείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταπίεση των βουδιστών απ' την κυβέρνηση του Βιετνάμ. Καθόλη την διάρκεια της αυτοπυρπόλησης δεν κουνήθηκε καθόλου απ' την θέση του.
	4 Ιουνίου 1964 Στην ναυτική βάση του Puerto Cabello στην Βενεζουέλα, ένας στρατιώτης που τραυματίζεται θανάσιμα από ελεύθερο σκοπευτή, προσπαθεί να γαντζωθεί πάνω στον ναυτικό ιερέα Luis Padillo.
	15 Ιουλίου 1965 Ο βασιλιάς ανέθεσε την πρωθυπουργία στον Πρόεδρο της Βουλής Γ. Αθανασιάδη-Νόβα. Μαζί του ορκίστηκαν υπουργοί οι Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μπακατσέλος, Δ. Παπασπύρου και άλλα σημαντικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Ο Γ. Παπανδρέου χαρακτήρισε το νέο Υπουργικό Συμβούλιο «κυβέρνηση ανδρεικέλων» και «προδοτών», μίλησε για παραβίαση του πολιτεύματος εκ μέρους του ανώτατου άρχοντα και κάλεσε το λαό σε νέο «ανένδοτο αγώνα» για την αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας.
	Νότιο Βιετνάμ 1965 Μια μητέρα με τα 3 παιδιά της, διασχίζει κολυμπώντας ένα ποτάμι για να ξεφύγει από τις αμερικανικές βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη απ' τον Ιάπωνα Kyoichi Sawada.
	Νότιο Βιετνάμ 1966 Ένα τεθωρακισμένο των ΗΠΑ σέρνει έναν νεκρό Βιετκόνγκ.
	21 Απριλίου 1967 Στρατιωτικό κίνημα, που εξερράγη τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο. Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια. Εδώ ο Δικτάτορας χορεύει με τους τσολιάδες.
	1 Φεβρουαρίου 1968 Ο αρχηγός της αστυνομίας του Νότιου Βιετνάμ, Nguyn Ngc Loan, εκτελεί με συνοπτικές διαδικασίες, σε έναν δρόμο της Σαϊγκόν, τον Nguy?n Van Lem, μέλος των Viet Cong.
	Μεξικό 1968 Οι Αφρο-αμερικανοί Ολυμπιονίκες Tommie Smith (κέντρο) και John Carlos (δεξιά), κατά την βράβευσή τους κι ενώ ακούγεται ο εθνικός ύμνος των Η.Π.Α., υψώνουν τη γροθιά τους φορώντας μαύρα γάντια, θέλοντας έτσι να διαμαρτυρηθούν για τις φυλετικές διακρίσεις που υφίστανται στη χώρα τους. Ο έτερος Αυστραλός συναθλητής τους, Peter Norman, συμπαρίσταται, φορώντας ένα διακριτικό του Ολυμπιακού Σχεδίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και είναι αυτός που πρότεινε στους συναθλητές του να φορέσουν από ένα γάντι. Μετά την κίνηση αυτή, οι 2 αθλητές αποβλήθηκαν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την Ολυμπιακή ομάδα των Η.Π.Α., ενώ λέγεται ότι τους αφαιρέθηκαν και τα μετάλλια (διαψεύστηκε από τον Carlos).
	16 Ιουλίου 1969 Η αποστολή του Apollo 11 με πλήρωμα τους Neil Armstrong, Edwin (Buzz) Aldrin και Michael Collins προσεληνώνεται επιτυχώς και ο Neil Armstrong αφήνει το πρώτο ανθρώπινο αποτύπωμα στην επιφάνεια της Σελήνης το οποίο θα παραμείνει εκεί για εκατομμύρια χρόνια. Η αποστολή προσθαλασσώθηκε στον Ειρηνικό ωκεανό με ασφάλεια στις 24 Ιουλίου 1969
	16 Ιουλίου 1969 Ο αρχηγός της αποστολής APOLLO 11 Neil Armstrong είναι αυτός που πρώτος πάτησε το πόδι του στη σελήνη και είπε και την ιστορική πια φράση "One small step for man, one giant leap for mankind", δηλαδή ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα τεράστιο για την ανθρωπότητα. Εδώ τραβάει μια αναμνηστική φωτογραφία τον συναδερφό του Aldrin και είναι η πρώτη φωτογραφία ανθρώπου στο φεγγάρι. Στο σκάφανδρο του Aldrin καθρεπτίζεται η σεληνάκατος.
	Ιαπωνία 1971 Μια μητέρα, η Ryoko Uemura, συμφωνεί με τον Αμερικανό φωτογράφο Eugene Smith, να φωτογραφηθεί με την κόρη της Tomoko Uemura, μέσα σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό λουτρό. Ο σκοπός της φωτογράφησης ήταν να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα για της συνέπειες της νόσου Minamata (ένας τύπος δηλητηρίασης με υδράργυρο), η οποία προκαλούνταν από τα τοξικά και χημικά απόβλητα της εταιρίας Chisso και η οποία είχε «χτυπήσει» και την Tomoko, που τελικά πέθανε το 1997 σε ηλικία 21 ετών.
	8 Ιουνίου 1972 Οι δυνάμεις του Νότιου Βιετνάμ βομβαρδίζουν κατά λάθος με βόμβες ναπάλμ, περιοχές του Νότιου Βιετνάμ. Η 9χρονη Phan Th? Kim Phuc τρέχει φωνάζοντας «καίει, καίει». Χρειάστηκε 17 διορθωτικές εγχειρήσεις δέρματος.
	5 Σεπτεμβρίου, 1972 Το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου 1972, κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου, ένας κομάντο της παλαιστινιακής στρατιωτικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης», εισβάλλει στο Ολυμπιακό χωριό και κρατά 11 Ισραηλινούς αθλητές σε ομηρία, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση 200 φυλακισμένων Παλαιστινίων. Δύο Ισραηλινοί αθλητές θα εκτελεστούν. Το βράδυ, ένα δράμα εξελίσσεται στο αεροδρόμιο του Μονάχου όπου οι τρομοκράτες προσπαθούν να διαφύγουν με τους ομήρους για το Κάιρο. Με την επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας σκοτώνονται οι 9 Ισραηλινοί όμηροι, καθώς και τα 5 από τα 8 μέλη της οργάνωσης. Το σύνολο των θυμάτων ανεβαίνει στους 18. Στην φωτογραφία από το μπαλκόνι των διαμερισμάτων της ισραηλινής ομάδας, πιθανολογείται ότι είναι το νεαρότερο μέλος της οργάνωσης, ο Afif Ahmed Hamid, ο οποίος βρέθηκε αργότερα ανάμεσα στους νεκρούς Παλαιστίνιους.
	17 Νοέμβρη 1973 Εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου, της νεολαίας και ολόκληρου του ελληνικού λαού κατά της χουντικής τυραννίας, το Νοέμβριο του 1973. Το Πολυτεχνείο ήταν η κορυφαία εκδήλωση της επτάχρονης αντιχουντικής πάλης και μία από τις κορυφαίες στιγμές των αγώνων του λαού και της νεολαίας.
