Financial Times: Τρώγοντας το ευρώ!

Ο νομπελίστας Paul Krugman εκτιμά πως ''δεν μπορούν να σώσουν την Ελλάδα, αλλά μπορούν ακόμη να σώσουν την υπόλοιπη ευρωζώνη''.

Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο : Ένα γεύμα με μενού το… ευρώ

Μπαίνω στο εστιατόριο Landmark στο Time Warner Center στη Νέα Υόρκη όπου συμφώνησα να συναντηθούμε για γεύμα με τον Paul Krugman, Νομπελίστα Οικονομικών Επιστημών του 2008.

Ο 59χρονος Krugman, ο πιο μισητός αλλά ταυτόχρονα και ο πιο αγαπημένος αρθρογράφος στις ΗΠΑ, κάθεται σε ένα μικρό τραπέζι δουλεύοντας στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Είναι Πέμπτη και γράφει το άρθρο του. «Τι αφορά;» τον ρωτώ. «Θα είναι για την Ευρώπη» μου απαντά. «Εν μέρει επειδή ήρθε η ώρα των αποφάσεων, εν μέρει επειδή είμαι κουρασμένος και αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο είμαι έτοιμος. Έτσι, επέλεξα να κάνω αυτό». Κατανοώ την κόπωση. Ο Krugman γράφει δύο άρθρα την εβδομάδα, ποστάρει καθημερινά στο blog του, γράφει δημοφιλή βιβλία και διδάσκει.

«Λοιπόν», τον ρωτώ, «θα υποστηρίξεις ότι όλα έχουν τελειώσει για την ευρωζώνη;»

«Όχι. Δεν νομίζω ότι μπορούν να σώσουν την Ελλάδα, αλλά μπορούν ακόμη να σώσουν την υπόλοιπη ευρωζώνη εάν είναι διατεθειμένοι για ανοιχτή χρηματοδότηση και μακροοικονομική επέκταση. Αυτό όμως, σημαίνει ότι πρέπει να πειστούν οι Γερμανοί να αλλάξουν τη φιλοσοφία τους για την οικονομική ζωή. Η προοπτική της κατάρρευσης μπορεί να τους αλλάξει μυαλά».

Αλλάζω θέμα και ρωτώ πως έχει ανταπεξέλθει με την αλλαγή που έχει υπάρξει στη ζωή του. Από εκεί που ήταν κυρίως ακαδημαϊκός οικονομολόγος έχει γίνει ο βασικός υποστηρικτής της φιλελεύθερης άποψης. Πως έγινε αυτό; «Ειλικρινά ήταν αστείο» απαντά. «Έγραφα ένα άρθρο για το Slate και λίγο για το Fortune. Μετά ακολούθησαν οι New York Times με αυτή την προσφορά. Ήταν το 1999. Τότε νομίζαμε ότι θα γράφω για τον παραλογισμό των dot.com και άλλα παρόμοια θέματα, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν πιο φοβερή και δυσοίωνη ευθύνη. Δεν ήταν προσχεδιασμένο.

Πραγματικά, η σκληρή περίοδος ήταν η πρώτη θητεία του George Bush όταν φαινόταν ότι όλος ο κόσμος είχε τρελαθεί, εκτός από μένα, ή αντιθέτως. Έκτοτε έγινε πιο εύκολο. Πρέπει να πω όμως, ότι η οικονομική κρίση ήταν ένα από τα πράγματα για τα οποία ανησυχούσα πριν από 15 χρόνια. Ήταν ανησυχητικά εύκολο να βρω τι θα πω. Είναι όμως, πολύ περίεργο: δεν είχα φανταστεί ότι θα κυλούσε έτσι η ζωή μου».

Μπήκαμε κατευθείαν στα σοβαρά θέματα. Η συζήτηση γύρισε στην κρίση της Ιαπωνίας κατά τη δεκαετία του 1990. Κοιτάζοντας προς τα πίσω, συνειδητοποιώ ότι οι Ιάπωνες χειρίστηκαν σχετικά καλά τον απόηχο της δικής τους κρίσης.

