music for all

div class='clear'>

«Προδότες μας σταυρώσατε» φώναζαν οι πιστοί στους πολιτικούς στον Επιτάφιο

- Την αντίδραση πολιτών στο Σύνταγμα για την λιτανεία του Επιταφίου προκάλεσε η παρουσία πολιτικών
-"Με τι μούτρα έρχεστε στον Επιτάφιο;" τους φώναζαν
- Ενοχλημένος ο Αρχιεπίσκοπος απο της φράση: «Ιερώνυμε τι τους θες τους κλέφτες κοντά σου»
- Δείτε ΒΙΝΤΕΟ με τις αποδοκιμασίες κατά των πολιτικών

Πολίτες που βρίσκονταν κοντά στην εξέδρα μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όταν είδαν τον Αρχιεπίσκοπο να πλησιάζει και τους πολιτικούς να τον ακολουθούν, ξέσπασαν σε αποδοκιμασίες.

«Με τι μούτρα έρχεστε στον Επιτάφιο» φώναζαν προς τους πολιτικούς οι συγκεντρωμένοι. Άλλοι έλεγαν «Που να δούμε τον Χριστό; Μόνο τον Σόϊμπλε βλέπουμε» συμπληρώνοντας «μας κρεμάσατε προδότες».

Ντοκουμέντο.....

Financial Times: ''Κουρέψτε το χρέος – Εκτινάχθηκε σε επίπεδα πολέμου''