	11 Σεπτεμβρίου 1973 Ο δημοκρατικά εκλεγμένος στην Χιλή πρόεδρος, Salvador Allende, λίγες στιγμές πριν την δολοφονία του κατά την διάρκεια στρατιωτικού πραξικοπήματος στο Σαντιάγκο. Ως φωτογράφος αναγνωρίστηκε ο Luis Orlando Lagos Vazquez.
	23 προς 24 Ιουλίου 1974 Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποβιβάζεται από το αεροπλάνο της Γαλλικής προεδρίας που τον μετάφερε από το Παρίσι. Επάνοδος που σηματοδότησε την κατάλυση του δικτατορικού καθεστώτος και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος στη χώρα. Διακρίνονται επίσης πίσω του ο δημοσιογράφος Τάκης Λαμπρίας, στα δεξιά ο Κωνσταντίνος Χρυσοστάλης και στο βάθος ο Μιχάλης Λιάπης.
	2 Ιουλίου 1975 Ένα κτήριο στην Βοστόνη των ΗΠΑ, έχει πιάσει φωτιά. Όταν το κτήριο αρχίζει να καταρρέει, μια μητέρα με την κόρη της πηδάνε στο κενό απ' το παράθυρο. Η μητέρα σκοτώθηκε κατά την πτώση της, ενώ το κοριτσάκι σώθηκε, καθώς κατέπεσε πάνω στο σώμα της μητέρας της.
	3 Σεπτεμβρίου 1974 Ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοινώνει την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ διαβάζοντας την ομώνυμη διακήρυξη, στον ημιώροφο του ξενοδοχείου Κινγκ Τζορτζ.
	Αύγουστος 1977 Ο Elvis Presley στο φέρετρό του. Η φωτογράφηση έγινε κρυφά από ξάδερφό του και πουλήθηκε έναντι ευτελούς τιμής σε περιοδικό.
	Απρίλιος 1980 Ένας ιεραπόστολος κρατά το σκελετωμένο χέρι ενός παιδιού που λιμοκτονεί στην Ουγκάντα.
	23 Φεβρουαρίου 1981 Ο συνταγματάρχης Antonio Tejero Molina και μέλη της Πολιτοφυλακής και της Στρατονομίας, κρατά ομήρους τα μέλη της ισπανικής βουλής στην Μαδρίτη. Με την απειλή όπλων, εκφωνεί λόγο στο ακροατήριο.
	30 Οκτωβρίου 1983 Η Kezban Ozer κλαίει μπροστά στα 5 νεκρά παιδιά της, θύματα του καταστροφικού σεισμού στην ανατολική Τουρκία.
	Πακιστάν 1984 Ο φωτογράφος Steve McCurry φωτογραφίζει για λογαριασμό του National Geographic, μια ορφανή 12χρονη πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, την Sharbat Gula, θύμα της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν. Τα πανέμορφα πράσινα μάτια της, θα την κάνουν γνωστή παγκοσμίως σαν «το κορίτσι από το Αφγανιστάν». Τον Ιανουάριο του 2002, μια ομάδα του National Geographic, αποφασίζει να ξαναβρεί την Sharbat Gula. Την εντοπίζουν στο Αφγανιστάν και την ταυτοποιούν με την μέθοδο της βιομετρικής ανάλυσης της ίριδας των ματιών. Φωτογραφίζουν για δεύτερη φορά, την 30χρονη πλέον Sharbat. Αυτές οι 2 φωτογραφίσεις, είναι και οι μόνες που έκανε στη ζωή της η Sharbat Gula.
	13 Νοεμβρίου 1985 Η 13χρονη Omayra Sanchez βρίσκεται παγιδευμένη επί 3 ημέρες στο νερό κι ανάμεσα σε συντρίμμια, μετά από καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Nevado del Ruiz, στο Armero της Κολομβίας. Η φωτογραφία ελήφθη από τον φωτογράφο Frank Fournier, λίγες ώρες πριν πεθάνει το κοριτσάκι από γάγγραινα (είχαν παγιδευτεί τα πόδια του) και υποθερμία.
	22 Ιουνίου 1986 Το πιο πολυσυζητημένο ίσως «ψεύτικο» γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Στον κρίσιμο αγώνα Αργεντινής-Αγγλίας, στα πλαίσια του Παγκόσμιου Κυπέλλου ποδοσφαίρου που διεξάγεται στο Μεξικό, ο Ντιέγκο Μαραντόνα επιτυγχάνει γκολ χρησιμοποιώντας έξυπνα το χέρι του. Μετά τον αγώνα, ο Μαραντόνα δηλώνει ότι ήταν «το χέρι του Θεού» που έβαλε το γκολ.
	Νότιος Κορέα 1987 Μια μητέρα ικετεύει τις δυνάμεις ασφαλείας να συγχωρήσουν και να αφήσουν ελεύθερο τον γιο της, ο οποίος συνελήφθη, μετά από συμμετοχή σε πορεία διαμαρτυρίας για νοθεία στις γενικές εκλογές.
	Σεπτέμβριος 1986 Ο Ken Meeks γίνεται ο πρώτος ασθενής με AIDS, του οποίου δημοσιοποιούνται φωτογραφίες με εμφανή τα σημάδια της αρρώστιας πάνω του (σάρκωμα Καπόζι).. Η φωτογραφία ελήφθη 3 ημέρες πριν τον θάνατό του, από τον Alon Reininger, ο οποίος πληροφορήθηκε το θέμα από τον σύντροφο του Meeks (διακρίνεται στο βάθος).
	Πλατεία Tiananmen 1989 Γνωστός σαν τον Άγνωστο Επαναστάτη, αυτό ήταν το παρωνύμιο που αποδόθηκε σε έναν ανώνυμο άνδρα που έγινε διεθνώς διάσημος φωτογραφιζόμενος μπροστά σε μια σειρά από τάνκς κατά τη διάρκεια της καθιστικής επανάστασης στην πλατεία Tiananmen το 1989 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Η φωτογραφία λήφθηκε από τον Jeff Widener, και εκείνη την ίδια νύχτα μπήκε στον τίτλο εκατοντάδων εφημερίδων και περιοδικών παγκοσμίως. Ο άνδρας έμεινε ακίνητος και όρθιος ενώ τα τανκς ήρθαν κοντά του, κρατάει δύο παρόμοιες τσάντες μια σε κάθε χέρι. Ενώ τα τανκς πλησίασαν σε παράταξη, έκανε χειρονομίες έτσι ώστε απομακρύνθηκαν.
	9 Νοεμβρίου 1989 Η πτώση του τείχους του Βερολίνου είναι πια γεγονός. Το σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου γκρεμίζεται μετά από ζωή 28 ετών.
	Μάιος 1990 Στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Οχάιο των ΗΠΑ, η Therese Frare αποτυπώνει στον φακό της τις τελευταίες στιγμές του ετοιμοθάνατου και προσβληθέντα από τον ιό του AIDS, ακτιβιστή David Kirby. Δίπλα του είναι ο πατέρας του, η αδερφή του και η ανιψιά του. Η φωτογραφία πρωτοδημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1990 στο περιοδικό Life, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστή όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση της Benetton το 1991 προκαλώντας σάλο. Η φωτογραφία τιμήθηκε στο World Press Photo Award το 1991.
	Νοέμβριος 1992 Μια Σομαλή μητέρα σηκώνει στα χέρια της το άψυχο σώμα του παιδιού της, το οποίο πέθανε από ασιτία.
