Ηχηρό χαστούκι από τον ΟΗΕ στην πολιτική της χρεοκοπίας..

Mέχρι και ο ΟΗΕ τους κράζει…

Μια χαρά τα λέει η έκθεση του ΟΗΕ “The Global Social Crisis” , που δίνει ένα ηχηρό χαστούκι στα ακολουθούμενα μέτρα από την τρόικα και την κυβέρνηση.

Η ετήσια έκθεση του ΟΗΕ έχει σαν αντικείμενο την κοινωνική κατάσταση ανά τον κόσμο.
Ο ΟΗΕ στην έκθεσή του γράφει πως “τα μέτρα λιτότητας που υιοθετούνται για την αντιμετώπιση του υψηλού κυβερνητικού χρέους σε μερικές από τις ανεπτυγμένες οικονομίες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, δεν απειλούν απλώς την απασχόληση και τις κοινωνικές δαπάνες αλλά καθιστούν παράλληλα την ανάκαμψη περισσότερο αβέβαιη και εύθραυστη”!!!
Δείτε τι γράφει για τις αποκρατικοποιήσεις…

όπου αναφέρει ότι στην ουσία, ότι πρόκειται για ξεπούλημα..όταν πουλάς σε άσχημες συνθήκες αγοράς..

“Even when fiscal policy was not explicitly contractionary, the focus was on raising fiscal resources through privatization of State-held assets, even in poor market conditions, which implied that Governments would receive relatively little for such sales from private often foreign purchasers.”

Η έκθεση χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για τους εμπνευστές των συγκεκριμένων “συνταγών”, ιδίως αυτούς του ΔΝΤ, καθώς επιχειρεί μιαν αναδρομή στο παρελθόν και σημειώνει πως σε 31 από τις 41 συμφωνίες πίστωσης που έχουν συναφθεί μεταξύ του ΔΝΤ και εθνικών κυβερνήσεων, οι όροι πίστωσης τελικώς έχουν οδηγήσει σε επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης των περί ο λόγος κρατών!!!

“This study found that 31 of the 41 agreements contained pro-cyclical policies….”
Τέλος η έκθεση προτρέπει τις κυβερνήσεις να “αντιδρούν με σύνεση στις πιέσεις για δημοσιονομική εξυγίανση και την υιοθέτηση μέτρων λιτότητας αν δεν θέλουν να θέσουν σε κίνδυνο την ανάκαμψη των οικονομιών τους” και να “λαμβάνουν υπόψη τις πιθανές κοινωνικές αναταραχές κατά τη χάραξη οικονομικής πολιτικής”.

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/06/blog-post_1105.html

Η Γερμανία υπάρχει μόνο γιατί της χάρισαν τα τεράστια χρέη της!

Spiegel-Online, 21. Juni 2011

Η καριέρα που κάνει η Ελλάδα στην χρεωκοπία δεν μπορεί να ξεπεραστεί; Και όμως μπορεί λέει – από την Γερμανία, ο ιστορικός της οικονομίας Albrecht Ritschl στην συνέντευξη. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να χαλιναγωγηθεί τώρα κατά την διάρκεια της κρίσης, αλλιώς η διάθεση ως προς την Γερμανία μπορεί να ανατραπεί.

Albrecht Ritschl: γεννήθηκε το 1959 στο Μόναχο. Είναι οικονομικός αναλυτής. Δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια (Pempeu Farba στη Βαρκελώνη, Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, Humboldt του Βερολίνου). Σήμερα είναι καθηγητής London School of Economics and Political Science.

Spiegel Online (S.O): Κύριε Ritschl, η Γερμανία παρουσιάζεται στην συζήτηση για μια περαιτέρω οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, ως ο έξυπνος. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δικαιολογεί την άκαμπτη στάση της με το μότο: “λεφτά υπάρχουν για σας μόνο εάν κάνετε αυτό που απαιτούμε”. Είναι δικαιολογημένη αυτή η στάση;

Ritschl: Όχι, δεν έχει καμία βάση

S.O: Οι περισσότεροι Γερμανοί αλλιώς το βλέπουν.