Για εφιαλτικές συνέπειες σε μισθούς, συντάξεις και ασφαλιστικά προγράμματα από την έκρηξη του χρέους προειδοποιούν με κύριο άρθρο τους οι Financial Times.
Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο: Η λύση είναι και στη διαγραφή χρεών
''Η πρόσφατη συζήτηση για την παγκόσμια οικονομία πήρε μία ανησυχητικά απλοϊκή στροφή. Ορισμένοι υποστηρίζουν τώρα ότι επειδή δεν μπορεί να αποδείξει κανείς πως το πολύ υψηλό χρέος πλήττει την ανάπτυξη (αν και το βάρος του πορίσματος εξακολουθεί να ισχύει), τότε το υψηλό χρέος δεν αποτελεί πρόβλημα. Πέρα από την πρόσφατη δημόσια συζήτηση για τις έρευνες αναφορικά με το χρέος -έχουμε ήδη συζητήσει τα πορίσματά μας για το χρέος και την ανάπτυξη- η συζήτηση πρέπει να αφορά και πάλι τα δεδομένα.
Ας ξεκινήσουμε με ένα εξ αυτών: ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ βρίσκονται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα σε πολλές χώρες. Σε πολλές περιπτώσεις έχει ξεπεράσει ακόμη και τα υψηλά που είχαν καταγραφεί στην πολεμική περίοδο. Κι αυτό χωρίς να προστεθούν οι ανησυχίες για ενδεχόμενες επιπτώσεις στους ισολογισμούς του ιδιωτικού τομέα και τα υποχρηματοδοτούμενα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά προγράμματα.
Ορισμένοι λένε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας υποδεικνύοντας τις εκρήξεις ανάπτυξης που ακολούθησαν τους παγκόσμιους πολέμους. Τα σημερινά χρέη, όμως, δεν θα αντιμετωπιστούν με ραγδαία ανάπτυξη της προσφοράς από τη μεταπολεμική αποστράτευση και με ανάπτυξη από την άρση των πολεμικών περιορισμών.
Για να είμαστε σαφείς, κανείς δεν θα πρέπει να υποστηρίζει τη σταθεροποίηση του χρέους, πόσο μάλλον τη μείωσή του, μέχρις ότου επιτευχθεί πιο σταθερά εδραιωμένη ανάπτυξη - εάν εξακολουθεί να υπάρχει αυτή η επιλογή.
Οι χώρες της περιφέρειας στην ευρωζώνη, στην καλύτερη περίπτωση, έχουν ευκαιριακή πρόσβαση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, ενώ αντιμετωπίζουν και υψηλό κόστος δανεισμού. Έτσι, οι εναλλακτικές τους είναι περιορισμένες.
Παρ' όλα αυτά, δεδομένου του σημερινού ύψους του δημόσιου χρέους, η ενίσχυση των αναπτυξιακών κινήτρων θα πρέπει να γίνεται επιλεκτικά και με προσοχή. Η μεγαλύτερη τροχιά δανεισμού δικαιολογείται, δεδομένων της αδύναμης ζήτησης και των χαμηλών επιτοκίων, όταν οι κυβερνήσεις μπορούν να προσδιορίσουν έργα υποδομών με υψηλές αποδόσεις.
Ο δανεισμός για τη χρηματοδότηση παραγωγικών υποδομών δημιουργεί δυναμική μακροχρόνιας ανάπτυξης, μειώνοντας τελικά τον λόγο χρέους. Αυτήν τη θέση την υποστηρίζουμε με συνέπεια από την αρχή της κρίσης.
Οι υπερκεϊνσιανιστές θα προχωρούσαν περαιτέρω εγκαταλείποντας κάθε πρόσχημα ανησυχίας για τη μακροπρόθεσμη μείωση του χρέους. Αυτή η θέση κερδίζει έδαφος τους τελευταίους μήνες, καθώς προκύπτουν νέες ενδείξεις κάμψης στην ανάπτυξη. Για να παραφράσω το Star Trek, ωθούν τις κυβερνήσεις να πάνε «εκεί που δεν έχει πάει ποτέ κανείς». Το βασικό επιχείρημα είναι ότι με τα χαμηλά επιτόκια κάνουν τον δανεισμό τσάμπα.
Δυστυχώς, οι υπερκεϊνσιανιστές απορρίπτουν τον κίνδυνο αύξησης των πραγματικών επιτοκίων. Κανείς δεν κατανοεί πλήρως γιατί τα επιτόκια έχουν πέσει μέχρι τώρα τόσο γρήγορα, και ως εκ τούτου κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για πόσο καιρό θα διατηρηθούν στο σημερινό χαμηλό τους επίπεδο.
Ο ίδιος ο Τζον Κέινς έγραψε το «How to Pay for the War» το 1940 ακριβώς επειδή δεν αδιαφορούσε για τα μεγάλα ελλείμματα - ακόμη και εάν έγιναν υποστηρίζοντας μία τόσο ευγενική ιδέα όπως τον πόλεμο για την επιβίωση. Το χρέος είναι μία μεταβλητή που κινείται αργά, που δεν μπορεί -και σε γενικές γραμμές δεν πρέπει- να μειωθεί πολύ γρήγορα. Όμως, τα επιτόκια μπορούν να αλλάξουν γρήγορα.
Είναι αλήθεια, η έρευνα έχει προσδιορίσει παράγοντες που θα μπορούσαν να συνδυαστούν ώστε να εξηγηθεί η απότομη μείωση των επιτοκίων. Η μεγαλύτερη ανησυχία για δυνητικά καταστροφικά γεγονότα, όπως νέες μελλοντικές οικονομικές καταρρεύσεις, ίσως ωθεί σε χαμηλότερα επίπεδα τα επιτόκια. Παρομοίως, ο αρνητικός συσχετισμός μεταξύ των αποδόσεων των μετοχών και των μακροπρόθεσμων ομολόγων, ενώ κατά γενική ομολογία είναι αρκετά ασταθής, καθιστά τα ομόλογα ασφαλέστερη επιλογή.
Οι κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων αγορών της Ασίας αγόραζαν πολλούς τίτλους των προηγμένων οικονομιών και τώρα η Ιαπωνία αγοράζει και πάλι. Μπορεί, όμως, να θεωρήσει κανείς ότι αυτοί οι παράγοντες θα διατηρήσουν επ’ αόριστον τις αποδόσεις σε χαμηλά επίπεδα;
Οι οικονομολόγοι δεν έχουν ιδέα για το πόσος καιρός θα χρειαστεί μέχρις ότου τα επιτόκια αρχίσουν να αυξάνονται. Εάν δεχθεί κανείς ότι ίσως να υπάρχει – μικρή έστω – πιθανότητα αύξησης των επιτοκίων μέσα στην επόμενη δεκαετία, τότε τα σχέδια για απεριόριστη ανοιχτή εκτίναξη χρεών θα πρέπει να οδηγούν σε περισυλλογή.
Τι μπορεί να γίνει; Πρέπει να θυμόμαστε ότι η επιλογή δεν είναι απλώς μεταξύ αυστηρής λιτότητας και ελεύθερων δαπανών. Οι κυβερνήσεις έχουν μεγάλη γκάμα επιλογών. Είναι ώρα να ξαναδούμε τη φαρέτρα τους.
Πρώτον και κυριότερο, οι κυβερνήσεις πρέπει να είναι έτοιμες για διαγραφή χρεών αντί να συνεχίζουν να τα απορροφούν. Η αρχή αυτή εφαρμόζεται στο χρέος πρώτης εξασφάλισης των αφερέγγυων χρηματοοικονομικών οργανισμών, στο χρέος των χωρών της περιφέρειας της ευρωζώνης και στα ενυπόθηκα δάνεια των ΗΠΑ. Ειδικότερα για την Ευρώπη, για να υπάρξει ένα λογικό τέλος στην κρίση, θα πρέπει κάποια στιγμή να υπάρξει μία μεγάλη μεταφορά από τη Γερμανία προς την περιφέρεια. Όσο ταχύτερα γίνει αυτό αντιληπτό, τόσο γρηγορότερα η Ευρώπη θα μπορέσει να βρει το δρόμο προς ένα σταθερό αναπτυξιακό μονοπάτι.
Υπάρχουν και άλλα εργαλεία. Η αποκαλούμενη «χρηματοοικονομική ύφεση» μία αδιαφανής μορφή φορολογίας (πρωτίστως στους αποταμιευτές), μπορεί να εφαρμοστεί και σε κάποιο χρηματοοικονομικό οργανισμό κοντά σας.
Στην απλούστερη μορφή της, οι κυβερνήσεις στοιβάζουν χρέη στα εγχώρια συνταξιοδοτικά ταμεία, τις ασφαλιστικές εταιρίες και τις τράπεζες. Η Ευρώπη ήδη βρίσκεται σε αυτό το σημείο, όπου έχει επίσης βρεθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Το «How to Pay for the War» γράφτηκε κυρίως για να δημιουργήσει συνειδητοποιημένο κοινό αναφορικά με το χρέος. Διαβάστε τον πραγματικό Κέινς, μην παπαγαλίζετε τον Κέινς, για να κατανοήσετε το μέλλον.
Ένας εξ ημών προσέλκυσε τα πυρά επειδή προέβλεψε ήπια υψηλότερο πληθωρισμό (περίπου 4%-6% για λίγα χρόνια) από την στιγμή που θα ξεπεραστεί η κρίση. Παρόλα αυτά, σε μία πρωτοφανή κρίση για τα τελευταία 75 χρόνια, οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να σπαταλήσουν λίγο την αξιοπιστία τους για να χαλαρώσει το χρέος στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα και να επιταχυνθεί η διαδικασία μείωσης των πραγματικών τιμών των κατοικιών και το ευρύτερο real estate.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει πάντα να είναι μέρος της λύσης. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής Simpson-Bowles περιελάμβανε κάποιες πολλά υποσχόμενες ιδέες για την απλούστευση του φορολογικού κώδικα.
Υπάρχει ακαδημαϊκή συζήτηση για τους κινδύνους που εγκυμονούν από το υψηλό χρέος. Παραμένουμε πεπεισμένοι ότι η κρατούσα άποψη σε αυτό το σημείο είναι πως το υψηλό χρέος σχετίζεται με χαμηλότερη ανάπτυξη. Ας μην πέσουμε στην παγίδα και πιστέψουμε ότι τα σημερινά υψηλά χρέη δεν είναι πρόβλημα. Ακόμη και ο Κέινς δεν περιφρονούσε το υψηλό χρέος. Γιατί να το κάνουμε εμείς;''