	Μάρτιος 1993 Ο φωτογράφος Kevin Carter, σε ταξίδι του στο Σουδάν, βρίσκεται τυχαία μπροστά σε μια ανατριχιαστική σκηνή. Ένα όρνεο παραμονεύει πίσω από ένα εξαντλημένο κοριτσάκι, περιμένοντας την τη στιγμή που θα πεθάνει. Ο Carter περιμένει για 20', μήπως το όρνεο ανοίξει τα φτερά του, κάνοντας έτσι τη φωτογραφία πιο εντυπωσιακή. Τελικά απογοητεύεται και «συμβιβάζεται» με την φωτογραφία αυτή, που του έδωσε και το βραβείο Πούλιτζερ. Ο Carter, που αυτοκτόνησε λίγους μήνες αργότερα, κατηγορήθηκε για απάνθρωπη συμπεριφορά, καθώς συν τοις άλλοις, μετά τη φωτογράφηση, αφού έδιωξε το όρνεο, έφυγε χωρίς να βοηθήσει το κοριτσάκι, το οποίο τελικά διεσώθη από παρέμβαση άλλων.
	15 Αυγούστου 1993 H φωτογράφος Matuschka έχει υποβληθεί σε μαστεκτομή και φωτογραφίζεται ημίγυμνη για το ένθετο περιοδικό «Glamour Magazine» των New York Times.
	Ρουάντα Ιούνιος 1994 Ένας άντρας που ανήκει στην φυλή Χούτου βασανίζεται και ακρωτηριάζεται από ομοφύλους του στρατιωτικούς, κατηγορούμενος ότι είναι φιλικά διακείμενος στην αντίπαλη φυλή των επαναστατών Τούτσι.
	Αλβανία 1999 Σ' έναν προσφυγικό καταυλισμό Κοσοβάρων, ο 2χρονος Akim Shala περνιέται μέσα από το συρματόπλεγμα, για να καταλήξει στην αγκαλιά του παππού του. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carol Guzy και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2000.
	Παλαιστίνη 2000 Παρ' ότι δεν πρόκειται για φωτογραφία, αλλά για στιγμιότυπο από κινηματογραφικό φιλμ, εν τούτοις η σκηνή που απεικονίζεται δεν παύει να είναι συγκλονιστική. Ο Παλαιστίνιος Jamil ad-Durra, προσπαθεί απεγνωσμένα να προστατέψει με το κορμί του τον 12χρονο γιο του Mohammed, από τα πυρά Ισραηλινών στρατιωτών. Το βαρέλι πίσω από το οποίο προσπαθούν να κρυφτούν, δεν είναι αρκετό να τους προστατέψει και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το παιδί πέφτει νεκρό στην αγκαλιά του πατέρα του, ο οποίος έχει τραυματιστεί κι αυτός βαριά. Ο Παλαιστίνιος οδηγός του ασθενοφόρου, που καταφθάνει για να τους παραλάβει, πέφτει κι αυτός νεκρός απ' τα πυρά των Ισραηλινών.
	2001 Η φωτογραφία από τα ράφια ενός σούπερ μάρκετ, γίνεται η πιο ακριβοπληρωμένη τον Φεβρουάριο 2007 σε δημοπρασία του Οίκου Sotheby's στο Λονδίνο. Η φωτογραφία με τίτλο «99 Cent II Diptych», που τραβήχτηκε από τον Γερμανό φωτογράφο Andreas Gursky, πουλήθηκε έναντι της τιμής των $3,340,456.
	Ιούνιος 2001 Ο Δανός φωτογράφος, Erik Refner, παίρνει την άδεια από τον πατέρα ενός νεκρού παιδιού από το Αφγανιστάν να παραβρεθεί στην προετοιμασία ταφής του και να πάρει μερικές φωτογραφίες, στον προσφυγικό καταυλισμό του Jalozai του Πακιστάν.
	11 Σεπτεμβρίου 2001 Ουδέν σχόλιον!
	11 Σεπτεμβρίου 2001 Ένας άνδρας πηδάει στο κενό, στην απέλπιδα προσπάθειά του να σωθεί, μετά την επίθεση στους «δίδυμους πύργους».
	23 Ιουνίου 2002 Μετά τον καταστροφικό σεισμό στο Ιράν, ένα παιδί περιστοιχισμένο από χωρικούς και στρατιώτες, κάθεται μπροστά από τον τάφο του πατέρα του και κλαίει, κρατώντας στα χέρια του ένα κομμάτι απ' το παντελόνι του. Η φωτογραφία τραβήχτηκε απ' τον τον Eric Gregorian.
	31 Μαρτίου 2003 Ένας Ιρακινός κρατούμενος, προσπαθεί να ηρεμήσει το τρομοκρατημένο παιδί του, που βρίσκεται μαζί του στο στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο An Najaf, στο Iraq.
	Μονρόβια 2003 Ένα παιδί περπατά πάνω σε έναν δρόμο γεμάτο από κάλυκες σφαιρών, που αφήνει πίσω του ο εμφύλιος στην Λιβερία. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carolyn Cole και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2004.
	ΗΠΑ 2004 Ο μικρός Ιρακινός Saleh, ο οποίος έχει ακρωτηριαστεί από αμερικανική βόμβα στο Ιράκ, νοσηλεύεται σε νοσοκομείο του Όκλαντ, στην Καλιφόρνια, για να πραγματοποιηθούν διορθωτικές επεμβάσεις. Τα άλλα παιδιά, αρχίζουν να τον κοροϊδεύουν για την εμφάνισή του και ο μικρός αναστατώνεται. Οι νοσοκόμες για να τον ηρεμήσουν δένουν πάνω στο ακρωτηριασμένο του χέρι, ένα μολύβι. Ο μικρός Saleh τότε ζωγραφίζει ένα αεροπλάνο που ρίχνει βόμβες. Η φωτογραφία ελήφθη από την Deanne Fitzmaurice και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2005.
	Σιέρα Λεόνε 2005 Ένα μικρό αγόρι βοηθά τον ακρωτηριασμένο πατέρα του να ντυθεί. Η φωτογραφία ελήφθη από τον Γιάννη Κόντο και κέρδισε το Πρώτο βραβείο του World Press Photo 2005 στην κατηγορία «Σύγχρονα Ζητήματα» (Contemporary Issues).
	1 Φεβρουαρίου 2006 Μια Ισραηλινή έποικος, προσπαθεί να εμποδίσει τις δυνάμεις ασφαλείας να εισέλθουν στην Δυτική Όχθη, στην περιοχή Amona, ανατολικά της παλαιστινιακής πόλης Ραμάλα και οι οποίες έχουν πάρει εντολή να περιφρουρίσουν την κατεδάφιση 9 σπιτιών Ισραηλινών εποίκων. Η φωτογραφία ελήφθη από τον Oded Balilty και τιμήθηκε με βραβείο Πούλιτζερ το 2007.
	Δαμασκός 2006 Μια 7χρονη Σύρια πουλάει γλυκίσματα στον δρόμο, αλλά ταυτόχρονα διαβάζει και τα μαθήματά της. Ο Wasim Kheir Beik που πήρε τη φωτογραφία, συνάντησε δυσκολίες με την μικρή, καθώς δεν ήθελε επ' ουδενί να φωτογραφηθεί. Ο Wasim Kheir Beik, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί σε απόσταση 30 μέτρων απ' την μικρή για να μπορέσει να της «κλέψει» αυτή τη φωτογραφία. Η φωτογραφία τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων, το 2007.
	Ιούλιος 2008 Μια φωτογραφία ντροπή. Σε μια παραλία της Νάπολι στην Ιταλία, δυο νεαρές Αθίγγανες, η 14χρονη Βιολέτα και η 16χρονη Χριστίνα, βούτηξαν στη θάλασσα για να δροσιστούν. Πνίγονται όμως καθώς δεν γνωρίζουν κολύμπι. Τα πτώματά τους μεταφέρονται και παραμένουν για 3 ώρες στην παραλία. Οι λουόμενοι που βρίσκονται εκεί κοντά, ατάραχοι και απαθείς, συνεχίζουν το μπάνιο τους και την ηλιοθεραπεία τους, σαν να μην πρόκειται για πτώματα ανθρώπων, αλλά για φύκια που ξέβρασε η θάλασσα.