Ritschl: Ίσως, αλλά η Γερμανία έχει πίσω της μια από τις πιο μεγάλες χρεοκοπίες του 20ου αιώνα. Η Γερμανία χρωστά την σημερινή της σταθερότητα και το στάτους της ως δασκάλου της Ευρώπης, μόνο στις ΗΠΑ, οι οποίες τόσο μετά τον πρώτο όσο και μετά τον δεύτερο ΠΠ, της χάρισαν πολλά χρέη. Αυτό ξεχνιέται.

S.O: Τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης ζούσε με δάνεια από το 1924 έως το 1929. Τα λεφτά για τις αποζημιώσεις του πρώτου ΠΠ, τα πήρε από τις ΗΠΑ. Αυτή η πυραμίδα δανείων γκρεμίστηκε κατά την οικονομική κρίση του 1931. Τα λεφτά είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ γιγαντιαία, η επίπτωση στην παγκόσμια οικονομία δραματική.

S.O: Παρόμοια ήταν τα πράγματα και μετά τον δεύτερο ΠΠ.

Ritschl: Οι ΗΠΑ είχαν φροντίσει να μην αρθούν κατά της Γερμανίας, πάλι απαιτήσεις για μεγάλες αποζημιώσεις. Εκτός λίγων εξαιρέσεων, όλες αυτές οι απαιτήσεις αναβλήθηκαν μέχρι μια μελλοντική επανένωση. Αυτό ήταν ζωτικό για την Γερμανία. Ήταν η μοναδική βάση για οικονομικό θαύμα. Ταυτόχρονα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες, έπρεπε να παραιτηθούν από τις απαιτήσεις τους για αποζημίωση.

S.O: Κατά την σημερινή κρίση, η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει 110 δισ. Ευρώ από χώρες της ΕΕ και από ΔΝΤ. Τώρα πρέπει να εγκριθεί νέο πακέτο, παρόμοιων διαστάσεων, Πρόκειται για πάρα πολλά λεφτά. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl: Μόνο τα χρέη της Γερμανίας κατά την δεκαετία του 1930 ανέρχονταν στο ύψος του κόστους της κρίσης του 2008, εάν πάρουμε ως μέτρο και στις δυο περιπτώσεις, την οικονομική απόδοση των ΗΠΑ. Σε σύγκριση με αυτά τα μεγέθη, το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ασήμαντο.

S.O: Αν υποθέσουμε πως υπήρχε μια αξιολόγηση “και των πρώτων” χρεωστών. Ποια θέση θα έπαιρνε η Γερμανία;

Ritschl: Η Γερμανία είναι ο βασιλιάς των χρεών. Συγκρίνοντας τις ζημιές που προκάλεσε με την οικονομική της απόδοση είναι ο μεγαλύτερος χρεώστης του 20ου αιώνα, αν όχι της νεότερης ιστορίας της οικονομίας.

S.O: Δηλαδή ούτε η Ελλάδα δεν μας φτάνει;

Ritschl: Όχι. Η χώρα καθ’ εαυτή παίζει ένα παράπλευρο ρόλο. Το μόνο πρόβλημα είναι ο κίνδυνος μετάδοσης και σε άλλες χώρες της ΕΕ.

S.O: Η Γερμανία θεωρείται ως ο ορισμός της σταθερότητας. Πόσες φορές ήταν χρεοκοπημένη η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται από το πως λογαριάζουμε. Τον περασμένο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την πρώτη στάση πληρωμών κατά την δεκαετία του 1930, οι ΗΠΑ έκαναν το 1953 ένα Haircut, που μετέτρεψε τα χρέη από ένα ογκώδες Afro-Look, σε μια γυαλιστή καράφλα. Από τότε έλαμπε η Γερμανία, ενώ οι άλλοι Ευρωπαίοι πάλευαν να αντεπεξέλθουν στα βάρη του πολέμου και τις συνέπειες της γερμανικής κατοχής. Αλλά και το 1990 επήλθε μια στάση πληρωμών των χρεών.

S.O: Τι έγινε παρακαλώ;

Ritschl: Ναι, ο τότε καγκελάριος Helmut Kohl, αρνήθηκε να εφαρμόσει την συμφωνία του Λονδίνου από το 1953. Η συμφωνία έλεγε πως οι αποζημιώσεις που θα έπρεπε να πληρώσει η Γερμανία, σε περίπτωση επανένωσης, θα ορίζονταν εκ νέου. Μόνο κάτι μικροποσά πληρώθηκαν. Η Γερμανία δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990, εκτός από αυτές για καταναγκαστική εργασία. Δεν πλήρωσε επίσης τα εξαναγκασμένα δάνεια από τις υπό κατοχή χώρες, όπως και τα έξοδα της κατοχής.. Δεν τα πλήρωσε ούτε και στην Ελλάδα.