Συμφώνησε. «Νομίζαμε ότι η περίπτωση της Ιαπωνίας είχε ένα ηθικό δίδαγμα. Αποδείχθηκε ότι η Ιαπωνία θα έπρεπε μάλλον να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Ποτέ δεν είχαν τόσο μεγάλη πτώση όσο είχαμε εμείς. Κατάφεραν να αυξήσουν το κατά κεφαλήν τους εισόδημά κατά τη διάρκεια μίας δεκαετίας που εμείς θεωρούμε χαμένη. Συχνά λέω αστειευόμενος ότι όσοι από εμάς ανησυχούσαμε για την Ιαπωνία πριν από 12 χρόνια θα πρέπει να πάμε στον αυτοκράτορα και να ζητήσουμε προσωπικά συγνώμη. Αντιδρούμε χειρότερα από ότι εκείνοι. Όταν με ρωτάει ο κόσμος αν θα μπορούσαμε να γίνουμε σαν την Ιαπωνία τους απαντώ… Μακάρι».

Σε αυτό το σημείο, παραγγέλνουμε σαλάτα Nicoise για τον κ. Krugman, foie gras για μένα και ένα μπουκάλι ανθρακούχο νερό. Σίγουρα αυτό το γεύμα δεν ανταποκρίνεται στα gourmet πρότυπα ορισμένων γευμάτων με τους FT.

Επιστρέφω στη συζήτηση. Ρωτώ εάν πιστεύει ότι αδικεί τον Ben Bernanke, τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και πρώην συνάδελφό του στο Princeton. Στο κάτω κάτω της γραμμής, ο Bernanke απέφυγε τον αποπληθωρισμό στις ΗΠΑ. Ο κ. Krugman απαντά ευθέως: «Δεν ανησυχούμε για τον αποπληθωρισμό γιατί έχει μεγάλες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Ανησυχούμε για τον αποπληθωρισμό γιατί είναι ο λόγος για τον οποίο μόνιμα μία οικονομία είναι σε ύφεση. Εμείς, ενώ δεν έχουμε αποπληθωρισμό, έχουμε μία οικονομία μόνιμα σε ύφεση. Κατά συνέπεια, ποια η διαφορά;»

Αδιαμφισβήτητα όμως, απαντώ, η Fed απέδωσε αρνητικά πραγματικά επιτόκια μειώνοντας το κόστος δανεισμού γρήγορα, αποφεύγοντας και τον αποπληθωρισμό. Ο κ. Krugman απαντά με έναν ασυνήθιστο έπαινο. «Η αλήθεια είναι πως έχω ελάχιστα παράπονα από τη νομισματική πολιτική που ακολουθήσαμε από το 2009. Νομίζω ότι ο Ben (Bernanke) αντέδρασε επιθετικά και ισχυρά, έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Προχώρησε με την πρώτη ποσοτική χαλάρωση και σταθεροποίησε την οικονομία.

Το ερώτημα είναι τι έκανε από την στιγμή που αρχίσαμε να μοιάζουμε ολοένα και περισσότερο με την Ιαπωνία; Σε αυτό το σημείο, η λογική ορίζει ότι πρέπει να βρεις έναν τρόπο να δώσεις ώθηση. Η δημοσιονομική πολιτική είναι καταπληκτική. Αν όμως, δεν την έχεις τότε θα πρέπει να κάνει κάτι η Fed και νομίζω ότι η λογική αυτή ενισχύεται όσο περνούν τα χρόνια. Και είναι λυπηρό να βλέπει κανείς ότι η Fed, σε μεγάλο βαθμό, έχει νίψει τας χείρας της από κάθε υπευθυνότητα για να βγούμε από την ύφεση.

Ελπίζω ότι κάποια ημέρα, ο Ben Bernanke και η Jane Yellen (αντιπρόεδρος της Fed) θα δουν ότι τους κάνω χάρη. Οι τύποι που έχουν τα λεφτά, κόβουν τόσο πολύ από παντού που κάποια στιγμή πρέπει κάποιος να τους πει… «όχι, εάν δούμε το πράγμα ρεαλιστικά κάνετε επικίνδυνα λίγα και όχι επικίνδυνα πολλά».