Τι κάνουμε εδώ και 1.652 ημέρες;

Την Τετάρτη η Παγκόσμια Τράπεζα δημοσίευσε την τελευταία έκδοση μιας ετήσιας έκθεσης που έχει τον τίτλο “Doing Business”. Μελετάει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η επιχειρηματικότητα σε 189 οικονομίες από όλο τον κόσμο, μετρώντας πράγματα όπως πόσο χρόνο παίρνει για να συσταθεί μια εταιρεία, πόσο γρήγορα κλείνει, τι γίνεται με τους φόρους, πώς είναι η γραφειοκρατεία, και πως την προστατεύει η δικαιοσύνη. Τα αποτελέσματα τα αναδημοσίευσε ο Economist με ένα ενδιαφέρον γράφημα που μπορεί να έχετε δει κάπου στο ίντερνετ, και τίτλο: “Πού να μην επενδύσετε στην Ευρώπη”.

Στο γράφημα η Ελλάδα είναι πρώτη-πρώτη.
Έχουν περάσει 4 χρόνια, 6 μήνες και οκτώ ημέρες από τη στιγμή που ο τότε πρωθυπουργός βγήκε με τη μοβ γραβάτα και ανακοίνωσε στο Καστελόριζο ότι η Ελλάδα μπαίνει σε μηχανισμό στήριξης επειδή μόνη της δεν τα βγάζει πέρα, ή αλλιώς 236 εβδομάδες, ή 1652 ημέρες, ή σχεδόν 39.648 ώρες, ή 2.378.800 λεπτά από τότε.
Και μοιάζουμε να μην έχουμε καταλάβει τίποτε.
Η Ελλάδα πτώχευσε επειδή για πάρα πολλά χρόνια ξόδευε πολύ περισσότερα από όσα παρήγαγε, και κάποια στιγμή σταμάτησαν να της δανείζουν. Έκτοτε έγινε πολύ μεγάλη προσπάθεια, ομολογουμένως. Τα τελευταία χρόνια ήταν βάναυσα. Αλλά η προσπάθεια δεν ήταν και πάρα πολύ προς την κατεύθυνση της μείωσης του κόστους (πολλά εμπόδια), και δεν ήταν καθόλου μα καθόλου προς την κατεύθυνση της τόνωσης της παραγωγής. Αυξήθηκαν μόνο οι φόροι. Μειώθηκαν λίγο τα κόστη και αυξήθηκαν πολύ οι φόροι. Έτσι μπαλώθηκε, τεχνητά και όπως όπως, το χάσμα. Ωστόσο η Ελλάδα παραμένει μια ανάπηρη οικονομία η οποία παράγει ελάχιστα. Και τις τελευταίες 1652 ημέρες δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα για να αλλάξει αυτό. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα πράγματα έχουν γίνει ακόμη χειρότερα.
Σύμφωνα με την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, το να διευθετηθεί μια επιχειρηματική διαφορά στα Ελληνικά δικαστήρια -ένα πολύ σημαντικό θέμα για όποιον θέλει να ανοίξει επιχείρηση στη χώρα- χρειάζεται πλέον πάνω από τέσσερα χρόνια. 1580 ημέρες. Σχεδόν όσες έχουν περάσει από το Καστελόριζο. Τα ακούει αυτά ο υποψήφιος επενδυτής -ή, εδώ που τα λέμε, και ο ντόπιος που φιλοδοξεί να φτιάξει επιχείρηση- και φεύγει τρέχοντας.
Θα πει κανείς, και τι πειράζει που δυσκολεύουμε τη ζωή στους επιχειρηματίες περισσότερο από ό,τι οι ξένοι, που τρώγαν βελανίδια; Εμείς θα κάνουμε ανάπτυξη αλλιώς, με το κράτος, ή όπως αλλιώς φαντάζονται οι κυβερνώντες οι νυν και οι μελλοντικοί. Ωστόσο, επιτρέψτε μου να σας επισημάνω μια κατά τη γνώμη μου σημαντική ασυμμετρία.
Η Ελλάδα είναι η 40η πλουσιότερη χώρα του κόσμου (ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για το 2013), αλλά στον κατάλογο ετούτης της έκθεσης που συζητάμε εδώ είναι 61η. Η Λευκορωσία, ο Παναμάς, η Ρουάντα, η Νότια Αφρική, το Μαυροβούνιο και η Λετονία είναι ανάμεσα στις χώρες που είναι πιο φιλικές προς την επιχειρηματικότητα. Και είναι όλες πιο φτωχιές από τη δικιά μας. Αν όμως μια χώρα δεν παράγει, δεν μπορεί να έχει πλούσιους πολίτες. Αν δεν έχει εταιρείες που ευημερούν, εξάγουν, δίνουν δουλειές και πληρώνουν φόρους, δεν μπορεί να έχει υψηλά έσοδα. Τα χαράτσια σε ένα αποσβολωμένο εργατικό δυναμικό που ζει από τα έτοιμα μόνο πρόσκαιρα μπορούν να κρατήσουν την ψευδαίσθηση των “πλεονασμάτων”. Θεωρητικά, η 40η πλουσιότερη χώρα του κόσμου θα έπρεπε να είναι πάνω-κάτω 40η και στο “doing business”. Η Ιρλανδία, ας πούμε, είναι 13η στη λίστα της Παγκόσμιας Τράπεζας, και 18η στην άλλη, με τις πλουσιότερες. H συμπτωχευμένη Ισπανία είναι 33η και 32η αντίστοιχα.Όταν υπάρχει ασυμμετρία, δε, έχει σημασία το προς τα πού βρίσκεται η ασυμμετρία. Η επίσης συμπτωχευμένη Πορτογαλία είναι 39η πλουσιότερη χώρα του κόσμου, αλλά στη λίστα της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι στο νούμερο 25. Πράγμα που σημαίνει ότι διευκολύνει την επιχειρηματικότητα, κι άρα έχει προοπτικές να αποκτήσει κερδοφόρες και υγιείς επιχειρήσεις. Εμείς είμαστε ανάποδα. Και, ως εκ τούτου, στο μέλλον είναι πιο πιθανό να κατρακυλήσουμε προς τα κάτω στη λάθος λίστα, παρά να σκαρφαλώσουμε προς τα πάνω στη σωστή.
Σπασμωδικές κινήσεις, βεβαίως, γίνονται. Το παράδειγμα της δικαιοσύνης είναι σχετικά ακραίο -σ’ αυτό το συγκεκριμένο τομέα η Ελλάδα είναι κοντά στον απόλυτο πάτο της λίστας, 155η. Η Υεμένη, η Σιέρα Λεόνε και η Γκαμπόν έχουν δικαιοσύνη που προστατεύει τις επιχειρήσεις πιο αξιόπιστα από ό,τι η δικιά μας. Στις άλλες κατηγορίες είμαστε σχετικά καλύτερα (όχι ότι σημαίνει πολλά αυτό), αλλά υπάρχουν και μικρές βελτιώσεις. Είμαστε 116οι στην ευκολία κατοχύρωσης ιδιοκτησίας από μια επιχείρηση, αλλά πέρυσι ήμασταν 170οι σ’ αυτό τον τομέα. Στη συνολική λίστα φέτος η Ελλάδα ανέβηκε τέσσερις θέσεις.
Αλλά για να φτάσουμε στο σημείο να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή η παραγωγή αυτής εδώ της οικονομίας θα αρκεί για να μην χρειάζεται να δανειζόμαστε δισεκατομμύρια που ποτέ δεν θα γυρίσουμε πίσω, πρέπει να γίνουν πολλά μεγάλα άλματα. Όπως δείχνει και η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, τις τελευταίες 1652 ημέρες δεν έχουν γίνει παρά λίγα δειλά βήματα. Μερικά εκ των οποίων προς τα πίσω.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.kathimerini.gr/790130/opinion/epikairothta/politikh/ti-kanoyme-edw-kai-1652-hmeres