S.O: Σε αντίθεση με το 1953 στην περίπτωση της Γερμανίας, δεν μιλάμε για ένα Haircut όσον αφορά την Ελλάδα, αλλά επιμήκυνση των κρατικών ομολόγων. Είναι δικαιολογημένο να μιλάμε για επαπειλούμενη πτώχευση;

Ritschl: Σαφώς. Ακόμα και αν μια χώρα δεν είναι 100% ταπί, μπορεί να είναι χρεοκοπημένη. Όπως ακριβώς έγινε την δεκαετία του 1950 με την Γερμανία, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε πως η Ελλάδα θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει από μόνη τα χρέη της. Και όποιος δεν μπορεί, έχει πτωχεύσει. Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι να ορισθεί από πόσα χρέη θα παραιτηθούν οι δανειστές. Να βρεθεί δηλαδή αυτός που θα πληρώσει την νύφη.

S.O: Η Γερμανία είναι προφανώς η χώρα που θα πρέπει να πληρώσει τα πιο πολλά.

Ritschl: Εκεί πάει το πράμα. Αλλά εμείς ήμαστε ανέμελοι. Η βιομηχανία μας ζούσε καλά από τις εξαγωγές. Η αντί-ελληνική διάθεση που διαδίδουν πολλά γερμανικά ΜΜΕ, είναι πολύ επικίνδυνη. Και εμείς καθόμαστε μέσα στην γυάλα: μόνο με την παραίτηση από τις αποζημιώσεις των θυμάτων του δεύτερου ΠΠ, ήταν δυνατή η επάνοδος της Γερμανίας.

S.O: Η Γερμανία θα έπρεπε λοιπόν να συγκρατηθεί (στο να το παίζει πρότυπο);

Ritschl: Κατά τον 20ο αιώνα η Γερμανία ξεκίνησε δυο παγκόσμιους πολέμους, ο ένας εκ των οποίων ήταν πόλεμος εξολόθρευσης. Οι εχθροί στη συνέχεια παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία χρωστά την οικονομική της άνθιση στην χάρη που της έκαναν οι άλλοι λαοί, αυτό δεν τό ξέχασαν ούτε στην Ελλάδα.

Πως το εννοείτε;

Ritschl: Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά τα εχθρικά άρθρα από τα γερμανικά ΜΜΕ. Και αν η διάθεση στην χώρα ανατραπεί, και οι παλιές αποζημιώσεις απαιτηθούν δυναμικά, και απαιτηθούν από άλλες χώρες επίσης, και η Γερμανία αναγκαστεί να τις πληρώσει, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα. Μπορούμε λοιπόν να είμαστε ευγνώμονες, που τώρα το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να ανακαινίσουμε την Ελλάδα. Αν ακολουθήσουμε τους δημαγωγούς και το παίζουμε κάποιοι, θα μας επαναφέρουν κάποτε τους παλιούς λογαριασμούς.

S.O: Τουλάχιστο στο τέλος, μερικά συμφιλιωτικά λόγια: διδασκόμενοι από την ιστορία, ποια θα ήταν η καλύτερη λύση για την Ελλάδα και την Γερμανία;

Ritschl: Να δείξουμε τις αποτυχίες της Γερμανίας από τον περασμένο αιώνα. Το πιο σώφρον τώρα είναι να κάνουμε μια πραγματική περικοπή χρεών. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, θα πρέπει να παραιτηθεί από ένα μεγάλο μέρος των χρεωστουμένων. Μερικές τράπεζες δε θα το αντέξουν αυτό, επομένως θα πρέπει να τροχιοδρομηθούν νέα προγράμματα στήριξης. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ακριβό για την Γερμανία, αλλά πρέπει να πληρώσουμε έτσι κι’ αλλιώς. Και η Ελλάδα θα είχε έτσι την ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Την συνέντευξη πήρε η Yasmin El-Sharif

Mετάφραση : Πέτρος.