Στο μισό ο φόρος μεταβίβασης - Καταργούνται τα έξοδα

Δραστική μείωση του φόρου μεταβίβασης στα ακίνητα από το καλοκαίρι, προαναγγέλλει με αποκλειστική του δήλωση στο «Έθνος της Κυριακής» ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας.

«Η μείωση της φορολογίας στια αγοραπωλησίες των ακινήτων βρίσκεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό για την τόνωση της κτηματαγοράς» δηλώνει ο υπουργός, προσθέτοντας ότι «οι δημοσιονομικές απώλειες θα καλυφθούν από άλλες πηγές εσόδων στο πλαίσιο των αλλαγών στο φορολογικό καθεστώς για τα ακίνητα».

Οι πέντε χώρες που κινδυνεύουν από τον Αύγουστο του 2013 να καταρρεύσουν οικονομικά

- To δημοσίευμα φιλοξενείται στη Wall Street Journal από τον διάσημο οικονομολόγο Μάθιου Λιν
- Η Ιταλία κινδυνεύει από τον Μπερλουσκόνι που μπορεί να βγάλει από την πρίζα τον νέο πρωθυπουργό
- Το εκλογικό αποτέλεσμα στη Γερμανία μπορεί να προκαλέσει αδιέξοδο και πανικό στους επενδυτές
- Πώς η Σλοβενία μπορεί να μιμηθεί την Κύπρο και να συμπαρασύρει Ισπανία και ΙταλίαΑπό φέτος το καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Αύγουστου θα αρχίσουν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια οικονομικής κόπωσης και κρίσης σε πέντε χώρες, σύμφωνα με άρθρο του οικονομολόγου του Ινστιτούτο Strategy Economics, Μάθιου Λιν για λογαριασμό της Wall Street Journal.
Σύμφωνα με τον εν λόγω οικονομολόγο, οι επενδυτές σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί μιας και κάθε μία από αυτές μπορεί να αποτελέσει η αφετηρία για μία νέα οικονομική κατάρρευση. Σύμφωνα με το δημοσίευμα οι χώρες αυτές είναι η Τουρκία, η Γερμανία, η Σλοβενία, η Συρία και η Ιταλία.
Σχετικά με την Τουρκία, το δημοσίευμα αναφέρει πως με τους μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης που διαθέτει αποτελεί μία σημαντική οικονομία τα τελευταία χρόνια και με στρατηγική θέση ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία. Ωστόσο, οι ρυθμοί αυτοί τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει και πέφτουν με τρομερή ταχύτητα, επηρεασμένοι από την βαθιά ύφεση που πλήττει την Ευρωζώνη. Μάλιστα, στο δημοσίευμα αναφέρεται χαρακτηριστικά πως η ανάπτυξη μέσα στο τελευταίο τρίμηνο μειώθηκε κατά 1,7% διπλάσιο ποσοστό από αυτό που προέβλεπαν. Ο οικονομολόγος μάλιστα Μάθου Λιν αναφέρει πως σε μία κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας, οι αγορές θα συνθλιβούν.
Η δεύτερη χώρα που αναφέρεται το δημοσίευμα είναι η Σλοβενία. Όπως σημειώνεται η εισροή κεφαλαίων μετά την ένταξή της χώρας στη νομισματική ένωση προκάλεσε μία δανειακή φούσκα, με τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται να ξεπερνούν το 20%. Σε περίπτωση που η Σλοβενία αποδειχθεί μία ανάλογη περίπτωση με την Κύπρο με τους καταθέτες να αναγκάζονται να αποχωρήσουν, τότε αυτό θα έχει ντόμινο επιπτώσεων σε Ιταλία και Ισπανία! Μάλιστα, χαρακτηριστικά ο κ. Λιν αναφέρει πως εάν φύγουν οι καταθέτες από τη Σλοβενία όπως στην Κύπρο, τότε θα υπάρξει τραπεζική κρίση σε Ιταλία και Ισπανία και ολόκληρη η παγκόσμια αγορά θα βιώσει τον απόλυτο πανικό!
Η τρίτη χώρα που μπορεί να αποτελεί την ατμομηχανή της Ευρώπης, αλλά μπορεί να γίνει ευάλωτη στην κρίση είναι η Γερμανία. Όπως αναφέρεται στο άρθρο εξαιτίας της βαθιάς ύφεσης στην ευρωζώνη η γερμανική οικονομία επιβραδύνει απότομα! Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με τις εκλογές που ίσως να μην έχουν ξεκάθαρο νικητή, αναμένεται να φοβίσουν τους επενδυτές που εάν νιώσουν ότι υπάρχει αδιέξοδο θα λειτουργήσουν σπασμωδικά!
Στην περίπτωση της Συρίας, ο οικονομολόγος σημειώνεται πως ο λαός πλήττεται από τον εμφύλιο και υπό αυτές τις συνθήκες και με την απουσία προοπτικής για εξομάλυνση της κατάστασης, η αγορά της χώρας θα συνεχίσει να βυθίζεται.
Τέλος, για την Ιταλία με τον σχηματισμό κυβέρνησης υπήρξε ένα θετικό μήνυμα προς τις αγορές. Ωστόσο αν και στο άρθρο πλέκει το εγκώμιο τουι νέου πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, ο οικονομολόγος μιλάει για τον Μπερλουσκόνι που αποτελεί αγκάθι, σημειώνοντας πως ο Καβαλιέρε ανά πάσα στιγμή μπορεί να βγάλει τον ιταλό πρωθυπουργό από την πρίζα.