Σκηνικό έντασης στην κυπριακή ΑΟΖ

Συνεχίζει να τραβάει το σχοινί η Άγκυρα στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ παρά τις διεθνείς εκκλήσεις να τερματίσει άμεσα τις προκλητικές ενέργειες.


Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Sigma, η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες και έχει βρει κρατική εταιρεία πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν η οποία θα στείλει στην κυπριακή ΑΟΖ πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, η συμφωνία Τουρκίας - Αζερμπαϊτζάν έχει επιτευχθεί εδώ και τουλάχιστον μία εβδομάδα με την Αζέρικη κυβέρνηση, η οποία, ως γνωστό, έχει αναγνωρίσει το ψευδοκράτος να διαβεβαιώνει ότι μπορεί η κρατική εταιρεία εξόρυξης πετρελαίου SOCAR να διαθέσει στην κρατική εταιρεία πετρελαίου της Τουρκίας όχι μία άλλα δύο πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου. Η ανακοίνωση της συμφωνίας θα γνωστοποιηθεί κατά πάσα πιθανότητα την ερχόμενη βδομάδα.

ADVERTISEMENT

Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, είχε χθες μακρά τηλεφωνική επικοινωνία με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.
Σε γραπτή δήλωση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης, αναφέρει ότι οι κύριοι Αναστασιάδης και Μπάιντεν συζήτησαν το θέμα της απαράδεκτης παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ) από την Τουρκία, όπως επίσης και τις προσπάθειες από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών για τερματισμό των προκλήσεων αυτών.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, αναφέρεται στη δήλωση, «έδειξε πλήρη κατανόηση στις θέσεις του Προέδρου Αναστασιάδη, ιδιαίτερα για το αναφαίρετο δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα εντός της ΑΟΖ της».
Ο Κύπριος εκπρόσωπος σημειώνει στη δήλωσή του ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «έκανε σαφές πως χωρίς την άρση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας δεν υπάρχει προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών».
Ο αντιπρόεδρος Μπάϊντεν, προστίθεται, «εξέφρασε την πρόθεση των ΗΠΑ για την ανάληψη εντονότερης διπλωματικής δράσης, έτσι ώστε να καταστεί εφικτό, μακρά προκλήσεων και παράνομων ενεργειών, να επαναρχίσει ο διάλογος».
Να σημειωθεί ότι ο Τζο Μπάιντεν και ο Νίκος Αναστασιάδης συμφώνησαν να βρίσκονται σε συνεχή επαφή, ενόψει και της επικείμενης επίσκεψης του Αμερικανού αντιπροέδρου στην Τουρκία, η οποία προγραμματίζεται για τις 20 Νοεμβρίου.

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός και Νεοφιλελευθερισμός

Ο φιλελευθερισμός είναι μία ιδεολογία που σε βάρος της έχει προπαγανδίσει η ελληνική αριστερά, γιατί γνωρίζει ότι είναι ο μεγάλος της αντίπαλος που την απογυμνώνει από τα ψεύτικα φτιασίδια της, με τα οποία είναι ''ντυμένη'' για να ξεγελάει τον κόσμο.