Σχόλιο : Αυτή η οικονομική ιστορία τής Γερμανίας θυμίζει τήν παραβολή τού Κυρίου, όπου περιγράφει τό χάρισμα όλων τών χρεών στό δούλο οφειλέτη ο οποίος βγαίνοντας απαλλαγμένος από τόν οίκο τού Κυρίου του έπιασε από τό λαιμό έναν φτωχό ο οποίος τού χρωστούσε πέντε δεκάρες.

http://olympia.gr/

Ράμπο: το 2ο Αίμα

Η επιστολή των ενώσεων αποστράτων ΑΝΕΑΕΔ είναι εξαιρετικά ανησυχητική και θα έπρεπε να προβληματίσει το σύνολο των Ελλήνων και ιδιαιτέρως τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Μελετώντας προσεκτικά το περιεχόμενό της, είναι εμφανής η πολυπρισματική αντιμετώπιση του σημερινού κοινωνικού, πρωτίστως, προβλήματος με συγκεκριμένα και σαφή παραδείγματα. Πρώτα, δε, στηλιτεύεται η σαθρή σχέση πολιτικών-Ενόπλων Δυνάμεων, δεδομένο το οποίο μαρτυρά την έμμεση διάθεση για αυτοκριτική. Η αναφορά σε πλήθος θεμάτων εκτός των στενών εννοούμενων ενδιαφερόντων της ΑΝΕΑΕΔ αναβαθμίζει στην πράξη τον ρόλο της, από μια «παρέα παροπλισμένων γκρινιάρηδων» σε πρωτεργάτη ουσιαστικής έκφρασης ανησυχιών που κυριαρχούν στη σημερινή καθημερινότητα του απλού Έλληνα πολίτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το περιεχόμενο της επιστολής δεν διαφέρει από αντίστοιχα επιφανών επιστημόνων και στοχαστών αυτού του τόπου – τις περισσότερες περιπτώσεις, η πολιτική τοποθέτηση των οποίων κάθε άλλο παρά ‘δεξιά’ μπορεί να χαρακτηριστεί…

Ακόμα πιο ανησυχητικό όμως είναι η έκφραση αυτού του περιεχομένου μέσω επιστολής: ένας χώρος που θεωρείται υπερσυντηρητικός, αν όχι υποκριτικός, ως προς την έκφρασή του, έφτασε στο σημείο να στέλνει επιστολή με εξόχως πολιτικό περιεχόμενο στους κατά το Σύνταγμα διαχειριστές της λαϊκής κυριαρχίας! Κυριολεκτικά, δεν υπάρχει πιο σαφής απόδειξη ότι υπάρχει έλλειμμα αντιπροσώπευσης της δημοκρατικής έκφρασης των πολιτών!

Το πολιτικό σύστημα κατάφερε για ακόμα μια φορά να ξεπεράσει τον κακό εαυτό του: αντί να αναρωτηθεί «τί κάνω τόσο λάθος που εξώθησα την ένωση αποστράτων να συντάξει επιστολή με σχεδόν αριστερές εκφράσεις και να τη στείλει στο ανώτατο, πολιτειακά, επίπεδο;», έψαξε έναν αποδιοπομπαίο τράγο: τον διπλανό του κόμμα εξουσίας! Αν κατηγορούσε κάποιο κόμμα της αριστεράς για καθοδήγηση αυτής της κίνησης, θα ήταν ίσως λογικό, αν και θα παρέμενε αντιπαραγωγικό ως νοοτροπία. Όμως, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τη ‘δεξιά’, από που και ως που;

Όπως έχω αναφέρει πολλές φορές στα κείμενά μου, το σύστημα εθελοτυφλεί και αυθυποβάλλεται. Η επιστολή δεν έχει απολύτως καμία σχέση με «κινητικότητα στο όνομα υπεράσπισης κάποιων συντεχνιακών διεκδικήσεων», όπως ανέφερε ο ΥΠΕΘΑ. Όσο για την φασιστική, για κόμμα εξουσίας, θέση «πρέπει να κοπεί κάθετα ο ομφάλιος λώρος που συνδέει κόμματα της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με αποστράτους», ας θεωρήσουμε πως ήταν απλά μια ατυχής έκφραση.