Γερμανικά ψεύδη-ούτε ένα ευρώ δεν επιβαρύνονται οι φορολογούμενοι της Μέρκελ

Καθ' όλη την διάρκεια της κρίσης χρέους στην ΕΕ, πολιτικοί κρατών του βορρά της ευρωζώνης έχουν επαναλάβει —αναρίθμητες φορές— ότι δεν θα ανεχθούν οι φορολογούμενοι των χωρών τους να επιβαρυνθούν για την επίλυση των προβλημάτων άλλων χωρών· και η αφήγηση περί των «διασώσεων με χρήματα των φορολογουμένων» είναι αυτή η οποία έχει επικρατήσει.

Αλλά, παρά τα τριάμισι χρόνια αναταραχής στην ευρωζώνη τόσο σε ό,τι αφορά τα κρατικά χρέη όσο και σε ό,τι αφορά τις τράπεζες, και έπειτα από δανειακές συμβάσεις συνολικού ύψους 400 δισεκατομμυρίων ευρώ, στην πραγματικότητα οι φορολογούμενοι των κρατών του βορρά της ευρωζώνης δεν έχουν χάσει ούτε ένα ευρωλεπτό.

Επιπλέον, οι κυβερνήσεις στην Γερμανία, στην Φινλανδία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία και στην Γαλλία έχουν εξοικονομήσει δισεκατομμύρια ευρώ, χάρη στην μεγάλη πτώση του κόστους δανεισμού τους από τις αγορές.

Αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει την κυρίαρχη αφήγηση περί των σκληρά εργαζόμενων βορειοευρωπαίων που βάζουν τα χρήματά τους με μεγάλο κίνδυνο για να σώσουν τους σπάταλους, τεμπέληδες νότιους—πυροδοτώντας αγανάκτηση και απέχθεια κι υποσκάπτοντας την ενότητα της Ευρώπης.
Ενόψει των επικείμενων εκλογών στη Γερμανία, τον Σεπτέμβριο, η απέχθεια αυτή μοιάζει πιθανό μόνο να κλιμακωθεί, καθώς η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, που επιδιώκει τρίτη θητεία, θα επαναβεβαιώσει την δέσμευσή της να προστατεύσει τους ψηφοφόρους από δυνητικές ζημίες.

Αλλά η αλήθεια συνεχίζει να είναι πως οι Γερμανοί φορολογούμενοι, όπως και αυτοί στην Φινλανδία, στην Ολλανδία και στις άλλες χώρες του βορρά, δεν είναι σε χειρότερη μοίρα από ό,τι προηγουμένως κι ότι αντιθέτως, τα υπουργεία Οικονομικών των κυβερνήσεών τους εξοικονομούν μεγάλα ποσά.
«Μια αθέλητη συνέπεια της κρίσης ήταν ότι η Φινλανδία επωφελήθηκε σε τεράστιο βαθμό», επισήμανε ο Μάρτι Σάλμι, επικεφαλής του τμήματος διεθνών κι ευρωπαϊκών θεμάτων στο φινλανδικό υπουργείο Οικονομικών.
«Δεν έχουμε χάσει ούτε ένα σεντ ως τώρα», είπε ο Σάλμι στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς. «Αυτό που ισχύει για την Γερμανία σε μεγάλο βαθμό ισχύει και για την Φινλανδία».