Η ελληνική αριστερά έχει σαν βιτρίνα  θελκτικές έννοιες όπως: κράτος δικαίου-ισότητα-κοινωνική δικαιοσύνη-αλληλεγγύη. Στη σαραντάχρονη πορεία της εκφράστηκε επίσημα με τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ και ετοιμάζεται να συνεχίσει με το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο έχει μετακομίσει το παλιό ΠΑΣΟΚ, οπότε κάθε κριτική σ' αυτούς είναι περιττή, αφού όλοι οι Έλληνες ξέρουν τα δεινά που υπέστη η χώρα από τη λεηλασία τους, που έφθασε μέχρι την χρεοκοπία. Φαντάζομαι ότι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για την ποιότητα των μαοϊκών και των άλλων αριστερίστικων έκνομων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και η ελαφρά αριστερά της ΔΗΜΑΡ, όταν συγκυβέρνησε, συμμετείχε στο αλισβερίσι των εντός κρίσης προσλήψεων με το 4-2-1 (μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ).

Είναι τόσο επικερδές το επάγγελμα του αριστερού που ενέδωσε στη σαγήνη του και η ΝΔ, που κυβέρνησε σαν μπλε ΠΑΣΟΚ. Είναι περιττό να μιλήσω για τους σκληρούς αριστερούς του ΚΚΕ, το δεκανίκι αυτό του συστήματος που έχει καθοριστική συμμετοχή στην αποβιομηχάνιση της χώρας, με τις συνδικαλιστικές πρακτικές και τις καταλήψεις, όπως και στη διάλυση των πανεπιστημίων και την επικράτηση της γενικευμένης ανομίας.

Έτσι, στο σύνολό της η ελληνική αριστερά πακετάρισε με ωραίο περιτύλιγμα όλες τις ωραίες έννοιες και με τη βοήθεια των φαύλων ΜΜΕ τις έκανε διάχυση, αλλά στην πράξη δεν τις τήρησε, αφού είχε μοναδικό σκοπό μ' αυτές σαν όχημα να καταλάβει το κράτος, να χειραγωγήσει την παραγωγή και να ευνουχίσει τη διανόηση, όπερ και κατάφερε. Επειδή είναι άσσοι στην προπαγάνδα κατάφεραν να στρεβλώσουν τη σκέψη του λαού. Παράλληλα, οι φορείς της προπαγάνδας τους, τα ΜΜΕ, δούλευαν και πετύχαιναν τους άνομους στόχους τους. Αυτά είναι που νάρκωσαν τα μυαλά και απενεργοποίησαν την υγιή σκέψη.

Όσοι μπορούν να σκεφτούν έξω από αυτό το αρρωστημένο περιβάλλον, θα καταλάβουν τι σημαίνει κοινωνικός φιλελευθερισμός και γιατί συμφέρει στον λαό η εφαρμογή του, όπως και το γιατί τον πολεμάει λυσσαλέα το κρατικοδίαιτο κατεστημένο.


Ακούω παντού γύρω μου τη λέξη ''νεοφιλελεύθερος'' και δεν νομίζω κανείς να ξέρει περί τίνος πρόκειται. Στην Ελλάδα οι λαϊκιστές χρησιμοποιούν τη λέξη σαν μπαμπούλα, χωρίς βέβαια να εξηγούν τι εννοούν. Ειδικά οι λαϊκιστές της υποτιθέμενης αριστεράς, οι οποίοι αποκρύπτουν σκοπίμως πως η ευρωπαϊκή αριστερά βασίζεται στον φιλελευθερισμό.

Βλέπετε, ο σοσιαλισμός τους είναι μία εφεύρεση του 20ου αιώνα. εδραιωμένος στη Ρωσική επανάσταση (σοσιαλιστική διεθνής). Ο φιλελευθερισμός, όμως, είναι του 18ου αιώνα, καθώς εδραιώθηκε στην Αμερικανική και τη Γαλλική επανάσταση.

Σύμφωνα με τη ''φιλελεύθερη σκέψη'' ο φιλελευθερισμός βασίζεται στις εξής αρχές: Ανθρώπινα δικαιώματα, ελεύθερες εκλογές, κοινωνική δικαιοσύνη, ανεκτικότητα, ελεύθερο εμπόριο, περιβαλλοντική αειφορία, διεθνής αλληλεγγύη και οικονομική ελευθερία (σ' αυτήν την έννοια ασελγούν οι Έλληνες δήθεν αριστεροί).

Οι σύγχρονοι φιλελεύθεροι αναζητούν αυτό που λέγεται ''μικτή οικονομία'', όπου η ανάμιξη της πολιτείας είναι ρυθμιστική και όχι παρεμβατική. Προέχει ο ελεύθερος ανταγωνισμός και όχι η ασύδοτη αγορά. Στην ασύδοτη αγορά οι μεγάλοι παίκτες φτιάχνουν μονοπώλια, ολιγοπώλια και καρτέλ, τα οποία μειώνουν την οικονομική ελευθερία.

Ο φιλελεύθερος θέλει κάθε μικρός επιχειρηματίας να μπορεί να μπει στην αγορά και να παλέψει επί ίσοις όροις. Επομένως, απαιτείται η πολιτεία να αποτρέψει τη χειραγώγηση της οικονομίας απ' όσους εκμεταλλεύονται τη δεσπόζουσα θέση τους ή τις γνωριμίες τους στο πολιτικό σύστημα.

Στην Ευρώπη αυτά λύθηκαν από τη δεκαετία του '70.Το τελικό μοντέλο που επικράτησε λέγεται πλέον ''κοινωνική οικονομία της αγοράς'' και είναι συνδυασμός μίας ελεύθερης οικονομίας μ' ένα αληθινό κράτος πρόνοιας και κράτος δικαίου, δηλαδή ένας ''κοινωνικός φιλελευθερισμός''.

Αντίθετα, στην Ελλάδα ο πελατειακός κρατισμός διογκώθηκε μέχρι που μας έφερε στη χρεοκοπία. Στη Ελλάδα, όταν λες φιλελεύθερος ο περισσότερος  κόσμος σε κατατάσσει στους δεξιούς και αυτό συμβαίνει γιατί εδώ επικρατεί ο κρατισμός. Στην Αμερική όταν λες φιλελεύθερος ο κόσμος σε κατατάσσει στους αριστερούς. Η αλήθεια όμως είναι πως στον δείκτη οικονομικής ελευθερίας η Ελλάδα είναι 117η,εξήντα ολόκληρες θέσεις κάτω από την Αλβανία.

Μήπως αυτά είναι ''ψιλά'' γράμματα; Νομίζω πως όχι, γιατί εδώ και πολλά χρόνια τώρα τα παραμύθια αγοράζουν ψήφους και συνειδήσεις. Ακόμη ακούγονται οι γνωστές ανοησίες περί ''νεοφιλελευθερισμού'', ενώ η επί δεκαετίες ακολουθούμενη πολιτική είναι χαρακτηριστικά ''ελληνοαριστερού τύπου'', δηλαδή: υψηλή φορολογία, κρατικά προγράμματα, καμία σοβαρή ιδιωτικοποίηση ή όταν γίνεται είναι χειραγωγήσιμη.