Τότε, ρωτώ, τι θα έκανε εκείνος αν ήταν επικεφαλής; Απαντά ότι θα προσέθετε επιπλέον 2 τρισ. δολ. στον ισολογισμό της Fed, αγοράζοντας ευρύτερη γκάμα τίτλων, με μεγαλύτερο ποσοστό σε τίτλους του ιδιωτικού τομέα. «Κυρίως όμως» συνεχίζει «δουλεύεις με τις προσδοκίες. Νομίζω ότι αυτό που βασικά πρέπει να κάνεις είναι να δώσεις το μήνυμα ότι θα κρατήσεις το πόδι σου στο γκάζι.

Δεν έχει σημασία, πιστεύει, εάν ο κόσμος δεν είναι σίγουρος ότι η Fed θα πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις της. Αρκεί να πιστέψουν ότι μπορεί να γίνει. «Έτσι, αν ο Ben Bernanke, έκανε μία ανακοίνωση, ή εάν το διοικητικό συμβούλιο έκανε μία ανακοίνωση, στην οποία θα δήλωνε ότι αναθεωρείται η άποψη για τον στόχο πληθωρισμού, θα βοηθούσε, ακόμη κι αν δεν αποτελεί αξιόπιστη δέσμευση ότι θα επιτρέψουν άνοδο του πληθωρισμού στο 3,7% για μία πενταετία.»

Επιστρέφουμε, αναπόφευκτα, στο θέμα της ημέρας. Θα κατέληγε ότι η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση ήταν ένα λάθος; «Ναι, νομίζω ότι ρωτάμε ποιος φταίει για αυτή την κρίση; Και νομίζω ότι ήταν βασικά μοιραίο από τότε που υπογράφηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Τώρα, θεωρώ ότι η κατάσταση μπορεί να σωθεί εάν τεθεί υψηλότερος στόχος για τον πληθωρισμό, που είναι η δεύτερη καλύτερη επιλογή από μία δημοσιονομική ενοποίηση. Η αλήθεια όμως, είναι ότι θεμελιωδώς, το στήσιμο δεν είναι βιώσιμο.

«Ενδιαφέρον είναι ότι το ίδιο το ευρώ δημιουργήθηκε από τα ασύμμετρα σοκ που τώρα το καταστρέφουν (μέσα από τις κεφαλαιουχικές ροές που προκάλεσε). Δεν είναι μόνο ότι δημιούργησαν κάτι που δεν μπορεί να διαχειριστεί τα σοκ. Δημιούργησαν κάτι που προκάλεσε τα σοκ που υποτίθεται ότι έπρεπε να καταστρέψει».

Σημειώνω ότι οι Γερμανοί βρίσκονται τώρα σε τέτοια θέση που πρέπει να επιλέξουν εάν θα στηρίζουν εσαεί εκείνους που θεωρούν τελειωμένους ή εάν θα προχωρήσουν στη διάσπαση, δημιουργώντας τεράστιο οικονομικό και πολιτικό χάος. Τους λυπάμαι.

Απαντά: «Θυμάμαι ότι περίπου το 1992, υπήρξε ένα χιουμοριστικό άρθρο στον Independent για την απόφαση να δοθεί το Booker Prize στη Συνθήκη του Μάαστριχτ – ένα σύγχρονο μυθιστόρημα σε μορφή αυστηρής συνθήκης. Διαβάζοντας το μυθιστόρημα, διαισθάνεται κανείς στο φόντο, ισχυρές δυνάμεις με άγνωστα κίνητρα. Ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις και τι θέλουν; Ποτέ δεν μάθαμε.

«Ήταν μία εξαιρετική σάτιρα».