Στην πραγματικότητα, οι Γερμανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν θαυμάσια το ότι βρίσκονται σε πολύ ισχυρότερη χρηματοοικονομική θέση σήμερα, καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας έχει μειωθεί κατά δύο και πλέον ποσοστιαίες μονάδες, παρ' όλες τις διαμαρτυρίες των πολιτικών για τους κινδύνους που βαρύνουν τους Γερμανούς φορολογούμενους.

Όταν κάνει παρουσιάσεις για τη Γερμανία, ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο Γερμανός ο οποίος ηγείται του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) επικαλείται συχνά δύο μελέτες που δείχνουν ότι το Βερολίνο έδρεψε σημαντικά οφέλη λόγω της κρίσης.
Η μία μελέτη, της γερμανικής ασφαλιστικής εταιρείας Allianz, περιλαμβάνει τον υπολογισμό ότι το Βερολίνο εξοικονόμησε 10,2 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2010-2012 λόγω του χαμηλότερου κόστους δανεισμού της, καθώς οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της υποχώρησαν από το 3,39% στο 1,18%.

Η άλλη μελέτη, του Γενς Μπόιζεν-Χόγκρεφε του ινστιτούτου IfW, υπολογίζει ότι εξοικονομήθηκαν στον γερμανικό ομοσπονδιακό προϋπολογισμό 8,6 δισεκατ. ευρώ το 2011 λόγω των χαμηλών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της πρόσληψης της Γερμανίας ως «ασφαλούς καταφυγίου» για τους επενδυτές, οι οποίοι έκαναν αθρόες τοποθετήσεις σε γερμανικά αξιόγραφα.

Οι εξοικονομήσεις αυτές αυξήθηκαν σε 9,6 δισεκατ. ευρώ το 2012 και μόνο το γεγονός ότι η Γερμανία συνεχίζει να θεωρείται ασφαλές καταφύγιο θα σημάνει πως θα εξοικονομήσει άλλα τουλάχιστον 2 δισεκατ. ευρώ το 2013, σύμφωνα με το IfW.
«Αν προσθέσουμε τα οφέλη (της Γερμανίας) από τα επιτόκια την περίοδο από το 2010 ως το 2012 και προσθέσουμε τα οφέλη της Γερμανίας τα επόμενα χρόνια, φθάνουμε σε μια σωρευτική επικουρία 67 δισεκατ. ευρώ», ανέφερε η μελέτη της Αλιάντς, που είχε δημοσιευτεί τον περασμένο Σεπτέμβριο. Αυτό «αρκεί για να μειωθεί περίπου 3 εκατοστιαίες μονάδες ο λόγος χρέους (προς ΑΕΠ) της κυβέρνησης της Γερμανίας», πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει επιπλέον εξοικονομήσεις.

Η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Αυστρία και η Γαλλία μπορεί να μην έχουν κερδίσει τόσο πολλά όσο η Γερμανία, αλλά είναι αδιαμφισβήτητο ότι απολαύουν μιας σημαντικής πτώσης του κόστους δανεισμού τους διαρκούσης της κρίσης.
«Οι χώρες της βόρειας Ευρώπης βγάζουν ένα αξιοσημείωτο κέρδος και (. . .) δεν ανακατανέμουν καν αυτά τα άμεσα και έμμεσα οφέλη», σχολίασε δηκτικά αξιωματούχος στις Βρυξέλλες.
Στην καρδιά της παρερμηνείας σχετικά με τις ζημίες των φορολογούμενων βρίσκεται το ότι στον δημόσιο διάλογο, η διάκριση μεταξύ δανείων και βοήθειας έχει πάψει να γίνεται.

Και καθώς όσοι αντιτίθενται στο δανεισμό στη βόρεια Ευρώπη διαμορφώνουν τόσο ισχυρές πλειοψηφίες, οι πολιτικοί δεν έχουν καμία πρόθεση να διορθώσουν αυτό το λάθος. Το κόμμα των Αληθινών Φινλανδών, το οποίο τάσσεται εναντίον της ΕΕ, αγρεύει υποστηρικτές διότι οι Φινλανδοί πιστεύουν πως ξοδεύουν χρήματα για να βοηθήσουν τους πολίτες των κρατών της νότιας Ευρώπης.

Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μπορεί το Ελσίνκι να παρέχει πολλές εγγυήσεις για τα ταμεία δανεισμού της ευρωζώνης, αλλά το φινλανδικό υπουργείο Οικονομικών έχει κερδίσει σημαντικά ποσά από την κρίση. Πέρυσι, η φινλανδική κεντρική τράπεζα συνεισέφερε 227 εκατ. ευρώ στον φινλανδικό προϋπολογισμό από τα κέρδη που της απέφεραν τα ελληνικά, ισπανικά και πορτογαλικά κρατικά ομόλογα που διακρατούσε—40 εκατ. ευρώ περισσότερα από όσα είχε το 2011 από τέτοια αξιόγραφα. Φέτος, τα κέρδη της αναμένεται να αυξηθούν στα 360 εκατομμύρια.