Ιδιαίτερη αξία έχει να επικεντρωθούμε στο κεφαλαιώδες ζήτημα της υπεράσπισης του Συντάγματος και της νομιμότητας. Η επιστολή αναφέρει:

«Τέλος απευθυνόμενοι προς τους εν ενεργεία συναδέλφους μας τους παρακαλούμε να βρίσκονται σε πλήρη υπηρεσιακή ετοιμότητα για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Πατρίδας μας και να μη παραχωρήσουν νομιμότητα σε καμία πολιτική πράξη οποιασδήποτε εξουσίας, η οποία θα αντιστρατεύεται τους νόμους του Ελληνικού κράτους αλλά πάνω απ’ όλα δεν θα υπηρετεί πιστά το Σύνταγμα της Χώρας.»

Στην απίθανη περίπτωση που ο ΥΠΕΘΑ δεν το γνωρίζει, κάθε Έλληνας που έχει υπηρετήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις ΕΧΕΙ ΟΡΚΙΣΤΕΙ να πράττει τα προαναφερόμενα!

Η απάντηση του ΥΠΕΘΑ ήταν η εξής:

«Η έκκληση των ενώσεων αποστράτων προς τα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να βρίσκονται σε εγρήγορση και υπηρεσιακή ετοιμότητα για να αποκρούσουν την κυβέρνηση, είναι επικίνδυνη και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί.» Μα, θα μπορούσε να είναι ποτέ επικίνδυνη η τήρηση του όρκου;

Μήπως, λόγω υπερβολικής ζέστης και της έντασης των ημερών, δεν έγινε κατανοητή η εν λόγω θέση της ΑΝΕΑΕΔ ή, μήπως, ‘όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται’;

Αρκετό καιρό πριν είχα προειδοποιήσει ότι το σύστημα θα ψάξει για καινούργιους, φανταστικούς εχθρούς για να αποπροσανατολίσει από την ανάγκη ουσιαστικής εθνικής συστράτευσης για τη δημιουργία ρεαλιστικής, εφαρμόσιμης αντιπρότασης που θα διασφαλίσει την ανάσχεση των προσπαθειών απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας. Η εσωτερική πόλωση δημιουργεί προβλήματα, δεν τα λύνει. Ο εχθρός είναι εκτός των τειχών. Όποιος εντός των τειχών σκοπίμως αγνοεί ότι οι Έλληνες ανέκαθεν σταματούσαν τις εσωτερικές διαμάχες για να αντιμετωπίσουν τον εξωτερικό εχθρό, είτε είναι ανιστόρητος είτε Εφιάλτης.

Το πρόβλημα δεν είναι το Μνημόνιο 1, 2 ή κάποιο άλλο σύστημα που διασφαλίζει τα συμφέροντα των δανειστών. Το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα συρρικνώνεται: πληθυσμιακά, πνευματικά, ηθικά, οικονομικά. Το κάθε Μνημόνιο δεν είναι απλά ένα χρηματοοικονομικό εργαλείο που αυξάνει τη δυνατότητα της Ελλάδας να αποπληρώσει τα δάνεια: έχει ουσιαστικές επιπτώσεις στη συρρίκνωσή της. Η εθνική αντιπρόταση θα έπρεπε να αντισταθμίζει αυτές τις επιπτώσεις με μακροχρόνιο σχεδιασμό και άμεση, απτή επίδραση στη ζωή του Έλληνα πολίτη. Η εθνική αντιπρόταση ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ένας άλλος πολιτικός μηχανισμός διανομής θέσεων διαχείρισης της εθνικής συρρίκνωσης.

Η συναίνεση σε αλλοδαπό μηχανισμό είναι άτοπη και, εν τέλει, αδιάφορη. Η συνεργασία, η εγρήγορση και η ενεργοποίηση του συνόλου των Ελλήνων για την υπεράσπιση του Έθνους θα έπρεπε να αποτελεί αίτημα του συνόλου του πολιτικού κόσμου, όχι το αντίθετο.

Στη γνωστή ταινία, η αιτία που εξώθησε τον απόστρατο Ράμπο στα άκρα ήταν αποκλειστικά η αλαζονεία των εκπροσώπων του συστήματος. Α, και για να μην ξεχνιόμαστε: το ποιος έχασε σε αυτή την αναμέτρηση, είναι γνωστό.