Τελειώσαμε και τον καφέ. Διασχίζουμε το άδειο πλέον εστιατόριο, ο Krumgan επιστρέφει στο Princeton και στο άρθρο του κι εγώ στα γραφεία των Financial Times στη Νέα Υόρκη. Η κρίση συνεχίζεται. Είναι ο ακαδημαϊκός που οι συντηρητικοί μισούν και οι φιλελεύθεροι χειροκροτούν. Στις ΗΠΑ, ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει οτιδήποτε. Ένας νομπελίστας οικονομολόγος μπορεί να γίνει ο πιο αμφιλεγόμενος αρθρογράφος.

“Παγώνει” το Μνημόνιο; Σενάριο για “ανάσα” για την Ελλάδα

Οι λέξεις και οι φράσεις εταίρων και δανειστών ίσως κρύβουν μια μικρή ελπίδα για “ανάσα” στο ασφυκτικό πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί.Ακόμη δεν υπάρχει η παραμικρή επιβεβαίωση όμως κάποιοι πίσω από τις λέξεις βλέπουν ένα ενδεχόμενο όχι χαλάρωσης, αλλά παράτασης στη λήψη των μέτρων ώστε να λειτουργήσουν παράλληλα και η χρηματοδοτήσεις σε δημόσια έργα και επενδύσεις με κονδύλια της Ε.Ε. και να μπορέσει η χώρα που μαστίζεται από ύφεση και ανεργία να αντεπεξέλθει καλύτερα στις υποχρεώσεις της.

Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως όποια κυβέρνηση και αν προκύψει αυτό θα προτάξει ως αναγκαίο για τη χώρα βάσει των έκτακτων συνθηκών που δημιουργήθηκαν και το βασίζουν στα ψήγματα αλλαγής της ευρωπαϊκής πολιτικής με τη δημιουργία νέου πόλου γύρω από τη Γαλλία.

Εντός των τειχών τονίζουν πως στη λεκτική των κομμάτων, εκείνων που θα παίξουν ρόλο την επόμενη ημέρα, έχουν ενταχθεί όροι όπως moratotium, διαπραγμάτευση, παράταση κλπ.

Το μεγαλύτερο “χαρτί” στη διαπραγμάτευση το έδωσε ο ίδιος ο λαός με το αποτέλεσμα της 6ης Μαϊου, οι κοινωνικές συνθήκες επιβάλλουν μια μικρή έστω αλλαγή πολιτικής που σε συνδυασμό με την οικονομική ρευστότητα μπορούν να εντάξουν στη διαπραγμάτευση την αναγκη αλλαγών.

Το σενάριο που δείχνει να κερδίζει έδαφος τόσο στο εσωτερικό της ΝΔ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ λέει πως για την επίτευξη κοινωνικής ειρήνης που μόνο καλή μπορεί να αποδειχθεί για το μέλλον της χώρας και της ευρωζώνης θα πρέπει να μετατεθούν για αργότερα κάποια μέτρα που πρέπει να ληφθούν εντός του Ιουλίου και που ούτως ή άλλως η νέα κυβέρνηση θα είναι πολύ δύσκολο να μπορέσει να πιάσει τις ημερομηνίες.

Το σενάριο αυτό μιλάει για πάγωμα των μέτρων ως τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και αναζήτηση νέων λύσεων.

Ωστόσο αυτό προβλέπει και τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων και δανειστών. Μόνιμη επωδός είναι η διπλωματική θετική απάντηση “ναι, αρκεί να βρεθούν ισοδύναμα μέτρα” ή “ναι, αρκεί να παραμείνετε εντός στόχων”.

Οι τρεις βασικοί “παίκτες” στον σχηματισμό κυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ συγκλίνουν ως προς το ότι χρειάζεται μια αναβολή στη λήψη μέτρων άμεσα στη λογική της ολοένα αυξανόμενης ύφεσης και του ρεκόρ ανεργίας που καταγράφεται στη χώρα στοιχεία που από μόνα τους αρκούν να τινάξουν το πρόγραμμα στον αέρα.

Αναβολή για να συζητηθούν μέτρα ανάπτυξης, λέει η Ν.Δ.- πάγωμα για να γίνει διαπραγμάτευση σε νέα βάση λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να επιτευχθεί παράταση ενός έτους (συνολικά στο Μνημόνιο) λέει το ΠΑΣΟΚ.