Για να χάσει κάποια χώρα της ευρωζώνης που έχει παράσχει χρήματα στο πλαίσιο δανειακών συμβάσεων, θα έπρεπε η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία ή η Κύπρος να κηρύξει αθέτηση πληρωμών.
Αλλά η Πορτογαλία και η Ιρλανδία δεν βρίσκονται κοντά στη χρεοκοπία, αντιθέτως η δεύτερη οδεύει προς έξοδο από το μνημόνιό της σύντομα, ενώ ο κίνδυνος η Ισπανία να κηρύξει πτώχευση ήταν πάντοτε πολύ μικρός και στην Κύπρο ο κίνδυνος αυτός παρακολουθείται στενά. Η Ελλάδα, που έχει λάβει 166 δισεκ. ευρώ, θεωρείτο ο μεγαλύτερος κίνδυνος, αλλά και αυτό αλλάζει. «Κάθε ημέρα που περνάει ο κίνδυνος η Ελλάδα να στοιχίσει κάτι στους φορολογούμενους μειώνεται», είπε ένας άλλος αξιωματούχος της ΕΕ. «Δεν τα πηγαίνει άσχημα τώρα κι υπάρχει μια πιθανότητα να πάει καλύτερα από ό,τι προβλεπόταν».

Πέραν των αρχικών διμερών δανείων στην Ελλάδα το 2010, που συνολικά είχαν ανέλθει σε 52,9 δισεκατ. ευρώ, δεν χορηγήθηκαν χρήματα φορολογουμένων από κράτη της ευρωζώνης στην Ελλάδα ή κάποια άλλη χώρα. Όλες οι ύστερες δανειακές συμβάσεις χρηματοδοτήθηκαν από τις αγορές, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ).

Αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι ακόμη κι αν οποιαδήποτε χώρα-μέλος δεν πλήρωνε μέρος των χρημάτων που δανείστηκε από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, η εναλλακτική λύση —η διάλυση της ευρωζώνης— θα αποδεικνυόταν πολύ πιο δαπανηρή από τις ζημίες που θα προκαλούσε η αθέτηση μιας δανειακής σύμβασης.

Μια μελέτη που είχε παραγγείλει το γερμανικό ίδρυμα Μπέρτελσμαν και δημοσιοποιήθηκε αυτήν την εβδομάδα κατέδειξε ότι εάν η Γερμανία επέστρεφε στο μάρκο, το ΑΕΠ της θα συρρικνωνόταν κατά 0,5% από το 2013 ως το 2025, προκαλώντας ζημίες ύψους 1,2 τρισεκατ. ευρώ σε 13 χρόνια, ή σχεδόν το μισό του γερμανικού ΑΕΠ το 2012.

«Είναι πιθανό ότι θα εξέλθουμε (από την κρίση) χωρίς να βρέξουμε τα πόδια μας, ή βρέχοντας μόνο πολύ λίγο τα πόδια μας», είπε χαρακτηριστικά ο Σάλμι του φινλανδικού υπουργείου Οικονομικών ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο αθέτησης πληρωμών από κάποια χώρα στην οποία έχουν δοθεί δάνεια.
«Αλλά ακόμα κι αν καταλήξουμε να παραγράψουμε ένα δάνειο 1 δισεκατ. ευρώ στην Ελλάδα κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, αυτό δεν θα είναι τίποτε σε σύγκριση με αυτό που θα αντιμετωπίζαμε εάν διαλυόταν η ευρωζώνη. Θα είναι εντελώς ασήμαντο σε σύγκριση με αυτό», πρόσθεσε.

Κραυγή αγωνίας από αξιωματικό στον Έβρο: "Μου κόβουν το ρεύμα-Καλή σας Ανάσταση"

Το κείμενο χωρίς πολλά λόγια αφιερώνεται σ΄ όσους έφεραν τους Έλληνες στρατιωτικούς σ΄ αυτό το σημείο εξαθλίωσης που περιγράφει ο αξιωματικός.

Η αξιοπρέπειά του προκύπτει από τον τρόπο γραφής του. Δεν υπερβάλλει. Και στο τέλος εύχεται σ΄ αυτούς που τον έφεραν σ΄ αυτή τη κατάσταση Καλή Ανάσταση. Την οποία ο ίδιος και η οικογένειά του θα την περάσουν πολύ δύσκολα. Χωρίς ρεύμα!

Συγχαρητήρια λοιπόν σ΄ όσους πολύ εύκολα προσπερνούν αυτή την πραγματικότητα με δηλώσεις και στους άλλους που ασχολούνται με το αν κάποιος υφιστάμενός τους τόλμησε να πει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και κάτι πρέπει να γίνει. Και στους άλλους που έχουν δει την απόγνωση των συναδέλφων τους ως άρμα που θα τους πάει σε αξιώματα και θέσεις.

Ας καθήσουν τώρα να βρουν πως αυτός ο αξιωματικός έφθασε στο σημείο να στείλει αυτή την επιστολή στο kranos.gr και στο Onalert. Ελπίζουμε να "σπαταλήσουν" λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για την διαβάσουν.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Επικοινωνώ μαζί σας σήμερα, έχοντας τηρήσει μέχρι τώρα, την αξιοπρεπή σιγή και απόσταση που επιβάλλει το σχήμα της επαγγελματικής μου ιδιότητας, αλλά και η αυτεπιβαλλόμενη αξιοπρέπεια του μαχόμενου Έλληνα βιοπαλαιστή.

Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς επί 30 συναπτά έτη, ανέλαβα με αγόγγυστη προσήλωση, τα υψηλά καθήκοντα που μου ανέθεσε η Πατρίδα μου και μέχρι σήμερα, όπως μαρτυρούν και οι περιοδικές αξιολογήσεις των προϊσταμένων μου, ανταποκρίθηκα επιτυχώς.