Ministre plénipotentiaire
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/06/2_21.html

ΣτΕ: Συνταγματικό το μνημόνιο

Συνταγματικό έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας το μνημόνιο που έχει υπογράψει η χώρα μας με την τρόικα.

Το χαρακτηρίζει δανειακή σύμβαση για την οποία όπως τονίζει δεν απαιτείται αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Στο Συμβούλιο είχαν προσφύγει ο δικηγορικός σύλλογος Αθηνών η ΑΔΕΔΥ η ΓΣΕΕ, η ΕΣΗΕΑ οι συνταξιούχοι και οι άλλοι φορείς, έπειτα από πρωτοβουλία τού τότε προέδρου του ΔΣΑ, Δημήτρη Παξινού.

Πιο συγκεκριμένα, οι 55 σύμβουλοι Επικρατείας αποφάνθηκαν ότι οι περικοπές στις αποδοχές, συντάξεις κ.λπ. που έγιναν με το Μνημόνιο είναι συμβατές με το Σύνταγμα, την ΕΣΔΑ και τις Διεθνείς Συμβάσεις κάτω από τις συγκεκριμένες συγκυρίες που επικρατούν στην Ελλάδα και εν όψει της ανάγκης αποφυγής της χρεοκοπίας. Σε περίπτωση που υπάρχει νέο Μνημόνιο και θα επιβάλει νέες περικοπές αποδοχών, κ.λπ., τότε το ΣτΕ θα κρίνει εκ νέου με τις συνθήκες και συγκυρίες, που θα επικρατούν στο χρονικό εκείνο σημείο.

Ειδικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας έπειτα από πέντε μαραθώνιες διασκέψεις που έγιναν κεκλεισμένων των θυρών, με μεγάλη πλειοψηφία που σχεδόν αγγίζει το ομόφωνο (υπήρξαν μειοψηφίες έξι έως δέκα δικαστών, σε επιμέρους ζητήματα που τέθηκαν), έκριναν ότι το μνημόνιο (Ν. 3845/2010) δεν χρειαζόταν να ψηφιστεί από τη Βουλή με την πλειοψηφία των 3/5, καθώς δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση.

Ακόμη, η πλήρης Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αποφάνθηκε ότι ούτε με το Μνημόνιο αναγνωρίζονται εξουσίες σε όργανα διεθνών οργανισμών, οι οποίες περιορίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας, ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση διατηρεί την κατ' άρθρο 82 του Συντάγματος εξουσία της για τη χάραξη της γενικής πολιτικής της χώρας, αλλά και η ένταξη της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν περιορίζει την άσκηση της εθνικής της κυριαρχίας.

Σύμφωνα με τους συμβούλους Επικρατείας, συνάδουν με το Σύνταγμα και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και με τις διεθνείς συμβάσεις τα περιοριστικά μέτρα που επιβάλλει το Μνημόνιο, όπως είναι οι περικοπές αποδοχών, συντάξεων, επιδομάτων, επιδόματος θερινών διακοπών, δώρων εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα) κ.λπ.
Μάλιστα, υπογράμμισαν ότι λόγοι δημοσίου συμφέροντος δικαιολογούν αυτές τις περικοπές στις αποδοχές και συντάξεις, οι οποίες είναι μέσα σε βιώσιμα επίπεδα.

Σήμερα δίνουν ψήφο «μη εμπιστοσύνης»

Σήμερα το βράδυ ολοκληρώνεται η διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, τη οποία ζήτησε ο Πρωθυπουργός αμέσως μετά τον ανασχηματισμό της περασμένης εβδομάδας.

Έτσι τα μεσάνυχτα οι βουλευτές θα πρέπει να ψηφίσουν ονομαστικά υπέρ ή κατά των κυβερνητικών επιλογών, την ίδια στιγμή που πλήθος κόσμου αναμένεται να βρίσκεται συγκεντρωμένο στην...
πλατεία Συντάγματος απέναντι από το κτίριο του κοινοβουλίου προκειμένου να μη δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης.