Φίσερ: Η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είναι η φθηνότερη λύση

‘Οπως επισημαίνει ο Αυστριακός πρόεδρος, στο σημερινό φύλλο της μεγάλης κυκλοφορίας, αυστριακής εφημερίδας "Κουρίρ", οικονομικά καλύτερη λύση σημαίνει "φθηνότερη", ενώ η πολιτικά καλύτερη σημαίνει «η σταθερότερη και λιγότερο επικίνδυνη λύση».

Σύμφωνα με τον κ. Φίσερ, στις βουλευτικές εκλογές που διεξάγονται εκ νέου στην Ελλάδα και σε συνδυασμό με την κυβέρνηση που θα προκύψει από αυτές, οι Έλληνες θα αποφασίσουν εάν είναι δυνατός ένας δρόμος για την παραμονή ή όχι, της χώρας τους στην Ευρωζώνη.

«Μια εγκατάλειψη της Ευρωζώνης θα ήταν, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη και άρα και για την Αυστρία, η χειρότερη, η ακριβότερη και η επικινδυνότερη λύση», υποστηρίζει ο Φίσερ.

Υπενθυμίζεται, πως ο Αυστριακός πρόεδρος, μετά τις συνομιλίες του την περασμένη Δευτέρα στη Βιέννη, με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, είχε ζητήσει να σταματήσουν οι επιπόλαιες εκτιμήσεις για ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Εξακολουθούν να «βομβαρδίζουν» την Λαγκάρντ στο Facebook

Ξεπέρασαν τις 9.500 σήμερα τα απαξιωτικά σχόλια, οι αντιδράσεις και τα μηνύματα στην προσωπική σελίδα της επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ στο Facebook, με αφορμή την συνέντευξη που παραχώρησε στην βρετανική εφημερίδα The Guardian, μιλώντας με σκληρή γλώσσα για τους Ελληνες.

Μάλιστα, δημιουργήθηκε ειδική σελίδα κατά της Κριστίν Λαγκάρντ, που προτρέπει τους χρήστες του Facebook να κάνουν «like».

Η σελίδα έχει όνομα: Greeks are against Lagarde - Οι Ελληνες είμαστε κατά της Lagarde με την προτροπή: «Κάντε κλικ στην σελίδα να της δείξουμε την δύναμή μας»

Αλλα επιθετικά, άλλα υβριστικά και άλλα πιο συγκρατημένα εκφράζουν την αντίθεση πολλών Ελλήνων στα λεγόμενα της Κριστίν Λαγκάρντ.

Μερικά από αυτά αναφέρουν:

«Ερχεται η ώρα σου», «πιο πολύ κράξιμο... πεθαίνεις... μακάρι να είχε κάποιον να της τα μεταφράζει», «να δεις τί σου ετοιμάζουμε μετά μασόνισσα», «με προσβάλατε κυρία μου, κανείς δεν ζήτησε την συμπόνια σας..»

«Θα σου πρότεινα να παίρνεις κι εσύ ένα μισθό 600 ευρώ το μήνα και μετά θα μπορούσαμε να συζητήσουμε. Εσύ ζεις μέσα στα πλούτη και στη χλιδή, οπότε είναι φύση αδύνατον να ξέρεις πώς περνάνει οι Ελληνες αυτήν την εποχή και δεν μπορεί να έχεις ούτε κατά ελάχιστο άποψη για τους Ελληνες. Κράτησε τις απόψεις σου αυστηρά για τον εαυτό σου και μην κάνεις δηλώσεις και βγάζεις συμπεράσματα μέσα από την παντελή άγνοια που σε διακατέχει, όχι μόνο εσένα, αλλά και κάποιους ομοίους σαν και σένα».

Και τα σχόλια εξακολουθούν να δίνουν και να παίρνουν...