Οικογενειάρχης κατ΄ επιλογήν, πολύτεκνος κατά συνείδηση υπηρέτησα τα μισά και παραπάνω έτη της θητείας μου στον Βόρειο Έβρο, προσαρμόζοντας τις ανάγκες της υπηρεσίας στην ζωή μου, μια και παντρεύτηκα εδώ, αγόρασα (επί δανείω) σπίτι εδώ, μεγαλώνω τρία παλληκάρια εδώ, και προσδοκώ να τελειώσω τον βίο μου εδώ, στο μεθοριακό μετερίζι του Ελληνισμού.

Βίωσα εδώ και δεκαετίες, την αμετροεπή οικονομική μας πολιτική, και τέθηκα εκόντας-άκοντας πάντα πρώτος στην κάθε κυβερνητική απόφαση, προσαρμόζοντας επί δεκαετίες την ζωή μου, σε ένα πληθωρισμένο βιοπορισμό, που ποτέ ο μισθός δεν επαρκούσε, αλλά έστω και με δανεισμό, κατάφερνε να διατηρήσει εμένα και την οικογένειά μου στα όρια της αξιοπρέπειας, ίσα-ίσα για να μπορώ να εκπληρώσω την αποστολή μου.

Εδώ και τρία χρόνια, βιώνω και την τελευταία πράξη της αδικίας, στο πρόσωπο μου, στην ιδιότητά μου και στην οικογένειά μου, με την πρωτοφανή στα χρονικά συρρίκνωση των ήδη μέχρι τότε πληθωρισμένων και στερουμένων ισολογισμού (έναντι των πραγματικών αναγκών διαβίωσης) αποδοχών μου.

Και πάλι δεν ομίλησα. Και πάλι αγόγγυστα σήκωσα το βάρος και την στέρηση, συνηθισμένος στην λιτή ζωή του στρατιώτη. Αλλά μάλλον, άνοιξα την όρεξη του τιμητή του έργου μου, να συνεχίζει να μου στερεί σταδιακά εδώ και τρία χρόνια, κομμάτι - κομμάτι την αξιοπρέπειά μου. Έτσι, κοντεύοντας τα 50 μου χρόνια, είδα μέρα την μέρα, να μου αποδομούν, ότι προσπάθησα να φτιάξω τίμια για την οικογένειά μου.

Έγινα αρχικά ασυνεπής οφειλέτης των πιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία με ψυχρή λογιστική τόκισαν την ασυνέπειά μου και την έφεραν στην πλήρη αδυναμία εξόφλησης.

Αναγκάστηκα να ζητήσω δικαιοσύνη και μετά κόπων και βασάνων, έφτασα να αιτηθώ το κούρεμα που προβλέπει ο Νόμος Κατσέλη περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

Έφτασα στο σημείο, να χάσω το ένα και μοναδικό αυτοκίνητο , νομή και αυτό της τράπεζας που ψυχρά το κατάσχεσε.

Αθέτησα αναγκαστικά να εξοφλήσω τα χρέη μου στην εφορία για το 2012 (μια και το ασύλληπτο για μένα ποσό των 2817 ευρώ, αδυνατώ από πέρισυ να το πληρώσω έστω και τμηματικά).

Είδα το υπόλοιπο των αποδοχών μου από τα Χριστούγεννα να συρρικνώνεται στα 500 ευρώ μηνιαίως (ακόμα και σήμερα τόσα παίρνω), βίωσα και βιώνω την ανεργία της συζύγου μου, ζώ την ειρωνεία της ανακοίνωσης της πρόσληψής της στον ίδιο φορέα και με την ίδια ειδικότητα εδώ και 40 μέρες, αλλά ακόμη να την καλέσουν να εργασθεί (βλέπεις δεν αρκεί να πρωτεύσεις σε ένα διαγωνισμό, δεν αρκεί να το ανακοινώσουν εγγράφως, χρειάζεται και επιβεβαίωση από τον ΑΣΕΠ και έκδοση ΦΕΚ και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς, για να μπορέσει μια πολύτεκνη μάνα, με 3 πτυχία αναγνωρισμένα από το κράτος και άλλα επικουρικά προσόντα να εργασθεί για λίγους μήνες και να ταΐσει τα παιδιά της).

Έζησα την ειρωνεία της στέρησης των παγίων οδοιπορικών παραμεθορίου, λες και 200 ευρώ και αυτά με κρατήσεις, έβαλαν μέσα τον κρατικό προϋπολογισμό.

Έζησα παράλληλα την διακοπή του ισόβιου πολυτεκνικού επιδόματος της συζύγου μου από τον ΟΓΑ, λες και η διατίμηση των 320 ευρώ το δίμηνο μπορεί να αντισταθμίσει τις ανάγκες μιας πολύτεκνης μάνας να μεγαλώσει τα παιδιά της.

Δέχτηκα σιωπηρά να διακανονίζω μήνα τον μήνα επί 3 χρόνια τις οφειλές μου στην ΔΕΗ -μια αδιάκοπη στέρηση του υπολοίπου των πενιχρών αποδοχών μου, χωρίς έλεος, υπό την απειλή της στέρησης του αγαθού του ηλεκτρισμού.