Η συγκέντρωση αναμένεται να είναι μαζική ενώ το επόμενο ραντεβού έχει ήδη κλειστεί για μια εβδομάδα αργότερα, όταν η Βουλή θα κληθεί να ψηφίσει, τα νέα μέτρα που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Παρά την «αναμπουμπούλα» που χαρακτήρισε τις προηγούμενες μέρες την κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ, στην σημερινή διαδικασία δεν περιμένουμε σημαντικές εκπλήξεις, που θα επηρέαζαν το θετικό, σύμφωνα με τις ενδείξεις, αποτέλεσμα για τη νέα κυβέρνηση.

Στο επόμενο επίπεδο όμως οι προβλέψεις είναι λιγότερο ασφαλείς σχετικά με την έκβαση της ψηφοφορίας για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, και με αυτό το δεδομένο, το κυβερνητικό επιτελείο βρίσκεται επί ποδός για να προλάβει πιθανές διαρροές που θα οδηγούσαν σε ακόμη μία πολιτική κρίση.

Τα εσωκομματικά βλέμματα είναι στραμμένα σε ορισμένους που συμμετείχαν στην πρωτοβουλία των «16».

Και στις δύο περιπτώσεις, θεωρείται βέβαιο ότι οι αγανακτισμένοι θα επιχειρήσουν με την παρουσία τους να ασκήσουν πίεση στους «300» και να περάσουν ξεκάθαρο μήνυμα αποδοκιμασίας.

Το τραγούδι της πλατείας (Νέο κι ακυκλοφόρητο)

Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Γεώργιος Σουρής (100 χρόνια πριν)

Αυτους τους στιχους μου τους εδωσε σε ενα αποκομμα ενας φιλος μπογιατζης.
Τον ευχαριστω !
Οι φωνες της πλατειας μου εδωσαν την εμπνευση να βαλω την μελωδια.
Το αφιερωνω λοιπον στην περηφανεια των εξεγερμενων παιδιων της πλατειας

Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα;

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;..............

Υ.ΕΘ.Α. & ΑΝΕΑΕΔ

Η πλατεία δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης

Για ψήφο «μη εμπιστοσύνης» ετοιμάζονται οι "Αγανακτισμένοι": «Αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα δεν μπορούν να το λύσουν, όσους ανασχηματισμούς και αν κάνουν. Όσες καρέκλες και αν αλλάξουν, δεν μας αφορά. Το μεσοπρόθεσμο δεν θα περάσει» τονίζουν και καλούν σε μαζική κινητοποίηση με το γνώριμο σύνθημα: «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν κυβέρνηση – τρόικα – χρέος».

Οι ειρηνικοί διαδηλωτές έχουν καλέσει σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση της Τρίτης, ημέρα κατά την οποία θα ολοκληρωθεί η διαδικασία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Για τον ίδιο λόγο, στις 7 το απόγευμα θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση στο Σύνταγμα και η ΑΔΕΔΥ, προαναγγέλλοντας τη συμμετοχή της στη 48ωρη απεργία που έχει εξαγγείλει η ΓΣΕΕ τις ημέρες συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Η ΓΣΕΕ θα προχωρήσει σε διάβημα διαμαρτυρίας στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα (καθώς η Τρίτη αποτελεί την ημέρα πανευρωπαϊκής δράσης των συνδικάτων), ενώ αντιπροσωπεία της θα συμμετάσχει στην ευρωδιαδήλωση στο Λουξεμβούργο.

Δευτέρα, 27η μέρα Αγανάκτησης

Έπειτα από τη μεγάλη προσέλευση της Κυριακής, το απόγευμα της Δευτέρας, για 27η μέρα, οι «Αγανακτισμένοι» παρέμειναν μπροστά από τη Βουλή. Η Αμαλίας, από την Ξενοφώντος, ήταν από νωρίς κλειστή για την κυκλοφορία των οχημάτων.

Οι συγκεντρωμένοι εξέτασαν τις κινητοποιήσεις τους εν όψει τόσο της διαδικασίας για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση όσο και για την ψηφοφορία του Μεσοπρόθεσμου στην Ολομέλεια.

«Απεργίες διαρκείας μέχρι τη νίκη» το πανό που ξεχώρισε. Στο μεταξύ, τις τελευταίες μέρες, ως «employee of the month» φιγουράρει στις αφίσες η φωτογραφία του πρώην τσάρου της οικονομίας, Γιώργου Παπακωνσταντίνου...