Οι πιθανότητες εξόδου από το ευρώ και τα εφιαλτικά επακόλουθα

Οι πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ κατά τους επόμενους 12 μήνες είναι πολύ χαμηλότερες από ό,τι πιστεύουν οι αγορές, αναφέρει σε έκθεσή της η Credit Suisse διαφωνώντας με την κατά 50% πιθανότητα την οποία δείχνουν οι συγκλίνουσες εκτιμήσεις των αναλυτών της αγοράς.

Όπως αναφέρει ο οίκος είναι τόσο προς το συμφέρον της Ελλάδας όσο και της Ε.Ε. να αποφευχθεί μια έξοδος, καθώς στην περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, θα σημειωθεί υποτίμηση του νομίσματος 50%, με αποτέλεσμα να χαθεί το 1/2 των αποταμιεύσεων και του πλούτου της χώρας.

Με μία τέτοια υποτίμηση, και με δεδομένο ότι οι ελληνικές εισαγωγές αντιστοιχούν στο 30% του ΑΕΠ, ο πληθωρισμός αναμένεται να ξεπεράσει το 30%, κάτι που θα ακυρώσει ένα μεγάλο μέρος από τα οφέλη στο επίπεδο της ανταγωνιστικότητας.

Επιπλέον, με δεδομένο ότι οι εξαγωγές αντιστοιχούν μόνο στο 25% του ΑΕΠ και τουλάχιστον οι μισές προέρχονται από ανελαστικές βιομηχανίες ή δεν επηρεάζονται από την υποτίμηση (η ναυτιλία δουλεύει με το δολάριο), τα οφέλη στο μέτωπο αυτό θα είναι αρκετά μικρά, τονίζει ο οίκος.

TUI: "Αν πάτε στην Ελλάδα να έχετε μαζί σας πολλά μετρητά"

"Να έχουν μαζί τους περισσότερα μετρητά σε ευρώ", συμβουλεύει η γερμανική ταξιδιωτική εταιρεία TUI τους πελάτες της που θα επισκεφθούν το επόμενο διάστημα την Ελλάδα, ώστε να μην επηρεαστούν από ενδεχόμενο περιορισμό ρευστότητας.

Ο επικεφαλής του τμήματος για διακοπές στην Ανατολική Μεσόγειο Μάρκους Μπρουχμίλερ, σε σημείωμά του στην ιστοσελίδα της εταιρείας ''www.tui-deutschland.de'', με το οποίο, όπως επισημαίνει, απαντά σε ερωτήματα πελατών οι οποίοι εξέφρασαν ανησυχία, εξηγεί ότι στην περίπτωση κατά την οποία η Ελλάδα αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, η ρευστότητα στο νέο νόμισμα μπορεί να μην αποκατασταθεί άμεσα σε όλη την επικράτεια, οπότε οι ταξιδιώτες είναι καλό να έχουν μαζί τους περισσότερα ευρώ σε μετρητά.

Η υποτίμηση της δραχμής θα κατέβαζε τις τιμές

Θα μπορούν ωστόσο, επισημαίνεται, να χρησιμοποιήσουν τις πιστωτικές κάρτες τους, ενώ τους δίδεται η συμβουλή, πριν αναχωρήσουν από την Γερμανία, να απευθυνθούν στην τράπεζά τους. Σε ό,τι αφορά τις τιμές, εξηγείται ότι, εάν η Ελλάδα επέστρεφε στην δραχμή, αυτή θα υποτιμάτο σε σχέση με το ευρώ, άρα τρόφιμα, ποτά και εισιτήρια για μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους θα ήταν ακόμη φθηνότερα, από ό,τι είναι ήδη, καθώς οι τιμές έχουν πέσει περίπου κατά 10% σε σχέση με το 2011.

Στο ίδιο σημείωμα πάντως διευκρινίζεται ότι παρά τις λίγες διαδηλώσεις που διοργανώθηκαν στην Αθήνα, στις περιοχές διακοπών δεν υπάρχουν προβλήματα, ενώ δεν έχει παρατηρηθεί και "απολύτως καμία κακή διάθεση εναντίον των Γερμανών". Ακόμη και σε περίπτωση απεργίας, η TUI υποστηρίζει ότι διαθέτει τα μέσα να εξυπηρετήσει χωρίς προβλήματα τους πελάτες της.