Το πολιτικό σύστημα καταστρέφει την πραγματική οικονομία και δημιουργεί εκατομμύρια ανέργους ώστε να συντηρεί την πελατεία του και τα προνόμια  των διαπλεκόμενων συμφερόντων, των συνδικαλιστών και των συντεχνιών. Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τον φιλελευθερισμό.

Για τον φιλελεύθερο, το κράτος υπάρχει για να προστατεύει τους αδύναμους, όχι για να κάνει μπίζνες με τα κόμματα και τους κολλητούς τους. Για τον φιλελεύθερο, το κράτος είναι ένα εργαλείο ασφάλειας, σταθερότητας και δικαιοσύνης. Μέχρις εκεί όμως.

Γιώργος Παράσχος, μέλος ΕΕ ''Δημιουργίας,ξανά!

Έκρηξη στα ελληνικά spreads - Μεγάλη άνοδος στο Χρηματιστήριο

Κατα πενήντα μία μονάδες ανέβηκαν τα ελληνικά spreads που διαπραγματεύονται πλέον πάνω από τις 720 μονάδες. Δυνατές ανοδικές κινήσεις στα κυριότερα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, λόγω Ιαπωνίας, ενώ το ευρώ στην ισοτιμία του έναντι του δολαρίου είναι στα 1,25639.

Στις 12.40 ο Γενικός Δείκτης βρέθηκε στις 917,30 μονάδες με +1,14% και τζίρο στα 35,07 εκ.ευρώ.

Στις 11.56 ο Γενικός Δείκτης βρέθηκε στις 919,58 μονάδες με +1,39% και τζίρο στα 28,02 εκ.ευρώ.

Στις 10.42 ο Γενικός Δείκτης βρέθηκε στις 925,69 μονάδες με +2,06% και τζίρο στα 7,88 εκ.ευρώ.

Το Λονδίνο είναι στο +0,70%, η Φραγκφούρτη στο +1,16% και το Παρίσι στο +0,99%, ενώ το Ιαπωνικό ράλι σταμάτησε με +4,83% στο κλείσιμο.

Τα spreads για την Ελλάδα εκτοξεύτηκαν στις 723 μονάδες βάσης, την Πορτογαλία στις 249, την Ισπανία στις 131 και την Ιταλία στις 162

Με το «βλέμμα στην κάλπη» το μήνυμα Στελεχών ΕΔ και Σ.Α. στην κυβέρνηση!!

Την σαφή προειδοποίηση πως το 1 εκ. ψηφοφόρων που εκπροσωπούν οι  τα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και οι οικογένειες τους θα κρίνουν και θα αξιολογήσουν την στάση της κυβέρνησης απέναντι τους έστειλαν Απόστρατοι και Εν Ενεργεία Στρατιωτικοί και Στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας κατα την σημερινή τους συνέντευξη τύπου.

Όπως τόνισαν η επιστροφή των μόλις 144,4 εκ ευρώ που είναι τα οφειλόμενα, όπως είπε ο Αντιναύαρχος εα Σπ. Περβαινάς ΠΝ, αποτελεί το ελάχιστο που μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση σε μια ευνομούμενη πολιτεία που γίνονται σεβαστές οι δικαστικές αποφάσεις. Άλλωστε όπως τονίστηκε με νόημα απο αυτά τα χρήματα με τις κρατήσεις και την φορολόγηση τελικά στην τσέπη των Στελεχών των Ε.Δ. και των Σ.Α. δεν θα φτάσει ούτε το 40% του μισού ποσού.

Σε ότι δε αφορά την κυβερνητική θέση πως δήθεν οι Απόστρατοι και οι ε.ε. λαμβάνουν αυξήσεις το μήνυμα όλων ήταν πως οι ίδιοι ζητούν εφαρμογή της νομιμότητας, της απόφασης του ΣτΕ, και  πως αν η κυβέρνηση σκοπεύει να δώσει αυξήσεις αυτές επιθυμία των Αποστράτων και των Εν Ενεργεία είναι να πάνε στις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες.

www.paraskhnio.gr

Γραφείο προϋπολογισμού Βουλής: Τέλος του Μνημονίου δε σημαίνει τέλος της κρίσης

Η ελληνική οικονομία είναι παγιδευμένη σε φαύλους κύκλους και η έξοδος στις αγορές δεν σημαίνει πως η Ελλάδα έχει βγει από την κρίση εκτιμά σε έκθεσή του το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

«Η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις πραγματοποιούνται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές κι ευρωπαϊκό περιβάλλον, σαν να είναι "πάνω σε κινούμενη άμμο"» σημειώνει στο εισαγωγικό της σημείωμα η τριμηνιαία έκθεση, περιόδου Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 2014, που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το Γραφείο Προϋπολογισμού του κράτους, της Βουλής.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ίδια έκθεση, «συμπτωματικό της ρευστής κατάστασης είναι, επίσης, ότι δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την εποχή μετά το τρέχον "μνημόνιο" (που τελειώνει το 2014)».

Διαβάστε ΕΔΩ όλη την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής

Τέσσερις μεταβλητές θα κρίνουν την διατήρηση των όσων έχουν επιτευχθεί στην ελληνική οικονομία και την επιστροφή σε μια ανάπτυξη διαρκείας.
Αυτές είναι: η ρύθμιση του δημοσίου χρέους, η ποιότητα των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν, η πολιτική σταθερότητα και οι τυχόν απότομες εξωτερικές διακυμάνσεις.

Στην έκθεση διαπιστώνεται μεταξύ άλλων ότι:
- η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις πραγματοποιούνται σε ένα μεταβαλλόμενο διεθνές και εξωτερικό περιβάλλον σαν να είναι «πάνω σε κινούμενη άμμο».
- η κατάσταση στην ελληνική οικονομία είναι ρευστή όπως δείχνει και το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί και ανακοινωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την εποχή μετά το μνημόνιο.
- με τον τρόπο που έχει τεθεί το θέμα της εξόδου από το μνημόνιο στη δημόσια συζήτηση, δίνεται εσφαλμένα η εντύπωση ότι από το 2015 η ελληνική οικονομία δεν θα υπόκειται σε κάποιες δεσμεύσεις ενώ προκαλούνται ανεδαφικές προσδοκίες για ικανοποίηση των πάσης φύσεως απαιτήσεων και τροφοδοτείται επίσης ( εσφαλμένα) η εντύπωση ότι έγινε ως τώρα ήταν λάθος.