Ζήσαμε με τα παιδιά μου και την γυναίκα μου, αυτό το χειμώνα εδώ πάνω, με κρύο, στερούμενοι εδώ και δύο χειμώνες το πετρέλαιο, μια και οι τιμές ήταν απαγορευτικές. Τρυπήσαμε τους τοίχους και βγάλαμε καπνοδόχους, ξεθάψαμε σόμπες από τις αποθήκες των παππούδων, μαζέψαμε ξύλα και τα κάψαμε, ανάψαμε καλοριφέρ ηλεκτρικά, κλιματιστικά και ότι άλλο βρήκαμε για να ζεστάνουμε το σπίτι μας.

Και τους τελευταίους δύο μήνες, ήρθε και η κορύφωση. Η ΔΕΗ, συνεπής συνέταιρος μου κάθε μήνα εδώ και τρία χρόνια, μας έστειλε το λογαριασμό της.

Απελπισμένα ζήτησα πριν ένα μήνα διακανονισμό εκ νέου, και πήρα την απάντηση να πληρώσω σε 4 δόσεις από 300 ευρώ.

Και το δέχτηκα. Και πλήρωσα μια δόση. Και πριν μια εβδομάδα, ήρθε και ο εξοφλητικός λογαριασμός, να μου φορτώσει συνολικά (μαζί με τα οφειλόμενα) να πληρώσω 2785 ευρώ, μέχρι τις 29 Απριλίου. Με ειδοποίηση διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος.

Και σήμερα, 1η Μαΐου, πήγα στην τοπική ΔΕΗ, για να εισπράξω την απάντηση, ότι δεν ανήκω στις κοινωνικές ομάδες που ευεργετούνται από τον διακανονισμό πολλαπλών (έως 48 δόσεων) λόγω υψηλής κατανάλωσης και λόγω εισοδήματος, ότι δεν γίνεται διακανονισμός πάνω σε ήδη συναφθέντα διακανονισμό που μάλιστα αθετήθηκε (πέρασε βλέπεις ο Απρίλιος), ότι οφείλω να καταβάλω άμεσα το ποσό μέχρι την μετά το Πάσχα Τετάρτη 8-5-13(βλέπετε το ανθρωπιστικό πρόσωπο των κοινωφελών υπηρεσιών περιορίζεται μόνο στις ημέρες των θρησκευτικών αργιών), ή το ήμισυ αυτού και να αιτηθώ εκ νέου διακανονισμό -και να παρακαλέσω να εγκριθεί νέος με 1-2 δόσεις σύν τα τρέχοντα που θα έρθουν-, ειδάλλως, τα κεντρικά -μου το τόνισαν αυτό αποποιούμενοι πάσης προσωπικής ευθύνης και εν πλήρη κατανοήσει του προβλήματός μου- θα αποστείλουν εντολή σε εργολάβο να μου διακόψει την παροχή.

Κι εγώ κοιτάζοντας το τελευταίο εκατοστάρικο -από τα 5 της τελευταίας μου μισθοδοσίας- αποχώρησα ευχόμενος στους υπαλλήλους καλό Πάσχα.

Αυτή την μεγάλη Τετάρτη, 1-5-13, η αξιοπρέπεια ενός ακόμη σιωπηρά μαχόμενου Έλληνα πολίτη, Αξιωματικού εν ενεργεία στην Μεθόριο και πολύτεκνου οικογενειάρχη και συζύγου άνεργης -επιτυχούσης αλλά μη προσληφθήσας- έλαβε το ύστατο της πλήγμα. Αμέσως μετά τις κωδωνοκρουσίες της επερχόμενης Ανάστασης, το μόνο φως που θα απομείνει στο σπίτι και την οικογένειά μου, θα είναι το Άγιο Αναστάσιμο Φως στην λαμπάδα και στο κανδήλι (για όσο υπάρχει λάδι να κάψει).

Κι εγώ αγόγγυστος, χωρίς επιρροή από τα προαναφερόμενα, αύριο το πρωί όπως και κάθε μέρα που θα ακολουθήσει, θα φορέσω την στολή μου και θα σταθώ εν πλήρη αφοσίωση όρθιος στο στρατιωτικό τμήμα που διοικώ και θα ασκήσω ανεπηρέαστος τα καθήκοντά μου, με απόλυτο γνώμονα το συμφέρον της υπηρεσίας μου.

Ζητώ συγνώμη, αν η ανθρώπινη ανεπάρκειά μου, μειώνει την αυτεπάγγελτη απαίτηση των συν-Ελλήνων που με θέλουν στην έπαλξή μου, περήφανο Στρατιώτη. Υπόσχομαι να μην τους απογοητεύσω, παρά τις προσωπικές στερήσεις μου.

Αδυνατώντας όμως, να ανταποκριθώ πλέον στην επιβίωση της οικογένειάς μου, θεώρησα σωστό, να τολμήσω να δημοσιεύσω το πρόβλημά μου, ελπίζοντας τουλάχιστον στην κατά το μέτρο του δυνατού ανταπόκριση κάποιων αρμοδίων.

Με την εναπομένουσα αξιοπρέπεια εκ μέρους μου και της οικογένειάς μου, που καλείται να ανέβει κι άλλο Γολγοθά, σας εύχομαι Καλή Ανάσταση.