Οι διακοπές στην Ελλάδα θα είναι πάντα ελκυστικές

Ο κ Μπρουχμίλερ διαβεβαιώνει τους πελάτες του ότι και στο μέλλον, ακόμη και εάν η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει το ευρώ, οι διακοπές στην Ελλάδα θα παραμείνουν ελκυστικές, καθώς οι μεγάλοι ταξιδιωτικοί οργανισμοί θα διαπραγματεύονται τα συμβόλαιά τους με τους Έλληνες συνεταίρους τους σε ευρώ, όπως γίνεται με την Τουρκία και την Αίγυπτο, προκειμένου να αποφεύγονται οι κίνδυνοι λόγω ισοτιμίας.

Τους καθησυχάζει δε ότι ακόμη και αν η Ελλάδα δεν ανήκει στην Ευρωζώνη, θα εξακολουθήσει να ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οπότε οι Γερμανοί θα μπορούν να ταξιδεύουν απλώς με την ταυτότητά τους, χωρίς να χρειάζονται διαβατήριο.

''Χαστούκι'' του Ολάντ στην Λαγκάρντ

- Η γαλλική κυβέρνηση χαρακτήρισε ως "ολίγον γελοιογραφική και σχηματική" την άποψη της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ για την Ελλάδα

- Διαβάστε την δήλωση που έκανε η κυβερνητική εκπρόσωπος της Γαλλίας

- "Πανηγύρι" στήθηκε στο Facebook της Λαγκάρντ - Πάνω από 9.000 σχόλια

Η Κριστίν Λαγκάρντ σε χθεσινή της συνέντευξη στην βρετανική εφημερίδα «The Guardian» είπε ότι έφθασε η ώρα της πληρωμής και της εξόφλησης των ελληνικών χρεών.

Χρησιμοποιώντας ιδιαιτέρως σκληρή γλώσσα, η Λαγκάρντ δήλωσε ότι οι Ελληνες πρέπει να σταματήσουν να προσπαθούν να «δραπετεύουν» από τις υποχρεώσεις τους και κυρίως να φοροδιαφεύγουν. «Καμιά συμπόνια», είπε χαρακτηριστικά.

Η απάντηση του Ολάντ ήρθε σήμερα με δηλώσεις από την κυβερνητική του εκπρόσωπο Νατζάτ Βαλό-Μπελκασέμ.

"Την βρίσκω (την άποψή της) ολίγον σχηματική και γελοιογραφική. Εκτιμώ ότι σήμερα δεν υπάρχει κάποιο δίδαγμα για να δοθεί στην Ελλάδα''.

Γκρας: Εγώ έγραψα το ποίημα υπέρ της Ελλάδας!

Θρίλερ με το ποίημα ''Η ντροπή της Ευρώπης'' με τον γερμανό νομπελίστα να διαψεύδει δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine πως το σατιρικό περιοδικό Titanic το ''έφτιαξε''.

Σύμφωνα με την Καθημερινή ο Γ.Γκρας βγήκε και διέψευσε την εφημερίδα λέγοντας : «Εγώ είμαι ο συντάκτης αυτού του ποιήματος. Το κακόβουλο δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine Zeitung δείχνει το χαμηλό επίπεδο αυτής της εφημερίδας».

Νωρίτερα η γερμανική εφημερίδα ''αποκάλυπτε'' πως το ποίημα ''H ντροπή της Ευρώπης'' το έγραψαν οι εκδότες του σατιρικού περιοδικού Titanic, κάνοντας μάλιστα ''κολάζ'' φράσεων που βρήκαν στο διαδίκτυο.

Για αυτό και η Frankfurter Allgemeine χαρακτηρίζει το ποίημα ως ''πολύ ανόητο και απίστευτο''.

Διαβάστε το επίμαχο ποίημα.

«Η Ντροπή της Ευρώπης»

Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.

Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.

Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.

Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.

Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.

Ομως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.

Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.

Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.

Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.