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, «το μείζον σήμερα είναι η ανάπτυξη που εστιάζει στην καινοτομία και παραγωγικότητα και, συναφώς στην αναδιάρθρωση της παραγωγής και όχι στη δημιουργία θέσεων εργασίας σε καταστήματα εστίασης κλπ».

Στο πλαίσιο αυτό, στην έκθεση σημειώνεται: «Κάθε σχέδιο ανάπτυξης προϋποθέτει ένα σαφές σχέδιο διανομής κι επομένως, μέτρα αναδιανομής αυτόν το σκοπό πρέπει να υπηρετούν. Αναδιανομή για την ανάπτυξη επιβάλλει μια βαθιά φορολογική μεταρρύθμιση, όπως άλλωστε έχουν αναγνωρίσει οι μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις. Επίσης, κοινωνική πολιτική σε σαθρά οικονομικά θεμέλια δεν γίνεται».

Όπως επισημαίνεται, «στο ζήτημα της ανάπτυξης προβάλλονται διαφορετικές αντιλήψεις, που όμως, δεν εξηγούνται ούτε τεκμηριώνονται επαρκώς. Έτσι, από τη μια μεριά, η έμφαση στον ρόλο των ιδιωτικών επενδύσεων τείνει να παραβλέψει τη σημασία σταθερών κανόνων του παιχνιδιού, ποιοτικής "διακυβέρνησης" και καλά επιλεγμένων κρατικών επενδύσεων σε υποδομές και από την άλλη, η πεποίθηση ότι το κράτος είναι η λύση, παραβλέπει τις ιστορικές εμπειρίες εδώ και αλλού.

Κατά τη γνώμη μας κάθε κυβέρνηση, επιζητώντας την κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα σε κράτος και αγορά θα πρέπει να λάβει υπόψη
(α) τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εμπειρίες
(β) τον μη αμφισβητούμενο πυρήνα της εξελισσόμενης συναίνεσης στην Ευρώπη και
(γ) τις ιδιαιτερότητες μιας οικονομίας, όπως η ελληνική, που είναι παγιδευμένη σε φαύλους κύκλους.

Σε διαφορετική διατύπωση: το τέλος του "μνημονίου" και η έξοδος στις αγορές για δανεισμό δε σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία δε βαρύνεται από σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα ούτε ότι δεν υπάρχει εξίσου μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπισθούν με την εφαρμογή ενός πειστικού αναπτυξιακού προγράμματος, που όμως δεν υπάρχει ή δεν έχει ανακοινωθεί».

Όπως τονίζεται στην ίδια έκθεση, «σε ένα τέτοιο πλαίσιο εθνικών πρωτοβουλιών την περίοδο μετάβασης από τη σταθεροποίηση στην διατηρήσιμη ανάπτυξη εκτιμούμε, ότι η συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς είναι απολύτως απαραίτητη.

Ένα νέο πρόγραμμα που θα στόχευε στην ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης θα έπρεπε πρωτίστως να είναι δική μας υπόθεση. Ωστόσο, η σύνταξη ενός αξιόπιστου αναπτυξιακού προγράμματος πρέπει να στηρίζεται σε φθηνούς πόρους που προέρχονται από τον ΕΜΣ, ΕΚΤ και άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς».

Η έκθεση διαπιστώνει ότι υπάρχουν αβεβαιότητες ως προς την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 2,4% του ΑΕΠ το 2014 (με στόχο 1,5% του ΑΕΠ) ενώ χαρακτηρίζεται αισιόδοξη η πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης 2,9% το 2015.

Η έκθεση εκτιμά επίσης ότι η επιτευχθείσα μακροοικονομική ισορροπία είναι εύθραυστη και ότι αν δεν θεραπευτούν έγκαιρα τα κοινωνικά προβλήματα (ανεργία, φτώχεια κα) θα απειλήσουν την όποια οικονομική πρόοδο έχει επιτευχθεί.

Σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση του χρέους σημειώνεται ότι «ανοικτό μένει το ερώτημα αν θα έπρεπε να προηγηθεί της εξόδου στις αγορές η αναδιάρθρωση του χρέους» με την έννοια ότι κάτι τέτοιο θα βελτίωνε τις προοπτικές της χώρας, την πιστοληπτική αξιολόγηση και θα οδηγούσε σε μείωση των επιτοκίων.

Για τις μεταρρυθμίσεις σημειώνεται ότι ο τρόπος με τον οποίο τίθενται άμεσα ή έμμεσα αναδιανεμητικά ζητήματα (εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων για αναδρομικές αυξήσεις μισθών, η αύξηση συντάξεων, η φοροδιαφυγή η ολική σεισάχθεια) σε συνδυασμό με μεταρρυθμιστικές υστερήσεις δεν συμβάλει λόγω των αβεβαιοτήτων που προκαλεί στη δημιουργία συνθηκών διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας σημειώνεται ότι ωθεί τη χώρα σε μια μακρά προεκλογική περίοδο.

Τέλος αναφέρεται ότι όποια λύση και αν επιλεγεί, η έξοδος στις αγορές ή το αγκυροβόλιο του ΕΜΣ (πχ μέσω μια προληπτικής γραμμής πίστωσης ή με απευθείας δανεισμό) θα συνοδεύεται από στενή εποπτεία της ελληνικής οικονομικής πολιτικής.


Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Πότε και ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν πίσω τον 13ο μισθό

Τα καλά νέα αφορούν τους δημόσιους υπαλλήλους που θα αξιολογηθούν ως οι παραγωγικότεροι στη διάρκεια του 2015 και θα επιβραβευθούν με την επιστροφή του 13ου μισθού ως ετήσιου μπόνους το 2016. Οι αρχικές σκέψεις που έγιναν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ήταν να έρθει σύντομα η ώρα της σύνδεσης των αποδοχών με την απόδοση, αλλά επειδή το παρόν σύστημα αξιολόγησης που προβλέπει ποσόστωση, το σχέδιο κόλλησε γιατί δεν μπορεί να στέκεται η επιλογή των αποδοτικότερων χωρίς να προηγηθεί αξιολόγηση.
Ετσι, με το νέο μισθολόγιο που θα ισχύσει το 2015 δεν πρόκειται να ανταμειφθούν οι καλύτεροι, απλώς όσοι απολαμβάνουν σήμερα τη λεγόμενη «προσωπική διαφορά» θα τη χάσουν.

Η σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα είναι κάτι στο οποίο δείχνει να πιστεύει πάρα πολύ ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κ. Μητσοτάκης και βιάζεται να προωθήσει τη σχετική ρύθμιση, παρόλο που θα αφορά το 2016, ώστε να ανήκει στις βασικές πρωτοβουλίες της θητείας του στο συγκεκριμένο υπουργείο, που μπορεί να λήξει πρόωρα, αν γίνουν πρόωρες εκλογές.